^Wróć na góre
Get Adobe Flash player

Psycholog

 

 

Razem uczymy się w domu

Drodzy rodzice!

Oto kilka wskazówek, w jaki sposób zaplanować czas zabawy i nauki dziecka w domu

WAŻNE!

Dziecko w wieku przedszkolnym uczy się głównie poprzez zabawę.

Przygotowanie:

 

  • Wbrew pozorom zachowywanie rutyny daje dziecku poczucie bezpieczeństwa. Dziecko wie, co go czeka w danym czasie, otoczenie staje się przewidywalne, dlatego bezpieczne.   W związku   z tym, w miarę możliwości, wyznacz na wspólną naukę i zabawę stałą porę. Najlepiej zaraz rano, po śniadaniu. Mózg dziecka jest wtedy wypoczęty       i gotowy do pracy.
  • Przygotuj miejsce. Jeśli jest to ulubiony stoliczek dziecka, powinny leżeć na nim tylko rzeczy niezbędne do bieżącej pracy (np. kredki, kartka, kolorowanka). Inne rzeczy mogą dziecko rozpraszać.
  • Pochowaj zbędne zabawki. Mogą rozpraszać uwagę twojego dziecka.
  • Wyłącz telewizor, komputer, być może również radio. Odłóż na bok telefon. Spróbuj maksymalnie skupić się na dziecku, a jemu daj odpocząć od niepotrzebnych bodźców.
  • Przewietrz pomieszczenie.
  • Jeśli to możliwe, ogranicz hałas płynący z zewnątrz (hałas przejeżdżających samochodów, rozmowy przechodniów).
  • Zadbaj, aby dziecko było wypoczęte i najedzone. Nie podawaj przekąsek w trakcie zaplanowanych czynności, rozproszysz tylko uwagę dziecka. Na jedzenie będzie czas podczas przerwy.
  • Zadbaj o odpowiednie oświetlenie pomieszczenia.
  • Jeśli to możliwe, pozwól dziecku wspólnie przygotować materiały, które wykorzystacie podczas nauki i zabawy. Pamiętaj również, aby dziecko pomogło w sprzątaniu po skończonych zajęciach.

 

Jeśli chcesz zadbać o wszechstronny rozwój dziecka, pamiętaj, że dziecko potrzebuje zabaw:

SŁUCHOWYCH – rozwijających funkcje słuchowe, np.: wspólne śpiewanie piosenek, wystukiwanie rytmów, rozpoznawanie odgłosów, a w przypadku dzieci starszych: wyróżnianie głosek w wyrazie.

WZROKOWYCH – rozwijających funkcje wzrokowe, np.: wyszukiwanie braków       i różnic w obrazkach, układanie puzzli, układanie wg wzoru, itp.

POZNAWCZYCH – rozwijających funkcje poznawcze, tj.: myślenie, pamięć, wyobraźnia, mowa. Tutaj możemy zastosować wszelakie gry edukacyjne, zabawy związane z liczeniem, zapamiętywaniem, ale również wspólne z dzieckiem czytanie i opowiadanie bajek.

RUCHOWYCH – rozwijających kondycję dziecka, są to wszelkie zabawy ruchowe: bieganie, skakanie, przeskakiwanie, turlanie, granie w piłkę, itp. Warto pamiętać również      o tzw. małej motoryce, czyli rozwijaniu dłoni, którą mamy przygotować do nauki pisania. Robimy to poprzez np.: ugniatanie plasteliny, lepienie, wycinanie, klejenie, rysowanie, itp

 

WAŻNE!

U dziecka mówimy o rozwoju PSYCHORUCHOWYM, czyli poprzez rozwój ruchowy dziecko  rozwija się umysłowo. Dlatego aktywność ruchowa u dziecka jest tak istotna.

 

·         Zacznij od wspólnie zaśpiewanej piosenki, wypowiedzianej rymowanki.

·         Następnie przejdź do zadań stoliczkowych – najczęściej wymagają one najwięcej uwagi dziecka i ogólnego wysiłku umysłowego, dlatego warto przeprowadzić je na początku. Dziecko może wtedy np.: pokolorować obrazek, uczyć się rysować po śladzie, wwykonać pracę plastyczną, uczyć się literek, cyfr, układać historyjki obrazkowe, rozwiązywać zadanie logiczne – oczywiście dopasowane do wieku dziecka. W przypadku najmłodszych dzieci (3, 4-latków) optymalny czas spędzony na zadaniu to 15 – 30 min. Starszym dzieciom można czas pracy wydłużyć.

·         PAMIĘTAJ O ROBIENIU CZĘSTYCH PRZERW. Umysł małego dziecka jest chłonny, ale umiejętność koncentracji na zadaniu bardzo krótka. Podziel zajęcia na partie. Po każdej części zrób 10 min. przerwy. Dziecko w tym czasie może coś przekąsić, napić się. Absolutnie nie włączaj w tym czasie telewizora, komputera, itp.

·         Sześciolatka możesz powoli wdrażać do większej samodzielności: zadaj zadanie i zachęć do samodzielnego wykonania. W tym czasie wyjdź z pomieszczenia, możesz zająć się swoimi obowiązkami. Gdy dziecko skończy, sprawdzasz jedynie poprawność wykonania.

·         Potem możesz zaproponować zabawę ruchową, np. śpiewanie piosenki z pokazywaniem gestów, przeskakiwanie przez przeszkody, rzucanie piłką, robienie przewrotów na materacu, itp.

 

·         Zakończyć możecie wspólnym czytaniem ulubionych książeczek i oczywiście wspólnym sprzątaniem. 

 

PAMIĘTAJ O WAŻNEJ ZASADZIE!

 

Wszyscy lubimy pochwały. Doceń wysiłek Twojego dziecka. Nieważne ile popełniło błędów podczas pracy, ważne jak bardzo się zaangażowało  w wykonanie zadania. Pochwal je, że pięknie dziś pracowało. 

 

·         Jeśli to możliwe, wyjdź z dzieckiem na krótki spacer, aby dotlenić mózg i wyładować nadmiar skumulowanej w dziecku energii.

 

·         Po wspólnych zabawach daj dziecku czas na tzw. ZABAWĘ DOWOLNĄ. Teraz dziecko może pobawić się samo lub z rodzeństwem, bez Twojego udziału. Powinno samo znaleźć sobie aktywność. Najczęściej jest to zabawa posiadanymi zabawkami.

 

Pamiętaj!

Dziecko potrafi być twórcze.

Nie potrzebuje wyszukanych zabawek.

W wielu momentach tworzy je samo!

 

 

 

 

03.04.2020r.

 

POZYTYWNE RELACJE

Z DZIECKIEM

 

czyli

Jak reagować na trudne emocje

        i utrzymać pozytywne relacje                z dzieckiem

 

Drodzy Rodzice!

 

Bardzo się cieszymy, że chcecie z naszym udziałem rozwijać umiejętności swoich dzieci. Cieszymy się, że możemy wam w tym towarzyszyć również w warunkach domowego nauczania. 

Dzisiaj chcę zwrócić uwagę na ważny aspekt rozwoju waszego dziecka, jakim jest rozwój emocjonalny. Dziecko w wieku przedszkolnym ma tendencję do szybkich zmian nastroju oraz przechodzenia ze skrajności w skrajność. Jest przy tym bardzo spontaniczne i bezpośrednie, a my jako rodzice, mamy prawo za tymi częstymi zmianami nie nadążać.

Poniżej zamieszczam więc krótki poradnik, w jaki sposób można zareagować na trudne emocje dziecka, dbając o jego prawidłowy rozwój w tej sferze oraz utrzymanie pozytywnych relacji. 

 

ZŁOŚĆ

 

1) Nazwij uczucia dziecka:
"Widzę, że bardzo cię coś rozzłościło"
"Rozumiem, że możesz być zły..."
2) Wyraź na głos możliwe życzenia dziecka, okaż zrozumienie dla jego uczuć:
"Rozumiem, że może ci się nie podobać zakaz używania komputera"
"Wiem, że chciałbyś żebym ci pozwoliła iść do kolegi"
3) Pozwól dziecku opowiedzieć o swoich emocjach,
4) Postaw granice:
"Niestety nie mogę ci na to pozwolić"
5) Pomóż dziecku wyładować trudne emocje w twórczy lub symboliczny sposób:
"Nie wolno ci mnie bić, możesz uderzać pięścią w poduszkę"
"Wiem, że ci ciężko, narysujesz mi co czujesz?"
6) Kiedy emocje już opadną, zaproponuj dziecku wspólne znalezienie rozwiązania trudnej sytuacji:
"Nie możesz oglądać bajek, czym w takiej sytuacji mógłbyś się zająć?"

 

 

Pamiętaj!

 

1) Reakcja dziecka zależy również od twojej reakcji. Jeśli ty krzyczysz, krzyczy również dziecko.
2) Zanim dojdzie do trudnej sytuacji, omów z dzieckiem scenariusz postępowania. To ułatwi opanowanie niepożądanych reakcji dziecka: "Kiedy obydwoje będziemy się na siebie złościć, na chwilę każdy pójdzie do swojego pokoju, żeby się uspokoić".
3) Nie krytykuj, nie oceniaj, nie mów:
"To głupie",
"Jesteś najgorszym dzieckiem na świecie",
4) Jeśli nie potrafisz opanować własnych emocji, daj sobie chwilę przerwy. Nie musisz na siłę szukać rozwiązania:
"Przepraszam, ale jestem tak zła, że muszę na chwilę wyjść i pobyć sama",
5) Powiedz dziecku o własnych emocjach i ustal konsekwencje:
"Widzę, ze złość ci już minęła, jednak jest mi przykro, że brzydko mnie nazwałeś. Ustaliliśmy wspólnie wcześniej, że za brzydkie słowa nie ma niczego słodkiego".

 

 

SMUTEK

 

 

1) Nie bagatelizuj, pozwól, aby dziecko opowiedziało ci o swoim problemie,
2) Nazwij emocje i okaż zrozumienie:
"Rozumiem, że jest ci smutno, gdy nie widzisz się z koleżankami",
3) Pomóż dziecku wyrazić emocje w twórczy lub symboliczny sposób: "Możesz dla Ali narysować rysunek"
"Napisz list do Tomka, a gdy się zobaczycie, dasz mu go"
4) W miarę możliwości poszukajcie wspólnie rozwiązania sytuacji. Przydatna jest zasada małych kroków:
"Kasiu zastanów się, co musiałby się stać, aby twój smutek był chociaż odrobinkę mniejszy?"
5) Zaoferuj pomoc:
"Jak mogłabym ci pomóc, żeby twój smutek był odrobinkę mniejszy?"
6) Zachęć do działania:
"Masz cudowny pomysł, teraz go zastosuj".

 

Pamiętaj!

 

1) Nie bagatelizuj, nie ośmieszaj, nie ignoruj emocji dziecka. Szanując to, co czuje, budujesz jego poczucie własnej wartości.

2) Pomagając dziecku poradzić sobie z emocjami, pomagasz mu również budować pozytywne relacje z tobą i innymi osobami.

 

3) Uszanuj decyzję dziecka, jeśli stwierdzi, że w danej sytuacji chce sobie poradzić samodzielnie. Nie pomagaj mu na siłę. Daj tylko do zrozumienia, że zawsze może prosić cię o pomoc.

 

 

STRACH

 

1) Pozwól dziecku, aby opowiedziało ci o tym, czego się boi, bądź obawia.
2) Nie bagatelizuj, słowa: "nie bój się" nie pomogą dziecku w poradzeniu sobie z przykrymi emocjami.
3) Daj dziecku swoją obecność, swój czas. Pozwól, aby się przytuliło i wypłakało. Być może okaże się, że po tym czasie strach nieco zmaleje.
4) Poszukajcie wspólnego rozwiązania sytuacji. Przydatna może okazać się zasada małych kroków:
"Tomku, co musiałoby się stać, aby twój strach mógł być odrobinkę mniejszy?"
5) Zaoferuj pomoc:
"W jaki sposób mógł bym ci pomóc, aby strach stał się odrobinę mniejszy?"
6) Zachęć do działania:
"Masz świetny sposób, teraz go zastosuj"
7) Chwal dziecko za włożony wysiłek i każdą próbę poradzenia sobie z trudnymi emocjami.
8) Opowiedz dziecku o swoich doświadczeniach radzenia sobie ze strachem w różnych sytuacjach.

 

 

Pamiętaj!

 

1) Strach oswaja się powoli.
2) Jeśli twoje dziecko boi się np. wskoczyć do wody, najpierw powoli go z nią oswajasz.
3) Już sama rozmowa o czymś, co budzi strach, może zminimalizować to uczucie.

 

 

Nie bagatelizuj,
nie ośmieszaj,
nie ignoruj emocji dziecka.

 

 

 

 

 

 

 

 

Witam was Drogie Dzieci!
Witam Drodzy Rodzice!

Przed nami kolejny tydzień nauki i zabawy w domu. Jak najbardziej myślimy o was i chcemy wesprzeć naszymi propozycjami.
Tym razem chciałabym się skupić na dzieciach, które już niedługo rozpoczną edukację w szkole. Ważne jest więc osiągnięcie przez nich tzw. DOJRZAŁOŚCI SZKOLNEJ. Dzisiaj chciałabym udzielić kilku wskazówek na temat ćwiczeń z sześciolatkami oraz kluczowych umiejętności poznawczych, na które warto zwrócić uwagę, aby dobrze przygotować pociechy do nauki w szkole.

 

 

1. ROZWÓJ FIZYCZNY

 

 

  • MOTORYKA DUŻA – praca nóg

- pobaw się z dzieckiem w skaczące piłeczki – skaczcie obunóż do tyłu i do przodu,
- ustawcie przeszkody, np. z zabawek, przez które dziecko musi przeskoczyć,
- pobawcie się w bociana – niech dziecko spóbuje stanąć na jednej nodze z rozłożonymi rękami,
- jeśli macie taką możliwość, pobawcie się w kopanie piłki do celu (bramki) oraz rzucanie piłki do celu,
- jeśli macie w domu np. szerszą tasiemkę, rozłóżcie ją na podłodze – niech dziecko po niej przejdzie starając się utrzymać równowagę. Można w tym celu również pociąć gazetę w szersze paski.

 

 

MOTORYKA MAŁA – praca rąk


- rysujemy na kartce duże figury, które dziecko ma wyciąć nożyczkami,
- dajemy dziecku cienki sznurek oraz koraliki lub guziki do nawlekania. Możemy stworzyć w ten sposób np. kolorowe korale.
- na kartce rysujemy prosty kształt, np. kontur domku. Dajemy dziecku plastelinę z poleceniem, aby wylepiło kontur tego domku. Ma to zrobić za pomocą wykonanych samodzielnie cienkich wałeczków plasteliny, którymi wylepia kształt domku.
- drogi rodzicu zaobserwuj jak twoje dziecko jak radzi sobie z zapinaniem i odpinaniem guzików, rozbieraniem i ubieraniem się, sznurowaniem butów.

 

 

GRAFOMOTORYKA – pisanie, rysowanie


- powiedz dziecku, aby narysowało swoją ulubioną zabawkę, a następnie ją pokolorowało. W tym czasie zaobserwuj w jaki sposób twoje dziecko trzyma narzędzie pisarskie. W razie wątpliwości skontaktuj się z nami.
- narysuj proste szlaczki, które dziecko będzie poprawiać po śladzie. Zaobserwuj, czy dziecko przekręca kartkę, obraca ją do góry nogami. Poproś, by starało się tego nie robić. Powiedz dziecku również, aby starało się wykonywać poszczególne szlaczki bez oderwania ręki. Zachęć do samodzielnego narysowania szlaczków.

- wykorzystaj obrazki, na których trzeba połączyć ze sobą punkty. Zachęcaj do wykonywania pracy bez odrywania ręki.
- polecam zabawy z użyciem różnych mas plastycznych (plastelina, ciastolina, piasek kinetyczny, itp.)

 

 

2. ĆWICZENIE FUNKCJI WZROKOWYCH

 

- pokaż dziecku dowolny obrazek przedstawiający jakąś sytuację. Najlepiej, aby było na nim dużo elementów. Zadawaj dziecku pytania dotyczące poszczególnych elementów, np.: "gdzie jest zielony samochodzik?", "czy są tu jakieś czerwone piłki?"
- zaproponuj ułożenie puzzli,
- przygotuj dwa komplety podobnych, dwukolorowych kwadratów (z papieru). Jeden komplet będzie dla dziecka, drugi dla ciebie. Ułóż z kartoników wzór, który dziecko będzie musiało potem ułożyć ze swoich kartoników.
- narysuj na kartce różne kształty, które dziecko musi odwzorować,
- w ćwiczeniu pamięci wzrokowej przydatne jest użycie gier memo (odkrywanie par podobnych obrazków). Obrazki z gry memo można wykorzystać jeszcze w innym ćwiczeniu również stymulującym pamięć wzrokową: daj dziecku jeden zestaw obrazków, drugi masz ty. Ze swojego zestawu wybierz 4 obrazki, które układasz za zasłoną - kartonem. Po ułożeniu odsłoń układ obrazków i zaprezentuj dziecku. Powiedz: "Popatrz i postaraj się zapamiętać". Po kilkunastu sekundach zakrywamy układ i polecamy dziecku, aby ułożyło taki sam ze swoich obrazków. Możemy zwiększać lub zmniejszać ilość prezentowanych obrazków.

 

 

3. ĆWICZENIE FUNKCJI SŁUCHOWYCH

 

- powiedz dziecku zdanie złożone z czterech lub pięciu wyrazów. Poleć, aby je powtórzyło i policzyło ile jest w nim wyrazów,
- mów dziecku wyrazy podzielone na sylaby, np."ko – ty", "wa – rzy – wa". Powiedz, aby powiedziało, jaki to wyraz,
- teraz odwrotnie, poproś dziecko aby podzieliło wyraz na sylaby i policzyło ile w danym wyrazie mieści się sylab,
- powiedz dziecku wyraz i poproś, aby powiedziało co słyszy na początku wyrazu. Możesz posłużyć się przykładem: "Posłuchaj, gdy mówię słowo auto, to na początku słyszę dźwięk o. Teraz ty powiedz co słyszysz na początku słów...."
- następnie zapytaj dziecko, jaki dźwięk słyszy na końcu wyrazu,
- spróbuj podzielić z dzieckiem proste wyrazy na głoski, np.: "k – o – t", "d – o – m", "m – o – t – y – l".
- spróbuj odnaleźć z dzieckiem rymujące się wyrazy, możesz pomóc dziecku obrazkami, np. wyraz "myszka" rymuje się z "szyszka" (prezentujemy obrazek myszki i mówimy dziecku aby znalazło wśród innych obrazków taki, z którym rymuje się wyraz "myszka").

 

 

4. UMIEJĘTNOŚCI MATEMATYCZNE, ORIENTACJA W PRZESTRZENI

 

- pokaż dziecku figury geometryczne i poproś, aby je nazwało,
licz z dzieckiem przedmioty, np.: kasztany, cukierki, zabawki, łyżki, itp.
- powiedz, aby dziecko pokazało gdzie ma prawą, a gdzie lewą rękę, następnie aby odwróciło głowę w prawo, potem w lewo i powiedziało co widzi,
- użyj teraz np. ulubionych zabawek dziecka i poukładaj je w określonych miejscach pokoju. Następnie używając zwrotów: za, przed, na, nad, między, pod, poproś, aby dziecko powiedziało gdzie znajduje się dana zabawka. Na przykład: "Aniu powiedz co leży na stole?", "Co leży pod stołem?", "Powiedz gdzie znajduje się miś?" "Gdzie położyłam twoje autko?"
- Pobaw się z dzieckiem "dużo – mało". Poukładaj np. kasztany lub patyczki w dwóch rzędach. Zapytaj, w którym rzędzie jest mniej, a w którym więcej kasztanów lub patyczków. A może jest ich tyle samo?
- Ucz prostego liczenia: np. daj dziecku trzy rzeczy, a ty trzymaj cztery. Powiedz dziecku, aby przeliczyło ile macie razem. Podobnie: daj np. dziecku 8 rzeczy (poproś aby je przeliczyło). Zabierz mu trzy. Powiedz, aby przeliczyło ile ma teraz.

 

 

5. MOWA I MYŚLENIE


- zagrajcie razem w gry planszowe. Jest ich bardzo dużo więc możecie wybrać takie, które akurat spodobają się twojemu dziecku,
- zadawaj dziecku pytania, np: "Jakie znasz zabawki?", "Co trzeba ubrać zimą?", "Jakie są lwy?"
- następnie wymieniaj nazwy rzeczy jednej kategorii i pytaj o nazwę nadrzędną, np: "Pies, kot, kura to są.....", "Sukienka, spodnie, płaszcz, to są..."
- pobaw się z dzieckiem z opisywanie. Poproś, aby spróbowało wyjaśnić, co znaczą poszczególne słowa, np.: długopis, lekarz, obiad, itp.
- powiedz dziecku zdanie w sposób nieprawidłowy gramatycznie, np.: "Ola jutro jechać na wycieczkę". Poleć, aby dziecko powiedziało ci co jest nieprawidłowego w tym zdaniu.
- teraz powiedz zdanie, gdzie występuje błąd logiczny, np.: "Banany są czerwone". Dziecko ma określić, co jest w nim nieprawidłowe.
- pobaw się z dzieckiem w układanie historyjek obrazkowych z pojedynczych obrazków. Zachęć, aby dziecko opowiedziało ci treść danej historyjki.
- czytaj dziecku książeczki. Możesz potem zadawać pytania do ich treści lub poprosić o ich opowiedzenie.

 

 

Pozostaje jeszcze jedna ważna sfera: społeczno – emocjonalna. Przyjrzymy się jej następnym razem.

 

 

Do zobaczenia!

 

 

 24.04.2020r.

Dzień dobry drogie Dzieci,

dzień dobry drodzy Rodzice,

 

Okres zdalnej nauki niestety wydłuża się. Jesteście więc bardzo dzielnymi rodzicami edukującymi swoje dzieci w środowisku domowym. Wdrażanie w klimat systematycznej pracy jest szczególnie istotne w przypadku dzieci, które niebawem rozpoczną naukę w szkole. 

Dziś zajmiemy się bardzo ważną sferą tzw. dojrzałości szkolnej, jaką jest dojrzałość emocjonalno - społeczna. Dziecko dojrzałe do rozpoczęcia nauki szkolnej, to dziecko:

- w znacznym stopniu samodzielne,

- łatwo i chętnie nawiązuje kontakty zarówno z nauczycielami, jak i rówieśnikami,

- osiadajace umiejętność współdziałania i współpracy w grupie,

- potrafiace podporządkować się obowiązującym regułom i zasadom,

- obowiązkowe, wytrwałe i wrażliwe na opinię nauczyciela,

- odpowiedzialne za podjęte zadania, pełnioną rolę - np. dyżurnego,

- potrafiące przeżywać pozytywne emocje w sposób adekwatny do sytuacji,

- posiadające poczucie przynależności do grupy. 

Oczywiście zdarza sie, że któraś ze sfer wymaga jeszcze pracy, ale ważne aby dziecko posiadało wypracowanych większość powyzszych umiejetności.

Aby ocenić, w jakim stopniu moje dziecko jest już dojrzałe, do podjecia nauki w szkole pod względem społeczno - emocjonalnym, proponuję, aby zwrócić uwagę na następujace rzeczy:

- zobacz, czy twoje dziecko potrafi rozpoznać i nazywać swoje emocje oraz wyrażać je w sposób akceptowany przez otoczenie (rozpoznaje i odpowiednio reaguje na emocje innych osób, używa różnorodnych słów na określenie emocji),

- na ile twoje dziecko jest w stanie zapanować nad ekspresją emocji (czy kontroluje własne emocje, reaguje adekwatnie do sytuacji),

- na ile twoje dziecko krytycznie ocenia swoje zachowania oraz potrafi przewidywać skutki swoich zachowań,

- czy dziecko stosuje formę "Pani/Pan" zwracając się do nauczyciela, osób dorosłych (achwywanie dystansu wobec dorosłych),

- czy twoje dziecko przejawia zainteresowanie proponowanymi zajęciami, chetnie je wykonuje, stara się wykonywać powierzone mu obowiązki,

- w jaki sposób dziecko podejmuje próby pokonywania napotkanych trudności, przejawia wytrwałosć mimo drobnych niepowodzeń,

- czy dziecko zna odpowiedzi na podstawowe pytania dotyczące siebie i swojej rodziny, najbliższego otoczenia (ile ma lat, gdzie mieszka, kto należy do rodziny, kim jaest mama i tata, jaka jest teraz pora roku, ile jest dni w tygodniu, itp.)

- czy dziecko nawiazuje satysfakcjonujące realcje z innymi dziećmi, okazuje współczucie, przeważnie pomaga innym, rzadko popada w konflikty,

- czy dziecko potrafi współdziałać podczas zabawy oraz dzielić się z innymi,

- czy dziecko przestrzega norm i zasad obowiązujących w grupie,

- czy dziecko reaguje na polecenia kierowane do całej grupy,

- w jakim stopniu twoje dziecko jest samodzielne: samodzielnie je posiłek, ubiera się i rozbiera, myje się, itp. 

Sfera społeczno - emocjonalna wbrew pozorom jest jedną z najistotniejszych. Szkoła, to dla dziecka nowe środowisko, nowy nauczyciel, być może nowi koledzy. Warto zainwestować obecny czas w przygotowanie dziecka do szkoły, nie tylko pod względem umiejetności praktycznych, ale i rozwoju społeczno - emocjonalnego. 

 

pozdrawiam!

 

 

 

08.05.

 

Witam serdecznie!

 

Dzisiaj chcę poświęcić czas pięciolatkom. Zaprezentuję ćwiczenia dla poszczególnych sfer rozwojowych, które przeciętny pieciolatek jest w stanie już zrobić. Wykonując je można przyjrzeć się w jaki sposób pracuje dziecko, co wychodzi mu już rewelacyjnie, a nad czym trzeba jeszcze popracować.

 

1. Rozwój ruchowy

 

MOTORYKA DUŻA

- pobawcie się z dzieckiem w pokonywanie toru przeszkód. Może to być przenoszenie piłki slalomem z punktu do punktu. To doskonałe ćwiczenie koordynacji ruchowej i  równowagi,

- zagrajcie w klasy - dziecko niech skacze obunóż i na jednej nodze,

- potańczcie w rytm wybranej muzyki - poczucie rytmu jest bardzo ważną umiejetnością.

 

MOTORYKA MAŁA - ćwiczenie dłoni, grafomotoryki

- dla pięciolatka dobrym ćwiczeniem będzie np. rysowanie między wyznaczonymi liniami, czyli tzw. labirynty, jak również rysowanie po śladzie,

- wycinanie jest dobrym ćwiczeniem wyrabiającym precyzyjność,

- aby wzmocnić mięśnie rąk pobawcie się masami plastycznymi, np. ulepcie figurki z plasteliny,

- zróbcie biżuterię z koralików - zabawa w nawlekanie koralików na sznurek,

- pięciolatek powiniem już opanować samodzielne zapinanie i rozpinanie guzików, jak również zamka np. w kurtce,

 

2. Rozwój mowy i jej rozumienie

 

- dla ćwiczenia aparatu artykulacyjnego dobre będą wszelkie ćwiczenia warg i jezyka, np.: szerokie otwieranie ust, wysuwanie języka prosto do przodu, kierowanie czubka języka do kącików ust, unoszenie języka wewnątrz jamy ustnej do górnych siekaczy, przy złączonych zębach - rozciąganie (uśmiech) i  ściąganie warg (dzióbek),

- pięciolatek powinien potrafić prawidłowo zareagować na bardziej złożone polecenie, dlatego pobawcie się w pokazywanie, np.: "pokaż, gdzie jest duży zielony kwadrat", "pokaż gdzie jest najmniejsze czerwone koło",

- powinien również dobrze wskazywać kierunki: "pokaż mi koło po prawej/lewej stronie", "pokaż mi koło na górze/na dole",

- sprawdzamy również czy dziecko rozróżnia wyrazy podobnie brzmiące, np. kasa - Kasia, jama - lama, kury - góry, sale - szale, kula - kura. Prosimy dziecko, aby np. wskazało właściwy obrazek. To bardzo ważne, czy dziecko słyszy różnicę pomiedzy tymi wyrazami. Prawidłowy słuch determinuje prawidłowy rozwój mowy i jej rozumienia,

- trzeba również przysłuchać się, czy dziecko dobrze formułuje zdania. Pobawcie się w wyłapywanie błędów w zdaniu. Prezentujemy dziecku zdanie wypowiedziane nieprawidłowo gramatycznie, dziecko ma odnaleźć błąd i go poprawić, np.: "Mama czytać książkę", "Wczoraj kupię trzy banany", "Kuba i Tomek idzie do domu",

- dobrym sposobem rozwijania prawidłowych wypowiedzi dziecka, jest układanie historyjek obrazkowych, a następnie ich opowiedzenie. Kształtujemy w ten sposób logiczne myślenie oraz wzbogacamy zasób słownictwa dziecka.

 

3. Rozwój myślenia.

 

Poprzez różnorodne ćwiczenia możemy wspomagać swoje dzieko w samodzielnym myśleniu, analizowaniu, rozwiązywaniu zadań problemowych. Oczywiście każde dziecko ma swoje upodobania, coś co lubi wykonywać najbardziej. Należy o tym pamiętać dobierając poszczególne ćwiczenia. Propozycji jest naprawdę bardzo dużo, myślę więc, że dla każdego dziecka jakaś forma ćwiczenia okaże się atrakcyjna:

-  układanie puzzli - co namniej 24 - elementowych,

- rysowanie postaci - zwracamy uwagę, czy dziecko dorysowywuje szczegóły, tj. dłoń, oczy, włosy, palce, itp.

- ważna jest umiejetność odwzrorowywania - nieodzowna w przyszłej nauce pisania, możemy ją ćwiczyć dając dziecku do narysowania np. różne figury geometryczne, których wzory prezentujemy na osobnej kartce,

- ćwiczenie samodzielnego myślenia, to również szukanie podobieństw i różnic (myślenie analityczne). Zadawaj dziecku pytania: "w czym są podobne, co mają wspólnego koza i krowa?", "zastanów się czym się różnią krowa i koń",

- uczmy posługiwania się również ogólnymi kategoriami, np. poprzez zadawanie pytań typu: "jabłko, banan, gruszka to...", "słoń, koń, krowa to..."

- na tym etapie dobrze jest już rozwijać podstawowe umiejętności matematyczne, tj. przeliczanie do 10. Najlepiej działać na konkretach, czyli proponując dziecku przeliczenie konkretnych przedmiotów (kasztanów, sztućców, kubków). Najlepszy efekt przynosi spontaniczne przeliczanie podczas codziennych aktywności, np. przeliczanie talerzy przed obiadem, samochodów na parkingu, wałeczków plasteliny w pudełku. 

 

Mózg pięciolatka jest bardzo chłonny. Warto wykorzysać ten etap rozwoju dla kształtowania nowych umiejetności i rozwijania potencjału dziecka. 

 

 

Troszkę o chwaleniu......

 

Aktualna sytuacja sprawiła, że jako rodzice mamy więcej (czasowych) możliwości obserwowania tempa nauki i nabywania nowych umiejętności przez nasze dzieci. Dziecko w wieku przedszkolnym jest często bardzo spontaniczne w okazywaniu swojego zadowolenia z nowo nabytej umiejętności, sprawia mu ona ogromną radość, którą dzieli się ze swoimi bliskimi.

"Mamusiu zobacz jak pięknie ułożyłem wieżę z kolocków!"

"Tatusiu, a ja już liczę do 10!"

Któż z nas nie słyszał tych słów....

W takich momentach ważne jest, aby potrafić cieszyć się razem z dzieckiem, odwzajemnić jego radość. Można powiedzieć: "Pięknie! Bardzo się cieszę! Super ci poszło!" Przytulmy dziecko, pogłaszczmy, usiądźmy z nim na chwilę przy stoliku, a by zdało nam całą relację ze swojego nowego osiągniecia.

To bardzo ważne. W ten sposób dajemy dziecku informację, że jest dla nas ważne, że, jako najbliższe mu osoby, interesujemy się jego postępami. Co więcej, w ten sposób zachęcamy dziecko do dalszej nauki, odkrywania świata. Dziecko staje się coraz dojrzalsze. Budzi się w nim tzw. ciekawość poznawcza, czyli chęć do zdobywania nowych informacji. 

Brak reakcji, zainteresowania ze strony rodzica, może spowodować, że dziecko przestanie wierzyć we własne możliwości. Mniej chętnie będzie podejmowało jakikolwiek wysiłek, czyli spadnie motywacja do nauki. Dodatkowo otrzyma komunikat, że nie jest ważne dla najbliższych osób.

Nie bójmy się zbytnio, że przechwalimy dziecko. Nie bójmy się pozytywnie reagować. Okazanie zainteresowania osiągnięciami dziecka naprawdę procentuje.

 

 

Jakość wspólnego czasu....

 

Obecnie, w okresie pandemii, zdarza sie, że dziecko przebywa cały czas ze swoimi najbliższymi: rodzicami, rodzeństwem. Raczej nie zdarza się jednak, że rodzic poświęca dziecku swoją uwagę bez przerwy. Jest to wręcz niewykonalne i  raczej na dłuższą metę niekorzystne zarówno dla rodzica, jak i samego dziecka.

Dziecko powinno mieć możliwość samodzielnej zabawy. Powinno uczyć się w tym momencie w jaki sposób zagospodarować swój czas bez pomocy rodzica. Jeśli będzie miało pewność, że rodzic w tym czasie nie zezwoli na uruchomienie tzw. elektronicznych zabawiaczy (komputer, telefon) na pewno znajdzie sobie zajęcie. W ten sposób nauczy się, że kreatywności, wytrwałości i samodzielności. 

Jednakże ważne jest również poświęcanie dziecku aktywnej uwagi. Dlaczego aktywnej? Nie wystarczy jedynie być w sensie fizycznym - to dziecka nie zadowoli.  Trzeba całą swoją uwagę skupić na tym, co dziecko chce nam przekazać, w co chce się z nami bawić. Trzeba zwrócić uwagę w jakim jest w danym momencie nastroju, jakie ma potrzeby, być zainteresowanym tym co dziś przeżyło, co osiągnęło. Pobawić sie wspónie, zagrać w grę. Tak spędzony czas jest najbardziej wartościowy dla dziecka. Często nie jest ważne czy danego dnia trwał on 1 godzinę czy 3 godziny. Ważne, abyśmy go w całości poświecili dziecku. W ten sposób pokazujemy, że jest dla nas ważne, że jesteśmy przy nim i interesujemy się jego dziecięcym światem. 

 

 

 

Copyright © 2013. Przedszkole nr. 27 w Chorzowie Rights Reserved.