^Wróć na góre
Get Adobe Flash player

Grupa 6 latki

TEMAT TYGODNIA: WAKACJE

22.06.2020 - 30.06.2020

Drodzy Rodzice!
W minionym tygodniu dzieci utrwalały zasady bezpieczeństwa podczas wakacji. Poznały znaki informacyjne i ostrzegawcze, które występują na szlakach turystycznych. Poznały najważniejsze pasma górskie w Polsce oraz nazwy miejscowości położonych w górach. Dzieci rozmawiały na temat planowania podróży – zastanawiały się, o czym należy pamiętać, gdy wyrusza się w podróż, tworzyły listę rzeczy, które są niezbędne, np. na wycieczce w górach, na wakacjach nad morzem, na wycieczce w lesie, nad wodą, na łące.
Uczestniczyły w wielu zabawach językowych. Doskonaliły umiejętności analizy i syntezy sylabowej i głoskowej, przeliczały sylab i głoski w słowach, przeliczały słowa w zdaniach.
Jak mogą Państwo w codziennych aktywnościach wesprzeć swoje dziecko?
Warto zwracać uwagę dzieci na wszelkie zagadnienia dotyczące bezpieczeństwa podczas wakacji – omawiać znaki i piktogramy informujące o zalecanych sposobach zachowania w różnych miejscach odwiedzanych w wakacje, przypomnieć numery alarmowe i sposób wzywania pomocy.
Podczas rozmów na temat pójścia dziecka do pierwszej klasy warto budować w nim pozytywny obraz szkoły, lecz jej nie idealizować, a tym bardziej nie straszyć dziecka szkołą. Warto rozmawiać z dzieckiem na temat jego oczekiwań i obaw związanych z rozpoczęciem nowego etapu edukacyjnego. Dobrym pomysłem jest wspólne gromadzenie wyprawki szkolnej.

30.06.2020

CO TO JEST ZAGRANICA?

1.Zabawa „Wakacyjny bagaż”.
Rodzic wymienia miejsca, gdzie można pojechać na wakacje, a dziecko mówi, co należy zabrać w dane miejsca.
Np. morze – kostium kąpielowy, koc, łopatka, wiaderko…

2.Wysłuchanie opowiadania „Zagranica” Jadwigi Jasny.
Zaczęły się wakacje.
-Wszyscy już byli za granicą, tylko nie ja – powiedział Marcinek
-Nie tylko ty – odezwał się tata. Twoja siostra też nie była.
-Ona się nie liczy, bo jest mała – odrzekł Marcinek.
-Wiek nie ma nic do rzeczy. Za granicę mogą jechać nawet niemowlęta-wtrąciła mama.
-No właśnie! A ja? Marcinek był coraz bardziej rozżalony.
-Ty tez pojedziesz. Niedługo wszyscy będziemy za granicą, i to nie jeden raz – obiecywał tata. I tak się stało. Najpierw byli w górach. Ależ to była przygoda! Malutki wagonik wspinał się po linie, a z jego okien widać było czubki najwyższych świerków. Kiedy wysiedli, było tak zimno, jakby nagle skończyło się lato. Wszystko było niezwykłe, a ścieżka, którą wędrowali, na samym czubku góry okazała się granicą. Marcinek nie mógł w to uwierzyć.
-To znaczy, że gdy zrobię krok w tamtą stronę, to już będę za granicą? – dopytywał się.
-Tak! Odpowiedział tata.
-Przecież tam jest tak samo jak tu – dziwił się Marcinek
-Niektóre zagranice są podobne. A zwłaszcza te, które są o krok – wyjaśnił tata.
Marcinek był bardzo rozczarowany zagranicą, która niczym się nie różniła od tego, co znał. Tomek w przedszkolu opowiadał, że za granicą jechał na wielbłądzie, a tu nie było nic, tylko góry.
Wszystko się zmieniło dopiero wtedy, kiedy Marcinek razem z rodzicami i Karolinką polecieli samolotem do ciepłych krajów.
Zanim wsiedli do samolotu, przekroczyli granicę.
-Granica na lotnisku? – Marcinek nic nie rozumiał.
Ale kiedy samolot był już wysoko, a pilot poinformował, nad jakimi krajami przelatują, Marcinek dokonał odkrycia.
-Wszystkie kraje pod nami to jest zagranica! Dlatego granice dla samolotów są na lotniskach, prawda?
-Brawo! Mama była zachwycona.
Kiedy wysiedli w ciepłym kraju z samolotu, Marcinek już się nie dziwił, że tam tez na lotnisku jest granica. I odtąd prawie wszystko i wszędzie było zupełnie inne, naprawdę zagraniczne. Kolorowi ludzie byli ubrani w powłóczyste szaty. Dzieci nie rozumiały, co Marcinek do nich mówi. Na drogowskazach, zamiast liter, jakieś zawijasy. Jedzenie o niespotykanym smaku. Woda w morzu tak ciepła, jak w wannie, palmy, drzewka pomarańczy, oliwki, osiołki, kozy łażące po drzewach i wielbłądy – na zdjęciu nie widać, jak Marcinek się bał wsiąść na jednego z nich.
Po powrocie z wakacji Marcinek dokonał jeszcze jednego odkrycia:
-Nasz kraj to też jest zagranica – powiedział.
Dla kogo nasz kraj jest zagranicą? Czy wszędzie za granicą są ciepłe kraje?

3.Rozmowa na temat treści opowiadania.
-Jaki problem miał Marcinek?
-Dokąd pojechał Marcinek z rodzicami?
-Jak wyglądała granica w górach?
-Dokąd poleciała rodzina Marcinka samolotem?
-Co nowego zobaczył Marcinek za granicą?
-Dla kogo Polska jest zagranicą?
-Czy wszędzie za granicą są ciepłe kraje?

4.Ćwiczenia grafomotoryczne.

5.YouTube-Bezpieczeństwo dzieci nad wodą | Bezpieczne wakacje
https://www.youtube.com/watch?v=Ui-ndYWcThA



 

29.06.2020

CO MOŻEMY ROBIĆ NA WAKACJACH?

1.Słuchanie wiersza „Wakacje” Jerzego Skokowskiego.

Jeśli mowa o sprawach radosnych,
do których się tęskni, na które się czeka,
to chyba każdy przyzna mi rację,
że szczególną satysfakcję
sprawiają mu wakacje -
coś, co cieszy na ogół każdego człowieka.
Nawet ci, co rzadko się śmieją,
co już z natury są ponurzy -
latem też się weselą
i przestają się chmurzyć.
Nie sposób, na przykład, nad rzeką, w krzakach
spotkać smętnego ponuraka.
A czy ktoś widział może
kogoś markotnego
latem, w górach
lub nad morzem?
Albo w lesie, gdzie kukułka kuka,
lub na polu, gdzie zając pomyka
nie znajdziesz, choćbyś długo szukał,
pesymisty ani melancholika.
Kiedy w rozkładzie naszych zajęć
jest, dajmy na to, kolejno:
pływanie, opalanie,
gra w piłkę lub inna przyjemność,
kiedy dużą przerwą jest cały dzień,
pracowity jest nawet leń
i leniowi czas się nie dłuży,
choć, prawdę mówiąc,
na wakacje nie zasłużył.

2.Rozmowa na temat wiersza.
-Czy cieszysz się ze zbliżających się wakacji?
-Kogo nazywamy pesymistą? (osoba widząca świat w ciemnych barwach, nic jej nie cieszy, zasmucona)
-Kogo nazywamy melancholikiem? (osoba smutna, przygnębiona, zamyślona)
-Jak nazywa się osoba, która jest zwykle zadowolona, pogodna i wierzy, że wszystko się ułoży dobrze? (optymista)

3.Zabawa pantomimiczna „Zgadnij, co będę robić w czasie wakacji?
Dziecko naśladuje czynności, jakie będzie wykonywać podczas wakacyjnego wypoczynku.

4.Samodzielne układanie zdań składających się z 3 wyrazów.

5.”Po łące biega lato” – zabawa muzyczno-ruchowa do piosenki.
Interpretacja ruchem treści utworu.
Piosenki dla dzieci - Po łące biega lato - YouTube
https://www.youtube.com/watch?v=QHR9URbvf_E

6.Praca plastyczna „Wakacje”.


 

26.06.2020

WAKACJE!!!

1.”Lato wreszcie” – słuchanie wiersza U. Kozłowskiej
Już walizki w bagażniku,
torba, plecak, pięć koszyków…
Czy na pewno wszystko mamy?!
Bo za chwilę wyjeżdżamy!
Tata już przy kierownicy,
denerwuje się i krzyczy.
Szkoda przecież każdej chwili!
– Jedźmy w końcu, moi mili!
Lato, lato, lato wreszcie
Nie będziemy siedzieć w mieście!
Wszyscy więc wsiadają prędko:
Dziadek Władek z wielką wędką,
Babcia z kotem, pies nasz, Ciapek,
Mama (niosąc stos kanapek),
Moja siostra z parasolką
i braciszek z deskorolką,
potem ja z piłkami dwiema…
lecz już dla mnie miejsca nie ma!
Lato, lato, lato wreszcie,
Czy będziemy siedzieć w mieście?
Tata mówi: – Nie ma strachu,
jeszcze miejsce jest na dachu.
Więc mi trochę zrzedła minka:
– Ja na dachu? Ja… dziewczynka?
Tata tylko kręci głową:
– Cóż za pomysł, daję słowo?!
Oj! Córeczko moja mała,
coś ty sobie ubzdurała?
Lato, lato, lato wreszcie,
Nie będziemy siedzieć w mieście!
Już na dachu stos bagaży,
a ja uśmiech mam na twarzy.
Siedzę sobie obok mamy,
no i wreszcie wyjeżdżamy!
Słońce nam wskazuje drogę –
już doczekać się nie mogę!
Wiem, że w dali na nas czeka
Las szumiący, łąka, rzeka…
Lato, lato, lato wreszcie,
Nie będziemy siedzieć w mieście!

2.Rozmowa na temat wiersza.
-O czym jest wiersz?
-Dokąd wyjeż¬dżają bohaterowie wiersza?
-Co ze sobą zabierają?
-Jakie macie plany na wakacje?
-Jak będziecie spędzać czas na wakacjach?

3.”Po łące biega lato” – zabawa muzyczno-ruchowa do piosenki.
Interpretacja ruchem treści utworu.
Piosenki dla dzieci - Po łące biega lato - YouTube
https://www.youtube.com/watch?v=QHR9URbvf_E

4.„Moja wyspa” – praca techniczna.
Dziecko przygotowuje swoją wyspę na talerzyku jednorazowym, wypełnia go grubą warstwa masy solnej z piaskiem, którą zagospodarowuje według własnego pomysłu. Wyspę układa na oceanie zrobionym na pogniecionej przezroczystej folii, pod którą wkłada muszle, kamyki i cienkie paski zielonej krepiny. Na koniec opowiada o swojej wyspie – co się na niej znajduje, jak można spędzić na niej czas, z kim chciałby się tam znaleźć.

POTRZEBNE RZECZY: talerzyki jednorazowe, masa solna, piasek, kamyki, patyczki, kawałki kory, piórka, rolki po papierze toaletowym, zakrętki plastikowe, plastelina, drobne koraliki, zielona krepina, przezroczysta folia

5. Praca z KP4.47a – rozwiązywanie rebusów i rysowanie po śladzie i według instrukcji.
Praca z KP4.47b – rysowanie wakacyjnych planów.

Praca z KP4.48b – kącik grafomotoryczny, łączenie liczb od najmniejszej do największej, kolorowanie liter, odczytywanie napisu.



 

25.06.2020

MOI PRZYJACIELE

 

1.”Mój przyjaciel” – rozmowa na temat przyjaciół, próba określania, kto to jest przyjaciel.
Rodzic zadaje pytania naprowadzające:
- Kogo nazywamy przyjacielem?
-Czym przyjaciel różni się od kolegi?
-Jak powinien się zachowywać przyjaciel?
-Co to znaczy, że prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie?

Mój przyjaciel jest… – dziecko stara się dodać jak najwięcej określeń.

2.”Moja koleżanka, mój kolega” – praca plastyczna.
Narysuj na kartce A4 ulubioną koleżankę lub kolegę z grupy przedszkolnej. Następnie naklej obrazek na większą kartkę i wykonaj ozdobną ramkę.

3.”Rekin i krab” zabawa ruchowa orientacyjna.
Rodzic układa na podłodze linię ze skakanek. Umawia się z dzieckiem, że z jednej strony linii jest morze, z drugiej – piasek. Na hasło Rodzica: krab! dziecko musi uciec z piasku przed krabem – przeskoczyć na morze. Na hasło Rodzica rekin! dziecko ucieka z morza na piasek. Rodzic. podaje hasła coraz szybciej, może je przeplatać innymi hasłami dla zmylenia.

4.Praca z KP4.46a – czytanie zdań, rysowanie lodów, wykonywanie obliczeń, łączenie podpisów z właściwymi obrazkami.
Praca z KP4.46 b – podawanie nazw przedmiotów na ilustracjach, wyszukiwanie nazw wykreślance.



 

 

24.06.2020

BEZPIECZNE WAKACJE

1.Wakacyjne rady – wysłuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści.
Wakacyjne rady
Wiera Badalska
Głowa nie jest od parady,
służyć ci musi dalej.
Dbaj więc o nią i osłaniaj,
kiedy słońce pali.
Płynie w rzece woda
chłodna, bystra, czysta,
tylko przy dorosłych
z kąpieli korzystaj.
Jagody nieznane,
gdy zobaczysz w borze:
Nie zrywaj! Nie zjadaj! –
bo zatruć się możesz.
Urządzamy grzybobranie,
jaka rada stąd wynika:
Gdy jakiegoś grzyba nie znasz,
nie wkładaj go do koszyka.
Biegać boso jest przyjemnie,
ale ważna rada:
– idąc na wycieczkę pieszą
dobre buty wkładaj!

2.Rozmawia na temat treści wiersza.
Rodzic prosi o wymienienie i omówienie wszystkich rad, które się w nim znalazły, dziecko notuje je w dostępny sposób (rysuje lub pisze), po skończeniu proponuje i notuje inne wakacyjne rady.

3.„Przestrzegaj zasad”. 
Rozmowa na temat bezpiecznego zachowania podczas wakacji. Przypomnienie numerów alarmowych: 112, 999, 998, 997.

4.Rozwiąż krzyżówkę.

5.”Pomocne znaki” – nauka odczytywania znaków.
Znaki, które informują, co wolno robić, lub zakazują różnych aktywności ze względu na możliwe niebezpieczeństwa. Dziecko próbuje samo sformułować, co oznacza konkretny znak.

6.Praca z KP4.45a – podawanie nazw przedmiotów i zwierzęcia na obrazkach, wpisywanie liter do właściwych okienek, odczytywanie hasła.
Praca z KP4.45b – poruszanie się po planszy zgodnie z kodem, rozmowa na temat miejsc przedstawionych na zdjęciach.

Praca z KP4.48a – kącik grafomotoryczny, pisanie wyrazów po śladzie, łączenie wyrazów z obrazkami, wyjaśnianie wieloznaczności podanych wyrazów.



 

23.06.2020

NAD WODĄ

1.„Słoneczny łańcuch skojarzeń” – łańcuch skojarzeń.
Zabawa polega na tworzeniu łańcucha skojarzeń. Rodzic mówi słowo: słońce i prosi, aby dziecko powiedziało słowo, które kojarzy się ze słońcem. Następne Rodzic wypowiada kolejne słowo związane z poprzednim itd.

2.”Nad morzem” – rozmowa.
Zadanie dla dziecka: podziel wyrazy na sylaby i wyodrębnij głoski w nagłosie i wygłosie: morze, Bałtyk, mewa, wiatr.
Np.:fale – sylaby fa-le, głoska w nagłosie f-ale, głoska w wygłosie fal-e

3.Plażowe zagadki

Mewa
Głos jej w krzyk się zamienia
w morzu ryby łowi chętnie.
W białych i szarych piórkach
wygląda bardzo pięknie.

Parasol plażowy
W cieniu jego się schowasz,
kiedy jesteś na plaży
a słońce z wysoka
bardzo mocno praży.

Piasek
Drobne ziarenka
pełno ich na plaży
by usypać z nich zamek
każde dziecko marzy.

Morze
Spokojne lub wzburzone,
słona w nim woda,
kąpiel w nim przyjemna
gdy jest piękna pogoda.

4.”Rekin i krab” zabawa ruchowa orientacyjna.
Rodzic układa na podłodze linię ze skakanek. Umawia się z dzieckiem, że z jednej strony linii jest morze, z drugiej – piasek. Na hasło Rodzica: krab! dziecko musi uciec z piasku przed krabem – przeskoczyć na morze. Na hasło Rodzica rekin! dziecko ucieka z morza na piasek. Rodzic. podaje hasła coraz szybciej, może je przeplatać innymi hasłami dla zmylenia.

5.Praca z KP4.44a – łączenie liczb od najmniejszej do największej, rysowanie rybek według instrukcji, zapisywanie i obliczanie działania.
Praca z KP4.44b – podawanie nazw obrazków, dzielenie nazw na sylaby, pisanie sylab po śladzie, dopisywanie brakujących sylab.

ZESTAW ĆWICZEŃ GIMNASTYCZNYCH

YouTube - Zabawy ruchowe dla dzieci - odcinek 1
https://www.youtube.com/watch?v=m2WsGrvCx_w



 

22.06.2020

W GÓRACH

1.”Góry, nasze góry” – słuchanie wiersza.

Góry, nasze góry
Janina Porazińska
Góry, nasze góry. Hale, nasze hale.
Kto was zna tak dobrze, jako my, górale.
Góry, nasze góry. Wy, wysokie szczyty.
Kto was przewędrował? Góral rodowity.

2.Pytania do wiersza.
-Kto to jest góral?
-Gdzie według wiersza góral wypasa owce?
-Co to są hale?
-Jak nazywa się góral, który zajmuje się wypasem owiec na halach?

3.”W górach” – rozmowa.

4.”Górski pejzaż” – praca plastyczna.

5.„Na górskim szlaku” zabawa ruchowa.
Podczas jego pokonywania mogą pojawić się przeszkody, np. przejście po kamieniach (pudełka), skok przez kałuże (kartki A4),wąska ścieżka (długi sznurek / skakanka). Dziecko pokonuje przeszkody.

6.Praca z KP4.43a – wycinanie dwustronnych puzzli, układanie wybranego obrazka, naklejanie go na kartce.



 

TEMAT TYGODNIA: LATO

15.06.2020 - 19.06.2020

Drodzy Rodzice! 

W tym tygodniu dzieci rozwijały kompetencje językowe poprzez wdrażanie do rozumienia żartów słownych i obrazkowych. Oglądały obrazy przedstawiające różne krajobrazy, starały się opowiadać, co widzą.
Dzieci rozmawiały o zjawiskach atmosferycznych charakterystycznych dla poszczególnych pór roku. Zapoznały się z różnymi zjawiskami pogodowymi. Dzieci wykonały eksperyment, dzięki któremu lepiej poznały sposób powstawania burzy i tęczy. Omawiały zjawiska pogodowe. Utrwalały zasady bezpiecznego zachowania się podczas burzy.
Jak mogą Państwo w codziennych aktywnościach wesprzeć swoje dziecko?
Aby utrwalić wiadomości o zmianach atmosferycznych możecie Państwo wspólnie z dzieckiem obejrzeć lub przeczytać prognozę pogody na najbliższe dni. Warto rozmawiać z dzieckiem na temat bezpiecznego zachowania nie tylko podczas burzy, ale także w czasie wichury i gradu. Należy przypominać dziecku o konieczności zabezpieczania się kremami z filtrem podczas przebywania na słońcu.

 

19.06.2020

LATO W SZTUCE

1.”Letnie krajobrazy”
Krótka rozmowa z dzieckiem na temat zdjęć.
Następnie dziecko maluje farbami akwarelowymi letni pejzaż. Zamyka oczy i przy nagraniu „Lato” A. Vivaldiego wyobraża sobie krajobraz, jaki chciałby namalować.

YouTube - Antonio Vivaldi – Lato
https://www.youtube.com/watch?v=hGV-MRdcQOE

2.”Po łące biega lato” – zabawa muzyczno-ruchowa do piosenki.
Interpretacja ruchem treści utworu.
Piosenki dla dzieci - Po łące biega lato - YouTube
https://www.youtube.com/watch?v=QHR9URbvf_E

3.Zabawa „Liczbowy dywan”.
Rodzic rozkłada na dywanie papierowe kwadraty z liczbami takiej wielkości, aby dziecko mogło swobodnie na nich stawać. Tworzy dywan.

 

Następnie podaje zasady gry:
- Przejdź po dywanie tak, aby cyfra na każdym następnym kwadracie była większa lub mniejsza o 2 od poprzedniej.
- Przejdź po dywanie tak, aby cyfra na każdym następnym kwadracie była większa lub mniejsza o 4 od poprzedniej.
- Przejdź tak, aby cyfra na każdym następnym kwadracie była większa lub mniejsza o 1 od poprzedniej.

4. Praca z KP4.42a – odszukanie wśród liter ukrytych wyrazów i dopasowanie ich do obrazka.
Praca z KP4.42b – nazywanie przedmiotów, pisanie pierwszej i ostatniej litery nazwy obrazka.



 

18.06.2020

LETNIA POGODA

1.”Pogoda” – słuchanie opowiadania i rozmowa na temat jego treści.

Adaś ciągle spogląda w okno. Dzisiaj z grupą przedszkolaków jedzie na wycieczkę. Ale co z tą pogodą? Czy wycieczka się uda? Mają jechać bryczką i grać w piłkę.
– Mamusiu, nie widać słońca. po niebie płyną ciemne chmury – chłopiec ze smutkiem spo¬gląda w okno.
– Może zabiorę grubszą kurtkę, a może wyciągnę z plecaka krótkie spodnie, pewnie ich nie założę – coraz bardziej denerwuje się Adaś.
– Nie martw się, popatrz, termometr wskazuje wysoką temperaturę – tłumaczy mama.
– Jest ciepło, chociaż trochę parno. Włączymy telewizor i zaraz dowiemy się, jaka będzie pogoda – na ekranie pojawiła się mapa Polski.
– Mieszkamy tutaj, gdzie widać słońce zza chmur – tłumaczy Adasiowi mama. – Wprawdzie widać czasami padający deszcz, jednak to tylko przelotne opady.
Adaś wpatruje się w mapę pogody.
– Trochę podobna do naszego kalendarza pogody. Codziennie wspólnie z panią zaznaczamy na nim pogodę, jaką zaobserwowaliśmy w drodze do przedszkola. Wybieramy chmurki, krople deszczu, ugięte na wietrze drzewa.
Zegar wybija ósmą godzinę.
– Na nas już czas – mama z Adasiem idą do przedszkola.
– Będzie wspaniale, zobaczysz. Przebierz się w krótkie spodenki, jest coraz cieplej.
Pogoda dopisała. Chociaż było pochmurno, nie spadła ani jedna kropla deszczu. Były spacer nad jezioro, przejazd bryczką i oczywiście gra w piłkę. Dzieci wróciły bardzo zadowolone, cho¬ciaż trochę zmęczone.
Po przeczytaniu opowiadania Rodzic zadaje dziecku pytania:
-Gdzie wybierał się Adaś?
-Dlaczego chłopiec był zmartwiony?
-Jaką pogodę wskazywała prognoza w telewizji?
-Jaka pogoda była na wy¬cieczce?

2.”Zjawiska atmosferyczne” – rozmowa.
-Czym różni się lato od innych pór roku?
-Co robisz w lecie?
-Jaki to dla Ciebie czas?
Dopasuj nazwy do poszczególnych ilustracji.

słonko

wiatr

piorun

ulewa

 

3.Zabawa „Dokończ zdanie”.
Rodzic rozpoczyna zdanie: W czasie burzy…, a dziecko dopowiada zakończenie.

4. Zabawa ruchowa „Błyskawica”.
Dziecko powtarza słowa i ruchy za Rodzicem.
Zaczął padać drobniutki deszczyk. - ruchy z góry do dołu rękoma, naśladowanie spadających kropli
Nagle zerwał się silny wiatr. - ręce w górze, kołysanie w prawą i lewą stronę, naśladowanie odgłosu wiatru.
Na niebie rozbłysła błyskawica. - klaśnięcie w dłonie.
Potem słychać było grzmot. - tupnięcie.
Burza rozszalała się na dobre:
Błyskawica! -klaśnięcie w dłonie.
Grzmot! -tupnięcie.
Błyskawica! -klaśnięcie w dłonie.
Grzmot! -tupnięcie.
A na koniec na niebie pojawiła się piękna kolorowa tęcza. – zataczanie łuku rękami nad głową, wirowanie po pokoju.

5. Praca z KP4.41a – łączenie w pary obrazka z cieniem, odszukiwanie i odczytywanie liter, tworzenie z nich wyrazów.
Praca z KP4.41b – uzupełnianie ilustracji symbolami pogody, czytanie globalne nazw dni tygodnia.

17.06.2020

TĘCZA PO DESZCZU

1.Słuchanie piosenki „Tęcza cza, cza, cza” - sł. Anna Bernat, muz. Aleksander Pałac 
Koleżanko, kolego
popatrz czasem na niebo.
Czasem zdarzyć się może,
cud, zjawisko w kolorze.

Ref.: Tęcza, tęcza cza, cza, cza, czarodziejska wstążka ta. Wiąże niebo z ziemią, o, jaki kolorowy splot. Tęcza, tęcza cza, cza, cza, czarodziejska wstążka ta. Przez tę tęczę cały świat kolorowy uśmiech ma.

Narysuję tę tęczę
i na zawsze ci wręczę.
By ci było tęczowo,
tęczę noś kolorową.

Ref.: Tęcza, tęcza cza, cza, cza…

Śpiewaj z nami o tęczy,
Kiedy nuda cię dręczy.
W domu, w szkole, po burzy
Tęcza minę rozchmurzy.

Ref.: Tęcza, tęcza cza, cza, cza…

YouTube – Chochliki - Tęcza cza cza
https://www.youtube.com/watch?v=5kJKnuffZEQ

Po zakończeniu piosenki dziecko układa na podłodze tęczę z kolorowych pasków bibuły.

2. „Zapamiętaj kolory” – zabawa językowa.
Rodzic prosi dziecko o przypomnienie nazw kolorów, które tworzą tęczą w odpowiedniej kolejności. Rodzic zachęca dziecko do tego, by tworzyło zdania, które ułatwią zapamiętanie kolejności kolorów tęczy (pierwsze głoski kolejnych słów odpowiadają pierwszym głoskom nazw kolorów tęczy).

3. Zabawy badawcze – zapraszam dzieci do zrobienia tęczy.
„Tęcza w wodzie” – dziecko nalewa wody do miski i wkłada do środka lusterko tak, by opie¬rało się o ściankę. Kieruje snop światła latarki na część tafli znajdującej się pod wodą. Na kartce trzymanej za latarką obserwuje tęczę.

„Jak sprowadzić tęczę?” – dziecko kładzie na stole kartkę papieru, w odległości około 10 cm nad papierem trzyma szklankę z wodą. Po chwili na stole powinna pojawić się tęcza.
YouTube – Tęcza w szklance #Kopernikwdomu
https://www.youtube.com/watch?v=kR3oJ88rLPU

4. „Tęcza” – praca plastyczna.
Dziecko maluje tęczę na dużych arkuszach papieru za pomocą gąbek. Wycina elementy z papieru kolorowego i nakleja pod tęczą, tworząc dowolny krajobraz.
gąbki, kolorowy papier, nożyczki, klej

5.Praca z KP4.40a – rysowanie wyniku przeprowadzonego eksperymentu.
Praca z KP4.40b – kolorowanie mozaiki zgodnie z kodem.



 

16.06.2020

BURZA

1.”Burza” zagadka Marcina Przewoźniaka.
Co się dzieje tam u góry?
Wielką wojnę toczą chmury?
Wciąż na siebie nacierają
I strzelają, i błyskają?
Co się tam na górze dzieje?
Że się nam na głowy leje?
Od błyskawic niebo trzeszczy,
A nam w butach chlupie deszczyk.
Ciemne niebo dudni, świeci…
Co się dzieje tam na górze?
Wiedzą to na pewno dzieci:
Oglądamy groźną… (burzę).

Jak należy się zachować w czasie burzy?
Dziecko formułuje swoje przypuszczenia lub dzieli się swoją wiedzą. Następnie Rodzic podsumowuje zdobyte informacje.
Podczas burzy:
– należy unikać wysokich obiektów;
– nie wolno przebywać w wodzie ani na odkrytym terenie, chować się pod drzewami;
– należy unikać metalowych przedmiotów i nie przebywać w ich pobliżu;
– nie wolno rozmawiać przez telefon komórkowy.

2.„Kapie, pada, leje”
– szukanie wyrazów mówiących o tym, co robi deszcz: kapie, pada, leje, mży, kropi, siąpi.

Kojarzenie dźwięków:
– uderzenia palcami w bębenek – kapie, kropi,
– przesuwanie palcami po bębenku – siąpi, mży,
– uderzanie pałeczką – pada,
– mocne uderzanie pałeczką – leje.

Ilustrowanie rodzaju deszczu ciałem:
– mżawka – pocieranie dłońmi o uda,
– silniejszy deszcz – klepanie dłońmi w uda,
– ulewa – tupanie nogami.

3.„Uwaga, burza!” – zabawa ruchowa.
Dziecko porusza się po pokoju do dźwięków deszczu – szeleszczącej folii. Na dźwięk klaśnięcia w dłonie i hasło: Burza! dziecko przykuca. Zabawę powtarzamy kilka razy.

4.”Skąd się bierze burza?” – eksperyment.
YouTube - Burza - doświadczenie
https://www.youtube.com/watch?v=eyLKBakvNW4

5. Praca z KP4.39b – poruszanie się zgodnie z kodem, kolorowanie obrazków.

ZESTAW ĆWICZEŃ GIMNASTYCZNYCH

1. „Skaczące żabki”.
Dziecko stoi na wyznaczonej linii i na sygnał skacze do końca pokoju, naśladując żabki. Po drodze wykonuje obrót. Ćwiczenie powtórz kilka razy.

2. „Zające na łące”.
Dziecko robi przysiad, opierając ręce na podłodze i skacze jak zając do wyznaczonego miejsca. Po drodze wykonuje obrót, przechodzi pod krzesłem i wita się z rodzicem ogonkiem.

3. „Piłeczka na łyżce”.
Dziecko i rodzic tworzą dwa zespoły. Każdy dostaje łyżkę i piłeczkę z gąbki, symbolizujące jajko (może być jajko ugotowane na twardo).
Dziecko i rodzic mają za zadanie dobiec do końca pokoju i wrócić, trzymając w ręku łyżkę, a na niej piłeczkę. Jeśli piłeczka upadnie, należy po nią wrócić. Wygrywa osoba, która pierwsza ukończy zadanie.
4. „Ćwicz, jak mówię”.
Dziecko stoi przed rodzicem. Rodzic rzuca piłkę do dziecka i mówi, np.: Rzuć, kucając. Dziecko wykonuje polecenie i mówi, w jaki sposób rodzic wykonuje zadanie. Rodzic pomaga dziecku formułować polecenia zawierające dwie czynności.



 

15.06.2020

KOLORY LATA

1.Słuchanie piosenki – „Po łące biega lato” - sł. B. Lewandowska, muz. K. Kwiatkowska

Po łące biega lato, uwija się jak bąk.
„Dzień dobry” mówi kwiatom i pieści każdy pąk.

Ref. Kto chce się z latem spotkać, niech idzie z nami tam,
Rumianek i stokrotka pokaże drogę nam.

Pomaga lato pszczołom, na kwiatach też się zna.
Uśmiecha się wesoło i w berka z nami gra.

Ref. Kto chce się z latem spotkać, niech idzie z nami tam,
Rumianek i stokrotka pokaże drogę nam.

Gdy lato jest zmęczone, w szałasie sobie śpi
I we śnie gra w zielone bo łąka mu się śni.

Ref. Kto chce się z latem spotkać, niech idzie z nami tam,
Rumianek i stokrotka pokaże drogę nam.

Piosenki dla dzieci - Po łące biega lato - YouTube
https://www.youtube.com/watch?v=QHR9URbvf_E

2.”Obrazy lata”- ćwiczenie spostrzegawczości.
Rodzic kładzie na stoliku różne obrazki, a dziecko wyszukuje wśród nich te, które kojarzą się z latem, np. motyle, słońce, muszla, morze, wiaderko i łopatka, rower, leżak, maliny, truskawki, kwiaty, zieleń, biedronka, okulary, wiśnie. Dziecko wybiera jeden obrazek i podpisuje go słowem „lato”. Nie ma tu jednej właściwej odpowiedzi. Jeśli dziecko potrafi uzasadnić swój wybór – każda odpowiedź jest właściwa.

3.„Przetwory owocowe”.
Dziecko otrzymuje kopertę z pociętymi na części obrazkami przedstawiającymi owoce na krzaczkach: poziomki, truskawki, jagody, maliny. Dziecko układa obrazki i podaje nazwy owoców.
Rodzic zadaje pytania:
– Jakie letnie owoce znajdziemy w lesie? (jagody, poziomki, maliny)
– Jakie owoce rosną latem w ogrodzie? (truskawki, poziomki, maliny)
– Co można zrobić z letnich owoców? (soki, dżemy, konfitury, kompoty, galaretki).

4.Rozwiąż krzyżówkę.

5. Praca z KP4.39a
Poznanie znaczenia niektórych przysłów i związków frazeologicznych.
Rodzic odczytuje zdania: 1. Mieć dwie lewe ręce; 2. Mieć muchy w nosie; 3. Siedzieć jak na szpilkach; 4. Spać jak kamień. Dziecko wpisuje obok obrazków numery właściwych zdań. Następnie dziecko odczytuje zdania z poznanych liter, wpisując numer obrazka, który ilustruje dane zdanie. Na koniec ilustruje przysłowie „Myśleć o niebieskich migdałach.



 

TEMATYKA TYGODNIA: ZWIERZĘTA MAŁE I DUŻE

08.06.2020 r. - 12.06.2020 r.

POWTARZAMY - UTRWALAMY

W tym tygodniu dzieci zdobywały wiadomości o zwierzętach – poznawały ich nazwy, wygląd, zwyczaje, a także miejsca ich występowania. Na podstawie opowiadania M. Bennewicza Zwierzęta małe i duże poznały nazwy umaszczenia koni. Tworzyły zbiory zwierząt zgodnie z podanymi kategoriami, porównywały liczbę zwierząt w zbiorach. Poznały znak odejmowania, ćwiczyły zapisywanie działań z wykorzystaniem tego znaku. Rozwijały kompetencje językowe poprzez analizę i syntezę głosek w słowach, wyodrębnianie głosek na początku, w środku i na końcu wyrazu.Samodzielnie poszukiwały informacji o zwierzętach w różnych źródłach (książki, ilustracje, albumy). Wypowiadały się o zwyczajach zwierząt na podstawie własnych spostrzeżeń. Przypomniały sobie zasady bezpieczeństwa podczas kontaktu z nieznajomymi zwierzętami.
Jak mogą Państwo w codziennych aktywnościach wesprzeć swoje dziecko?
Aby utrwalić wiadomości o zwierzętach możecie udać się z dzieckiem do zoo, obejrzeć film przyrodniczy lub przejrzeć albumy ze zwierzętami. Dziecko powinno próbować odczytywać samodzielnie nazwy zwierząt. Warto także ćwiczyć z dzieckiem przeliczanie obiektów w najbliższym otoczeniu, a także dodawanie i odejmowanie w zakresie 10.
Praca z KP4.38a – kącik grafomotoryczny, pisanie nazw zwierząt po śladzie.
Praca z KP4.38b – kącik grafomotoryczny, rozwiązywanie działań, zapisywanie wyników.



 

12.06.2020

NIEZNAJOME ZWIERZĘ

1.Oglądanie filmiku" Najpopularniejsze rasy psów w Polsce"
https://www.youtube.com/watch?v=IOABlkBst-o

2.„Pies przyjacielem człowieka”.

Rodzic pyta dziecko czy prawdziwe jest powiedzenie: Pies przyjacielem człowieka. Jeśli tak, to w jakich sytuacjach przejawia się ta przyjaźń?
Dziecko podaje przykłady. Następnie wspólnie zastanawiają się, w jaki sposób należy dbać o psa.

3.„Bądźmy bezpieczni”.

Tworzenie z dzieckiem kodeksu właściwego zachowania się wobec nieznanych zwierząt. Rodzic prowadzi rozmowę, podczas której ustala z dzieckiem zasady, jakich należy przestrzegać wobec nieznanych zwierząt.
Rodzic zadaje pytania pomocnicze:
- Czy wszystkie psy są przyjazne?
- Czy można pogłaskać nieznanego psa?
- Czy należy uciekać przed psem, który nas goni?
- Czy można odwracać się tyłem do dużego psa?
- Czy można patrzeć psu prosto w oczy?
- Jaką pozycję przyjąć w razie ataku psa?
- W jakich sytuacjach psy bywają groźne, agresywne?
Dziecko ustala wspólnie z Rodzicem, czego nie wolno robić, kiedy spotka się na swojej drodze obcego psa (podchodzić zbyt blisko, zaczepiać, zabierać czegoś, uciekać)
Rodzic mówi: Pies, gdy zamierza zaatakować, wysyła następujące sygnały: jeży sierść, „kładzie” uszy, stoi na sztywnych łapach, ma uniesiony ogon, ma odsłonięte, dobrze widoczne zęby, warczy.
Jeśli pies zaatakuje, należy:
- Zachować spokój.
- Wezwać pomoc (jeśli to możliwe i ktoś dorosły jest w pobliżu).
- Nie uciekać (pies ma wrodzony instynkt drapieżcy i podejmie pogoń).
- Nie szarpać się (zwierzę zaciśnie szczęki jeszcze mocniej).
- Nie patrzeć mu w oczy (zwierzę poczuje się drażnione i prowokowane).
- Przyjąć pozycję „żółwia”.
Rodzic prezentuje pozycję „żółwia”. Dziecko powtarza ćwiczenie kilkakrotnie:


– spleść dłonie do wewnątrz,
– schować kciuki do środka,
– założyć ręce na kark i osłonić nimi również uszy,
– przykucnąć,
– przyciągnąć głowę do kolan,
– rozstawić stopy na zewnątrz.
4. „Uwaga, zły pies!” – zabawa orientacyjno-porządkowa.
Dziecko biega, a na sygnał R. przybiera pozycję „żółwia”.

5. „Niebezpieczna dżungla” – zabawa muzyczno-ruchowa.
Dziecko maszeruje – wybiera się do dżungli, w której czyha wiele niebezpieczeństw. Na hasło Rodzica wykonują wcześniej otrzymane instrukcje:
– Śpiący lew – chodzą cicho na palcach (nie mogą obudzić lwa).
– Zwisający wąż – schylają się i idą pochylone blisko podłogi.
– Rwący strumień – ostrożnie przeskakują po kamieniach.

6. Praca z KP4.37a – odnalezienie ukrytych zwierząt i zaznaczenie ich.
Praca z KP4.37b – zaznaczanie sytuacji, w których nie należy podchodzić do nieznajomego psa, otaczanie pętlą obrazków przedmiotów potrzebnych podczas spaceru z psem.



 

11.06.2020

BOŻE CIAŁO - DZIEŃ WOLNY OD ZAJĘĆ


 

10.06.2020

ŚWIAT ZWIERZĄT W POLSCE

1. Wysłuchanie wiersza pt. „Tylko raz” - Mieczysławy Buczkówny

Chcą żyć jak i ty żyjesz,
Wszystkie na świecie zwierzęta –
I mrówki, i żaby, i żmije,
I pszczoła wiecznie zajęta.
I paź królowej – motyl
Niech fruwa tęczowozłoty,
I ślimak środkiem dróżki
Niech pełznie, wystawia różki…
Przypatrz się z bliska dżdżownicy,
Biedronce, jak kropki liczy,
Jaskółce, jak gniazdko kleci,
Jak pająk rozsnuwa sieci.
Niech skacze pasikonik,
Niech świerszczyk w trawie dzwoni…
Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.
Jak i ty – żyją tylko raz.

2. Rozmowa na temat treści wiersza:
- O jakich zwierzętach jest mowa w wierszu?
- Gdzie można je spotkać?
- Co jest ich wspólnym marzeniem?

3. „Jakie to zwierzęta?” – praca plastyczna z W52.
Wycinanie ilustracji po śladzie, układanie i naklejanie na kartkę. Wspólna rozmowa na temat ilustracji – zwierząt żyjących w polskich lasach.

4. Praca z KP4.36a – nazywanie zwierząt, dzielenie nazw na głoski, zapisywanie pierwszej i ostatniej litery. 

Praca z KP4.36b – pisanie wyrazów po śladzie, odczytywanie prostych wyrazów, nazywanie
zwierząt i łączenie ich z odpowiednim wyrazem.

5.Samodzielna praca z KZ 78–79 – utrwalenie informacji o zwierzętach, które dziko żyją w Polsce.



 

09.06.2020

Z WIZYTĄ W ZOO

1.„Porządkujemy zoo”.
Rodzic podaje nazwę wybranego zwierzęcia zamieszkującego zoo: małpa, zebra, wilk, lis, antylopa, hipopotam, papuga i inne. Dziecko dzieli nazwę na sylaby, wyodrębnia głoskę
w nagłosie i wygłosie, następnie próbuje zapisać na kartce nazwę zwierzęcia.

2.„Mapa świata” – rozmowa kierowana.

Rodzic prezentuje dziecku mapę świata, wskazuje kontynenty i podaje ich nazwy. Prezentuje fotografie zwierząt zamieszkujących różne kontynenty. Wspólnie z dzieckiem odszukuje na mapie Afrykę. Prezentuje fotografie zwierząt afrykańskich. Zwraca uwagę na ich wygląd, sposób poruszania się, budowę. Pyta dzieci, co wiedzą na temat zwierząt przedstawionych na fotografiach. Następnie opowiada o najbardziej niebezpiecznych zwierzętach, które nazwano „Wielką Piątką Afryki” (Big Five): lwa, słonia afrykańskiego, nosorożca czarnego, lamparta, bawoła afrykańskiego. Zwraca uwagę na przystosowanie się zwierząt do środowiska, w którym żyją.

3. Oglądanie filmiku na YouTube „Wielka 5 Afryki”

https://www.youtube.com/watch?v=b_TOELbmYEU

Lew – łapy zakończone ostrymi pazurami, silne szczęki doskonałe do powalania i zabijania nawet bardzo dużych zwierząt, groźnie wyglądająca grzywa, która zwiększa przewagę samca broniącego terytorium stada, stanowi naturalną ochronę głowy i szyi podczas walki.

Słoń afrykański – duże uszy wykorzystywane do chłodzenia, długa trąba zakończona dwoma palczastymi wyrostkami służąca do oddychania, wąchania, picia, kąpieli, zbierania pożywienia i zrywania gałęzi z wyższych partii drzew, ciosy służące do obrony, miękka i delikatna spodnia strona stóp, dzięki czemu słoń może poruszać się bezszelestnie. Po kąpieli słonie obsypują wilgotną skórę piaskiem, a powstała w ten sposób warstwa kurzu i błota pomaga im chronić się przed słońcem i owadami.

Nosorożec czarny – żywi się zróżnicowanym pokarmem roślinnym, ma szerokie i płaskie zęby trzonowe służące mu do rozcierania liści. Róg wykorzystuje do obrony. Gruba skóra stanowi ochronny pancerz a tarzanie się w błocie pomaga utrzymać niską temperaturę ciała i chroni przed pasożytami. Nosorożec biega bardzo szybko.

Lampart – dzięki ubarwieniu jest prawie niewidoczny wśród traw lub liści drzew. Ma szerokie łapy z ostrymi pazurami. Cechują go niebywała zwinność i siła – lamparty potrafią się wspinać, wciągnąć na drzewa ofiary trzy razy cięższe od siebie. Lampart potrafi świetnie pływać i wykonywać siedmiometrowe skoki.

Bawół afrykański - jest roślinożercą o ogromnej wadze (zwykle od 500 do 900 kg). Osadzone na dużej głowie potężne, ostre rogi służą do obrony i ataku. Bawoły mają silne kończyny, które są zakończone dwoma palcami pokrytymi racicami).

Pytanie: Dlaczego zwierzęta z Wielkiej Piątki Afryki uważa się za najniebezpieczniejsze zwierzęta świata?  (Te zwierzęta są znane z waleczności, zwłaszcza gdy bronią młodych lub zostaną zranione). 

4. Zoo – masaż do fragmentu wiersza Bolesława Kołodziejskiego.
Dziecko leży na brzuchu, Rodzic wykonuje masaż jego pleców. Potem następuje zmiana ról.

Tu w zoo zawsze jest wesoło, (masujemy plecy otwartymi dłońmi)
tutaj małpki skaczą wkoło, (wykonujemy ruchy naśladujące skoki po okręgu)
tutaj ciężko chodzą słonie, (naciskamy płaskimi dłońmi)
biegną zebry niczym konie, (lekko stukamy pięściami)
żółwie wolno ścieżką człapią, (powoli, lekko przykładamy płaskie dłonie)
w wodzie złote rybki chlapią. (…) (muskamy raz jedną, raz drugą ręką)

5. „Zwierzęta egzotyczne” – praca plastyczna z papierowych talerzyków.

6.Praca z KP4.35a – czytanie wyrażeń, dopasowywanie ich do ilustracji zwierząt.
Praca z KP4.35b – podawanie nazw zwierząt, podpisywanie ilustracji po śladzie, ćwiczenia artykulacyjne.

 

ZESTAW ĆWICZEŃ GIMNASTYCZNYCH

https://www.youtube.com/watch?v=ufXXXnQ1hiM

1. Naprzemienne wymachy rąk do przodu/ tyłu.
2. Pochylanie głowy w lewo/prawo.
3. Rozkrok, skłon do przodu i dotknięcie prawej kostki lewą ręką; wyprost i zmiana stron.
4. Dwa małe podskoki w miejscu i jeden najwyższy.
5. Leżenie przodem, unoszenie się na wyprostowanych rękach.
6. „Rowerek”.



 

08.06.2020

ZWIERZĘTA Z CAŁEGO ŚWIATA

1.Wysłuchanie opowiadania "Zwierzęta małe i duże" – M. Bennewicz

– Osa! – Ada zaczęła nerwowo machać rękami, żeby odgonić owada.
– To nie jest osa, tylko pszczoła – stwierdziła spokojnie babcia. – Przestań machać, to spokojnie odleci i nic ci nie zrobi. A jak machasz, to możesz ją tylko zdenerwować. Pomyśli, że chcesz jej zrobić krzywdę.
– Skąd wiesz, babciu, że to pszczoła? – spytała Ada.
– Mój tata był pszczelarzem, a teraz mój brat, Stanisław, również zajmuje się pszczelarstwem. Całe dzieciństwo mieszkaliśmy z pszczołami. Osy są dłuższe i jaśniejsze od pszczół. A pszczółki są krępe, grubiutkie i ciemne. Mają też więcej brązowych włosków. Pewnie szukała tutaj pyłku kwiatów. Pszczoły rzadko kogoś żądlą bez powodu, to bardzo pożyteczne owady.
– Wiem, babciu, robią miód – stwierdziła Ada.
– Tak, aniołku. – Babcia czasem w ten miły sposób zwracała się do Ady. – Pszczoły wytwarzają miód z pyłku kwiatów. Muszą się dużo napracować, żeby zebrać zapasy. Jeden słoiczek miodu to praca setek pszczół.
– Babciu, a skąd pszczoły wiedzą, dokąd mają lecieć po ten pyłek, z którego robią miód – spytał Adam. – Przecież nie potrafią mówić. Nie mogą spytać o drogę, nie mają też map ani nawigacji.
– Pszczoły wylatują z ula na zwiad. Jeśli któraś z nich znajdzie pole pełne smakowitego pyłku
kwiatowego, na przykład kwitnącego rzepaku, lub aleję lip, wówczas zbiera pyłek i wraca do ula. Na miejscu informuje pozostałe pszczoły w ich specjalnym, tajemniczym języku.
– W tajemniczym języku? – zdziwił się Adam.
– Tak – przytaknęła babcia. – Pszczółka tańczy i w ten sposób pokazuje innym pszczołom, którędy lecieć na pole obfite w pyłek, jak jest daleko i jakie znaki po drodze wskażą właściwy kierunek.
– Tańczy? – powtórzyła Ada.
– Tak jest, macha skrzydełkami, wykonuje specjalne kroki i to jest tajemnicza mowa pszczół. Inne się przyglądają, a potem, żeby zapamiętać trasę, naśladują ruchy mądrej przewodniczki.
I już kilka chwil później pole jest pełne pszczół, które zbierają pyłek. Pszczoły przenoszą pyłek z kwiatu na kwiat, dzięki czemu zapylają kwiaty, a te mogą potem zmieni się w owoce.
– A przy okazji z pyłku powstaje miód – dodała Ada.
– Znakomicie – pochwaliła ją babcia.
– Pszczoła jest prawie takiego samego koloru jak żyrafa – stwierdził Adam, który przeglądał właśnie książkę o zwierzętach. – Czy żyrafy też zapylają kwiaty? – Chłopiec wskazał fotografię, na której długi język żyrafy dotykał liści na wysokim drzewie.
– Nie, syneczku – odpowiedziała babcia, która była biologiem, dlatego znała się na zwierzętach jak nikt w rodzinie. – Żyrafy jedzą liście. Muszą szybko obgryźć jedno drzewo akacji, gdyż ta roślina potrafi ostrzegać inne w pobliżu przed intruzami.
– Babciu, w jaki sposób akacje ostrzegają się nawzajem? – spytała Ada.
– Po kilku minutach obgryzania sok w liściach robi się gorzki i przestaje żyrafom smakować. Dzięki temu akacja traci tylko trochę liści. Gdyby nie ten ochronny zabieg, mogłaby stracić ich zbyt wiele i nie przeżyć. Jednak dzięki mechanizmowi obronnemu chroni siebie i inne drzewa w pobliżu, które na sygnał także gorzknieją.
– Bardzo mądre te akacje – stwierdziła Ada.
– Ciekawe, czy na świecie są jeszcze inne zwierzęta w podobnym kolorze jak pszczoły i żyrafy – zamyślił się Adam.
– Nie mówi się „w kolorze” tylko w podobnym umaszczeniu, prawda, babciu? – Ada zrobiła mądrą minę. Adam wzruszył ramionami i ostentacyjnie odwrócił się, zakrywając książkę.
– Można mówić, jak się chce – żachnął się.
– Zamiast się kłócić i robić sobie przykrość, poszukajcie zwierząt podobnych do pszczół, czyli żółto–pomarańczowo -brązowych – zarządziła babcia.
Pogłaskała Adama po głowie i poprosiła o przyniesienie kilku książek. Po chwili na stole pojawiły się zdjęcia i rysunki tygrysa, szerszenia, kota domowego, psa, kameleona i konia.
– Co do słowa „umaszczenie” to prawda, tak się mówi – stwierdziła babcia.
– Kolor zwierzęcia to inaczej jego umaszczenie. Hodowcy koni nazywają w bardzo ciekawy sposób różne kolory, czyli umaszczenia tych zwierząt. Na przykład koń, który wydał się wam podobny do pszczoły, nosi nazwę srokacz albo inaczej koń maści srokatej.
Adam wstał i po chwili przyniósł kolejną książkę, tym razem z fotografiami koni.
– Naucz nas, babciu, maści koni – zaproponował i wskazał palcem jasnobrązowego konia
z ciemnobrązową grzywą.
– To koń gniady – odpowiedziała babcia, poprawiając okulary.
Adam przerzucił kilka kartek i w końcu jego palec trafił na szarobiałego konia w czarnobrązowe ciapki.
– Wygląda jak lody straciatella – ucieszyła się Ada. – Uwielbiam ten smak.
– To jest maść taranta albo tarantowata – stwierdziła babcia.
Adam wskazał czarnego konia.
– To koń kary – odpowiedział babcia. – Ten ma granatowy połysk, więc mówi się o nim koń
kruczy, bo ma umaszczenie podobne do tego ptaka. U koni mówimy o umaszczeniu, u ptaków – o upierzeniu.
– A kruki, babciu, co to za ptaki? – spytała Ada.
– Kruki żyją bardzo długo. Najstarszy żył ponoć w Londynie na zamku Tower. Miał 44 lata. Kruki łączą się w pary na całe życie. Potrafią bronić swego terytorium i są wszystkożerne, czyli jedzą, co im do dzioba wpadnie. – Babcia zaśmiała się i wyciągnęła z szafki herbatniki.
– Super, znamy już cztery umaszczenia koni! – Adam aż klasnął w ręce z radości. – Srokacz, gniady, taranta i kary.
– Oraz zwyczaje pszczół, żyraf i kruków – uzupełniła Ada.
– Proponuję małe powtórzenie. Wydrukujemy czarno-białe rysunki koni, a wy pokolorujecie je zgodnie z poznanym umaszczeniem.
– Super! – ucieszyły się dzieciaki.
– Babciu, a można narysować srebrnego konia – spytała Ada. – Takiego jak jednorożec?
– Oczywiście, że tak, koń o srebrnym umaszczeniu to maść siwa lub biała, a lekko kremowa to jeleniowata.
Srokacz, gniady, taranta i kary
Gdy razem ustawisz – będą dwie pary.
W jednym powozie cztery koniki,
Jadą w zaprzęgu zwanym kwadryga.
A piąty konik jak jednorożec
Siwą ma grzywę i białe nozdrza.
Cały jest biały, to umaszczenie
Czasem nazywa się maścią jelenia.

2. Rozmowa na temat treści opowiadania.
- O jakich zwierzętach opowiadała babcia?
- Czy zapamiętaliście, czym różni się pszczoła od osy?
- Skąd pszczoły wiedzą, gdzie mają lecieć po pyłek kwiatowy?
- Jak myślicie, czy takie naśladowanie ruchów pszczoły jest proste?
- Jakie inne zwierzęta mają „kolor” podobny do pszczół?
- Czy wiecie dlaczego zwierzęta mają paski? (Paski służą za kamuflaż i zapewniają ochronę przed drapieżnikami. Pomagają też regulować temperaturę ciała –czarne paski pochłaniają ciepło, a jasne je oddają).

3.„Pszczółki” – zabawa ruchowa.
Dziecko naśladuje lot pszczoły. Unosi i opuszcza ręce, zatacza koło i siada na kwiatku. Unosząc ręce bzyczy wysokim głosem, a opuszczając, niskim. Na sygnał Rodzica - kwiatek, „pszczoła” siada na kwiatku, zastyga w milczeniu. Zabawę powtarzamy kilka razy.

4.„Zwierzęta” – zabawa matematyczna.
Do zabawy wykorzystujemy liczmany ( możemy wykorzystać klocki, patyczki, nakrętki).
Rodzic czyta treść zadania:
Na jednym podwórku spotkały się cztery ptaki: sikorka, wróbel, gołąb i gęś (układa cztery nakrętki.) Ile ich było? Nagle z domu wyszła gospodyni i to wystraszyło sikorkę i wróbla. Te dwa ptaki odleciały, (zabiera dwie nakrętki). Ile ich zostało? Po zakończeniu opowieści R. zapisuje liczbę ptaków na początku i na końcu historii. Pomiędzy nimi Rodzic zapisuje znak odejmowania i prosi dziecko by zrobiło to samo. Ile ptaków zostało?
Rodzic proponuje jeszcze kilka ćwiczeń tego rodzaju.

5.„Jak wygląda znak odejmowania? – zabawa ruchowa.

Rodzic prezentuje dziecku sposób pisania znaku odejmowania. Następnie prosi dziecko by spróbowały go pokazać za pomocą różnych części
ciała. Na koniec dzieci piszą znak odejmowania w powietrzu i na podłodze.

6.Praca z KP4.34a – przeliczanie zwierząt, zapisywanie odejmowania.
Praca z KP4.34b – wykluczanie ze zbioru, odszukiwanie zwierzęcia, które nie pasuje do pozostałych. 



 

TEMATYKA TYGODNIA: DZIEŃ DZIECKA

01.06.2020 r. - 05.06.2020 r.

POWTARZAMY-UTRWALAMY :)

 

Drodzy Rodzice!
W tym tygodniu dzieci zapoznały się z prawami i obowiązkami dzieci na całym świecie. Zastanawiały się co różni, a co łączy dzieci na całym świecie, dlaczego jedne dzieci są wesołe, a inne smutne. Dzieci rozmawiały również o dostępnych sposobach pomocy dzieciom z biednych rejonów świata. Samodzielnie wyszukiwały informacje na temat różnic i podobieństw rówieśników w różnych krajach. Rozmawiały o marzeniach, zastanawiając się nad tym co to są marzenia, czy są potrzebne, i czy wszystkie się spełniają. Opowiedziały o swoich ulubionych zajęciach i zabawach. Zapoznały się z zabawami dzieci z różnych stron świata. Rozwijały kompetencje językowe poprzez analizę i syntezę głosek i sylab w słowach.
Jak mogą Państwo w codziennych aktywnościach wesprzeć swoje dziecko?
Aby utrwalić wiadomości o prawach dziecka możecie Państwo wspólnie z dzieckiem przeczytać książkę lub inną publikację o prawach dziecka. Codzienne aktywności i zdarzenia będą również dobrym pretekstem do rozmowy i do utrwalania wiedzy o prawach dziecka. Warto podkreślać, że prawa zawsze idą w parze z obowiązkami, wspólnie ustalić codzienne obowiązki dziecka. Podczas rozmowy na temat dzieci (i dorosłych) innej narodowości warto zwracać uwagę na to, co nas łączy.
Czytamy krótkie teksty


 

05.06.2020

NASZE ZABAWY

„Zabawy dzieci z różnych stron świata” – rozmowa z dzieckiem na temat jego ulubionych zajęć, zabaw oraz zabaw dzieci innych narodowości. Następnie Rodzic przeprowadza z dzieckiem kilka zabaw pochodzących z różnych stron świata, wspólnie z dzieckiem odszukuje kraje na mapie

1.„Rzeka słów” – zabawa z Indii (Azja).
Rodzic ustala zakres słów, np. zwierzęta, rośliny. Podaje pierwsze słowo, a dziecko dodaje kolejne. Każde słowo musi zaczynać się głoską, którą kończyło się poprzednie, np. tygrys – smok. Kto w ciągu 10 sekund nie poda wyrazu, przeciwnik zdobywa punkt. Także w Polsce dzieci często grają w tę grę i nazywają ją „Podaj słowo”.

2.„Rybak” – zabawa z Niemiec.
„Rybak” - Rodzic stoi przed "Rybką" - Dzieckiem, które ma dłonie wystawione przed siebie. Rybak wodzi rękami wolno pod dłońmi Rybki wygłaszając tekst:
Łowiłem ryby przez noc całą, ale złowiłem ich bardzo mało. Po ostatnim wyrazie próbuje znienacka klepnąć w dłonie dziecka. Aby uniknąć złapania, musi ono błyskawicznie odsunąć ręce. Jeśli rybakowi uda się schwytać rybkę, łowi dalej. Jeśli mu się nie powiedzie – następuje zmiana ról.

3. „Ciepło – zimno” – zabawa z Liberii (Afryka).

Jedna osoba chowa jakiś przedmiot i daje wskazówki pozostałym – w wersji polskiej słowami: „ciepło”, jeśli dana osoba zbliża się do przedmiotu lub „zimno”, jeśli się od niego oddala; w wersji z Liberii miejsce ukrycia przedmiotu sygnalizuje się nie słowami, ale klaskaniem z różnym natężeniem, w zależności od odległości kryjówki.

4. „Ojciec Szymon każe” – zabawa z Panamy (Ameryka Środkowa).

Na środku koła stoi ojciec Szymon i pokazuje wymyślone przez siebie figury, które reszta uczestników musi wykonać. Potem ojciec Szymon wybiera zmiennika. W polskich przedszkolach dzieci bawią się w tę zabawę, ale pod nazwą „Jeż”.

5. Praca z KP4.33a – pisanie wyrazów po śladzie, łączenie zdjęcia z podpisem, kolorowanie. odnalezienie w książkach i albumach informacji na temat zabaw dzieci z różnych krajów.
Praca z KP4.33b – układanie wyrazów z rozsypanki literowej, łączenie wyrazów z obrazkami.

04.06.2020

NASZE MARZENIA

 

1.Moja fantazja – wysłuchanie nagrania piosenki.
https://www.youtube.com/watch?v=wRGwusndw0I

Ref.: Bo fantazja, fantazja,
bo fantazja jest od tego,
aby bawić się, aby bawić się,
aby bawić się na całego.

To szkiełko wszystko potrafi,
na każde pytanie odpowie.
Wystarczy wziąć je do ręki
i wszystko będzie różowe.
Wystarczy wziąć je do ręki,
dosypać ziarnko fantazji
i już za chwilę można
dolecieć aż do gwiazdy.

Ref.: Bo fantazja, fantazja...

To szkiełko nigdy nie płacze,
Zawsze jest w dobrym humorze.
To szkiełko wszystko rozumie,
Każdemu chętnie pomoże.
Wystarczy wziąć je do ręki,
Ziarnko fantazji dosypać
i już za chwilę można
z panem Kleksem w świat pomykać.

Ref.: Bo fantazja, fantazja...

2. Rozmowa nawiązująca do treści piosenki:
- Jakie było szkiełko z piosenki?
- Co sprawiło, że można było dolecieć aż do gwiazd?
- Jak inaczej możemy nazwać fantazję?

3. Rozmowa na temat marzeń.
Rodzic zadaje pytania:
- Co to są marzenia?
- Czy wy macie jakieś marzenia?
- Czy wszystkie marzenia się spełniają?
- Czy marzenia są potrzebne?

4.„Taniec marzyciela” – zabawa ruchowa.
Improwizacja ruchowa z wykorzystaniem kolorowych wstążek z bibuły do utworu "Marzenie miłosne" Franciszka Liszta
https://www.youtube.com/watch?v=H0kCVZV6qRM

5.„Na Wyspę Marzeń zabiorę…” – ćwiczenie pamięci.
Rodzic mówi: "Na Wyspę Marzeń zabiorę… " dziecko kończy zdanie nazwą przedmiotu, następnie Rodzic powtarza nazwę podaną przez dziecko i dodaje swoją itd. na zmianę. Zabawa trwa do czasu, aż ktoś się pomyli.

6. Praca z KP4.32a – podawanie nazw obrazków, odczytywanie wyrazów, łączenie ze sobą tych, które się rymują, rysowanie schematu skrzydła motyla.
Praca z KP4. 32b – rysowanie po śladzie, kolorowanie obrazka.



03.06.2020

Z WIZYTĄ U MOICH RÓWIEŚNIKÓW

1. Wysłuchanie wiersza "Kolorowy pociąg" S. Daraszkiewicza

Jedzie, jedzie pociąg dookoła świata,
w barwnych chorągiewkach, kolorowych kwiatach.
A w pociągu olbrzymia gromada,
i na każdej stacji ktoś jeszcze dosiada.
Wsiadajcie pasażerki i pasażerowie,
lecz niech każdy o sobie opowie.
Ja jestem Murzynka, mam kręcone włosy,
daję wam w podarku dwa duże kokosy,
a może nie wiecie, co to znaczy kokos?
To palmowy orzech, co rośnie wysoko
W niskim ukłonie czoło chylę,
mam dla was figi i daktyle.
Przyjeżdżam do was na wielbłądzie,
kto ma odwagę, niech wsiądzie.
Mam dwie pałeczki zamiast łyżeczki
i pałeczkami jem ryż z miseczki.
Piszą pędzelkiem, sypiam na matach,
a mój podarek – chińska herbata.
Na zielonym stepie stado wołów pasam,
łapię dzikie konie za pomocą lassa.
Lasso to jest długa, bardzo długa lina,
a moja ojczyzna zwie się Argentyna.
Francja jest złota i zielona,
Francja ma słodkie winogrona.
Rodacy moi z tego słyną,
że robią wino, dobre wino.
Jedzie, jedzie pociąg dookoła świata,
w barwnych chorągiewkach, w kolorowych kwiatach.
Kolorowy pociąg wesoła muzyka,
a więc proszę wsiadać, proszę drzwi zamykać.
Już ruszył nasz pociąg i gwiżdże, i mknie.
Jak dobrze, jak milo, że zabrał i mnie.
Śpiewamy piosenkę, bębenka nam brak,
a koła wirują: tak, tak, tak, tak, tak.

2. Rozmowa na temat treści wiersza:

- Jakiej narodowości dzieci wsiadały kolejno do pociągu?
- Jak nazywają się kraje, z których pochodziły? Czy pamiętacie, w jakiej kolejności wsiadały dzieci?
- Kto pierwszy wsiadł do pociągu? Kto wsiadł ostatni? Ja myślicie, kto przyjechał na wielbłądzie?
- Kto je ryż pałeczkami?
- Jak się jeszcze przedstawiło chińskie dziecko?
- Jak spędza dzień dziecko w Argentynie?
- Z czego słynie Francja?
- Co można powiedzieć o dziecku z Polski – jak wygląda, co lubi robić, co lubi jeść?
- Czy wszystkie dzieci w Polsce są takie same?
- Czy w rzeczywistości dzieci opisane w wierszu zawsze tak wyglądają i się zachowują?
Rodzic zwraca uwagę na to, że dzieci w wierszu są przedstawione w bardzo uproszczony sposób. W rzeczywistości niezależnie od regionu świata, który zamieszkują, mogą różnie wyglądać, lubić różne rzeczy. Wszystkie dzieci na świecie łączy chęć zabawy, miłość do opiekunów itp. 

3.„Kraje i ich mieszkańcy”– zabawa językowa.
Dziecko dobiera napisy pasujące do siebie, np. Polska – Polak, Anglia – Anglik, Francja – Francuz, Turcja – Turek.

4.„Czarownica patrzy” – zabawa rozwijająca umiejętność czytania.
Rodzic przygotowuje kartki z wyrazami 2-, 3-, 4-, 5- i 6-literowymi – to skarby Czarownicy, które dzieci próbują wykraść. Skarby są rozłożone w różnych miejscach pokoju. Czarownica, czyli Rodzic, rzuca kostką, a dziecko liczy, ile oczek wypadło. Jeśli jedno, dziecko klaszcze. Jeśli 2, 3, 4, 5 lub 6szukają wyrazu z taką liczbą liter. Mają na to tyle czasu, ile trwa wypowiadanie przez Rodzica tekstu: Kto szybko nie stanie, tego zjem na śniadanie. Przy ostatnim słowie dziecko zatrzymuje się, niezależnie od tego, czy znalazło wyraz, czy nie. Następnie dziecko odczytuje odnalezione wyrazy i sprawdza, czy występująca w nich liczba liter zgadza się z liczbą oczek na kostce. Jeżeli dziecko wybrało wyraz poprawnie, odkłada kartonik na stolik przy swoim miejscu, jeżeli źle, oddaje skarb czarownicy.

5.Praca z KP4.31a – odszukiwanie obrazków postaci na podstawie ich sylwet.
Praca z KP4.31b – odnajdywanie wspólnych cech dzieci na zdjęciach, rysowanie symboli.



 

02.06.2020

DZIECI NA ŚWIECIE

1. "Dzieci świata" – słuchanie wiersza Wincentego Fabera.
W trakcie czytania tekstu Rodzic pokazuje dzieciom miejsca na mapie świata, z których pochodzą bohaterowie wiersza.

W Afryce w szkole na lekcji,
Śmiała się dzieci gromada,
Gdy im mówił malutki Gwinejczyk,
Że gdzieś na świecie śnieg pada.
A jego rówieśnik Eskimos,
Też w szkole w chłodnej Grenlandii,
Nie uwierzył, że są na świecie
Gorące pustynie i palmy.
Afryki ani Grenlandii
My także jak dotąd nie znamy,
A jednak wierzymy w lodowce,
W gorące pustynie, w banany.
I dzieciom z całego świata,
chcemy ręce uścisnąć mocno
i wierzymy, że dzielni z nich ludzie,
jak i z nas samych wyrosną.

2.Rozmawia z dzieckiem na temat jego treści:
- Z czego śmiały się afrykańskie dzieci i dlaczego?
- Gdzie mieszkają Eskimosi? (Uświadomienie dziecku, że nazwa Eskimos obecnie uchodzi za obraźliwą, zamiast niej używamy nazwy Inuit).
- Co łączy dzieci na całym świecie?

3.„Dzieci z różnych stron świata” – rozmowa.

Oglądanie zdjęć przedstawiających dzieci z różnych stron świata oraz ich domów, wypowiadanie się dzieci na temat wyglądu rówieśników z innych krajów. Warto podkreślić, że dzieci z Afryki czy Azji, mieszkające w miastach, mają domy i ubrania podobne do tych, które znamy.
Rodzic zadaje pytanie:
- Co różni, a co łączy dzieci na całym świecie?
Dziecko na podstawie zdjęć wypowiada się na temat podobieństw i różnic w wyglądzie dzieci z różnych stron świata. Powinno zwrócić uwagę na kolor włosów, karnację, wzrost, sylwetkę, nastrój.
- Dlaczego jedne dzieci są wesołe, a inne smutne?
- Jak możemy pomóc tym, które wyglądają na smutne? Z jakich krajów mogą pochodzić te dzieci?
Rodzic może podać krótką informację, np.: Wiele dzieci mieszka w krajach biednych. Muszą pracować, aby pomóc rodzicom w utrzymaniu rodziny. W Ameryce Południowej dzieci pracują w kopalniach, pchają ciężkie wózki załadowane węglem. Mali Afrykanie najczęściej spędzają czas na pastwiskach, pasąc bydło. Dzieci wymieniają różne sposoby pomocy niektórym dzieciom z biednych rejonów świata (kupowanie produktów ze specjalnym
znaczkiem, akcje charytatywne, zbieranie darów itp.).

4. Piosenka "Kolorowe dzieci"
https://www.youtube.com/watch?v=Y_kIVuTfVk4

5.„Mój portret” – praca plastyczna.
Dziecko przegląda się w lusterku zwracając uwagę na kolor włosów, oczu, uczesanie, cechy charakterystyczne (pieprzyk). Wymyśla i pokazuje w lusterku różne miny wyrażające radość, smutek, strach, zdziwienie, złość. Dziecko rysuje swój portret, samodzielnie podpisuje swoim imieniem. (czekam na wasze zdjęcia do końca tygodnia)
6. Praca z KP4.30a – uzupełnianie ilustracji nalepkami, rozmowa na temat praw dziecka.
Praca z KP4.30b – uzupełnianie tabeli nalepkami, czytanie zdań z poznanych liter, zapisywanie i obliczanie działania.

ZESTAW ĆWICZEŃ GIMNSTYCZNYCH

Zakręć magicznym kołem
https://miastodzieci.pl/zabawy/mini-gimnastyka-dla-mlodszych-dzieci/



 

01.06.2020 

NASZE PRAWA I OBOWIĄZKI

1.Rozmowa z dzieckiem na temat: "Moim marzeniem jest...".
Dziecko mówi o swoich upodobaniach, rozpoczynając zdanie: Najbardziej lubię…

2.Piosenka o prawach dziecka – wysłuchanie piosenki.
https://www.youtube.com/watch?v=Mudintn3BM4

Mam prawo żyć,
Mam prawo być sobą,
Czuć się bezpiecznie, wolną być osobą.
Mam prawo kochać i kochanym być,
Nie można mnie krzywdzić, poniżać i bić.
Mogę się śmiać,
Może się dziać pięknie,
Pragnę być zdrowy, rosnąć w swoim tempie.
Mam prawo wybrać sam przyjaciół swych,
Nie można mnie zmuszać do uczynków złych.

Ref.: Dziecka prawa poważna sprawa,
Dziecka prawa to nie zabawa.
Mam prawo śnić, mam prawo być inny,
Mogę być słabszy, lecz nie czuć się winny.
Mam prawo śpiewać głośno, kiedy chcę,
Mam prawo płakać cicho, gdy mi źle.

Ref.: Dziecka prawa poważna sprawa,
Dziecka prawa to nie zabawa.

3. Rozmowa na temat treści piosenki.
Rodzic prosi dziecko, by opowiedziało, o czym jest piosenka, o jakich prawach dziecka jest w niej mowa.

4. „Prawda – nieprawda” – zabawa ćwicząca logiczne myślenie.
Rodzic wypowiada różne zdania. Jeśli zdaniem dziecka zdanie jest prawdziwe - klaszcze, jeśli nieprawdziwe – tupie nogami.
Przykładowe zdania:
– Nikt nie może mnie zmuszać do robienia złych rzeczy.
– Mogę zmusić kolegę, żeby grał ze mną w piłkę.
– Nikt nie może czytać moich listów bez pozwolenia.
– Mogę uczyć się wszystkiego, co mnie zaciekawi.
– Mam prawo do tajemnic i własnego zdania.
– Nikt nie może mnie poniżać, krzywdzić i bić.

5.„Prawa i obowiązki” – praca z KZ.
Dziecko przygląda się ilustracjom na s. 74, opowiada, co widzi na zdjęciach i jakie prawa dziecka ilustrują te zdjęcia. Następnie omawiają zdjęcia na s. 75. Łączy zdjęcia w pary przedstawiające prawa i obowiązki dzieci (prawo do zabawy – obowiązek sprzątania po zabawie; prawo do opieki lekarskiej – obowiązek dbania o własne zdrowie; prawo do życia w rodzinie – obowiązek dzielenia się z najbliższymi, troski o nich; prawo do nauki – odpowiedzialność za własną wiedzę.

6. Praca z KP4.29a – dopasowywanie treści przeczytanej przez dziecko lub rodzica do obrazka:
Praca z KP4.29b – odczytywanie krótkich zdań, łączenie ich z odpowiednimi obrazkami, rysowanie swoich obowiązków w domu i podczas zajęć.



 

ŚWIĘTO MAMY I TATY

POWTARZAMY-UTRWALAMY :)

W tym tygodniu rozmawialiśmy o rodzinie. Wzmacnialiśmy poczucie przynależności do rodziny poprzez opisywanie osób słowami, ruchem, gestem, a także odgrywając scenki z życia rodzinnego. Dzieci utrwalały znajomość nazw związanych z relacjami w rodzinie: rodzice, rodzeństwo, dziadkowie, krewni itp. Rozwijały kompetencje językowe poprzez analizę i syntezę głosek i sylab w słowach. Usprawniały słuch rozwiązując zagadki słuchowe. Dzieci rozwijały umiejętności matematyczne poprzez określanie lewej i prawej strony w przestrzeni w odniesieniu do własnego ciała i innych obiektów. Ćwiczyły przeliczanie obiektów, dodawanie w zakresie 10, kontynuowały rytmy. Uczestniczyły w zabawach ruchowych do piosenek, tworzyły do nich akompaniamenty i ilustrowały je ruchem. Wykonywały prace plastyczne i maskotki dla rodzeństwa lub rodziców.
Jak mogą Państwo w codziennych aktywnościach wesprzeć swoje dziecko?
Aby utrwalić wiadomości o rodzinie, możecie Państwo przeglądać fotografie i powtarzać nazwy związane z pokrewieństwem: siostra, brat, wujek, ciocia itp. Warto też podczas codziennych aktywności utrwalać orientację dziecka w przestrzeni w odniesieniu do własnego ciała i innych obiektów (moja prawa / lewa strona – czyjaś prawa / lewa strona), wspólnie przeliczać, dodawać i odejmować obiekty w najbliższym otoczeniu, zachęcać dzieci do odczytywania prostych tekstów.

Czytamy krókie teksty:)

Policz na palcach:

29.05.2020

RODZINNY PIKNIK

1. „Jedziemy z rodzicami na wycieczkę” – rozpoznawanie głosek w słowach.
Dziecko wymienia przedmioty, które chciałoby wziąć na wycieczkę, ale wyraz zaczyna się głoską, którą wymienia Rodzic. Musi też powiedzieć, dlaczego wybrało taki, a nie inny przedmiot, powie, np.:
- Zabieram na wycieczkę bułkę, bo mogę zgłodnieć;
- Zabieram klocki, żeby się nie nudzić w razie deszczu.

2.„Piknik z rodziną” – wypowiedzi na dany temat.

Oglądanie ilustracji, zdjęć rodziny na pikniku. Rozmowa o tym, co warto zabrać na piknik, korzystając z własnych doświadczeń. Rodzic zwraca uwagę na zasady bezpieczeństwa podczas pikniku – pilnowanie się rodziny, jedzenie i picie tylko produktów polecanych przez rodzinę, zrywanie owoców tylko za zgodą rodziców, zachowanie bezpiecznej odległości podczas kontaktu ze zwierzętami, używanie kremu z filtrem, noszenie nakrycia głowy.

3. „Co mam w koszu?” – zabawa sensoryczna.
Rodzic ukrywa w koszu przedmioty i produkty, które można zabrać na piknik, np. jabłko, gruszkę, kubek, papierowe talerzyki. Zadaniem dziecka jest rozpoznanie ich za pomocą dotyku i opowiedzenie dzieciom, jakie cechy ma dany przedmiot. Zabawę

4.„Przygody na pikniku” – zabawa matematyczna. (wykorzystanie patyczków, nakrętek)
Rodzic wyciąga z kosza z poprzedniej zabawy po jednej rzeczy i układa zadanie na jej temat, np.:
Na piknik zabrałam 3 jabłka. Moja koleżanka przyniosła jeszcze 2 jabłka. Ile mamy razem jabłek? Dziecko układa liczmany, dodają i odejmują w zakresie 10. Zamina ról, tym razem dziecko układa zadanie matematyczny.

5. Praca z KP4.28b – kącik grafomotoryczny, kolorowanie pól zgodnie z zauważoną regułą.

6. Praca z KZ 75 – czytanie tekstu z poznanych liter.



 28.05.2020

BRAT I SIOSTRA

1.„Rodzina” – opowiadanie ilustrowane ruchem.
Rodzic snuje opowieść, dziecko ilustruje ją gestami. Za każdym razem, gdy dziecko usłyszy słowo brat – robi przysiad. Kiedy pojawi się słowo siostra – podskakuje. Ponadto dziecko stara się wykonywać ruchy opowiedziane przez dorosłego w opowiadaniu.

Pewnego dnia rodzeństwo – brat i siostra - wybrało się na spacer do parku. Wyszli ze swego domu i zrobili 3 kroki do przodu (dziecko przesuwa się do przodu, robiąc trzy kroki). Następnie brat zauważył ślimaka na liściu akacji i cofnął się o jeden krok. Siostra z kolei usłyszała szelest w gałązkach bzu i przesunęła się o dwa kroki w lewo. Brat z siostrą wspólnie wędrują do parku (zrobili pięć kroków do przodu i trzy kroki w prawo). Siostra zauważyła nadchodzącą babcię i zrobiła jeszcze dwa kroki do przodu. Brat dołączył do niej, ale szedł inną drogą, więc wykonał dwa kroki w lewo i kolejne dwa kroki do przodu… Brat i siostra miło razem spędzili czas.

2.„Maskotka” – praca plastyczno-techniczna.

Wykonywanie projektu maskotki marzeń(narysowanie maskotki ) dla brata, siostry lub rodziców.
Dla chętnych dzieci: wykonanie maskotki z różnych materiałów, np.: skarpetki, włóczki, kolorowe guziki, kolorowy papier lub materiał, klej, wstążeczki, wata, do wypełnienia skarpetki.
Z pomocą dorosłego dziecko wypełniła skarpetkę watą. Z włóczki o dowolnym kolorze robią czuprynkę stworka i przyklejają ją do skarpety. Można związać włoski wstążką, następnie przykleja oczy z guzików. Z kolorowego materiału (papieru) wycina buźkę. Ozdabia maskotkę według własnego pomysłu.

3. Słuchanie piosenki "Zabiorę brata na koniec świata" - sł. E. Chotomska, muz. K. Marzec
https://www.youtube.com/watch?v=ewYgrFUwr5I

Ten mały to mój starszy brat,
On zawsze bardzo mało jadł,
Marudzi już od rana,
Bo nie chce jeść śniadania.
Więc martwi się rodzina,
Że ma „niejadka” syna.
Przepadam wprost za bratem,
I straszę czasem tatę.

Ref.: Zabiorę brata na koniec świata,
Znajdziemy wyspę jak Robinson.
Zabiorę brata na koniec świata,
Tam zbudujemy wspólny dom.

W szałasie będzie można spać
I pomarańcze z drzewa rwać,
Codziennie jeść banany,
U stóp wspaniałej liany.
A mleko pić z kokosa,
Co rośnie koło nosa.
Nie będzie nikt narzekał,
Że nie pijemy mleka.

Ref.: Zabiorę brata na koniec świata…

Rozmowa do tekstu piosenki: dokąd chciałbyś zabrać swoje rodzeństwo (prawdziwe lub wymyślone), co by tam robiło?

4. „Fotografia rodzeństwa” – zabawa dramowa.

Dziecko z Rodzicecm odgrywają rodzeństwo i wymyślają w parach temat zdjęcia, np. gramy w badmintona, jesteśmy nad morzem, na spacerze, w górach, na basenie, oglądamy książki, bawimy się, kłócimy się. Na sygnał: stop! ustawiają się tak, by pokazać wybraną sytuację – powstaje nieruchoma fotografia.

5. Praca z KP4.26a – odszukiwanie osób na fotografii na podstawie przeczytanych zdań oraz tekstu przeczytanego przez dorosłego.


Praca z KP4.26b – rozpoznawanie emocji, wymyślanie rozwiązań konfliktów pomiędzy rodzeństwem, kontynuowanie rytmów.



 

 

27.05.2020

MÓJ TATA

1.Słuchanie wiersza „Mój tato” - Bożena Forma
Chodzimy z tatą na długie spacery,
mamy wspaniałe dwa górskie rowery.
Po parku na nich często jeździmy
i nigdy razem się nie nudzimy.
Gdy mroźna zima nagle przybywa
i ciepłym szalem wszystko okrywa,
bierzemy narty i śnieżne szlaki
wciąż przemierzamy jak szybkie ptaki.
Często chodzimy razem do kina,
lubimy obaj, gdy dzień się zaczyna.
Takiego mieć tatę to wielkie szczęście
– życzeń mu składam dziś jak najwięcej.

2.Pytania do wiersza:
- Jak dziecko spędzało czas z tatą
- Czy wiersz opowiada chłopiec, czy dziewczynka.

3.Rozmowa z dzieckiem na temat taty, inspirowana treścią wiersza.
- Jak na imię ma tata
- Jak wygląda twój tata?
- Co robisz wspólnie z nimi?
- Jakie mają hobby, co lubią robić?

4.Zabawa naśladowcza „Tata i ja” – zabawa w parach.
Dziecko wchodzi w rolę – jest tatą, a dorosły– dzieckiem
Razem odgrywają scenki, np. tata z dzieckiem idą na spacer, trzymając się za ręce; tata z dzieckiem kopią do siebie piłkę; tata z dzieckiem się siłują, razem grają w gry itp.
Po pewnym czasie następuje zamiana ról.

5.„Gdzie pracuje mój tata?” – zabawa słownikowa.
Jeśli dziecko nie zna zawodu ojca, dorosły głoskuje wyraz - a dziecko odgaduje.
N. pyta dzieci, czy wiedzą, na czym polega

6.„Mój tata w pracy” – praca plastyczna dowolną techniką, dziecko przedstawia swojego tatę w pracy.

7. Praca z KP4.25a – odnajdywanie różnic między ilustracjami, przeliczanie pieniędzy. 

Praca z KP4.25b – czytanie zdań opisujących tatę, pisanie po śladzie, rysowanie zgodnie z instrukcją.



 

26.05.2020

MOJA MAMA

1. Utrwalenie wiersza „Dla Mamy”
Moja kochana mamusiu to dla Ciebie ten wierszyk,
Dla Ciebie słońce i chmury, dla Ciebie tęcza i wietrzyk.
Wiosną i latem- kwiaty, jesienią- liście jesienne.
Bądź szczęśliwa mamusiu dziś, jutro, codziennie.

2. Rozmowa „Jaka jest moja mama?”.
Zadaniem dziecka jest opisanie swojej mamy. Układa zdania opisujące mamę, następnie przelicza słowa w wypowiedzianym zdaniu.

3. „Co lubię robić z moją mamą?” – zabawa naśladowcza.
Dziecko pokazuje gestami czynności, które wykonuje z mamą, a dorosły odgaduje.

4 „Kolory mojej mamy”.
Rodzic rozkłada wiele kolorowych kartek (wycinanki z kolorowymi kartkami) o powtarzających się kolorach.
Wydaje polecenia: Stań na kolorze, który…, np.
– podoba się twojej mamie,
– przypomina sukienkę twojej mamy,
– pasuje do oczu twojej mamy,
– przypomina bluzkę twojej mamy,
– nie pasuje do twojej mamy itp…

5. Utrwalenie słów i melodii piosenki „Kocham Cię, Ti Amo, Je T'aime” – Śpiewające Brzdące
https://www.youtube.com/watch?v=IdxQW3jqYtA&list=PL7Lg168IaC6RISeC1o1ET4iUVNPxX5aEe&index=1

6. Praca z KP4.24a – meblowanie i dekorowanie pokoju zgodnie z instrukcją, czytanie prostych wyrazów.


Praca z KP4.24b – czytanie tekstu z poznanych liter, pisanie wyrażeń po śladzie, rysowanie mamy i tego, co lubi mama.

7. Laurka dla Mamy
Zachęcamy do przygotowania laurki dla Mamy. 

     

http://antek.sluszczak.pl/2013/05/kolorowanka-kwiatki-na-dzien-matki/

ZAJĘCIA GIMNASTYCZNE

https://www.youtube.com/watch?v=OZ54i4ecwWA

Opis ćwiczeń

1. Ręce wyciągnięte na boki, kręcenie kółek (od małych do coraz większych).
2. Obracanie głową w lewo/w prawo.
3. Rozkrok, skręt tułowia i dotknięcie ściany za plecami dłońmi.
4. Podskoki w miejscu z jednoczesnym kręceniem dłońmi w nadgarstkach („skakanka widmo”).
5. Klęk podparty, głowa uniesiona, grzbiet opuszczony; następnie grzbiet uniesiony, a głowa schowana między ramionami („koci grzbiet”).
6. Siad prosty, ręce proste w łokciach, przyciąganie nóg do klatki piersiowej i powrót do pozycji wyjściowej.



 

25.05.2020

Z RODZINĄ NAJLEPIEJ

1.Rodzina- oglądanie ilustracji, odczytywanie napisów.

2. Oglądanie prezentacji multimedialnej „Rodzina”
https://www.youtube.com/watch?v=LAKgnWNLMlg

Rozmowa nawiązująca do prezentacji:
- Czy umiesz podać nazwy członków swojej z rodzin?
- Czym różnią się członkowie rodziny? (płcią, wiekiem, wyglądem itd.)
- Kim jest dla was mama mamy i mama taty?
- Kim wy jesteście dla nich?
- Kim jest dla was tata mamy i tata taty?
- Kim wy jesteście dla nich?
- Kim jest dla was siostra mamy i siostra taty?
- Kim jest dla was brat mamy i brat taty?
- Jak spędzacie czas wolny z rodziną?
- Co najbardziej lubicie robić z rodziną?

- Jak dzielicie obowiązki w swoich rodzinach?
- Kto to są dziadkowie? Jak mają na imię twoje babcie i twoi dziadkowie?
- Ile dzieci mają twoi rodzice? Ile masz rodzeństwa, ile sióstr, ilu braci? Jak się nazywają?

3.„Co słychać w domu?” – zagadki słuchowe.
https://www.youtube.com/watch?v=d0HYSGTVOOk

4.„Podskocz, jeśli usłyszysz głoskę…” – zabawa ruchowa.

Rodzic wyjaśnia dziecku że ma podskoczyć, kiedy usłyszy wyraz rozpoczynający się głoską np. „m”. Podaje różne słowa. Gdy słowo nie rozpoczyna się na m, dziecko stoi nieruchomo. Głoski można dowolnie zmieniać.

4. Praca z KP4.27a – czytanie zdań, kolorowanie ramek prawidłowych podpisów ilustracji.

Praca z KP4.27b – rysowanie po śladzie, wyklejanie obrazka kawałeczkami kolorowego papieru. Przgotowany obrazek możesz 26 maja wręczyć swojej Mamie :)



 

WRAŻENIA I UCZUCIA

POWTARZAMY - UTRWALAMY :)

Drodzy Rodzice!
W tym tygodniu rozmawialiśmy o emocjach i uczuciach. Dzieci próbowały identyfikować i nazywać uczucia i emocje towarzyszące im podczas różnych aktywności. Tworzyły własną grę planszową. Na podstawie opowiadania dzieci utrwaliły treść i znaczenie przysłowia „Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie”. Dzieci próbowały wyrażać swoje nastroje za pomocą środków muzycznych i plastycznych. Tworzyły pracę plastyczną – przestrzenną makietę „Czarna jama”.
Jak mogą Państwo w codziennych aktywnościach wesprzeć swoje dziecko?
Podczas codziennych aktywności warto rozmawiać z dzieckiem o jego uczuciach i emocjach. Warto podkreślać, że wszystkie uczucia są potrzebne, ważne i dorośli odczuwają je podobnie. Należy wskazywać dziecku takie możliwości złagodzenia napięcia podczas odczuwania trudnych emocji, które są akceptowalne społecznie. Można wspierać się literaturą dla dzieci, filmami, bajkami itp. Podczas słuchania, opowiadania czy oglądania bajek warto pytać dziecko: Co bohater czuje w tej chwili? Dlaczego? Pozwoli to wesprzeć rozwój emocjonalny dzieci. Warto również pamiętać o tym, że nasze dzieci uczą się przede wszystkim przez naśladowanie wzorców. Warto poprzez odpowiednie reagowanie w trudnych sytuacjach być takim wzorem dla swojego dziecka.

 Wkrótce swoje święto będzie obchodzić wyjątkowa osoba, myślę, że się domyślacie -  Wasza MAMA. Ponieważ w tym roku szkolnym, nie możemy zorganizować spotkania z okazji Dnia Matki, dlatego już dziś proszę, abyście się przygotowali do tego święta. Poniżej proponuję wierszyk do nauczenia na pamięć dla Waszej Mamusi oraz piosenkę, którą znacie, ale warto sobie ją przypomnieć :)

 

"Dla Mamy"
Moja kochana mamusiu to dla Ciebie ten wierszyk,
Dla Ciebie słońce i chmury, dla Ciebie tęcza i wietrzyk.
Wiosną i latem- kwiaty, jesienią- liście jesienne.
Bądź szczęśliwa mamusiu dziś, jutro, codziennie.

Piosenka "Kocham Cię..."

 https://www.youtube.com/watch?v=IdxQW3jqYtA&list=PL7Lg168IaC6RISeC1o1ET4iUVNPxX5aEe&index=1

1.Usiądź mamo przy mnie blisko

I posłuchaj tych słów,
Ty z pewnością wiesz to wszystko,
Jednak powiem to znów.

Ref.: Kocham Cię Ti Amo je taime
I nie pytaj mnie dlaczego tak jest
Ty jesteś mą mamą, wspaniałą kochaną
Jedyną na zawsze i kochasz mnie też.
Kocham Cię Ti Amo Je T'aime
I nie pytaj mnie dlaczego tak jest
Ty jesteś mą mamą, wspaniałą kochaną
Jedyną na zawsze i kochasz mnie też.

2.Popatrz mamo w moje oczy
Ujrzysz w nich miłość mą.
Nawet bardzo późno w nocy
Śpiewać będę Ci to.

Ref.:Kocham Cię Ti Amo Je T'aime
I nie pytaj mnie…

 

22.05.2020 

MUZYCZNE OPOWIEŚCI

1.”Comedians galop”
Rodzic zaprasza dziecko do wysłuchania utworu. Wprowadza dziecko w temat utworu, podając jego tytuł. Zachęca dziecko, by zamknęło oczy i wyobraził sobie, jakie wydarzenia i emocje wyraża muzyka. Po wysłuchaniu utworu prosi dziecko, aby krótko opowiedziało o swoich uczuciach.
YouTube - Comedian Galop versiyon 2
https://www.youtube.com/watch?v=I9cEHUzpIPY

2.„Lustra”
Dziecko z Rodzicem tworzą parę i ustalają, która z osób jest „lustrem”. Zadaniem „lustra” jest jak najdokładniejsze odtworzenie ruchów i mimiki osoby, która się w nim odbija.
Po upływie pewnego czasu następuje zamiana ról.

3.„Ilustrujemy ruchem” – zabawa muzyczno-ruchowa do utworu P. Czajkowskiego „Walc kwiatów”.
Dziecko otrzymuje białą wstążkę lub pasek białej bibuły. Podczas słuchania utworu porusza się po pokoju, ilustrując ruchem i gestem dźwięki muzyki.
YouTube - PIOTR CZAJKOWSKI WALC KWIATÓW Z DZIADKA DO ORZECHÓW
https://www.youtube.com/watch?v=CxlwRTkKVSQ

4.„Uczucia w palcach” – gra planszowa z wykorzystaniem W51.

Rodzic wspólnie z dzieckiem nazywa palce jednej dłoni, pojedynczo je prostując.
Dziecko przelicza palce za pomocą liczebników głównych i porządkowych, licząc od kciuka (pierwszy, drugi, trzeci, czwarty, piąty).
Dziecko może na pa¬znokciach jednej ręki napisać cyfry 1–5, zaczynając numerowanie od kciuka.
Dziecko wypycha kostki z W51 i skleja je. Wybiera jeden zestaw.
Dziecko gra w parze, rzucając jednocześnie dwiema kostkami – z cyframi 1–5 i symbolami emocji. Zadaniem dziecka jest za pomocą ruchów dłoni pokazać emocje widoczne na kostce i spróbować opowiedzieć o ich przyczynie, korzystając z liczebników porządkowych, np.: Dłoń jest smutna (gest), bo pierwszy palec został przycięty w szufladzie. Kiedy historia emocji jednego palca zostanie opowiedziana – dziecko ściera cyfrę z odpowiedniego paznokcia. Wygrywa ta osoba, która pierwsza opowie historię uczuć wszystkich palców swojej jednej dłoni.

5.Praca z KP4.23b – pisanie po śladzie nazw wybranych emocji.



21.05.2020

JAK POZBYĆ SIĘ STRACHU?

1.”Tajemnicza przesyłka”
Rodzic wprowadza dziecko w klimat zabawy sugestią, że ktoś zostawił pod drzwiami domu przesyłkę. Prosi dziecko o sprawdzenie, co się w niej znajduje. Mówi, by jeszcze nie rozpakowywać zaklejonego pudełka, lecz sprawdzić jego zawartość przez włożenie ręki w otwór widoczny z boku. Cała zaimprowizowana sytuacja ma doprowadzić do nazwania przez dziecko emocji, które towarzyszą mu w trakcie poznawania zawartości pudełka. Rodzic pomaga dziecku podsumować tę część zabawy pytaniami:
-Czy to było przyjemne doświadczenie – sięgać ręką do pudełka, któ¬rym nie wiedziałeś, co się znajduje?
-Co czułeś w tym momencie?
-Czy odczuwałeś niepokój lub strach?
-Co mogłeś zrobić inaczej, żeby zmniejszyć napięcie i lęk towarzyszący nieznanemu doświadczeniu?
Po rozmowie z dzieckiem następuje otwarcie pudełka. W środku znajdują się materiały niezbędne do stworzenia gry planszowej „Stonoga”: brystole, mazaki, obrazki przedstawiające mimikę osób wyrażających różne emocje, guma mocująca, kostka do gry.

 

2.”Stonoga”
Instrukcja, jak stworzyć grę planszową „Stonoga”.
- przedmioty niezbędne do pracy – brystol, mazak, obrazki przedstawiające emocje, kostka do gry, pionki, guma mocująca;
- rysowanie na brystolu kształtu dużej stonogi. Przy jej głowie napis START, przy odwłoku napis META.
- podzielenie kształtu stonogi na pola planszy tak duże, by zmieściły się na nich pionki;
- przyczepianie za pomocą masy mocującej na niektórych polach 8–10 obrazków wyrażających emocje.
- po zakończeniu prac nad planszą Rodzic prosi dziecko, aby spróbowało opowiedzieć, na czym może polegać ta gra. Dziecko tworzy zasady gry.

3.”Lisi ogon” wiersz z opowiadania M. Bennewicz
Ilustruj treść wiersza ruchem.

Bo strach to tylko przebranie,      (gest rozkładania rąk, dłonie otwarte, wyprostowane)
I groźne zakłada maski                (dotykanie twarzy, przesuwanie dłoni od czoła do brody)
lecz zadaj sobie pytanie,             (gest rozkładania rąk, dłonie otwarte, wyprostowane)
na jakie czeka oklaski?               (składanie dłoni jak do oklasków)
Stres karmi się naszym strachem (podnoszenie dłoni do ust, pokazywanie gestu jedzenia)
Jak gołąb na dachu bułką.           (podnoszenie dłoni do ust, pokazywanie gestu jedzenia)
Wystarczy jednym zamachem    (gest zrzucania czegoś z półki, szeroki zamach jedną, następnie
Przegonić go jak kurz z półki.    drugą ręką na zmianę)

4.Praca z KP4.22b – kolorowanie ilustracji według kodu, określanie przyczyn zdenerwowania.

Praca z KP4.23a – kreślenie drogi w labiryncie, pisanie wyrazów po śladzie.



 

20.05.2020

OSWAJAMY SIĘ Z CIEMNOŚCIĄ

1.”Poruszamy się jak…”- ruchowa zabawa dramowa.
Dziecko chodzi swobodnie po pokoju. Rodzic uderza w dłonie i wydaje kolejne instrukcje: Chodzisz jak człowiek zmęczony, Chodzisz jak człowiek smutny, Chodzisz jak człowiek wesoły itp.

2.Słuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści.
"Czarna jama" - Joanna Papuzińska

Nie wie tata ani mama,
że jest w domu czarna jama…
Czarna, czarna, czarna dziura
bardzo straszna i ponura.
Gdy w pokoju jestem sam
lub gdy w nocy się obudzę,
to się boję spojrzeć tam.
Tam jest chyba mokro, ślisko,
jakby przeszło ślimaczysko…
Musi żyć tam wstrętne zwierzę,
co ma skołtunione pierze,
i do łóżka mi się wepchnie!
To jest gęba rozdziawiona,
wilczym zębem obrębiona,
coś w niej skrzeknie, chrypnie, wrzaśnie
i ta gęba się zatrzaśnie…
Ła!
Ojej, tato, ojej, mamo,
uratujcie mnie przed jamą!
Nie zamykaj, mamo, drzwi,
bo jest bardzo straszno mi.
A w dodatku
w tamtej jamie
coś tak jakby mruga na mnie,
że mam przyjść…
Może tkwi tam mała bieda,
która rady sobie nie da?
Którą trzeba poratować?
Może leżą skarby skrzacie?
Więc podczołgam się jak kot.
Ja – odważny, ja – zuchwalec
wetknę w jamę jeden palec.
I wetknąłem aż po gardło,
ale nic mnie nie pożarło.
Więc za palcem wlazłem cały.
Wlazłem cały!
No i już.
Jaki tu mięciutki kurz.
Chyba będę miał tu dom.
Chyba to jest pyszna nora,
nie za duża, lecz dość spora.
Latareczkę małą mam.
Nie ma
w domu
żadnych jam!

3.Pytania do wiersza.
-Czy narratorem wiersza jest chłopiec, czy dziewczynka?
-Po czym to poznałeś?
-Czego boi się bohater wiersza? Co to jest „lęk”?
-Czy to dobrze, czy źle się bać?
-Jakie są sposoby poradzenia sobie z lękiem przed niezna¬nym?
-Czym jest „czarna jama” z opowiadania?
-Dlaczego ciemność budzi w nas lęk?

4.”Co widzisz w ciemności?”
Rodzic proponuje, by dziecko schowało głowę pod kocem i doświadczyło ciemności. Po zabawie dziecko dzieli się wra¬żeniami na temat tego, co widziało w ciemności.

5.”Budujemy czarną jamę” – przestrzenna praca plastyczna.
Zadaniem dziecka jest wyko¬nanie „czarnej jamy”, w której następnie schowa swoje lęki i obawy. Jama powinna być wykonana z gazet i mieć przestrzenną formę. Musi być na tyle duża, żeby mogło się w niej schować dziecko. Dziecko ma do dyspozycji dużą liczbę gazet, taśmę klejącą przezroczystą i pa¬pierową, nożyczki, klej. Rodzic może zasugerować, że dobrze byłoby zbudować jamę na jakiejś konstruk¬cji, np. na krześle. Po skończonej pracy dziecko wchodzi do „czarnej jamy” i symbolicznie zostawia w niej swoje lęki.

6.Praca z KP4.22a – łączenie kropek zgodnie z instrukcją, rysowanie linii po śladzie według symbo¬licznych wskazówek.

Praca z KZ„Nasze uczucia” – (s. 72–73) – czytanie prostych wyrazów, oglądanie ilustracji.

Praca z KP4.28a – kącik grafomotoryczny, pisanie po śladzie wyrazów określających emocje.



 

19.05.2020

W PŁACZU NIE MA NIC ZŁEGO

1.”Dokończ zdanie”.
Rodzic prosi, aby dziecko dokończyło zdanie.
-Jestem…(tu stawiamy nazwę emocji), gdy…
EMOCJE: radość, smutek, złość, zdziwienie

2.Słuchanie utworu i rozmowa na temat jego treści.
Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie (fragment) - Renata Piątkowska

– No, Łukasz, co z tobą? – Babcia podeszła do wnuczka, który zwinął się w kłębek na kanapie, i pogłaskała go po głowie.
– Babciu, przecież ty wiesz, że ja się nauczyłem tego wiersza. Umiałem go! Jeszcze wczoraj mówiłem go z pamięci bez jednego błędu!
– To prawda – przyznała babcia.
– No widzisz. A na występie, gdy przyszła moja kolej, wszystko zepsułem. Początkowo szło mi nawet dobrze. Gdy powiedziałem jedną linijkę, zaraz wiedziałem, jak zaczyna się następna. Aż doszedłem do miejsca, w którym Słoń Trąbalski pozapominał imiona swoich dzieci, żony, a nawet własne. Wybrał się więc do doktora, adwokata, szewca i rejenta, lecz nie pamiętał, o co mu chodzi. Powiedziałem słowa: „Dobrze wiedziałem, lecz zapomniałem, może kto z panów wie, czego chciałem?”.
I tu koniec. Nie wiedziałem, co dalej. Nie mogłem sobie przypomnieć, jak zaczyna się następna zwrotka. Zapomniałem, jak się nazywam. W głowie miałem pustkę. – Widać było, że Łukasz bardzo przeżywa swój nieudany występ.
– Wiem, że nauczyłeś się tego wiersza, ale dopadła cię trema. To się zdarza nawet prawdzi-wym aktorom na scenie – pocieszała babcia.
– Nie wyszło mi z tym wierszem, ale największą przykrość zrobił mi Witek – rozżalił się Łukasz.
– A co on ma z tym wspólnego? – spytała babcia.
– Witek przepytywał mnie z tego wiersza przed występem, a potem siedział w pierwszym rzędzie i miał trzymać za mnie kciuki. I kiedy na scenie zapomniałem, co mam dalej mówić, na sali zapadła cisza. Przeciągała się coraz bardziej, a ja byłem coraz bardziej przerażony. Szukając ratunku, spojrzałem na Witka. Myślałem, że może mi podpowie, jak zaczyna się następna zwrotka. A wtedy Witek zaczął się ze mnie śmiać. Pokazał na mnie palcem i zawołał:
– Mówi wiersz o zapominalskim słoniu, a sam zapomniał, jak ma być dalej. Łukasz Trąbal¬ski, zapominalski! Ha-ha-ha! – Witek śmiał się głośno i złośliwie, a razem z nim cała sala. Ten śmiech słyszałem nawet za kulisami. Nigdy mu tego nie zapomnę. Przyjaciel się tak nie zacho-wuje – stwierdził Łukasz z żalem. – No cóż, jak mówi przysłowie, prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie. Ty, będąc w kłopocie, zawiodłeś się na swoim przyjacielu, ale nie zawsze tak bywa. Trudna sytuacja może być okazją, aby ktoś poznał nas z najlepszej strony.

3.Pytania do utworu.
-Jak miał na imię bohater opowiadania? Co mu się przytrafiło?
-Na czyją pomoc liczył Łukasz?
-Jak myślisz, jak się wtedy czuł?
-Co oznacza przysłowie Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie?
-Co mogłoby pomóc poprawić nastrój Łukaszowi?
-Czy Ty też kiedyś byłeś w podobnej sytuacji?

4.”Ukryte słowa”.
Rodzic wypowiada słowo, a zadaniem dziecka jest znalezienie w nim innego słowa.
laska, parasolka, parasolka, serce, słońce, malina, tulipan, burak

5. Praca z KP4.21a – rysowanie propozycji pomocy innym.

Praca z KP4.21b – pisanie po śladzie wyrazów, które odpowiadają stanom emocjonalnym osób na ilustracjach.

ZESTAW ĆWICZEŃ GIMNASTYCZNYCH

1.„Moje odczucia”
Przygotuj kartki w trzech kolorach: (biały-radość, czerwony-smutek, czarny-złość). Gdy słychać muzykę, dziecko porusza się na czworakach po pokoju. Gdy mu¬zyka milknie, Rodzic pokazuje wybrany kolor kartki, a zadaniem dziecka jest gestem i ruchem pokazać uczucie, które symbolizuje kolor kartki. Gdy rodzic znów włączy muzykę, dziecko porusza się na czworakach po pokoju.
2.„Figurki”
Dziecko biega po pokoju w rytm muzyki. Gdy muzyka zostanie zatrzymana, Rodzic mówi: Figurki, figurki zamieńcie się w… − tutaj pada nazwa przedmiotu, zwierzęcia lub rośliny. Dziecko musi zastygnąć bez ruchu w pozie wymienionej postaci. Zabawę powtarzamy kilka razy.
3.„Pudełko uczuć”
Rodzic przygotowuje tor z dwóch skakanek lub dwóch sznurków. Dziecko otrzymuje pudełko, które układa w różnych pozycjach i próbuje przejść cały tor tak, by pudełko nie upadło. Najpierw wyobraża sobie coś smutnego i powoli idzie z pudełkiem na głowie. Następnie wkłada pudełko między kolana, wyobraża sobie coś przyjemnego, radosnego i skacze w taki sposób, by pudełko nie wypadło.
4.„Kraina radości”
Dziecko słucha muzyki i wykonuje masaż na plecach Rodzica, rysując spirale, figury geometryczne i inne kształty jednym palcem, kilkoma palcami albo całą dłonią. Następnie zmiana ról.



 

18.05.2020

UCZYMY SIĘ WYRAŻAĆ EMOCJE

1.Słuchanie opowiadania i rozmowa na jego temat.
Wrażenia i uczucia  - Maciej Bennewicz

– Co się stało? – spytał wujek Alfred.
– Na klatce schodowej zgasło światło – odpowiedziała babcia. – Adaś bardzo się przestra-szył, ponieważ nie mogliśmy znaleźć włącznika. Najpierw upadła mi siatka z zakupami, potem Dragon się wyrwał i pobiegł na parter. W końcu torebka i jej cała zawartość wraz z kluczami wysypała się na schody. Zdaje się, że w tym całym zamieszaniu Ada też się nieźle wystraszyła.
Wujek spojrzał najpierw na Adama, a potem na Adę. Raz jeszcze na Adama i znów na Adę. Rzeczywiście oboje mieli nietęgie miny. Adam spoglądał na czubki butów, jakby zauważył tam coś bardzo ciekawego. Ada natomiast wierciła się niespokojnie, oblizując łyżeczkę po jogurcie, którą oblizała już sto razy.
– Nie lubię ciemności – stwierdził Adam po chwili.
– Ja też nie lubię – zawtórowała mu Ada.
– Co takiego jest w ciemności, że jej nie lubicie? – spytał wujek Alfred.
– Nie lubię ciemności, bo wtedy nic nie widać – stwierdził Adaś po długiej chwili milczenia.
– A ty, dlaczego nie lubisz ciemności? – Wujek zwrócił się do Ady.
– Bo nic nie widać, tak jak powiedział Adam. A oprócz tego w ciemności jest pełno strachów.
– Strachów? – zdziwił się Alfred.
– No tak – odpowiedziała Ada. – Nie wiadomo, co w ciemności czyha. Z różnych dziur i kątów mogą wyleźć wstrętne licha.
– No proszę – ucieszył się wujek. – Ada potrafi układać wierszyki: „Nie wiadomo, co w ciemności czyha. Z różnych dziur i kątów mogą wyleźć wstrętne licha”.
I kiedy wujek rytmicznie wyrecytował wierszyk Ady, strojąc przy tym głupie miny, wszyscy parsknęli śmiechem.
– W takim razie nie ma innego wyjścia, musimy zrobić bardzo ważny eksperyment – zarządził Alfred.
Po chwili na środku salonu stało sześć krzeseł, szczelnie opatulonych czterema kocami w taki sposób, że powstał długi i ciemny tunel. Wujek ze swojego plecaka wyjął latarkę i powiedział:
– W tunelu, który zbudowaliśmy z koców, jest ciemno, prawda? – Wszyscy wraz z babcią przytaknęli głowami. Wujek kontynuował: – Ale w salonie jest jasno. Jak powstała ciemność?
– Z koców? – spytała Ada.
– Z krzeseł? – dodał Adam.
– Oczywiście, ciemność powstała z koców i krzeseł. Sami zrobiliśmy ciemny korytarz! – zakrzyknął Alfred, zapalił latarkę i dał nura do tunelu. Po chwili był po drugiej stronie salonu, uśmiechnięty wymachiwał włączoną latarką. – Kto następny da nura w ciemność? Oczywiście należy mieć zapaloną latarkę!
Ada podbiegła do Alfreda i podobnie jak on przed momentem zanurkowała pod kocami. Po chwili była po drugiej stronie salonu, szczęśliwa i dumna. Eksperyment powtórzyła babcia, za nią pies Dragon i na końcu, trochę się ociągając – Adam.
– W takim razie czas na drugi eksperyment: przejście przez tunel z latarką w ręce, ale wyłączoną. W każdej chwili można ją włączyć i ciemność zniknie. Można jednak przejść ciemny przesmyk bez włączania latarki. Na końcu i tak jest jasno.
Po chwili wszyscy odważnie zaliczyli nowy eksperyment. Trzecia próba była najtrudniejsza: przejście przez tunel bez latarki. Wujek Alfred wymyślił jednak jeszcze coś dziwniejszego. Gdy Ada jako druga przechodziła przez tunel na czworakach w całkowitej ciemności i to bez latarki, wujek zerwał środkowy koc i zakrzyknął:
– Ta dam! Stała się jasność!
– Już wiem – zawołał Adam. Ciemność to nie tylko koce i krzesła. Ciemność to brak świa-tła. W ciemności wszystko jest takie samo, tylko brakuje światła. Kocami odgrodziliśmy się od światła w pokoju!
– W takim razie czego się bałeś? – spytał wujek.
– W takim razie bałem się tego, czego nie widziałem.
– A ja bałam się tego, co sobie wyobrażałam – stwierdziła Ada.
– Stąd powiedzenie, że strach ma wielkie oczy, gdyż oczy robią się szerokie, gdy sobie wyobrażamy coś okropnego albo gdy nie znamy prawdy – powiedziała babcia.
– Co w takim razie robić w przyszłości, gdy się czegoś boimy? – spytał wujek.
– Nosić latarkę? – zastanawiał się Adam, drapiąc się po głowie.
– A może ciągle zrywać koce, żeby nie było ciemno – stwierdziła Ada, lecz po chwili doda-ła: – Ale tak się nie da. Koce to był eksperyment, a normalnie jest ciemno i już, strasznie i tyle.
– Już wiem – ucieszył się Adam – kiedy przychodzi strach, warto spytać kogoś dorosłego, co się stało.
– Znakomicie – przytaknął wujek.
– Można też spytać czy to, czego się boimy, na pewno jest groźne, czy tylko tak nam się wy-daje? – uzupełniła Ada.
– Racja – ucieszył się wujek.
– Wujku, a jak coś jest takie nie wiadomo jakie i bardzo trudno o tym opowiedzieć, bo nie wiadomo, co to jest, to co wtedy? – spytał Adam.
– W takim razie kolejny eksperyment przed nami. Nauczymy się, co robić, gdy coś jest nie wiadomo jakie.
Wujek i babcia na chwilę zniknęli i kiedy znowu pojawili się w pokoju, oboje mieli pomalo-wane twarze.
– Co czujesz, kiedy teraz na mnie patrzysz? – spytał wujek i dotknął palcem serduszka Ady.
– Jest mi trochę jakby smutno – odpowiedziała niepewnie.
– I robi się jakby szaro i troszkę groźnie – dodał Adam. – Wyglądasz, wujku, jak ktoś zupeł-nie inny. Zawsze jesteś taki wesoły, a teraz wydajesz się poważny. Trochę jak wampir z filmów albo niebezpieczny złodziej.
– W takim razie opiszcie dokładnie, co widać na mojej twarzy – powiedział Alfred.
– Masz ciemno umalowane oczy i spuszczone kąciki ust – odpowiedziała Ada.
– Na czole masz ciemną zmarszczkę i zrobiłeś takie bardzo poważne oczy, jakbyś się złościł albo raczej zmartwił – uzupełnił Adam.
Wujek zrobił sobie zdjęcie telefonem i starł makijaż.
– Znakomicie – stwierdził. – Moja twarz wyrażała smutek i żal. Można również powiedzieć, że widać było powagę, skupienie, zmartwienie, a nawet trochę grozy. Uczucia ludzi doskonale widać na ich twarzach. Wystarczy przez moment się przypatrzyć, a potem zapytać siebie same¬go: co czuję? Wtedy najczęściej ani trochę się nie mylimy. Odpowiedź przychodzi sama. Wystarczy opisać słowami to, co się czuje, gdy patrzy się na twarz drugiego człowieka, i już wiadomo, jakie uczucia w nas budzi oraz jakie przekazuje. Użyliśmy z babcią farb i kosmetyków, żeby podkreślić rysy twarzy i uczucia, lecz na co dzień i bez tego widać, co wyrażają twarze ludzi dorosłych i dzieci. Wystarczy uważnie się przyjrzeć. A teraz kolej na babcię. Opiszcie, co czujecie, gdy na nią patrzycie.
– Ja czuję zdziwienie i jakby babcia troszeczkę się wygłupiała. – Ada przekrzywiła główkę, uważnie przyglądając się twarzy babci.
– Czuję, że babcia zaraz powie coś śmiesznego – stwierdził Adam. – I jeszcze, że za chwilę zacznie skakać albo wariować po całym mieszkaniu.
– Świetnie – ucieszyła się babcia. – Moja mina wyrażała rozbawienie, wesołość, może trochę szaleństwa, ochotę do zabawy i płatania figli.
– Super – pochwalił spostrzegawczość dzieci wujek. – I tym razem opiszcie, co widać na twa¬rzy babci – zachęcił.
– Jedna brew babci jest podniesiona, a druga trochę w bok, usta są wymalowane do góry. – Adam starał się precyzyjnie opisać minę babci. – Policzki są różowe, a włosy trochę rozwichrzone – dodał.
– Oprócz tego babcia kilka razy zamrugała i zrobiła taką minę, jakby miała ochotę opowie-dzieć dowcip – stwierdziła Ada.
– Nauczyliście się opisywać i wyrażać uczucia, brawo – powiedział Alfred.
Zabawa trwała do późnego wieczoru. W końcu role się odwróciły i tym razem Ada i Adam zaczęli – z pomocą mamy Adama – malować twarze, by uwydatnić różne emocje. Babcia, wujek, a potem również mama Ady zgadywali, co wyrażają kolejne miny i makijaże. Były tam przyjemne uczucia, takie jak: radość, podekscytowanie i duma, oraz te nieprzyjemne, na przykład: złość, rozdrażnienie i obraza. Pod koniec pojawiły się nawet bardzo trudne, jak: tajemniczość, zdziwienie i zmęczenie.
Dzieci na zmianę z dorosłymi pokazywały kolejne uczucia, wyrażając je makijażem, odpo-wiednimi minami, ruchami i całym ciałem. Tym sposobem wymyślili nowe kalambury. Za¬miast zgadywania filmów lub znanych postaci odgadywali uczucia.
Wujek stwierdził, że wszyscy na co dzień gramy w podobne kalambury, bo przecież wystar-czy chwila uwagi, by dostrzec, że koleżance jest smutno, że komuś wyrządziliśmy przykrość głupim żartem lub szturchaniem albo że kolega jest dumny, że wykonał zadanie. Widać, że inny kolega potrzebuje pomocy, a jeszcze inny – świętego spokoju, bo źle się czuje. Wystarczy uważnie się przyglądać koleżankom i kolegom, mamie i tacie, znajomym i krewnym, by poczuć, co z tego przyglądania wynika, jakie pojawia się uczucie. I już wiadomo!
Strach ma wielkie oczy,
Więc z latarką warto skoczyć
Prosto w paszczę ciemnej dziury,
Żeby dostrzec, że kot bury.
W kącie zdawał się potworem,
Co ma ślepia niby zmora.
A tymczasem mała kicia
Łapką bierze się do mycia.
Bo ma pyszczek oprószony
Okruchami żółtej słomy.

2.Pytania do opowiadania.
-Jakie zdarzenie wywołało rozmowę o uczuciach?
-W jaki sposób wujek Alfred pokazał dzieciom, że najbardziej boimy się tego, czego nie znamy? Czy miał rację?
-Jak babcia i wujek Alfred pokazali dzieciom, co zrobić, gdy nie wie¬my, jak się czują osoby, z którymi przebywamy?
-Jak wyglądają osoby wesołe?
-Jaki wyraz twarzy najczęściej mają osoby smutne?
-A jak opisałbyś wyraz twarzy osoby zdenerwowanej?
-Czy zdarzają się takie sytuacje, że możemy się pomylić, bo ktoś nietypowo wyraża swoje uczucia?

3.”Nastroje z opowiadania” – praca plastyczna.

Przygotuj; kartkę A4, farby
Rodzic czyta dziecku fragmenty opowiadania „Wrażenia i uczucia” opowiadające o tym, jak wyglądali babcia i wujek po specjalnej charakteryzacji. Zadaniem dziecka jest odtworzenie wizerunku smutnej i wesołej osoby w swoich pra¬cach. Tekst opowiadania jest słowną instrukcją dla dziecka.

4.”Ułóż zdanie z tym słowem”.
Zadaniem dziecka jest ułożenie jednego zdania, w którym użyje nazwy nastroju widocznego u osoby na obrazku.
Np. Pani w niebieskim swetrze jest zdziwiona, bo…



 

W KRAINIE MUZYKI

POWTARZAMY - UTRWALAMY :)

Drodzy Rodzice!
W tym tygodniu rozmawialiśmy o muzyce. Dzieci uczestniczyły w wielu zabawach dźwiękowych, tworzyły instrumenty, poznawały różne rodzaje ekspresji muzycznej. Próbowały nazywać uczucia, które im towarzyszą podczas słuchania i tworzenia muzyki.
Dzieci nauczyły się rozpoznawać literę h, H, pisać ją po śladzie i samodzielnie. Dzieci próbowały wyrażać treść utworu poprzez ruch i środki plastyczne.

Jak mogą Państwo w codziennych aktywnościach wesprzeć swoje dziecko?
Warto razem z dziećmi podejmować wiele aktywności muzycznych: śpiewanie, konstruowanie instrumentów, układanie i odtwarzanie muzycznych rytmów, słuchanie różnych rodzajów muzyki itp. Pomoże to dzieciom rozwinąć słuch muzyczny, a to z kolei wesprze je w nauce czytania i pisania. Warto również rozmawiać z dzieckiem o tym, w jaki sposób dbać o słuch, oraz jakie są konsekwencje przebywania w hałasie.

Ćwiczenia grafomotoryczne

http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/2/nauka-pisania-h.pdf

Czytamy krótkie teksty :)


 

15.05.2020

JAK DBAĆ O SŁUCH?

1. ”Hałasowanie” – słuchanie opowiadania Grzegorza Kasdepke.
Kuba i Buba musieli przyznać, że pan Waldemar, przyjaciel babci Joasi, to rzeczywiście bar-dzo kulturalny pan. Do tego stopnia, że czasami wręcz wstydził się chodzić z naszymi sympa-tycznymi bliźniakami po mieście – i to tylko dlatego, że, dajmy na to, naszła je ochota pobić się lub powyzywać. Ale któregoś razu to pan Waldemar narobił Kubie i Bubie wstydu – i to w muzeum!
– Jak tam w szkole?! – ryknął, gdy już się spotkali przed kasą muzeum.
Kuba i Buba aż podskoczyli z wrażenia. Babcia Joasia przygryzła wargi i dyskretnie rozejrza¬ła się dookoła. Pani bileterka, ogłuszona doniosłym głosem pana Waldemara, przetykała sobie właśnie ucho.
– Nadal macie najwięcej uwag w całej klasie?!… – ryczał pan Waldemar. – Nie martwcie się, za moich czasów kazano klęczeć na grochu!… Może dlatego mam teraz takie powykręcane kolana!…
Pani bileterka pospiesznie skręcała kulki z papieru – najwyraźniej zamierzała wepchnąć je sobie w uszy.
– Dlaczego pan Waldemar tak hałasuje? – szepnął Kuba, zerkając ze zdziwieniem na babcię Joasię. – Zawsze był taki kulturalny…
– Chyba wyczerpały się baterie w jego aparacie słuchowym – westchnęła zarumieniona bab-cia.
– To pan Waldemar jest kulturalny na baterie?! – osłupiała Buba.
Ale babcia nie zdążyła nic odpowiedzieć, bo pan Waldemar podszedł właśnie do kasy – no i trzeba było zająć się zemdloną bileterką.

2. Pytania do opowiadania.
-Czy zapamiętałeś, dokąd wybrali się Kuba i Buba?
-Kto im towarzyszył?
-Dlaczego pan Waldemar tak głośno mówił?
-Czy to jest kulturalne zachowane, gdy mó¬wimy bardzo głośno w publicznych miejscach?
-Dlaczego?

3. YouTube - Bylo Sobie... Zycie - Epizod 12 - Ucho
https://www.youtube.com/watch?v=LFr4Scm7DII

4. Rozwiąż rebusy.

 

5.Praca z KP4.19b – rysowanie odpowiednich symboli pod obrazkami przedstawiającymi sytuacje związane z hałasem.

„Kącik grafomotoryczny” – praca z KP4.20a, samodzielne pisanie liter j, J, h, H, pisanie zdań po śladzie.



 

14.05.2020

MUZYKA OKOLICZNOŚCIOWA

1.Wysłuchaj wiersz  - „Ćwir, czyli kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one” A. Frączek

Wróbel w gości wpadł do wron.
I już w progu, jak to on,
bardzo grzecznie: – Ćwir, ćwir! – rzekł.
Wrony na to w dziki skrzek:
– Co on gada?!
– Kra, kra, kra!
– Tyś słyszała to, co ja?
– Jakiś jazgot?
– Zgrzyt?
– I brzdęk?
– Co to był za dziwny dźwięk?!
Wróbel: Ćwir! – powtórzył więc.
Wtedy wrony: buch, bam, bęc!
po kolei spadły: bach!
z przerażenia wprost na piach.
A gdy otrzepały puch,
oczyściły z piachu brzuch,
skrzydła, dzióbek oraz pięty,
rzekły: – Biedak jest ćwirnięty.

2.Pytania do wiersza.
-Dlaczego wrony były takie zdenerwowane, że wróbel wydaje inne dźwięki niż one?
-Jak myślisz, dlaczego chciały, żeby wszyscy mówili tak samo?
- Czy dźwięki „kra” były lepsze lub gorsze od „ćwir”, jak myślisz?
-Co może oznaczać przysłowie „Kiedy wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one”?
-Czy pasuje ono do każdej sytuacji?
-Czy wszystkim ludziom musi podobać się to samo?
-Co to znaczy, że mamy różny gust, różne upodobania?
-Czy te upodobania mogą być lepsze albo gorsze, tak jak chciały wrony?

3.”Jaka muzyka pasuje?”
Rodzic zachęca dziecko do wypowiadania się na temat różnych rodzajów mu¬zyki:
-Opowiedz, proszę, słowami, jaka muzyka, twoim zdaniem, najbardziej pasuje do tańca?
-Jaki jest najbardziej znany utwór, który śpiewamy na urodzinach?
-Czy w każdym kraju ten utwór brzmi tak samo?
-Jeśli chcesz odpocząć, jaki rodzaj muzyki wybierzesz?
-Czy dźwięki płynące z lasu, rzeki, szum morza to też muzyka?
-W jakich okolicznościach śpiewamy „Mazurka Dąbrowskiego”?

Rodzic podsumowuje wypowiedz dziecka, wspominając, że w określonych sytuacjach niektóre rodzaje muzyki lepiej oddają charakter uczuć niż inne. Warto jednak, by Rodzic podkreślił, że czasem nasze indywidualne upodobania mogą nie pasować do tych ogólnie przyjętych.

4.”Rytm z nakrętek”
Rodzic i dziecko tworzą parę. Para posiada 10-12 nakrętek od butelek typu PET w trzech kolorach. Rodzic z pary układa rytm 3-4 elementowy, a dziecko odtwarza ten rytm ruchem w taki sposób, że ten sam symbol odpowiada temu samemu ruchowi. Para wzajemnie sprawdza poprawność swojej pracy, po czym zmienia się rolami.

5.”Nasza grzechotka” – wykonanie instrumentu według instrukcji.
YouTube – Jak zrobić grzechotkę?
https://www.youtube.com/watch?v=j_f4TJcsXHo

https://www.youtube.com/watch?v=rjlF1bRjmgE

6.Praca z KP4.19a – pisanie po śladzie, zapisywanie dodawania.

Praca z KP4.20b – kącik grafomotoryczny, kolorowanie pól z właściwym układem nut.



 

13.05.2020

MUZYKA WOKÓŁ NAS

1.”Memory obrazkowo-naśladowcze” – gra z W50 (WYPRAWKA).

2.”Jaki to instrument?” – zabawa słuchowa.
Twoim zadaniem jest odgadnąć, jaki instrument słyszysz.
YouTube - Dźwięki i odgłosy - instrumenty muzyczne
https://www.youtube.com/watch?v=MadTiSUv4Jo

3.Rozwiąż krzyżówkę.

4.”Orkiestra kuchenna”.
Dziecko przygotowuje drewniane łyżki, pokrywki od garnków, garnki, metalowe kubki itp. Następnie Rodzic wystukuje prosty rytm. Dziecko powtarza go na swoich instrumentach. Rodzic może sterować zabawą jako dyrygent. Jeśli podniesie ręce – dziecko gra głośno, jeśli je opuści – gra cicho, delikatnie.

5.”Malowanie muzyki” – praca plastyczna.
Przygotuj kartkę formatu A3, farby, pędzel, kubek z wodą.
Rodzic włącza utwór „Cztery pory roku – Wiosna” Antoniego Vivaldiego (kilka razy). Dziecko słucha utworu i maluje to, co podpowiada mu muzyka.
YouTube - Antonio Vivaldi - Wiosna
https://www.youtube.com/watch?v=Z_tk-AhlA1o

6. Praca z KP4.18a – łączenie liniami ilustracji z napisem wyrażającym dźwięk.

Praca z KP4.18b – odtwarzanie rytmów narysowanych w zadaniu.



 

12.05.2020

MAŁA ORKIESTRA

1.”Głowa, ramiona” Marta Bogdanowicz  – zabawa ruchowa do piosenki.

Gimnastyka, dobra sprawa,
Dla nas wszystkich to zabawa.
Ręce w górę, w przód i w bok,
Skłon do przodu, w górę skok.
Głowa, ramiona, kolana, pięty,
Kolana, pięty, kolana, pięty.
Głowa, ramiona, kolana, pięty, (2 razy)
Oczy, uszy, usta, nos.

2. YouTube - Piosenka dziecięca Głowa, ramiona, kolana, pięty. BZYK.tv
https://www.youtube.com/watch?v=30BVfTvlsrE

3.”Dopowiedz sylaby”.
Rodzic proponuje dziecku najpierw słowa dwusylabowe, rozpoczynające się głoską h, np. har-fa, ha-mak, ho-tel. Następnie wielosylabowe, np. har-mo-nia, har-mi-der, Ho-ra-cy.

4.”Gramy na klockach”. (przygotuj dowolne klocki: plastikowe, drewniane).
Rodzic wypowiada nazwę instrumentu muzycznego a dziecko wystukuje, uderzając klockiem o podłogę, tyle sylab ile znajduje się w nazwie danego instrumentu.
Np. har-mo-nia; gi-ta-ra

5.Praca z KP4.17a – rysowanie linii po śladzie, łączenie odpowiednich rysunków z podpisami.

Praca z KP4.17b – wyklaskiwanie sylab według wzoru, łączenie sylab w wyrazy, pisanie nazw instrumentów po śladzie.

6.„Kraina muzyki” – oglądanie ilustracji w KZ (s. 70–71), tworzenie zbiorów według instrukcji, czytanie prostych wyrazów związanych z instrumentami.

ZESTAW ĆWICZEŃ GIMNASTYCZNYCH

1.„Tańcząca piłka”
Rodzic rzuca piłkę do dziecka. Dziecko łapie piłkę a następnie wymyśla ćwiczenie gimnastyczne, które wspólnie z rodzicem wykonuje. Ćwiczenie można powtórzyć kilka razy.

2.„Instrumenty”
Dziecko wyobraża sobie jakiś instrument i udaje, że na nim gra. Rodzic odgrywa rolę dyrygenta i zaczyna dyrygować. Dyrygent próbuje rozśmieszyć dziecko. Dziecko, jeśli się uśmiechnie, musi przestać grać. Następnie dokonujemy zamiany ról.
3.„Muzyczne powitania”
Rodzic włącza dowolną muzykę, do której dziecko swobodnie tańczy. Co pewien czas Rodzic zatrzymuje nagranie i wydaje polecenie wykonania krótkich działań w ruchu, np.: Uściśnij jak najwięcej rąk, Uściśnij jak najwięcej kostek u nóg, Spójrz jak największej liczbie osób głęboko w oczy.
4.„Perkusja”
Dziecko siedzi w siadzie skrzyżnym, plecy proste, ręce na kolanach. Rodzic włącza szybką, rytmiczną muzykę. Dziecko wystukuje rytmy: klaszcząc, uderzając w kolana, uderzając dłońmi o podłogę itp. Wykonuje te czynności po dwa razy, potem po cztery itd.

5.„Pląsy muzyczne”
Zabawa relaksacyjna, masażyk. Dziecko siedzi przed rodzicem jedno za drugim. Rodzic wykonuje masaż pleców dziecku zgodnie z instrukcją:

Idą słonie (na plecach kładziemy na przemian całe dłonie),
potem konie (piąstki),
panieneczki na szpileczkach (palce wskazujące)
z gryzącymi pieseczkami (szczypanie).
Świeci słonko (zataczamy dłońmi kółka),
płynie rzeczka (rysujemy linię),
pada deszczyk (naciskamy wszystkimi palcami).
Czujesz dreszczyk? (łaskoczemy).

Następnie dokonujemy zamiany ról.



 

11.05.2020

INSTRUMENTY MUZYCZNE

1.Wysłuchaj wiersza „Najlepszy instrument” W. Próchniewicza
Zwróć szczególną uwagę na to, w jakich sytuacjach może grać instrument, o którym pisze autor.

Jest taki instrument na świecie,
Dostępny nawet dla dzieci.
Wygrywa wszystkie melodie
Najładniej, najłagodniej.
Gdy nutki wpadną do ucha,
On ucha bardzo się słucha.
Bo najgrzeczniejszy jest przecież,
Słucha się w zimie i w lecie,
W upał i gdy deszcz leje,
On wtedy nawet się śmieje!
Chodzi wraz z tobą wszędzie
już tak zawsze będzie.
Nawet za złota trzos
Nie zniknie — bo to TWÓJ GŁOS.
Więc gdy jest ci nudno, nie ziewaj.
Pamiętaj o nim — zaśpiewaj!
On się natychmiast odezwie
I zagra czysto i pewnie.
Opowie ci zaraz radośnie
Na przykład o słonku lub wiośnie.
Bo lubi i dobrze zna cię,
Twój wierny, dźwięczny przyjaciel

2.Pytania do wiersza.
-co autor wiersza nazywa najlepszym instrumentem?
-czy każdy z nas ma taki instrument?
-w jakich sytuacjach, według autora, możemy go używać?
-czym się różni od tradycyjnych instrumentów?
-w czym jest podobny?

3.Instrumenty muzyczne.

4.YouTube - Poznajemy instrumenty - muzyka dla dzieci - Przedszkole Profesora Szymona
https://www.youtube.com/watch?v=5lrMLE0KFtQ&t=36s

YouTube - Wizyta w szkole muzycznej - Poznajemy instrumenty
https://www.youtube.com/watch?v=f43qSH2Nq9w&t=6s

5.”H jak harfa” - prezentacja litery w wyrazie.
Dzielenie wyrazów na sylaby i głoski.

harfa

Hania

Rodzic: harfa Dziecko: har-fa; h-a-r-f-a
Rodzic: Hania Dziecko: Ha-nia; H-a-n-i-a

Pokaz małej i wielkiej, drukowanej i pisanej literyH, h”

Czym różnią się litery H, h pisane od drukowanych?
Co przypomina litera H, h?
Podaj wyrazy rozpoczynające się literą h? (harfa, hamak, hotel, historia, hiacynt itp.)
Napisz ręką w powietrzu małą i wielką literę H, h .
Ułóż schemat wyrazów: harfa, Hania
- czerwone (samogłoski)
- niebieskie (spółgłoski)
- białe (litery, których jeszcze nie poznaliśmy)
Tworzenie sylab poprzez łączenie głoski „h” z samogłoską i czytanie sylab (a, u, i, o, e, y)
Np. ha, ah, ho, oh…….

6.Zabawa „Bystre oko” – zakreśl w tekście z gazety litery „H, h”.

7. Praca z KP4.16a – identyfikowanie i zakreślanie liter H, h, rysowanie pętli wokół obrazków.

Praca z KP4.16b – pisanie liter H, h po śladzie, czytanie zdań metodą sylabową.



 

POLSKA TO MÓJ DOM

 

POWTARZAMY - UTRWALAMY :)

 

Drodzy Rodzice!
W tym tygodniu rozmawialiśmy o Polsce, jako kraju, w którym mieszkamy oraz jako kraju, który należy do Unii Europejskiej. Poznaliśmy znaczenie słów: ojczyzna, kraj, stolica, Unia Europejska, wspólnota. Utrwaliliśmy znajomość wyglądu polskich symboli narodowych oraz niektórych symboli Unii Europejskiej. Śpiewaliśmy hymn Polski, rozmawialiśmy o tym, w jakich okolicznościach go śpiewamy. Dzieci poznały literę j,J uczyły się ją rozpoznawać, pisać po śladzie i samodzielnie. Dzieci odczytywały proste wyrazy z poznanych liter.
Jak mogą Państwo w codziennych aktywnościach wesprzeć swoje dziecko?
Aby utrwalić informacje, warto rozmawiać z dzieckiem o tym, w jakim kraju mieszkamy, jakie kraje są sąsiadami Polski, co to znaczy, że należymy do Unii Europejskiej. Warto kontynuować rozmowy, w jakich miejscach kraju mieszkają krewni dziecka, wskazywać te miejsca na mapie Polski. Podczas spacerów i wycieczek warto podkreślać różnorodność fauny i flory naszego kraju, nazywać mijane rośliny. Pozwoli to uwrażliwiać dzieci na piękno otaczającego świata.

Czytamy krótkie teksty 

Otwórz podręcznik Księga zabaw z literami (KZ) s.68 i przeczytaj tekst.

Dla chętnych :)

Ćwiczenia grafomotoryczne

http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/2/nauka-pisania-j.pdf

 

Nasza galeria :)


 

08.05.2020

UNIA EUROPEJSKA

 

1.Symbole Unii Europejskiej

2. „Czy Unia Europejska to…” – zabawa językowo – ruchowa.
Rodzic mówi określone zdania, a dziecko ocenia, czy zdanie jest prawdziwe, czy fałszywe. Jeśli prawdziwe – skacze obunóż do przodu, jeśli fałszywe –do tyłu. Wspólnie z Rodzicem ocenia, czy odpowiedź jest poprawna. Po każdym zdaniu dziecko wraca do pozycji wyjściowej.

Proponowane zdania:
-Unia Europejska to wspólnota wielu państw europejskich.
-Polska jest członkiem Unii Europejskiej.
-Polska nie jest członkiem Unii Europejskiej.
-Unia Europejska ma własną flagę.
-Flaga unijna jest czerwona, znajduje się na niej 15 gwiazdek.
-Niektóre kraje Unii Europejskiej posługują się wspólnymi pieniędzmi – euro.
-Waluta obowiązująca w Polsce to euro.
-Flaga unijna jest niebieska, znajduje się na niej 15 gwiazdek.
-Waluta obowiązująca w Polsce to polski złoty, czasem mówimy, że płacimy „w złotówkach”

- Hymn Unii Europejskiej jest taki sam jak hymn Polski i jest to „Mazurek Dąbrowskiego”.

3. "Hymn Unii Europejskiej" – słuchanie utworu.
YouTube – Hymn Unii Europejskiej.
https://www.youtube.com/watch?v=lJZmpgqJ_mQ

4. „Prawda czy fałsz” – zabawa matematyczna.
Rodzic mówi zdanie, a dziecko określa czy jest prawdziwe (PRAWDA), czy fałszywe (FAŁSZ).
-liczba 9 jest mniejsza od liczby 10
-3 dodać 4 równa się 5
-liczby 6 i 6 są równe
-jeśli od 8 odejmę 2, to otrzymam 6
-jeśli do 5 dodam 5 to otrzymam 9

5.Zabawa „Która z kolei?” porządkowanie liczb w zakresie 10.
Rozwiąż działania matematyczne:

6. Praca z KP4.15a – rysowanie flagi UE po śladzie, zapisywanie cyframi liczby flag, porównywanie flag.

Praca z KP4.15b – liczenie przedmiotów widocznych na ilustracji, zapisywanie działań, obliczanie.


 


 

07.05.2020

SZLAKIEM WISŁY

1. Zagadki znad Wisły
Otwórz książkę Księga zabaw z literami  (KZ) na stronach 68-69.

Odszukuj mapę Polski, przesuwaj palcem po Wiśle zaznaczonej na ilustracji. Z pomocą Rodzica odszukaj miejsce, skąd wypływa Wisła, odczytaj nazwy miast, przez które przepływa w drodze do morza.
Rodzic zaprasza dzieci do zabawy: Przeczytam za chwilę zagadki dotyczące miast, które Wisła mija podczas swojej długiej drogi z gór do morza. Spróbuj je odgadnąć. Każda odpowiedź rymuje się z treścią wiersza. Spróbujemy razem odszukać i wskazać te miasta na mapie.

Zagadka pierwsza
Popłyniemy Wisłą
Razem z rybitwami,
Zobaczymy miasta,
Co leżą przed nami.
Już zakręca rzeka
I czule oplata
Miasto, co pamięta
Dawne dni i lata.
Bogactwo i chwałę,
Mężnych królów wielu,
Którzy tu rządzili
Na polskim Wawelu.
Każde dziecko teraz
Na pewno odpowie,
Gdzie jest zamek Wawel?
No, proszę? W (Krakowie).

Zagadka druga
Na brzegu Syrenka,
Miasta swego broni.
Tarczą się osłania
I miecz trzyma w dłoni.
Dalej – Stare Miasto –
Barwne kamieniczki.
Zbiegają ku Wiśle
Wąziutkie uliczki
Zamek, a przed zamkiem
Na szczycie kolumny
Stoi sam król Zygmunt
Z miasta swego dumny.
Więc jakie to miasto,
Gdzie wciąż mieszka sława?
To stolica Polski,
A zwie się (Warszawa)

Zagadka trzecia
Teraz popłyniemy
Do miasta pierników,
Sporo się dowiemy
Tu o Koperniku.
Kiedy wyruszymy
Ulicami miasta,
Pomnik astronoma
Przed nami wyrasta.
To jego nauka
Sprawiła, że może
Teraz kosmonauta
W gwiezdne mknąć przestworze.
Pierniki tu lepsze
Niż piecze babunia.
Gdzie dopłynęliśmy?
Do miasta (Torunia).

Zagadka czwarta
Płyńże, miła Wisło,
Płyń, Wisło szeroka!
Wtem, słońce zabłysło –
Przed nami zatoka!
Wisła z sinym morzem
Zostać zapragnęła
I o rannej zorzy
Do morza wpłynęła.
Patrzy na ich przyjaźń
Neptun i po pańsku
Informuje Wisłę,
Że jest wreszcie w (Gdańsku)

2.Rozwiąż rebusy „Jakie to miasto?”

3.”J jak jama”– prezentacja litery w wyrazie.
Dzielenie wyrazów na sylaby i głoski.

jama

Janek

Rodzic: jama Dziecko: ja-ma; j-a-m-a
Rodzic: Janek Dziecko: Ja-nek; J-a-n-e-k
Pokaz małej i wielkiej, drukowanej i pisanej litery „J, j”

Czym różnią się litery J, j pisane od drukowanych?
Co przypomina litera J, j?
Podaj wyrazy rozpoczynające się literą j? (jama, jagody, jeż, Jurek, jabłko, itp.)
Napisz ręką w powietrzu małą i wielką literę J, j.

Ułóż schemat wyrazów: jama, Janek używając cegiełek;
- czerwone (samogłoski)
- niebieskie (spółgłoski)
- białe (litery, których jeszcze nie poznaliśmy)
Tworzenie sylab poprzez łączenie głoski „j” z samogłoską i czytanie sylab (a, u, i, o, e, y)
Np. ja, aj, jo, oj…….

4.Zabawa „Bystre oko” – zakreśl w tekście z gazety litery „J, j”.

5. Praca z KP4.14a – identyfikowanie głoski j w słowach, zaznaczanie jej w odpowiednich miejscach.

Praca z KP4.14b – rysowanie obrazów z wykorzystaniem kształtu litery J, pisanie litery J, j po śladzie.

6.„Stroje regionalne” – dziecko wypycha z W48–49 (wyprawka) sylwety chłopca i dziewczynki oraz stroje regionalne: łowicki i kaszubski. Dziecko mocuje szablony strojów na sylwetach chłopca i dziewczynki.

 



 

 

06.05.2020

POLSKIE KRAJOBRAZY

 

1.”Polskie krajobrazy” – zabawa dydaktyczna.
Przeczytaj wyrazy w tabelce.

Rodzic przysłania każdy obrazek kartką z wyciętym otworem. Prezentuje dziecku kolejne ilustracje, przesuwając miejsce z otworem. Dziecko rozpoznaje krajobraz. Następnie dokonuje analizy głosek w podanych słowach.

2.„Znajdź rymy” – zabawa ruchowo-słuchowa.
Rodzic wypowiada tekst rymowanki, dziecko próbuje powtarzać słowa i wyszukiwać rym pasujący do dwuwersu. Podczas wypowiadania rymowanki dziecko przeskakuje obunóż w lewą stronę, następnie znowu do środka i na prawo. Proponowane rymowanki:

Zosia koszyk grzybów niesie,
Bo od rana była w (lesie).

Wojtek chciałby pójść do lasu,
Ale nie ma na to (czasu).

Tutaj rosły dwa maślaki,
Ale zjadły je (ślimaki).

Julek na łące był dzisiaj z rana,
Widział tam żaby oraz (bociana).

Stasio na łące spotkał ropuchę,
Co polowała właśnie na (muchę).

3.”Gdzie mieszka moja rodzina?” – rozmowa kierowana.
Rodzic zadaje pytania, dziecko odpowiada:
-podaj nazwę miejscowości, w której znajduje się twoje przedszkole?
-czy to jest miasto, czy wieś?
-czy wiesz, gdzie mieszkają twoi dziadkowie?
-czy twoja rodzina mieszka w górach / nad morzem / nad jeziorem?
-jak nazywa się ta miejscowość?

4.”Makieta Warszawy” – przestrzenna praca plastyczna.

Na dużym kartonie odwzoruj kształt granic warszawy. Na makiecie zaznacz rzekę Wisłę, parki, ulice. Z małych pudełek po lekarstwach stwórz wieżowce, bloki mieszkalne, domy. Na tak wykonanej makiecie ustaw również rzeźby z plasteliny wykonane dzień wcześniej.

5.Praca z KP4.13a – wycinanie i naklejanie fragmentów mapy Polski, pisanie zdania po śladzie.

Praca z KP4.13b – umieszczanie nalepek, czytanie zdań, pisanie po śladzie wyrazów z poznanych liter, rozwiązywanie rebusu.

6.YouTube - POLSKA - Moja ojczyzna cz.1 (+zadania dla dzieci)
https://www.youtube.com/watch?v=Xv7DNwMDoAM



 

 

05.05.2020

WARSZAWA - STOLICA POLSKI

 

1.Wprowadzenie do tematu poprzez rozwiązanie krzyżówki.

2.YouTube - SYRENA (LEGENDY WARSZAWSKIE) – Bajkowisko.pl – słuchowisko – bajka dla dzieci (audiobook)
https://www.youtube.com/watch?v=iid3EQOSSFw

3.Nasza wycieczka – zabytki Warszawy.

4.Wyjaśnienie, co to znaczy, że Warszawa jest stolica naszego kraju.
Warszawa położona jest w centrum Polski. W Warszawie znajdują się najważniejsze urzędy państwowe. W Warszawie urzęduje prezydent naszego kraju oraz obradują najwyższe władze państwowe. W stolicy znajdują się najważniejsze instytucje naukowe, kulturalne i gospodarcze.

5. Praca z KP4.12a – rozpoznawanie warszawskich budowli, przeliczanie, zapisywanie cyfr.

Praca z KP4.12b – rysowanie po śladzie pomnika warszawskiej Syrenki, pisanie wyrazu syrenka po śladzie.

6. „Zabytki Warszawy” – praca plastyczna z plasteliny.

Rodzic przygotowuje kilka zdjęć przedstawia¬jących np.: Pomnik Syrenki, Kolumnę Zygmunta, Zamek Królewski. Dziecko losuje lub wybiera jeden pomnik, po czym lepi go z plasteliny.

 

ZESTAW ĆWICZEŃ GIMNASTYCZNYCH

1. „Kocham Cię, Polsko”
Rodzic podaje dziecku biało-czerwoną flagę (sklej pasek białej i czerwonej kartki i doklej do patyczka szaszłykowego), włą¬cza melodię Kocham Cię, Polsko. Dziecko porusza się z flagą w rytm muzyki, tworzy własny układ choreograficzny.
YouTube - KOCHAM CIĘ POLSKO
https://www.youtube.com/watch?v=FfE_zwcoKmA

2. „Zwiedzamy Polskę”
Rodzic i dziecko tworzą pociąg i ruszają po Polsce. Każdy przez chwilę jest lokomotywą i mówi, dokąd jedzie pociąg (wymienia nazwę polskiego miasta). Dziecko stara się zapamiętać nazwy wszystkich podanych miast i wymienić je na koniec zabawy.

3. „Dom ojczysty”
Rodzic i dziecko z klocków budują domy.

4. „Mały żołnierz”
Dziecko maszeruje dookoła pokoju, naśladując żołnierzy na defiladzie. Wysoko unosi kolana i wymachuje rękami. Rodzic wydaje komendy, np. Padnij (dziecko kładzie się na podło¬dze), Czołgaj się (czołga się), Powstań (wstaje), Kryć się (chowa się za jakimś przedmiotem).

5. „Gdzie mieszkasz?”
Znajomość własnego adresu zamieszkania. Dziecko kuca w domku (hula¬-hoop). Rodzic włącza dowolną muzykę i wypowiada polecenia: Na spacer idzie dziecko, które miesz¬ka w / przy ulicy… (Rodzic podaje nazwę miejscowości lub ulicy). Dziecko, wychodzi z domku i porusza się w rytm muzyki. Kiedy muzyka cichnie, wraca do domku.
6. „Biało-czerwoni” – zabawa z piłką.
Dziecko siedzi. Rodzic rzuca piłkę do dziecka, podając jakiś kolor. Gdy dziecko usłyszy czerwony lub biały, nie łapie piłki. Gdy kolor będzie inny, łapie piłkę i ją odrzuca.



 

04.05.2020

POLSKIE SYMBOLE NARODOWE

 

1.”Polska” (fragment) Małgorzata Strzałkowska

Zadaniem dziecka jest wskazywanie symboli pojawiających się w treści wiersza.

Polska leży w Europie.
Polska to jest kraj nad Wisłą.
Polska leży nad Bałtykiem.
I to wszystko? Nie! Nie wszystko!
Polska naszą jest ojczyzną –
Tu żyjemy, tu mieszkamy.
Tu uczymy się, bawimy,
I marzymy, i kochamy.
Herb, czasami zwany godłem,
To jest wspólny znak rodaków.
Orzeł na czerwonej tarczy
To odwieczny herb Polaków.
Flaga jest symbolem państwa.
Tak wygląda polska flaga –
Biały kolor to szlachetność,
Czerwień – męstwo i odwaga.
Polskim Hymnem Narodowym
Jest „Mazurek Dąbrowskiego”.
„Jeszcze Polska nie zginęła” –
Któż z Polaków nie zna tego?

2.”Gdzie jest j?” – zabawa słuchowa.
Rodzic powoli ponownie czyta tekst wiersza „Polska”. Zadaniem dziecka jest przykucnięcie, gdy usłyszy słowo zawierające głoskę j na początku, na końcu lub w środku słowa. Jeśli dziecko się pomyli, powinno stać na jednej nodze aż do następnego słowa z j.

3.”Mazurek Dąbrowskiego” – słuchanie hymnu narodowego.
Mazurek Dąbrowskiego
sł. Józef Wybicki, muz. autor nieznany
Jeszcze Polska nie zginęła,
Kiedy my żyjemy.
Co nam obca przemoc wzięła,
Szablą odbierzemy.
Ref.: Marsz, marsz, Dąbrowski, Z ziemi włoskiej do Polski,
Za twoim przewodem Złączym się z narodem.
Przejdziem Wisłę, przejdziem Wartę,
Będziem Polakami.
Dał nam przykład Bonaparte,
Jak zwyciężać mamy.
Ref.: Marsz, marsz…
Jak Czarniecki do Poznania
Po szwedzkim zaborze,
Dla ojczyzny ratowania
Wrócim się przez morze.
Ref.: Marsz, marsz…
Już tam ojciec do swej Basi
Mówi zapłakany –
Słuchaj jeno, pono nasi
Biją w tarabany.
Ref.: Marsz, marsz…

YouTube - Mazurek Dąbrowskiego – Pierwsza zwrotka hymnu
https://www.youtube.com/watch?v=ioUutRw9WeQ

4."Godło Polski" – praca plastyczna.
Przygotuj: czerwona kartkę A4, szablon godła, białą farbę plakatową, żółty papier kolorowy.
Rodzic pokazuje dziecku godło Polski i prosi o wymienienie charakterystycznych cech. Następnie dziecko maluje na czerwonej kartce z bloku godło Polski palcem zanurzonym w białej farbie. Dokleja koronę i wycina kształt godła.

5."Układamy napis".
Zadaniem dziecka jest ułożenie napisu z patyczków matematycznych.

 

POLSKA

 

6.YouTube – Polskie Symbole Narodowe
https://www.youtube.com/watch?v=DCwEJ9tHt5c

7.Praca z KP4.11a – czytanie prostych wyrazów, pisanie wyrazów po śladzie, wycinanie napisów i przyklejanie pod właściwymi ilustracjami.

Praca z KP4.11b – wpisywanie liter do kratek według instrukcji, odczytywanie haseł, kolorowanie rzek na mapie.


 

POWTARZAMY - UTRWALAMY :)

Drodzy Rodzice! 

W tym tygodniu dzieci poznały literę f, F, uczyły się ją pisać samodzielnie i po śladzie oraz układać jej kształt z fragmentów tkaniny. Tworzyły modele słów zawierających literę f oraz doskonaliły umiejętność określania głosek na początku, na końcu i w środku wybranych słów. Na podstawie opowiadania Jak powstaje książka? dzieci poznały krótką historię papieru i książek.
Jak mogą Państwo w codziennych aktywnościach wesprzeć swoje dziecko?
Przede wszystkim, aby wszechstronnie rozwijać zdolności, wrażliwość, empatię i zainteresowanie literaturą – warto dziecku czytać książki, zgodnie z jego zainteresowaniami. Można prosić dziecko, aby opowiedziało treść znanej baśni lub wymyśliło własną. W codziennych sytuacjach warto pokazywać dziecku prawdziwe pieniądze, przeliczać, określać, co można za nie kupić.

Czytamy krótkie teksty :)

Ćwiczenia grafomotoryczne

http://bystredziecko.pl/f-nauka-pisania-dla-dzieci/

 


 Nasza galeria :)

    


 


 

 

TAJEMNICE KSIĄŻEK

30.04.2020

LUBIĘ CZYTAĆ - BIBLIOTEKA

1.”Kłopoty w bibliotece” – słuchanie wiersza.
„Kłopoty w bibliotece” Marcin Przewoźniak

Książkom w pewnej bibliotece
nudziło się tak dalece,
że ni z tego, ni z owego
zaczęły grać w chowanego.
„Calineczka” się schowała
za ogromny Atlas ryb.
Szukał krasnal Hałabała,
gdzie się przed nim Plastuś skrył?
Tak się wszystkie wymieszały,
że ta pani w bluzce w prążki
chodzi tutaj już dzień cały,
nie znajdując żadnej książki.

2.Pytania do wiersza.
-o jakim miejscu opowiada wiersz?
-czy byłeś kiedyś w bibliotece?
-co robiły książki w bibliotece?
-jacy bohaterowie książek dla dzieci zostali wymienieni w wierszu?
-gdzie schowała się Calineczka?
-kogo szukał Krasnal Hałabała?
-jak myślisz, kim była pani w bluzce w prążki?
-co robiła w bibliotece?
-jaki był efekt gry w chowanego?

3.Wyjaśnij, czym się różni biblioteka od księgarni?

4.YouTube -Świnka Peppa biblioteka cały odcinek
https://www.youtube.com/watch?v=6UVJZDmTipI

5.”Podajemy sylaby” – zabawa językowa w parze.

Rodzic wypowiada dowolną sylabę, np. baj – dziecko dodaje sylabę tak, by stworzyć słowo (ka). Zabawę można ukierunkować w taki sposób, by dziecko wymyślało jedynie tytuły baśni i imiona bohaterów.

6.”Zagadki – rymowanki”.
Rodzic – za chwilę powiem kilka zagadek. Odpowiedź na nie powinna się rymować z zagadką. Wszystkie zagadki dotyczą baśni, bajek i legend, które znasz.

W Krakowie mieszka wawelski smok,
co zieje ogniem przez cały… (rok).

Krasnoludek jest malutki, tak jak wszystkie… (krasnoludki).

Kto z krasnalami w tym domku mieszka?
To jest na pewno Królewna (Śnieżka).

Kto był dobry dla Kopciuszka?
Chrzestna matka, czyli (wróżka).

Czerwony Kapturek do babci wędrował,
Lecz wilk się zaczaił, za drzewem się (schował).

Groźna Baba Jaga domek ma z piernika.
Kto ją spotka w lesie, niechaj prędko (zmyka).

Gdy kot buty dostał,
Janek księciem (został).

Rzecz to znana, całkiem pewna,
Że Pinokio powstał z (drewna).

7.Praca z KP4.8b – czytanie zdań wyrazowo-obrazkowych, pisanie wyrazów po śladzie.

Praca z KP4.9a – rozwiąż krzyżówkę 

Praca z KP4.9b – kreślenie drogi w labiryncie, przeliczanie książek, porównywanie liczb.



 

29.04.2020

W KSIĘGARNI

 

1.”Wielki skarb” – wysłuchaj wiersza.
„Wielki skarb” Barbara Stefania Kossuth

Mam przyjaciela – wielki skarb,
największą radość w świecie.
Któż to? Aha, nie powiem, nie...
Z łatwością odgadniecie.
Chciałbym z nim przebyć cały dzień,
lecz mi nie daje niania.
– Ej, Jurku, chodź, na spacer czas,
dość tego już czytania.
Tak, książka to przyjaciel mój –
przyjaciel prawie żywy.
On opowiada cudów moc,
o świecie prawi dziwy.
O górach, morzach niesie wieść,
o naszej własnej ziemi,
wypowie wiersz lub cudną baśń –
czym? – Literkami swymi.
Więc cieszę się, że książkę mam.
Och, czytać pragnę wiele!
Nie niszczę ich, bo książki me –
najlepsi przyjaciele.

2.Pytania do wiersza.
-czego można się dowiedzieć z książek?
-jakie inne informacje możecie znaleźć w swoich ulubionych książkach?
-co oznacza sformułowanie „książka moim przyjacielem”?
-czy autorka miała na myśli takiego przyjaciela, z którym można się bawić, biegać, wyjeżdżać?

3”Ćwiczymy pamięć”.
Rodzic powtarza z dzieckiem kolejne wersy wiersza „Wielki skarb”, za każdym razem w specjalny sposób, np. wysokim głosem, grubym, niskim, słowami podzielonymi na sylaby, śpiewając itp. Pod koniec zabawy, dziecko może spróbować powtórzyć cały wiersz na pamięć.

4.”Księgarnia”.
Rodzic przygotowuje cztery stoiska z książkami, na każdym z nich prezentuje jeden rodzaj książek, np. kolorowanki, albumy, książki z obrazkami i komiksy. Ważne, by książki z jednego stoiska miały charakterystyczne cechy wspólne. Każdy rodzaj książek ma inną cenę, np. 5 zł, 7 zł, 10 zł, 20 zł. Zadaniem dziecka jest kupić co najmniej trzy książki w dowolnych cenach. Dziecko sumuje wszystkie ceny i podaje wynik.

5.Praca plastyczna „Zakładka”.
Przygotuj: kolorowy papier, blok techniczny, nożyczki, klej itp.
Możesz skorzystać z generatora zakładek do książek, 
https://eduzabawy.com/materialy-tematyczne-do-druku/kwiecien/dzien-ksiazki/zakladki-do-ksiazek1dk/

  

6.Praca z Kp4.7a – przeliczanie książek, uzupełnianie zbiorów, zapisywanie i rozwiązywanie działań.

Praca z KP4.8a – przeliczanie i rysowanie monet i banknotów.



 

 

28.04.2020

JAK POWSTAJE KSIĄŻKA?

1.”Jak powstaje papier?”
Opowiedz historyjkę obrazkową.

2”Jak powstaje książka?” – słuchanie utworu.

„Jak powstaje książką?” Maciej Bennewicz

Pan drukarz zaczerpnął białą maź i wylał ją na kwadratowe sito.
– To jest pulpa – powiedział uroczystym tonem. – Dawniej robiło się ją ze starych szmat – rozdrobnionych i rozpuszczonych, a teraz robi się ją z drewna. Te białe włókna to celuloza. Nadmiar wody ocieka i po wyschnięciu tworzy się papier.
Dzieci z niecierpliwością przyglądały się ruchom pana drukarza. Drewniany kołowrót po-dobny do dziadka do orzechów, tylko większy, zgrzytnął i dwie grube deski ścisnęły sitko, na które przed chwilą wylała się papierowa pulpa.
– Oto wyschnięta pojedyncza kartka. – Pan Borys, pracownik muzeum, podał dzieciom dwie grube kartki. – Właśnie z powodu sposobu, w jaki powstawał dawniej papier, nazwano go papierem czerpanym. Był bardzo drogi. Dlatego także książki były bardzo drogie. Wszystko wykonywano ręcznie. Z kotła zaczerpywano pulpę, a następnie na sicie, przygnieciona prasą, czyli ciężkimi deskami, ociekała z wody. Po wyschnięciu powstawała kartka, jak ta.
Najpierw Ada, a potem Adam zaczerpnęli białą maź z beczki, a potem po kolei kręcili wiel-kim kołowrotem prasy, aby wycisnąć z sita nadmiar wody. Po chwili ich kartki schły na sznurku.
A taki sposób powstawały pierwsze książki. Pan drukarz usiadł przy wielkim biurku, za-ostrzył gęsie pióro, umoczył w atramencie w specjalnym zbiorniczku zwanym kałamarzem i napisał imiona: Ada i Adam.
– A teraz wasza kolej – powiedział i dodał: – Każde pióro służyło do innego rodzaju atra-mentu. Kolory atramentów wytwarzano ze sproszkowanych roślin i minerałów. Najdroższy był niebieski. Najdroższy, gdyż najtrudniej było zdobyć odpowiednie minerały.
Dzieci napisały gęsim piórem swoje imiona. Adam narysował również uśmiechniętą buźkę, Ada zaś pyszczek kota. Wujek Alfred złożył zamaszysty podpis z piękną literką A, którą ozdobił gałązką i kwiatkiem.
– Prawdziwa rewolucja w drukarstwie nastąpiła jednak znacznie później, w XV wieku, kiedy to Johann Gutenberg wymyślił specjalną maszynę, a właściwie sposób układania literek. – Pracownik muzeum wskazał wielkie drewniane urządzenie z kołowrotem, z czymś w rodzaju stołu i ogromną drewnianą ramą. Urządzenie przypominało Adamowi samochód wojskowy, Ada natomiast miała wrażenie, że patrzy na wielkiego smoka, który rozdziawia paszczę.
– Od czasów wynalazku pana Gutenberga literki układało się w specjalnych ramkach w odbiciu lustrzanym, literka po literce, słowo po słowie, zdanie po zdaniu. Była to żmudna praca, ale dzięki niej można było drukować wiele egzemplarzy książki. Przy ręcznym pisaniu pisarczyk, czyli skryba, często przez wiele lat pisał jedną książkę. Gęsim piórem, literka po literce. Dlatego książki były tak rzadkie i drogie.
– A dlaczego trzeba drukować w odbiciu lustrzanym? – spytał Adam.
Pan Borys pokazał odciśniętą stronę i powiedział:
– Prasa Gutenberga działa jak pieczątka. Widzicie czasem na ulicach karetki pogotowia albo straży pożarnej. Mają odwrócone napisy, prawda?
– Żeby można było je odczytać w lusterku samochodowym – ucieszył się Adam.
– No właśnie, tę samą zasadę odkrył prawie sześćset lat temu Gutenberg i w ten sposób zre-wolucjonizował drukarstwo. Odbicie lustrzane; pieczątka jak napis na karetce; prasa, która dociska literki do papieru czerpanego i jest książka – podsumował drukarz.
Adam z pomocą wujka przekręcił długą dźwignię prasy, pociągnął specjalną wajchę i strona była gotowa. Po chwili swoją pierwszą stronę do książki wydrukowała również Ada. Zebrani nagrodzili ją oklaskami, gdyż dzielnie sama wprawiła w ruch prasę drukarską Gutenberga.
Ada odczytała fragment z wydrukowanej przez siebie strony:
Czcionce pięknie tej podziękuj.
Atramentu zręczny taniec
Złożył z liter długie zdanie.
– A teraz – oznajmił wujek – cofamy się do samego początku. Książka powstawała na papierze, papier musiał być zadrukowany. Potem introligator ją zszywał tak jak krawiec tkaninę. Dziś robi to maszyna. Wcześniej wszystko wykonywano ręcznie i stopniowo ulepszano. Współcześnie książkę pisze się na komputerze i można ją wydrukować w domu. Literki można zmieniać, wklejać obrazki, rysować na pulpicie.
– Można robić, co się chce – stwierdził Adam. – Wystarczy myszka albo rysik.
– Albo nawet sam palec – dodała Ada. – Palec to najlepszy rysik.
– Zgadza się – stwierdził Alfred – ale każdą książkę trzeba najpierw wymyślić. A kto wymyśla, a potem pisze książki?
– Skryba? – zaproponował Adam.
– Drukarz? – zastanawiała się Ada. I po chwili dodała z entuzjazmem: – Już wiem, autor!
– Tak jest, autor, czyli pisarz. W takim razie cofamy się do samego początku, czyli do chwili, gdy książka powstaje w głowie autora. A zatem…
– A zatem… – powtórzyła Ada.
– A zatem, drodzy Ado i Adamie, również wy zostaniecie autorami i napiszecie swoją pierwszą prawdziwą książkę.
– Ale jak to zrobimy? – Zastanowił się Adam, połykają pyszne ciasto drożdżowe, które podawano w barze obok muzeum.
– Już wam mówię. Trzeba zacząć od pomysłu. A pomysł to coś…
– Coś, coś… – zastanawiała się Ada.
– Coś, o czym chce się opowiedzieć innym ludziom, jakaś bardzo ciekawa historia – stwier-dził Adam.
– Znakomicie. W takim razie zastanówcie się, o jakiej pasjonującej, superciekawej historii chcielibyście opowiedzieć innym ludziom, na przykład dzieciom ze swojej klasy, rodzicom, pani nauczycielce, mamie, tacie albo babci. Potem zamiast gęsiego pióra i papieru czerpanego użyjemy telefonu i dyktafonu. A na koniec wszystko spiszemy i wydrukujemy, a właściwie zrobi to za nas program, który zmieni wasz głos w gotowy tekst. Potem go tylko poprawimy i już. Widzicie, jaką drogę przeszła książka. Od białej pulpy do dyktafonu, który zmienia słowa w zapisany tekst. Do roboty!
– Super! – ucieszyły się dzieci.
– Moja historia jest następująca – zaczęła Ada. – Wcześnie rano przyjechał po nas wujek Alfred i jak zwykle miał tajemniczą minę. Spodziewałam się, że wymyślił coś fajnego. I nie myliłam się. Pojechaliśmy na wycieczkę. W starym klasztorze, czyli w miejscu, w którym dawno, dawno temu mieszkali zakonnicy, panowie o długich brodach, którzy spędzali czas na modlitwie i pracy, mieści się muzeum sztuki drukarstwa i książki. Pan drukarz wygląda, jakby sam był zakonnikiem z dawnych czasów. Ma brodę i długie ubranie z fartuchem.
– A ja mam taką historię – zaczął Adam:
Czcionce pięknie tej podziękuj.
Atramentu zręczny taniec
Złożył z liter długie zdanie.
Dawniej papier był czerpany,
Dziś dyktafon w ręku mamy.

3.”Kto tworzy książkę?”
Zawody związane z powstawaniem książek to: autor, redaktor, grafik, drukarz. Dziecko określa jakie czynności wykonuje ta osoba w procesie powstawania książki.
Autor – twórca – ten, kto tworzy utwór ; pisze książki.
Redaktor - osoba dokonująca redakcji tekstu (książek, czasopism, artykułów). Czasami decyduje też o tym, czy daną publikację odrzucić, czy przyjąć do druku.
Grafik - osoba zajmująca się projektami graficznymi i grafiką artystyczną. Tworzy dzieło poprzez składanie obrazów.
Drukarz - zawód polegający na drukowaniu książek lub gazet.

4.YouTube – Jak powstaje książka?
https://www.youtube.com/watch?v=t6t-UsDrqB8

5.”Książeczka” – przestrzenna praca plastyczna.

Stwórz książkę, za pomocą której będziesz mógł opowiedzieć o uczuciach, jakie towarzyszą ci w domu.
6.Praca z KP4.6a – dopasuj nazwy osób, które tworzą książkę do ilustracji: grafik, autor, redaktor. Opowiedz, w jaki sposób powstaje książka?

ZESTAW ĆWICZEŃ GIMNASTYCZNYCH

1. „Tajemnicza książka”.
Dziecko ustawia się na wyznaczonej linii. Otrzymuje książkę, którą kładzie na głowę i stara się utrzymać ją w tej pozycji, podczas gdy rodzic wydaje kolejno polecenia: Obracaj się, tańcz, idziesz bokiem, kucasz, idziesz do tyłu… Jeśli dziecku książka spadnie z głowy, wraca na linię i wykonuje zadanie od nowa.

2. „W księgarni”.
Dziecko leży na boku. Na hasło rodzica: Książki się otwierają przechodzi do leżenia na wznak, wyciąga na boki wyprostowane ręce i nogi. Na hasło: Kartki się przewracają klaszcze w dłonie. Rodzic mówi, ile stron ma książka, a dziecko tyle razy klaszcze. Na hasło: Książki się zamykają dziecko powraca do pozycji wyjściowej. Leżenie na boku, nogi podkurczone. Gdy rodzic powie: Książki stoją na regale, dziecko przechodzi do stania na baczność.

3. „Odgadywanie tytułów bajek”.
Rodzic przedstawia dziecku za pomocą gestów, ruchów i rekwizytów postać z bajki (np. Kubuś Puchatek, Król Lew, Śpiąca królewna, 101 dalmatyńczyków). Gdy padnie poprawna odpowiedź, następuje zmiana ról. Wygrywa ta osoba, która odgadnie więcej haseł.

4. „Nasze nogi”.
Rodzic i dziecko tworzą parę. Przechodzą do leżenia na plecach. Dotykają się stopami w taki sposób, aby nogi zgięte w kolanach tworzyły w powietrzu kąt prosty. „Siłują się” stopami, próbując wyprostować nogi. Ćwiczenie wykonują tak, żeby nie odrywać stóp od stóp partnera. Następnie odpychają się od siebie stopami. Zbliżają się do siebie ponownie, nie odrywając pleców od podłogi.

5. „Baba Jaga patrzy”.
Rodzic jest Babą Jagą, dziecko stoi w wyznaczonym miejscu. Baba Jaga jest odwrócona tyłem, ma zakryte oczy i powtarza słowa: Raz, dwa, trzy, baba Jaga patrzy. W tym czasie dziecko biegnie w jej stronę. Baba Jaga się odwraca, a dziecko musi się zatrzymać i stać bez ruchu. Baba Jaga sprawdza, czy się nie rusza. Jeśli się poruszy, wraca na start. Baba Jaga znów wypowiada słowa: Raz, dwa, trzy, baba Jaga patrzy. Jeśli dziecko do niej dobiegnie, wygrywa i staje się Babą Jagą.



 

27.04.2020

MOJE ULUBIONE KSIĄŻKI

 

1.”Gdzie jest f?”
Przygotować: kartki A4, nakrętki, koraliki, kartki z modelem głoskowym wyrazów (małe karteczki białe, czerwone, niebieskie).
Rodzic wypowiada słowa, które zawierają głoskę f – na początku, w środku lub na końcu. Zadaniem dziecka jest ułożenie na kartce tyle nakrętek, ile głosek mają te słowa. W miejscu głoski f zamiast nakrętki połóż koralik. Następnie pod nakrętkami ułóż schemat wyrazu używając karteczek (czerwonych-samogłoski; niebieskich-spółgłoski).

Proponowane słowa; fotel, farba, flaga, kufer, lufa, kartofel, żyrafa, elf, fotograf, klif, gryf.
Np.:

2.”Fotelik” – zabawa ruchowa.
Rodzic z dzieckiem siadają jedno za drugim. Rodzic siedzący z tyłu obejmuje dziecko ramionami i nogami. Wspólnie kołyszą się w „foteliku”. Po chwili następuje zamiana ról.

3.”Ulubiona książka”.
Zastanów się, jaka jest Twoja ulubiona książka. Kto jest jej głównym bohaterem i jaką historię w niej przedstawiono. Dziecko wypowiada się.
Rodzic kieruje rozmową w taki sposób, by dziecko doszło do wniosku, że książki mogą być elektroniczne – do czytania i do słuchania. Różne rodzaje książek: albumy, atlasy, beletrystyka, książki obrazkowe, komiksy, książki elektroniczne. Książki elektroniczne to e-booki i audiobooki.

4”F jak fotel” – prezentacja litery w wyrazie.
Dzielenie wyrazów na sylaby i głoski.

fotel

Franek


Rodzic: fotel Dziecko: fo-tel; f-o-t-e-l
Rodzic: Franek Dziecko: Fra-nek; F-r-a-n-e-k

Pokaz małej i wielkiej, drukowanej i pisanej litery „F, f”

Czym różnią się litery f, F pisane od drukowanych?
Co przypomina litera f, F?
Podaj wyrazy rozpoczynające się literą f? (fotel, farba, flaga, firana, itp.)
Napisz ręką w powietrzu małą i wielką literę f, F.

Ułóż schemat wyrazów: fotel, Franek używając cegiełek;
- czerwone (samogłoski)
- niebieskie (spółgłoski)
- białe (litery, których jeszcze nie poznaliśmy)
Tworzenie sylab poprzez łączenie głoski „f” z samogłoską i czytanie sylab (a, u, i, o, e, y)
Np. fa, af, fo, of…….

5.Zabawa „Bystre oko” – zakreśl w tekście z gazety litery „F, f”.

6.”Falbanka z f”. Przygotować – kawałki firanki.
Zadaniem dziecka jest ułożenie z fragmentu firanki kształtu litery f i narysowanie jej palcem po tkaninie.

7.Praca z KP4.5a – zaznaczenie głoski f w słowach, zaznaczenie liczby głosek w nazwach obrazków.

Praca z KP4.5b – pisanie litery f, F po śladzie, otaczanie pętlą litery f, F znalezionej wśród innych liter, czytanie tekstu z poznanych liter, rysowanie ilustracji do tekstu.



 

DBAMY O NASZĄ PLANETĘ

24.04.2020

POWTARZAMY - UTRWALAMY :)

Drodzy Rodzice!
W tym tygodniu rozmawialiśmy o tym, w jaki sposób należy dbać o planetę. Poznaliśmy znaczenie słów ekologia i ekologiczny. Utrwaliliśmy informacje o sposobach segregowania śmieci w domu. Rozmawialiśmy również o odnawialnych i nieodnawialnych źródłach energii.
Nauczyliśmy się rozpoznawać i kreślić po śladzie literę Z z oraz pisać ją samodzielnie w powiększonej liniaturze. Poznaliśmy znak większości i mniejszości < > .
Wykonaliśmy pracę plastyczną „Podwodny świat”, w której wykorzystaliśmy wyłącznie niepotrzebne opakowania i odpady.
Jak mogą Państwo w codziennych aktywnościach wesprzeć swoje dziecko?
Poprzez codzienne aktywności i uczestnictwo w obowiązkach domowych warto utrwalać wiedzę dzieci dotyczącą segregacji śmieci. Wesprze to nie tylko rozwój poznawczy dzieci i świadomość ekologiczną, ale również umiejętności matematyczne. Warto przeliczać elementy w najbliższym otoczeniu, określać, czego jest więcej, a czego mniej.

 Czytamy krótkie teksty :)

Ćwiczenia grafomotoryczne

http://bystredziecko.pl/z-nauka-pisania-dla-dzieci/

Zachęcamy do storzenia gry planszowej o tematyce ekologicznej, albo skorzystania z naszej propozycji. 

 

Nasza galeria :)

     


 

WIEM, JAK CHRONIĆ MOJĄ PLANETĘ

1.”Co to jest ekologia” – słuchanie wiersza.

„Co to jest ekologia” D. Klimkiewicz, W. Drabik


Ekologia – mądre słowo
a co znaczy - powiedz sowo?
Sowa chwilę pomyślała
I odpowiedź taką dała:
„To nauka o zwierzakach,
lasach, rzekach, ludziach, ptakach.
Mówiąc, krótko w paru zdaniach
O wzajemnych powiązaniach.
Między nami, bo to wszystko
To jest nasze środowisko.
Masz je chronić i szanować”
- powiedziała mądra sowa…

2.Pytania do wiersza.
-co to jest ekologia?
-czego dotyczy ta nauka?
-co oznacza słowo „szanować”?
EKOLOGIA to:
Ekologia, to nauka o zwierzakach, lasach, rzekach, ludziach, ptakach.
Mówiąc krótko, w paru zdaniach,
O wzajemnych powiązaniach, między nami,
Bo to wszystko to jest nasze środowisko.

3.”Mniej czy więcej?” – zabawa matematyczna.
W pewnej sali stały dwa kosze na śmieci. W jednym z nich leżały trzy butelki, w drugim pięć butelek. W którym koszu było więcej butelek? Wielka szufla śmieciarki otwiera się szeroko w stronę, gdzie jest więcej śmieci. Jak myślisz, w którą stronę się otworzy?

4.YouTube - Znaki matematyczne mniejszy, większy Żaby akrobatki
https://www.youtube.com/watch?v=NBAiuJ6O6Hk

5.Wstaw odpowiednie znaki większości i mniejszości.

6.Praca z KP4.4a – pisanie po śladzie znaków większości i mniejszości, porównywanie liczby obiektów, zapisywanie rozwiązania znakami.

Praca z KP4.4b – układanie historyjki obrazkowej, przeliczanie obiektów w zbiorach, dorysowywanie nakrętek, pisanie cyfr i znaków.



 

23.04.2020

SKĄD SIĘ BIERZE PRĄD?

1.”Skąd się bierze prąd?” – samodzielna wypowiedz dziecka.

ŹRÓDŁA PRĄDU

2.”Prąd z wiatraka” – zabawa ruchowa.
Dziecko stoi, ma nogi złączone, ręce rozłożone szeroko, wyprostowane w łokciach. Obraca się bardzo powoli, stopa za stopą, z zamkniętymi oczami. Ręce jak skrzydła wiatraka, szeroko rozłożone przez cały czas wykonywania ćwiczenia.

3.YouTube- Nie taki prąd straszny.
https://www.youtube.com/watch?v=LmpLrMs44VQ

4.Słuchanie opowiadania „Pstryk” - G.Kasdepke
Na urządzenia elektryczne lepiej uważać...

Uważaj, teraz będzie się działo – mruknął Dominik, włączając elektryczny czajnik. Zanim Junior zdążył podkulić ogon, w całym domu błysnęło, huknęło – a potem zapadła ciemność. I cisza. Przestało grać radio, przestały pracować lodówka i pralka, przestał działać komputer, i nawet Junior przestał sapać, choć nie był przecież na prąd. Widać, wszystko to zrobiło na nim spore wrażenie. Pierwsza odezwała się babcia Marysia. – Dominik! – zawołała z dużego pokoju. – To twoja sprawka?! – Prowadzę wykład – odkrzyknął dyplomatycznie Dominik. – O czym?! – Głos babci dochodził już z korytarza. – Nie mów, że o elektryczności! – Mogę nie mówić... – mruknął Dominik. – Hau! – dodał mu otuchy Junior. Zza drzwi dobiegł ich szelest, trzask, odgłosy majstrowania przy elektrycznych korkach – i naraz z głośnika radia popłynęła muzyka, a lodówka wzdrygnęła się, jak po przebudzeniu z krótkiej drzemki, i znowu zaczęła pracować. Dominik i Junior zmrużyli oczy. – Przecież' tata ci mówił – zasapała babcia wchodząc do kuchni – żebyś nie włączał tego czajnika, gdy pracuje pralka, tak?! Jutro przyjdą elektrycy i wszystko naprawią! A na razie trzeba uważać! Bo przewody elektryczne w tym mieszkaniu są za słabe, i to dlatego! Chcesz wywołać pożar?! – Hau! – uspokoił ją Junior
Ale babcia Marysia nie była uspokojona; zakazała Dominikowi zabaw w kuchni, przez co dalsza część wykładu musiała odbyć się w łazience. – Tak, z elektrycznością nie ma żartów – westchnął Dominik. – Na przykład najgłupsze, co można zrobić, to suszyć sobie włosy w wannie. Bo jakby suszarka wpadła do wanny, to... Junior zawył rozpaczliwie, dając do zrozumienia, że wie, co by się stało, gdyby suszarka wpadła do wanny. – Tak samo głupie – kontynuował Dominik – jest wtykanie różnych przedmiotów do dziurek od kontaktu! Albo przecinanie przewodów elektrycznych! Jeżeli zobaczę kiedyś, że to robisz, to koniec, zakaz wychodzenia na spacery! Junior, gdyby było to możliwe, podwinąłby nie tylko ogon, ale i uszy, nos oraz całego siebie. – Niemądrze jest także – ciągnął zadowolony z siebie Dominik – ciągnąć za kabel jakiegoś urządzenia, żeby je wyłączyć, bo łatwo taki kabel przerwać! Ani podłączać zbyt wielu urządzeń do jednego gniazdka! I, i... słuchasz mnie? – Hau... – odszczeknął zrezygnowany Junior. – No tak, może to za dużo jak na jeden raz – zgodził się Dominik. – Najważniejsze jest jedno: nie wolno bawić się elektrycznością! Zrozumiałeś? – Hau! – zapewnił Junior. Po czym podskoczył wysoko, pstryknął nosem wyłącznik światła – i wykład został zakończony. O elektryczności można mówić jeszcze długo. Czas, start!

5.Pytania do opowiadania.
-jak nazywali się bohaterowie opowiadania? Kim byli?
-dlaczego po włączeniu czajnika zgasło światło w całym mieszkaniu?
-jakie ważne informacje dotyczące bezpiecznego postępowania z urządzeniami elektrycznymi chłopiec przekazał Juniorowi?
-jak myślisz, czy dziecko może samodzielnie posługiwać się urządzeniami elektrycznymi?

6.Praca plastyczna – techniczna „Wiatraczek”
Przygotuj: kartkę papieru w kształcie kwadratu, nożyczki, pineskę, korek, patyczek szaszłykowy.

Jak zrobić wiatraczej z papieru? https://www.youtube.com/watch?v=xuz9EwXiu-o

7.Praca z KP4.3b – pisanie wyrazów po śladzie, łączenie wyrazów z obrazkami, rysowanie brakującego obrazka.



 

22.04.2020

SEGREGUJEMY ODPADY

1.Doskonalenie umiejętności interpretowania ruchem treści utworu„Łąka” M.Strzałkowska
Jak tu pięknie dookoła! Strumyk szemrze, kwitną zioła,
Skaczą żabki, buczą bączki – jak nie lubić takiej łączki?
Pośród kwiatków sobie łażą Ala, Ola, Staś i Kazio.
Nagle patrzą – jakiś dołek, a w tym dołku jest tobołek.
Staś tobołek wyjął z dołka, po czym zajrzał do tobołka… a tam…
Patrzcie! Stos papierków, trzy butelki, pięć cukierków,
Jedna guma – już wyżuta… dwie gazety i pół buta,
Dwie torebki, cztery puszki… i zużyte trzy pieluszki.
Ktoś na łące biwakował i te śmieci tu wpakował.
Cichcem, milczkiem, po kryjomu… zamiast zabrać je do domu.
Wiecie, jak tak dalej będzie, jak będziemy śmiecić wszędzie,
To się Ziemia zdenerwuje , tak że każdy pożałuje.
Będzie miała dość brudasów, bo jest miła, lecz do czasu!
Zagra wszystkim nam na nosie i przepadnie gdzieś w kosmosie.
A my zostaniemy sami, płynąc luzem pod gwiazdami…
A więc póki krąży w kółko, niech się brudas puknie w czółko!!!
Jak naśmiecisz, to posprzątaj. A jak nie – to marsz do kąta!

2.Pytania do wiersza.
-jakie miejsce dzieci wybrały na wycieczkę?
-jak mogły się czuć, gdy spacerowały po czystej, pięknej łące?
-co znalazły na łące?
-jak się wtedy poczuły?
-jak ty czułbyś się w takim zaśmieconym miejscu?
-jak myślisz, dlaczego ktoś zostawił śmieci na łące?
-czy przypominasz sobie, jaką radę ma autorka wiersza dla tych, którzy naśmiecili?
-jakie rozwiązanie proponuje autorka tym osobom, które nie chcą po sobie posprzątać?
-czy jest to prawdziwa i skuteczna rada, czy raczej żart?
-jak się zachować, gdy ktoś przy nas zaśmieca otoczenie?

3.”Głoska w moim imieniu”.
Rodzic prosi, aby dziecko policzyło samodzielnie głoski, które tworzą jego imię. Następnie prosi dziecko, aby zapisało na kartce cyfrę, która oznacza liczbę głosek w imieniu.

4.”Odzew Ziemi do mieszkańców”
Moi Drodzy Mieszkańcy!
Piszę do Was, ponieważ bardzo się martwię o swoje i Wasze zdrowie. Powietrze, którym oddychacie, zatruwają dymy z kominów fabryk. Woda, która płynie rzekach, staje się coraz brudniejsza. Lasy, w których lubicie odpoczywać, są wycinane i zaśmiecane.
Proszę Was, dbajcie o mnie! Zachęcam Was, żebyście nie zaśmiecali swojego otoczenia. Wyrzucajcie śmieci do odpowiednich pojemników. To bardzo ważne, żeby segregować odpady. Rozejrzyjcie się i sprawdźcie, jak w Waszym mieście oznaczone są pojemniki na papier, szkło i plastik.

5.”Akcja - segregacja”.
Rodzic pyta swoje dziecko, w jaki sposób segregujemy śmieci w naszym domu.

6.Zabawa „Co szkodzi naszej planecie?”
Dziecko przedstawia za pomocą rysunków zagrożenia dla środowiska przyrodniczego ze strony człowieka. Wykonuje rysunki na małych kartkach samoprzylepnych i przykleja je do globusa.

7.YouTube - Bajka edukacyjna – proekologiczna
https://www.youtube.com/watch?v=RV5IBJGAypY&t=104s

8.Praca z KP4.2b – dopasowanie obrazków pod ilustracjami do właściwych pojemników na odpady.

Praca z KP4.3a – liczenie pojemników, rysowanie po śladzie, czytanie wyrazów, łączenie ich z właściwymi pojemnikami.

9.”Podwodny świat” – praca plastyczna z opakowań.

 

Dzisiaj, czyli 22 kwietnia obchodzimy ŚWIATOWY DZIEŃ ZIEMI, dlatego zachęcamy do obejrzenia filmiku 

https://www.youtube.com/watch?v=akRWU9EZXKs



 

21.04.2020

ZIEMIA TO NASZ DOM

1.”Ile wody nam ucieka?” – zabawa badawcza.
Rodzic – zagadka.
Co mam na myśli? To substancja, bez której nikt z nas nie mógłby żyć. Jest potrzebna nie tylko ludziom, lecz także zwierzętom i roślinom. Występuje na całej kuli ziemskiej, ale tylko niewielka część nadaje się do spożycia przez ludzi. Poprzez proces parowania i skraplania jej część do nas wraca.
Pokaż dziecku napis i poproś aby dziecko przegłosowało wyraz.

woda

Następnie rodzic prosi dziecko do łazienki, odkręca kran w taki sposób, by woda kapała po kropelce do podstawionego naczynia. Ile wody może w ten sposób wylać się z kranu do naczynia podczas trwania zajęcia. Dziecko zapisuje swoje propozycje na kartce i wraca do wcześniejszych zajęć.
2 „Patyczki”. Utwórz z patyczków matematycznych swoje imię.

3.Rozmowa na temat wody kierowana pytaniami.
Gdzie na świecie znajduje się woda?
Dlaczego Ziemia nazywa się niebieską planetą?
Jak nazywa się obszar, na którym brakuje wody?

4. Oglądanie ilustracji przedstawiającej pustynie. Dzielenie się swoimi spostrzeżeniami.

5.Rozmowa na temat; Co by było gdyby na Ziemi zabrakło wody?
Swobodne wypowiedzi na temat oszczędzania wody.

6. Zanieczyszczenie rzek. Wideo edukacyjne
https://www.youtube.com/watch?v=XwPK0mCWq2Y

7. Zabawa dźwiękonaśladowcza „Woda”.
Dziecko naśladuje różne odgłosy:
-kapanie wody
-szum morskich fal
-huk wodospadu
-chodzenie po wodzie
-gotowanie wody

8.Zabawa ruchowa „Przeskocz przez strumyk”.
Dziecko przeskakuje obunóż przez rozłożone na podłodze paski papieru.

ZESTAW ĆWICZEŃ GIMNASTYCZNYCH

1. „Rakieta”
Dziecko naśladuje start rakiety. Stoi, wolno klaszcze i tupie, jednocześnie pochyla się raz w lewo, raz w prawo. Potem klaszcze i tupie coraz szybciej. Obraca się. Szybko uderza dłońmi w kolana. Prawą dłonią zatacza kółka przed nosem i wydaje dźwięk pracujących silników rakiety. Unosi ręce i podskakuje z okrzykiem: Hura!. Rakieta wystartowała. Zabawę można powtórzyć.

2. „Planety”
Rytmiczne poruszanie się do melodii. Dziecko wyobraża sobie, że doleciało rakietą na inną planetę i spotkało jej mieszkańca. Rytmicznie porusza się do melodii. Gdy piosenka ucichnie, podchodzi do rodzica i wymyśla przyjazny gest powitalny.

3. „Orbity”
Tor przeszkód z elementami gimnastycznymi. Dziecko startuje z miejsca wyznaczonego przez rodzica. Najpierw idzie raczkiem, potem robi trzy przysiady i przechodzi pod krzesłem. Ćwiczenie powtarza kilka razy.

4. „Deszcz meteorytów”
Potrząsanie (sznurkami, pociętymi papierami) w rytm melodii. Dziecko ma za zadanie potrząsać nimi, wymachiwać, zgniatać je w rytm melodii. Potem dotyka (sznurkami, pociętymi papierami) nadgarstka, łokcia, ramienia drugiej ręki. Dziecko ćwiczy każdą rękę.
5. „Powrót na ziemię”
Dziecko kładzie się na plecach i chwytają za dłonie. Próbuje podnieść się do pozycji stojącej.



 

20.04.2020

EKOPRZYJACIEL

1.Słuchanie wiersza i rozmowa na temat jego treści  - "Nowa moda" M.Strzałkowska

W domu Oli oraz Ali
wszyscy razem się zebrali,
aby wspólnie pogawędzić,
jak sobotę miło spędzić.
Uradzili, jedząc ciasto,
że pojadą gdzieś za miasto,
lecz z powodu tej wycieczki
do solidnej doszło sprzeczki.
– Autem! – mówi wujek Tadek.
– Na motorach! – woła dziadek.
Na to babcia: – Autobusem!
Mama: – Lepiej minibusem!
Ala z Olą grzmią donośnie,
że taksówką jest najprościej.
Tylko tata głową kiwa,
po czym nagle się odzywa:
– Samochody, autobusy,
motocykle, minibusy –
każdy z nich okropnie smrodzi,
a to naszej Ziemi szkodzi.
Po co spalin jej dokładać?
Lecz jest na to dobra rada –
pojedziemy rowerami,
bo nie trują spalinami.
Poprzez lasy, łąki,
pola pędzi Ala, za nią Ola,
mama, tata, babcia, dziadek,
a na końcu wujek Tadek.
Nowa moda jest w rodzinie
i rodzina z tego słynie,
że w sobotę się wybiera
na wycieczkę na rowerach.
Ziemia też oddychać musi,
bo inaczej się udusi.

2.Pytania do wiersza.
-Którzy członkowie rodziny wzięli udział w wycieczce?
-O ilu środkach transportu rozmawiali?
-Jakie plany miała rodzina występująca w wierszu?
-Ilu było członków tej rodziny?
-Czy potrafisz ich wymienić?
-Jakimi środkami transportu pojechali na wycieczkę?
-Ile środków transportu wymienili członkowie rodziny?
-Dlaczego wybrali rowery?
-Co oznacza słowo „moda”?
-Co oznacza słowo „ekologiczny”?

3.”Czas na ziemi” – zabawa ruchowa.
Dziecko stoi pod ścianą. Po przeciwnej stronie pokoju rodzic stawia zegar. Rodzic zaprasza do zabawy. Mówi, jeśli nie dbamy o nasza planetę jej czas się kurczy. Aby była w dobrej kondycji, a dzięki niej również wszyscy ludzie na świecie, musimy pamiętać o ekologicznych nawykach. Za chwilę, w zabawie będziesz mógł wydłużyć czas naszej symbolicznej Ziemi. Jeśli dziecko podaje prawidłową odpowiedź przesuwa się o krok do przodu. Propozycje zadań o tematyce ekologicznej do wypowiedzenia przez rodzica :
- czyste powietrze jest potrzebne nie tylko ludziom, lecz także zwierzętom.
-rower nie produkuje spalin.
-torebki foliowe szybko się rozkładają i nie szkodzą przyrodzie.
-woda w oceanie może być brudna – to nikomu nie szkodzi.
-autobus jest bardziej ekologicznym środkiem transportu niż samochód, którym jedzie tylko jedna osoba.
-filtry na kominach nie pomagają w oczyszczaniu dymu, który z nich leci.
-wylewanie ścieków z fabryki do rzeki szkodzi rybom.
-ludzie mogą się zatruć, jedząc ryby pływające w ściekach.

4.”Z jak zegar” - prezentacja litery w wyrazach.

zegar

Zenek

Dzielenie wyrazów na sylaby i głoski.
Rodzic: zegar Dziecko: ze-gar; z-e-g-a-r
Rodzic: Zenek Dziecko: Ze-nek; Z-e-n-e-k

Pokaz małej i wielkiej, drukowanej i pisanej litery „Z, z”

Czym różnią się litery z, Z pisane od drukowanych?
Co przypomina litera z, Z?
Podaj wyrazy rozpoczynające się literą z? (zebra, zamek, Zenek, zima, itp.)
Napisz ręką w powietrzu małą i wielką literę z.
Ułóż schemat wyrazów zegar, Zenek używając cegiełek;
- czerwone (samogłoski)
- niebieskie (spółgłoski)
- białe (litery, których jeszcze nie poznaliśmy)
Tworzenie sylab poprzez łączenie głoski „z” z samogłoską i czytanie sylab (a, u, i, o, e, y)
Np. za, az, zo, oz…….

5.Zabawa „Bystre oko” – zakreśl w tekście z gazety litery „Z, z”.

6.”Jakie to słowo?” – zabawa językowa.

Rodzic wypowiada słowa zawierające głoskę z i prosi dziecko aby określiło na którym miejscu słyszy w nim głoskę z (na początku, w środku, czy na końcu).
Przykłady słów:
z – egar
z – łom
ga –z – da
z – ebra
na – z – wa
gro – z – a

7.Praca z KP4.1a – kolorowanie wskazówek, szukanie takich samych podpisów.

Praca z Kp4.1b – wykreślanie liter z nazwami obrazków, odczytywanie hasła, pisanie litery „Z, z” po śladzie.


 


 

PRACA ROLNIKA

POWTARZAMY - UTRWALAMY :)

Drodzy Rodzice!
W codziennych sytuacjach możecie Państwo zwracać uwagę na pochodzenie spożywanych produktów. Zachęcamy do zabaw w wysłuchiwanie głosek w słowach, zabaw w przeliczanie i dodawanie na przedmiotach codziennego użytku. Zachęcamy również do licznych zabaw matematycznych z przeliczaniem na konkretach oraz zapisywanie działań arytmetycznych, a także klasyfikowanie przedmiotów ze względu na podaną cechę.

Uzupełnianie tabeli symbolami wg wzoru, kolorowanie sekwencji kwadratów

 Czytamy krótkie teksty :)



 

Nasza galeria :)

    

17.04.2020

CZTERY PORY ROKU W GOSPODARSTWIE

1.”Jakie to słowo?” – analiza głoskowa.
Rodzic pokazuje dziecku odpowiedni obrazek i prosi o nazwanie go. Następnie prosi o podzielenie wyrazu na sylaby i głoski.
Przykłady:
Np. pomidor
Sylaby; po-mi-dor
Głoski: p-o-m-i-d-o-r

2.Wysłuchaj wiersz „Od wiosny do wiosny” Hanny Zdzitowieckiej

Na niebie jaśnieje słońce, dni płyną, płyną miesiące…
Z lodu uwalnia się rzeka i ze snu budzą się drzewa,
Ptaki wracają z daleka, będą wić gniazda i śpiewać.
Sady zabielą się kwieciem… to wiosna, to wiosna na świecie!
Na niebie jaśnieje słońce, dni płyną, płyną miesiące…
Dni coraz dłuższe, gorętsze, pod lipą ciche pszczół brzęki,
Woń siana płynie powietrzem, z pól żniwne słychać piosenki,
Zakwitły malwy pod chatą… lato na świecie! Już lato!
Na niebie jaśnieje słońce, dni płyną, płyną miesiące…
W sadzie już jabłko dojrzewa, niebem sznur ptaków mknie długi.
Liście się złocą na drzewach, idą jesienne szarugi.
Wiatr nagle drzewa gnie w lesie… jesień na świecie! Już jesień!
Na niebie jaśnieje słońce, dni płyną, płyną miesiące…
Długie i ciemne są noce, śniegową włożył świerk czapę
Śnieg w słońcu tęczą migoce i sople lśnią pod okapem,
Rzekę pod lodem mróz trzyma… zima na świecie! Już zima!
Na niebie jaśnieje słońce, dni płyną, płyną miesiące…
Ze snu się budzi leszczyna i znów wiosnę zaczyna!

3.Pytania do wiersza.
-Które pory roku są przedstawione w wierszu?
-Co oznacza sformułowanie „płyną miesiące”?
-Jakie prace gospodarskie wykonuje się w ogrodzie lub w polu wiosną, latem, jesienią lub zimą?

4.”Rok w domu i w przyrodzie” – zabawa w klasyfikowanie.
Rodzic rozkłada przed dzieckiem cztery kartki z podpisami pór roku.

WIOSNA

LATO

JESIEŃ

ZIMA

Następnie wypowiada wyrazy, np.: bocian, bazie na wierzbie, przebiśnieg, wiosenny ogródek, truskawki, arbuz, maliny, porzeczki, borówki, czereśnie, jabłka, gruszki, śliwki, dynie, sople, bałwan, choinka, śnieg itp. Dziecko określa z którą porą roku kojarzy mu się dany wyraz i dlaczego?

5.Rozwiąż krzyżówkę.

1

K

A

P

U

S

T

A

   

2

O

W

O

C

E

       

3

Z

I

M

A

         

4

 

W

I

T

A

M

I

N

Y

5

   

D

Y

M

       

6

 

K

O

T

         

7

P

A

R

A

S

O

L

   

1. Wielka głowa czerwona lub biała

2. Jabłka, gruszki, śliwki

3. Nastaje po jesieni

4. Wzmacniają organizm

5. Leci z komina

6. Poluje na myszy

7. Chroni przed deszczem

6.Zabawa ruchowa orientacyjno-porządkowa „W prawo, w lewo”.
Dziecko stoi w dowolnym miejscu w pokoju. Na końcu pokoju rodzic kładzie kartkę z napisem META. Rodzic podaje ilość kroków i kierunek, za którym podąża dziecko.
Np. idź dwa kroki do przodu i jeden krok w lewą stronę.

7.Praca z KP3.47b – odnajdywanie elementów niepasujących do prezentowanej pory roku.



 

 

16.04.2020

WIEJSKIE PRODUKTY

1. ”W gospodarstwie” – zabawa.
Rodzic wyznacza w pokoju miejsce – podwórko środek pokoju) i budynki gospodarskie (stajnię, oborę, kurnik, chlew, budę dla psa) – oznaczając je obrazkami przedstawiającymi zwierzęta lub napisami. Rodzic odgrywa rolę gospodarza, dziecko rolę zwierząt. Rodzic – gospodarz zaprasza na podwórko konia, wtedy dziecko z obrazkiem konika lub napisem koń odgrywa rolę konia, udając się do wyznaczonego miejsca. Zabawa toczy się tak długo, aż wszystkie zwierzęta znajdą się w odpowiedniej części zagrody.

2. ”Konie i wózki” – zabawa ruchowa.
Dziecko i rodzic stoją jedno za drugim. Pierwsza osoba z pary podaje ręce do tyłu drugiemu. Biegamy lub chodzimy po pokoju w różnym tempie. Po pewnym czasie zamieniamy się rolami.

3.”Odgłosy zwierząt z podwórka” – zabawa słuchowa.
Posłuchaj odgłosów z wiejskiego podwórka i powiedz jakie zwierzęta było słychać.
YouTube - Zwierzęta dla dzieci na wsi - Odgłosy zwierząt | CzyWieszJak
https://www.youtube.com/watch?v=qQtJP40a1Iw 

4. ”Tajemnicze pudełko” – zabawa słuchowa.
Rodzic przygotowuje pudełko z niewielkim otworem przez które można włożyć rękę. Dziecko wyciąga z niego różne produkty pochodzenia zwierzęcego. Podaje ich nazwę, a następnie wskazuje na obrazku zwierzę, od którego dany produkt pochodzi.
Np. jajko, mleko w kartonie, miód w słoiku, kłębek wełny…

5. ”Co można z nich zrobić?”
Dziecko podaje propozycję, do czego można wykorzystać produkty wyciągnięte z pudełka.
Np. jajko – kanapki, sałatka, ciasto…

6.Praca zKP3.46a – zapisywanie i rozwiązywanie działań arytmetycznych, dodawanie w zakresie10.

7. Praca z KP3.46b – czytanie sylab i pisanie utworzonych z nich wyrazów.


 


 

15.04.2020

MASZYNY ROLNICZE

1.”Rekwizyt do zawodu”.
Rodzic podaje nazwę zawodu a zadaniem dziecka jest narysować na kartce A4 jeden rekwizyt związany z zawodem.
Np. lekarz – stetoskop, górnik – kilof, nauczyciel – tablica, rolnik – traktor, muzyk – skrzypce itp.

2.”Co to za farma?” – rozmowa z dzieckiem.


-Co to jest farma?
-Czym zajmuje się rolnik?
-Jakie znaczenie ma praca rolnika dla osób mieszkających w mieście?
-Jakie obowiązki ma hodowca zwierząt, jak się nimi opiekuje?
-Co robi rolnik rano, w południe, a co wieczorem?
-Co jedzą zwierzęta hodowane w gospodarstwie?

3.Zabawa „Rolnik sam w dolinie”
Tekst piosenki:

Rolnik sam w dolinie, rolnik sam w dolinie.
Hejże dzieci, hejże ha, rolnik sam w dolinie.
Rolnik bierze żonę, rolnik bierze żonę,
Hejże dzieci, hejże ha, rolnik bierze żonę.
Żona bierze dziecko, żona bierze dziecko.
Hejże dzieci, hejże ha, żona bierze dziecko.
Dziecko bierze kotka, dziecko bierze kotka.
Hejże dzieci, hejże ha, dziecko bierze kotka..
Kotek bierze myszkę, kotek bierze myszkę.
Hejże dzieci hejże ha, kotek bierze myszkę.
Myszka bierze serek, myszka bierze serek.
Hejże dzieci hejże ha, myszka bierze serek
Ser zostaje w kole, bo nie umiał w szkole
Tabliczki mnożenia, ani podzielenia.
YouTube – Rolnik – Piosenka dla dzieci baju baju.tv
https://www.youtube.com/watch?v=0Iw20CK9Wz4

4.Narzędzia i maszyny rolnicze
Przeczytaj napis.

 

5.Różne zboża.
-Czym różnią się od siebie zboża?
-Jakie mają cechy podobne?
-Do czego wykorzystuje się zboża?

6.Jak powstaje chleb?
YouTube - Od ziarenka do bochenka - lekcja dla przedszkolaków
https://www.youtube.com/watch?v=ywS5YL9m6pI

7.Praca z KP3.47a – układanie historyjki obrazkowej o powstaniu chleba, numerowanie kolejnych obrazków, rysowanie ostatniego elementu historyjki.


 


14.04.2020

NA POLU

1.Wysłuchaj wiersza "Wspólna sprawa" L. Wiszniewski

Zwróć uwagę na wszystkie trudne słowa i postaraj się je zapamiętać.

Kwaknął kaczor raz i drugi:
Na podwórku widzę pługi… kwa, kwa!
Wróbel siedzi na stodole:
Już gospodarz jedzie w pole… Ćwir, ćwir!
Zając przysiadł na ugorze:
Już gospodarz w polu orze… hop, hop!
Na podwórku kogut pieje:
Już gospodarz w polu sieje… ko, ko!
Na topoli kraczą wrony:
Już koniki ciągną brony… kra, kra!
Teraz krzyczą wszyscy razem:
Oraliśmy z gospodarzem! Hej, hej!

2. Rozmowa z dzieckiem na temat wiersza:
-Czy rozumiesz wszystkie słowa użyte w wierszu?
-Czy zapamiętałeś jakie zwierzęta występowały w wierszu?
-Co robiły i o czym opowiadały?

3.”Zakładamy uprawę ziół” – zabawa badawcza.
-Jakie rośliny może uprawiać rolnik?
-Co można zrobić z tych roślin?
-Czego rośliny potrzebują do wzrostu i rozwoju?
-Co to są zioła? Jak wyglądają? Do czego można je wykorzystać?

YouTube -Wzrost rośliny w przyśpieszonym tempie

https://www.youtube.com/watch?v=GC5LyoisVnA

„Zakładamy uprawę ziół” - potrzebne rzeczy: nasiona różnych ziół, doniczki, ziemia.

4.Praca z Kp3.45a – przypomnienie cyklu rozwoju roślin, zaznaczenie kolejności, rysowanie po śladzie pędów fasoli.

Praca z KP3.45b – rysowanie drogi w labiryncie, klasyfikowanie warzyw i owoców.

5.”Dlaczego rośliny rosną?” – utrwalenie informacji o cyklu rozwoju roślin.
YouTube - AGI BAGI opowie Wam o... - Jak rosną rośliny?
https://www.youtube.com/watch?v=JGNkJp3hqmA

ZESTAW ĆWICZEŃ GIMNASTYCZNYCH

1. „Noszenie wody”.
Dziecko naśladuje pracę rolnika noszącego wodę. Prostuje się, patrzy przed siebie, wspina się na palce i staje na całych stopach. Idzie raz na piętach, raz na palcach. Ćwiczenie powtarza kilka razy.

2. „Koszenie trawy”.
Dziecko z rodzicem tworzy parę. Dziecko przyjmuje pozycję na czworakach, rodzic obwiązuje dziecko w pasie skakanką (sznurkiem) i prowadzi do wyznaczonego miejsca.

3. „Pług”.
Rodzic staje w rozkroku, a dziecko czołga się pod jego nogami. Następnie następuje zamiana ról.
4. „Taczki”.
Dziecko klęka, podpiera się na rękach i wyciąga do tyłu wyprostowane, rozstawione nogi. Rodzic staje między nimi, łapie za kolana i unosi nogi dziecka. W pozycji „taczki” para musi przejść na drugi koniec pokoju. W drodze powrotnej następuje zmiana ról.
5. „Maszyny rolnicze”.
Dziecko staje w dowolnym miejscu w pokoju. Na sygnał rodzica, np.: traktor, kombajn, wóz z konikiem naśladują maszyny rolnicze głosem i ruchem.



 

WIELKANOC

POWTARZAMY - UTRWALAMY :)

W tym tygodniu dzieci zapoznały się z kulturą polską, z wielkanocnymi tradycjami: malowaniem jajek, przygotowaniem wielkanocnego koszyczka. Opowiadały o tym, co powinno znaleźć się na świątecznym stole i w wielkanocnym koszyku. Utrwalały zdobyte informacje dotyczące tradycyjnych potraw wielkanocnych.
Odczytywały proste wyrazy związane z tematem Wielkanocy: baranek, pisanka, pisanki.

Propozycje krótkich tekstów do czytania i zabaw z literami

Rozwiąż hasło:


 


 

Nasza galeria :)

                


 

10.04.2020

PISANKI, KRASZANKI, MALOWANE JAJA

 

1.Zabawa dydaktyczna „Ułóż zdanie”.

Potrzebne kartoniki z liczbami 3, 4, 5. Rodzic pokazuje kartonik z odpowiednią liczbą. Zadaniem dziecka jest ułożyć zdanie o wielkanocnych zwyczajach składające się z tylu wyrazów, ile wskazuje liczba na kartoniku.

2. Wysłuchaj bajki. „Bajka o pisankach” Agnieszka Galica
Zniosła Kura cztery Jajka. – Ko- ko – ko – zagdakała zadowolona – leżcie tu cichutko, to nikt was nie znajdzie – i poszła szukać ziarenek na podwórku.
Ale Jajka, jak to Jajka, myślały, że są mądrzejsze od kury, i zamiast leżeć cichutko, turlały się i postukiwały skorupkami, aż usłyszał je Kot.
- Mrau – powiedział przyglądając się Jajkom – cztery świeżutkie Jajka, będzie z was pyszna jajecznica, mrau!
- Nie, nie, nie! – trzęsły się ze strachu Jajka – nie chcemy skończyć na patelni.
- Ale co robić, co robić? – postukiwały się skorupkami.
- Ja uciekam – zawołało pierwsze Jajko i poturlało się przed siebie – nie dam się usmażyć!
A po chwili wróciło wesoło podśpiewując: Jestem czerwone w czarne kropeczki, nikt nie zrobi jajecznicy z takiej biedroneczki.
- Co się stało, co się stało? – dopytywały się pozostałe Jajka.
-Pomalował mnie pędzelek kolorową farbą i teraz nie jestem już zwyczajnym Jajkiem, tylko wielkanocną pisanką.
- Drugie Jajko nie zastanawiało się długo, poturlało się tak szybko jak umiało, by po chwili wrócić i zaśpiewać grubym głosem: To nie jajko tylko tygrys, nie rusz mnie, bo będę gryzł. I rzeczywiście, Jajko wyglądało jak pisankowy tygrys w żółto – czarne paski.
- I ja też i ja też – wołało trzecie Jajko turlając się wesoło.
- Ciekawe, co ono wymyśli? – zastanawiały się Jajko – Biedronka, Jako – tygrys i Jajko - Jako. I wtedy właśnie wróciło trzecie, całe zieloniutkie, śmiejąc się i popiskując. Jestem żabka, każdy to wie, czy ktoś zieloną żabkę zje? – Nie!
- Jako – biedronka, Jako – Tygrys i Jako – Żabka były z siebie bardzo zadowolone. Tylko czwarte leżało i trzęsło się ze strachu.
-Pośpiesz się – mówiły kolorowe Pisanki do czwartego Jajka – bo będzie za późno. I właśnie wtedy nadszedł Kot.
- Czy ja dobrze widzę? Zostało tylko jedno Jajko? – mruczał niezadowolony – trudno, zrobię jajecznicę tylko z jednego Jajka – i pomaszerował do kuchni po patelnię.
Czwarte Jajko trzęsło się ze strachu tak bardzo, że aż zaczęła pękać na nim skorupka.
- Ojej, ojej, ratunku! – wołały przestraszone Pisanki – teraz już na pewno zrobi z ciebie jajecznicę.
- Trach, trach, trach – pękała skorupka na czwartym Jajku, aż pękła na drobne kawałki i wyszedł z niej malutki, puszysty, żółty kurczaczek.
Otrzepał piórka, pokręcił główką i wytrzeszczył czarne oczka, przyglądając się kolorowym pisankom. Po chwili podreptał w kierunku cukrowego Baranka popiskując cichutko; Wielkanocna bajka – wyklułem się z jajka.
Już cukrowy Baranek czeka na mnie od rana.
A w świątecznym koszyku jest pisanek bez liku

Pytania:
- Ile jajek zniosła kura?
- Dlaczego jajka uciekły?
- Co się przydarzyło każdemu jajku?

3. ”Jaja wielkanocne” – wyjaśnienie pojęć: pisanka, kraszanka, nalepianka.

Pisanki – jajka pokryte wzorami wykonanymi roztopionym woskiem


Kraszanki - jajka barwione na jeden kolor, pokryte wzorami wyskrobywanymi cienkim, ostrym nożykiem

Nalepianki – jajka ozdabiane wycinankami z kolorowego papieru.

4. Wykonanie nalepianek.

Potrzebne rzeczy: wydmuszka lub jajko styropianowe, kolorowy papier, filc, naklejki samoprzylepne, nożyczki, klej.
A może macie inny pomysł na ozdabianie jajek? Czekamy na Wasze zdjęcia :)

5. Piosenka „Pisanki, pisanki jajka kolorowe”

https://www.youtube.com/watch?v=OTPObfVuHCY

Pisanki, pisanki,
jajka malowane
nie ma Wielkanocy
bez barwnych pisanek.

Pisanki, pisanki
jajka kolorowe,
na nich malowane
bajki pisankowe.

Na jednej kogucik,
a na drugiej słońce,
śmieją się na trzeciej
laleczki tańczące.

Na czwartej kwiatuszki,
a na piątej gwiazdki.
na każdej pisance
piękne opowiastki.

6. Praca z KP3.43b – wykreślanie niepasujących napisów lub obrazków, czytanie wyrazów.



 

 

09.04.2020

NA ŚWIĄTECZNYM STOLE

1.Rozmowa z dzieckiem na temat "Na świątecznym stole".

Opowiedz, jak, w Twoim domu wygląda nakrycie wielkanocnego stołu, jakie potrawy na nim stoją, jakie znasz tradycje rodzinne związane ze świątecznym śniadaniem.

2. Wiersz „Wielkanocny stół” Ewa Skarżyńska
Nasz stół wielkanocny
haftowany w kwiaty.
W borówkowej zieleni
listeczków skrzydlatych
lukrowana baba
rozpycha się na nim,
a przy babie -
mazurek w owoce przybrany.
Palmy pachną jak łąka
w samym środku lata.
Siada mama przy stole,
A przy mamie tata.
I my.
Wiosna na nas
zza firanek zerka,
a pstrokate pisanki
chcą tańczyć oberka.
Wpuśćmy wiosnę,
Niech słońcem
zabłyśnie nad stołem
w wielkanocne świętowanie
jak wiosna wesołe!

Pytania:
- Jakie elementy dekoracyjne znajdują się na stole?
- Kto usiądzie przy stole?
- Czego brakuje na stole, a powinno się znaleźć zgodnie z tradycją wielkanocną?

3. Rozwiąż krzyżówkę.

4.Zabawa matematyczna „Wielkanocne obliczenia” (potrzebne nakrętki po napojach).

Rodzic podaje treść zadania, dzieci obliczają za pomocą (liczmanów) nakrętek.

- W pewnym domu do świątecznego śniadania zasiadły następujące osoby: mama, tata, ciocia z wujkiem i dwiema córeczkami, babcia i mały Michaś. Ile osób siadło do świątecznego śniadania?

- Kasia ozdabiała świąteczny mazurek. Przygotowała 10 migdałków. Po chwili przyszedł Maciek i zjadł 2 migdały. Ile migdałów zostało Kasi do ozdobienia mazurka?

- Na stole leżało osiem jajek. Mama zjadła jedno, a potem dwa. Ile jajek zostało na stole?

- Zuzia robiła wielkanocną palmę. Przyczepiła na niej 3 czerwone kwiaty, 2 żółte kwiaty i 4 fioletowe. Niestety klej był zbyt słaby i 2 kwiaty się odczepiły. Ile kwiatów zostało na palmie?

5. Zabawa ruchowa „Kury i koguty”
Dziecko porusza się swobodnie po pokoju. Na hasło: Kura! Wykonuje przysiad i porusza się drobnymi krokami. Na hasło: Kogut! Staje na baczność i naśladuje pianie koguta.

6. Dyktando matematyczne.

Potrzebne rzeczy: kartka formatu A4, ołówek, kredki. Dziecko wykonuje rysunek według instrukcji rodzica.
INSTRUKCJA: Narysuj stół, a na nim wazon. W wazonie znajdują się trzy żonkile i trzy tulipany. Ile kwiatów jest razem? Obok wazonu po prawej stronie narysuj na talerzu siedem kolorowych pisanek. Po lewej stronie od wazonu znajduje się koszyczek, a w nim kurka i trzy pisklaki. Pod stołem leży pies. Po prawej stronie stołu stoi mama i Kasia, a po lewej stronie stołu stoi tatuś.
7. Praca z KP3.42b – kolorowanie ilustracji zgodnie z kodem „Wielkanoc”.



 

08.04.2020

WIELKANOCNE TRADYCJE

1.”Legenda o białym baranku” Urszula Pukała.
Zastanówcie się, proszę, podczas słuchania, o co pokłóciły się zwierzęta w koszyku. Postarajcie się zapamiętać, co znalazło się w koszyku wielkanocnym?

Posłuchajcie tylko ile było krzyku,
gdy się pokłóciły zwierzęta w koszyku.
Malutkie kurczątko, bielutki baranek,
Brązowy zajączek i kilka pisanek.

Żółciutki kurczaczek macha skrzydełkami,
jestem najpiękniejszy, żółty jak salami.
Mam czerwony dziobek i czerwone nóżki,
falujące piórka tak jak u kaczuszki.

Co ty opowiadasz – dziwi się baranek,
jestem cały z cukru, mam cukrową mamę.
Dzieci na mój widok bardzo się radują
i z mojego grzbietu cukier oblizują

Brązowy zajączek śmieje się wesoło,
jestem z czekolady – opowiada wkoło.
Właśnie mnie najbardziej uwielbiają dzieci,
już na sam mój widok dzieciom ślinka leci.

Dlaczego tak głośno kłócą się zwierzątka,
dziwi się pisanka zielona jak łąka.
Dziwią się pisanki żółte i czerwone,
brązowe, różowe, szare, posrebrzone.

Pytania:
- Kto gościł w wielkanocnym koszyku?
- O co pokłóciły się zwierzątka?
- Przypomnij sobie, jaki kolor miały pisanki w koszyku?

2. Swobodna interpretacja ruchem treści piosenki "Skacze drogą zając".

1.Skacze drogą zając, skacze pomalutku.
Przykucnął za płotem, hop i już w ogródku.
Kic, kic, kic cichutko, skrada się do domu.
Każdemu zostawia prezent po kryjomu.
REF.: Święta Wielkanocne z jajkiem i zającem,
Słoneczne i pachnące Święta Wielkanocne.
2. Idą chłopcy drogą, idą pomalutku.
Przykucnęli cicho, hop i już w ogródku.
Naraz śmiech i wrzawa, śmigus – dyngus krzyczą
i dziewczynki łapią i wodą je chlapią.
REF.: Święta Wielkanocne z jajkiem i…

https://www.youtube.com/watch?v=xAhMOdXuujg

3. Zabawa ruchowa „Kury i koguty”
Dziecko porusza się swobodnie po pokoju. Na hasło: Kura! Wykonuje przysiad i porusza się drobnymi krokami. Na hasło: Kogut! Staje na baczność i naśladuje pianie koguta.

4.Praca z KP3.41b – odnajdywanie fragmentów ilustracji.

5. Praca plastyczna Baranek wielkanocny”.
Tym razem czekamy na Wasze pomysły, może to być praca płaska, ale również przestrzenna. Wykorzystajcie materiały, które macie w domu.
Polecamy poniższą stronkę - "Jak zrobić baranka wielkanocnego? Aż 24 pomysły!"

https://www.arbuziaki.pl/jak-zrobic-baranka-wielkanocnego-az-24-pomysly/?fbclid=IwAR3B6j7HsYRiJWeXVRu3hzspR7V-WkxfxokBO5xGf4nKMU6ICR1Y0FR9nvk



 

07.04.2020

WIELKANOCNY KOSZYCZEK

1.Wysłuchaj wiersza Macieja Mazan pt.„Wielkanoc”
Wielkanoc
W świątecznym koszyczku
W wielkanocny ranek
Zerka zza serwetki
Cukrowy baranek.
Jak ten dom się zmienił!
Bukszpan się zieleni,
Pyszności od rana:
Babka lukrowana,
O! pisanki w szlaczki,
I żółte kurczaczki
I mazurki wszędzie,
I żur z jajkiem będzie.
A te bazie w dzbanku
Jak stado baranków!

Pytania do wiersza:
- Jakie elementy związane z Wielkanocą pojawiły się w wierszu?
- Jakie kolory widzisz, gdy słuchasz wierszyka?
- Co powinno się znaleźć na wielkanocnym stole?

3. Wykonaj ilustrację do wiersza.
Rodzic ponownie czyta wiersz a dziecko rysuje do niego ilustrację, starając się wiernie oddać jego treść.

4. "Co włożymy do koszyczka?" - wyjaśnienie wielkanocnej symboliki (ilustracje w zakładce Religia)
Jajko – symbol życia, miłości
Baranek – symbol zmartwychwstałego Jezusa
Chleb – symbol ciała Chrystusa, oznaka dostatku i dobrobytu
Chrzan – symbol siły fizycznej
Sól – symbol dostatku i gościnności, życiodajny minerał mający moc odstraszania zła
Wędlina – symbol zdrowia, dostatku
Bukszpan – symbol trwałości życia i nieśmiertelności.

5. "Wielkanocne zwyczaje" – rodzic z dzieckiem omawia zwyczaje: święcenie palm, malowanie jajek, święcenie pokarmów.

6.Zabawa „Jaka głoska?”
Rodzic wypowiada wyrazy (pisanka, chleb, baba, mazurek, palma) a dziecko dzieli wyrazy na sylaby oraz mówi jaką głoskę słyszy na początku i końcu wyrazu.

7.Przestrzenna praca plastyczna „Koszyczek wielkanocny”.
Przygotuj: kolorowe kartki bloku technicznego, wycinanki, klej, nożyczki.

ZESTAW ĆWICZEŃ GIMNASTYCZNYCH

1. „Skaczące żabki”.
Dziecko stoi na wyznaczonej linii i na sygnał skacze do końca pokoju, naśladując żabki. Po drodze wykonuje obrót. Ćwiczenie powtórz kilka razy.
2. „Zające na łące”.
Dziecko robi przysiad, opierając ręce na podłodze i skacze jak zając do wyznaczonego miejsca. Po drodze wykonuje obrót, przechodzi pod krzesłem i wita się z rodzicem ogonkiem.
3. „Jajko na łyżce”.
Dziecko i rodzic tworzą dwa zespoły. Każdy dostaje łyżkę i piłeczkę z gąbki, symbolizujące jajko (może być jajko ugotowane na twardo).
Dziecko i rodzic mają za zadanie dobiec do końca pokoju i wrócić, trzymając w ręku łyżkę, a na niej piłeczkę. Jeśli piłeczka upadnie, należy po nią wrócić. Wygrywa osoba, która pierwsza ukończy zadanie.
4. „Ćwicz, jak mówię”.
Dziecko stoi przed rodzicem. Rodzic rzuca piłkę do dziecka i mówi, np.: Rzuć, kucając. Dziecko wykonuje polecenie i mówi, w jaki sposób rodzic wykonuje zadanie. Rodzic pomaga dziecku formułować polecenia zawierające dwie czynności.
5. Kaczuchy.
Rodzic włącza nagranie piosenki Kaczuchy, dziecko tańczy naśladując kaczuszki.
KACZUSZKI – Śpiewanki.tv – piosenki dla dzieci- YouTube
https://www.youtube.com/watch?v=lZX64po1bpY



 

06.04.2020

PRZYGOTOWANIA DO ŚWIĄT

1.Wysłuchaj opowiadania „Bajeczka wielkanocna” - Agnieszka Galica
Wiosenne słońce tak długo łaskotało promykami gałązki wierzby, aż zaspane wierzbowe Kotki zaczęły wychylać się z pączków.
- Jeszcze chwilkę – mruczały wierzbowe Kotki – daj nam jeszcze pospać, dlaczego musimy wstawać?
A słońce suszyło im futerka, czesało grzywki i mówiło:
- Tak to już jest, że wy musicie być pierwsze, bo za parę dni Wielkanoc, a ja mam jeszcze tyle roboty.
Gdy na gałęziach siedziało już całe stadko puszystych Kotków, Słońce powędrowało dalej. Postukało złotym palcem w skorupkę jajka – puk-puk i przygrzewało mocno.
- Stuk-stuk – zastukało coś w środku jajka i po chwili z pękniętej skorupki wygramolił się malutki, żółty Kurczaczek.
Słońce wysuszyło mu piórka, na głowie uczesało mały czubek i przewiązało czerwoną kokardką.
- Najwyższy czas – powiedziało – to dopiero byłoby wstyd, gdyby Kurczątko nie zdążyło na Wielkanoc.
Teraz Słońce zaczęło rozglądać się dookoła po łące, przeczesywało promykami świeżą trawę, aż w bruździe pod lasem znalazło śpiącego Zajączka. Złapało go za uszy i wyciągnęło na łąkę.
- Już czas, Wielkanoc za pasem – odpowiedziało Słońce – a co to by były za święta bez wielkanocnego Zajączka? Popilnuj Kurczaczka, jest jeszcze bardzo malutki, a ja pójdę obudzić jeszcze kogoś.
- Kogo? Kogo? – dopytywał się Zajączek, kicając po łące.
- Kogo? Kogo? – popiskiwało Kurczątko, starając się nie zgubić w trawie.
- Kogo? Kogo? – szumiały rozbudzone wierzbowe Kotki.
A Słońce wędrowało po niebie i rozglądało się dokoła, aż zanurzyło złote ręce w stogu siana i zaczęło z kimś rozmawiać.
- Wstawaj śpioszku – mówiło – baś, baś, już czas, baś, baś.
A to „coś” odpowiedziało mu głosem dzwoneczka : dzeń-dzeń, dzeń-dzeń.
Zajączek z Kurczątkiem wyciągali z ciekawości szyje, a wierzbowe Kotki pierwsze zobaczyły, że to „coś” ma śliczny biały kożuszek i jest bardzo małe.
- Co to? Co to? – pytał Zajączek.
- Dlaczego tak dzwoni? – piszczał Kurczaczek.
I wtedy Słońce przyprowadziło do nich małego Baranka ze złotym dzwonkiem na szyi.
- To już święta, święta, święta – szumiały wierzbowe Kotki, a Słońce głaskało wszystkich promykami, nucąc taką piosenkę:

W Wielkanocny poranek
Dzwoni dzwonkiem Baranek,
A Kurczątko z Zającem
Podskakują na łące.
Wielkanocne Kotki,
Robiąc miny słodkie,
Już wyjrzały z pączka,
Siedzą na gałązkach.
Kiedy będzie Wielkanoc
Wierzbę pytają. 

Pytania do opowiadania:
- Kogo najpierw obudziło słońce?
- Kto był drugi? Kto trzeci?
- Dlaczego słońce budziło bazie, kurczaczka, zajączka i baranka?
- Jakie święta zbliżają się do nas?
- Jak przygotowujemy się do świąt Wielkanocnych?
- Jakie znacie tradycje świąt Wielkanocnych?

2. Tworzenie mapy pamięci do hasła WIELKANOC.
Proszę przygotować czasopisma, gazety, w których są ilustracje (zdjęcia) o tematyce wielkanocnej oraz kartkę z bloku A3 z hasłem WIELKANOC. Dziecko wycina ilustracje, które kojarzą mu się z Wielkanocą i przykleja je wokół hasła.

3. Zabawa ruchowa „Kury i koguty”
Dziecko porusza się swobodnie po pokoju. Na hasło: Kura! Wykonuje przysiad i porusza się drobnymi krokami. Na hasło: Kogut! Staje na baczność i naśladuje pianie koguta.

4.”Symbole Wielkiej Nocy” – zabawa językowa.
Rodzic podaje wyrazy, zadaniem dziecka jest wyszukanie liter odpowiadających pierwszym głoskom podanych słów, następnie odczytuje hasło.
Np. wyrazy: piłka, igła, stół, aparat, noga, koło, ananas (hasło: pisanka)
Propozycje innych haseł: baranek, palma, baba.

5. Praca z KP3.40b - przeliczanie sylab w zdaniach, zapisywanie ich liczby, przeliczanie bazi, rysowanie „po tyle samo”.

6. Ćwiczenia grafomotoryczne „Pisanka”.

http://bystredziecko.pl/szlaczki-dla-dzieci-pisanka/

http://bystredziecko.pl/pisanki-kolorowanki-wielkanocne-5/



 

ZWIERZĘTA NA WIEJSKIM PODWÓRKU

POWTARZAMY - UTRWALAMY :)

W tym tygodniu dzieci utrwaliły oraz wzbogaciły wiadomości o zwierzętach gospodarczych, a także poznały literę ł Ł na podstawie wyrazu łapa. W domu możecie Państwo przeglądać wspólnie z dziećmi albumy, książki i filmy związane z tematyką rolniczą. Dzieci powinny próbować czytać proste teksty z poznanych liter. Warto w codziennych sytuacjach ćwiczyć dodawanie elementów w zakresie 10.
Jeszcze raz zachęcamy do wykonywania prac plastycznych oraz przesyłanie zdjęć prac na adres mailowy wychowawcy(jeśli nie wyrażają Państwo zgody na umieszczenie zdjęć na stronie internetowej, proszę napisać to w mailu).

Propozycje krótkich tekstów do czytania i zabaw z wyrazami

 A oto nasza galeria :)

   

 



03.04.2020

SKĄD SIĘ BIERZE SER?

1.Wysłuchaj wiersza pt." Przetwory mleczne".
Na zakupy wyruszamy,
Dużą torbę zabieramy.
Trzeba kupić serek biały
I ser żółty w dziury cały.
Smaczny jogurt waniliowy,
Naturalny, truskawkowy.
I koniecznie też maślankę,
Ser topiony i śmietankę.
Różne są przetwory z mleka,
Zatem niechaj nikt nie zwleka.
Dnia każdego – to zasada
Coś z nabiału niechaj zjada.

Pytania do wiersza:
- jakie zwierzęta dają mleko, które wykorzystują ludzie? (krowa, owca, koza)
- jakie produkty są zrobione z mleka?
- wymienione przez ciebie produkty podziel na sylaby oraz wymień pierwszą i ostatnią głoskę w wyrazach.


2.Rozwiąż krzyżówkę

1

 

M

A

S

Ł

O

2

 

L

O

D

Y

 

3

S

E

R

     

4

 

K

R

O

W

A

5

J

O

G

U

R

T

1. Smarujemy nim pieczywo

2. Lubimy je w upalne dni

3. Żółty z dziurami

4. Zwierzę, które daje mleko

5. Podobny do kefiru ale z owocami


3. „W krainie sera – czyli jak powstają sery?”
https://www.youtube.com/watch?v=adyD07I9shY


4.Praca z KP3.38a – opowiadanie, skąd się bierze mleko na podstawie historyjki obrazkowej.


Praca z KP3.38b – łączenie par obrazków, których nazwy się rymują, odczytywanie sylab, łączenie ich z sylabą ser.


5.Praca plastyczna „Wszystko z mleka”
Dziecko przegląda gazetki reklamowe z różnych sklepów, wycina produkty, które są zrobione z mleka, nakleja je na kartki.

 

02.04.2020

"ALE JAJA!"

1.Wysłuchaj opowiadania pt.:„Najpiękniejsze…" - Grzegorz Kasdepke
„Jak wiadomo, każda mama pragnie, aby jej dziecko było naj, naj, najwspanialsze!... Prawda? Tak samo rzecz się miała z pewnymi dobrze mi znanymi kurami. Któregoś ranka wszystkie trzy zniosły jajka. Cóż to była za radość! Gdakały w niebogłosy ze szczęścia! Spoglądały z miłością na swe jajeczka. Otulały je delikatnie. Nasłuchiwały czy zza kruchej skorupki nie dobiegnie ich czasem jakiś dźwięk. Jednym słowem jak wszystkie mamy, robiły sporo zamieszania.
Z mojego jajeczka - gdakała pierwsza kura – wyrośnie najsilniejszy kogucik na całym podwórku!
A z mojego – gdakała druga – najpiękniejsza nioska w całej wsi!
Zaś trzecia kura była tak szczęśliwa, że nie wiedziała nawet, czy wolałaby chłopca, czy dziewczynkę. Wszystkie jednak chciały, aby ich dzieci były najpiękniejsze.
Postanowiły więc pomalować skorupki jajek najwspanialej, jak tylko potrafiły.
Mój kogucik - gdakała pierwsza kura – będzie czerwony w niebieskie paski.
A moja nioska – gdakała druga – będzie różowa w zielone groszki.
Zaś trzecia kura nie mogła się zdecydować, czy pomalować jajko na pomarańczowo w brązowe kwadraciki, czy na brązowo w pomarańczowe trójkąciki.
Wszystkie były przekonane, że z tak kolorowych jajek wyklują się najpiękniejsze kurczaki na świecie. I rzeczywiście!
Któreś nocy usłyszały jakieś ciche trzaski, jakieś popiskiwania… - zanim się obejrzały, z popękanych, kolorowych skorupek wyskoczyły ich dzieci.
Jaka śliczniutka!... – wygdakała pierwsza kura.
Mój ty kochany!... – rozczuliła się druga.
Chlip, chlip!... – płakała ze szczęścia trzecia kura.
A małe kurczaki, wszystkie żółciutkie, jak gdyby pomalowało je samo słońce, rozejrzały się dookoła i krzyknęły radośnie:
Mamo! Już jestem!

Rozmowa z dzieckiem na temat tekstu.
- O jakich kurczakach marzyły kury?
- Co kury zrobiły z jajkami?
- Jakiego koloru były małe kurczaki?
- Jakie zwierzęta wykluły się z jaj?

3. "Jajko” – zabawa badawcza.

Przygotuj umyte, surowe jajko, talerzyk.
Dziecko delikatnie rozbija skorupkę jajka i wlewa zawartość na talerzyk.

Opowiedz, jak zbudowane jest jajko i jakie są funkcje poszczególnych elementów budowy jajka.


- skorupka i błona chroni jajko przed uszkodzeniem,
- pisklę rozwija się z płytki zarodkowej,
- białko chroni rozwijające się pisklę przed urazami,
- żółtko jest źródłem substancji odżywczych, dzięki którym pisklę może się rozwijać i rosnąć,
- komora powietrzna zapewnia pisklęciu możliwość oddychania,
- skrętki białkowe utrzymują jajko w jednym położeniu,
Z JAJ KUPOWANYCH W SKLEPACH NIE WYKLUJĄ SIĘ KURCZĘTA!

4. „Jak z jajka powstaje kura?”
https://www.youtube.com/watch?v=LsrRsxF0teE


5.Zabawa ruchowa „Jajeczne wyścigi”.

Przygotuj ugotowane jajko i łyżkę.
Dziecko kładzie jajko na łyżce i na sygnał – START – przebiega wyznaczoną przez rodzica trasę w pokoju.

6. "Pasta jajeczna"- samodzielne przygotowanie kanapek z pastą jajeczną.

Przygotuj: fartuszek, ugotowane jajka, miseczkę, łyżki, noże, widelec, szczypiorek, majonez, sól, pieprz, pieczywo, dostępne warzywa do ozdobienia kanapek.

Rozmowa:

- Co jeszcze można zrobić z jajek?

- Do przygotowania jakich potraw wykorzystuje się jajka?

ŻYCZYMY UDANEJ ZABAWY PODCZAS PRZYGOTOWANIA KANAPEK. SMACZNEGO!

 

Światowy Dzień Świadomości Autyzmu

2 kwietnia na całym świecie obchodzony jest Światowy Dzień Świadomości Autyzmu. Celem tego wydarzenia jest zwiększenie świadomości i wrażliwości na temat autyzmu oraz zwrócenie uwagi na problemy, z jakimi borykają się osoby z autyzmem oraz ich najbliżsi.

Polecamy zobaczyć filmik pt. Amazing things Happen - Polish (Narrated by Kayah) wprowadzający w tematykę autyzmu
https://www.youtube.com/watch?v=QLv-dvLCgAg

Zachęcamy do stworzenia pracy z użyciem tylko niebieskiego koloru, a może w tym dniu „zaświecicie na niebiesko” ubierając się na ten kolor. Czekamy na wasze zdjęcia :)

 



 

01.04.2020

ODGŁOSY WIEJSKIEGO PODWÓRKA

1. Zwierzęta w gospodarstwie” – posłuchaj odgłosów.
https://www.youtube.com/watch?v=tj2ccM-9kF0


2. Piosenka „Stary Donald farmę miał”
https://www.youtube.com/watch?v=KITSIpt5GzA

 

Stary Donald farmę miał ija, ija oł!
Na tej farmie pieska miał ija, ija oł!
Słychać hau, hau tu, hau, hau tam.
Hau tu, hau tam, wszędzie hau, hau.
Stary Donald farmę miał ija, ija oł!

 

Stary Donald farmę miał ija, ija oł!
Na tej farmie krowy maił ija, ija oł!
Słychać mu, mu tu, mu, mu tam/
Mu, tu, mu tam, wszędzie mu, mu.
Stary Donald farmę miał ija, ija oł!

 

Stary Donald farmę miał ija, ija oł!
Na tej farmie kaczki miał ija, ija oł!
Słychać kwa, kwa tu, kwa, kwa tam
Kwa tu, kwa tam, wszędzie kwa, kwa,
Stary Donald farmę miał ija, ija oł!

 

3. Praca plastyczna „Na wiejskim podwórku” - zachęcamy do wykonywania prac plastycznych oraz przesyłanie zdjęć prac na adres mailowy wychowawcy.
Potrzebne: plastelina, sztywny kartonik lub pokrywka plastikowego pojemnika.
Dziecko lepi z plasteliny makietę wiejskiego podwórka i zwierzęta gospodarskie.

4. „Liczymy zwierzęta” – zabawa matematyczna.

Przygotujcie nakrętki po napojach (liczmany). Dziecko układa je zgodnie z treści a zadań i przelicza, np.
- W gospodarstwie były 4 kury i 5 kaczek. Ile ptaków było w gospodarstwie?
- Kura wysiadywała jajka. Najpierw wykluły się 2 pisklęta, chwilę później – 4 pisklęta, a po kolejnej chwili – jeszcze 1. Ile piskląt się wykluło?
- Na łące pasły się 2 duże krowy i 1 mały cielak. Ile krów było na łące?
- W stajni stały snopki siana: 1 pod drzwiami, 2 przy prawej ścianie, 4 przy lewej ścianie. Ile snopków siana stało w stajni?

5. Praca z KP3.37a – przeliczanie zwierząt i obliczanie działań.

 

6. Prima aprilis.

Prima aprilis to święto miłośników żartów i dobrego humoru, ten zabawny dzień wypada dziś, czyli 1 kwietnia, a przegapienie tej daty grozi zaskakującym psikusem.
Proponujemy wspólne oglądanie bajki „Prima aprilis u Bolka i Lolka”, którą niektórzy rodzice jeszcze pamiętają.

https://www.youtube.com/watch?v=oZcEtYjJlJI

Po obejrzeniu można wspólnie zastanowić się:
- Co to jest za święto ten prima aprilis
- Jakie żarty wypada robić, a jakie nie.

Życzymy udanego dnia, pełnego żartów z ogromną dawką śmiechu :) 



 

31.03.2020

DOMY ZWIERZĄT

1. „Dzień dobry zwierzątka - zabawa fabularyzowana usprawniająca narządy mowy.

Bardzo wcześnie rano wszystkie zwierzęta jeszcze smacznie spały. Kogut i kury w kurniku na grzędzie (oblizywanie czubkiem języka górnych zębów po wewnętrznej stronie), krowa i koń w oborze (unoszenie języka za górne zęby i cofanie go do podniebienia miękkiego), a piesek w budzie (język w przedsionku jamy ustnej, oblizywanie górnych zębów). Pierwszy obudził się kogut, wyskoczył z kurnika (szerokie otwieranie buzi i wysuwanie języka nie dotykając o zęby), rozejrzał się po podwórku (kierowanie języka w kąciki ust, przy szeroko otwartych ustach), wyskoczył na płot (unoszenie języka nad górną wargę) i głośno zapiał kukuryku!! Głośne pianie koguta obudziło kury, które zawołały - ko - ko - ko!! Na śniadanie kurki zjadły ziarenka (chwytanie ziarenek ryżu preparowanego wargami)Obudził się też piesek, zaszczekał - hau hau, hau!! Pobiegał w koło podwórka (usta szeroko otwarte, oblizywanie warg ruchem okrężnym). Zmęczył się bardzo tym bieganiem i dyszy (wysuwanie szerokiego języka do brody)Wyszedł także ze swej kryjówki kotek i zamiauczał - miau, miau!! Wypił mleczko z miseczki (wysuwanie języka nad dłońmi ułożonymi w kształcie miseczki) W chlewiku świnka zaczęła potrącać ryjkiem drzwi (wysuwanie warg do przodu jak przy samogłosce u)Krowa zaryczała - muu, muu!! A koń zaparskał, że też już nie śpi (parskanie, kląskanie)A ty co mówisz wszystkim rano, gdy się obudzisz? (dzień dobry)

 

2. Zabawa słuchowo-ruchowa.

Rodzic wypowiada nazwy zwierząt: krowa, kot, kura, indyk, koń, owca a dziecko dzieli wyrazy na głoski a następnie wykonuje tyle kroków do przodu, ile głosek jest w danym słowie.

 

3.Wysłuchaj uważnie wiersza „W domu najlepiej” (Agnieszka Frączek)

Dorsz Dionizy, jak bociany,

Chciał mieć gniazdo pod chmurami,

Lecz, gdy znalazł się na dachu,

Zaraz drapnął w dół ze strachu.

 

Ślimak Dyzio chciał się ukryć,

Hen, na drzewie w dudku dziupli,

A ów dudek z marnym skutkiem

Wtykał czubek w kundla budkę…

 

Pies się do muszelki wciskał,

Ale zmieścił tam ćwierć pyska.

Dzik w pośpiechu siadł na grzędzie

- spadł z niej dwa razy prędzej.

 

Pomyśleli… podumali…

I do domów się udali.

 

Rozmowa z dzieckiem na temat wiersza.

- czy wiersz was rozbawił? Dlaczego?

- które zwierzę was najbardziej rozbawiło?

- o jakich zwierzętach jest mowa w wierszu?

- gdzie zwykle mieszkają te zwierzęta? Dlaczego właśnie tam?

- gdzie chciało zamieszkać każde z tych zwierząt?

- jak się skończyły ich próby zamieszkania w innych niż zwykle miejscach?

- czy to były odpowiednie dla nich domy? Dlaczego?

- po co zwierzęciu potrzebny jest dom?

 

4.Zabawa ruchowa „Pieski do budy”.

Rozkładamy w dowolnych miejscach w pokoju kartki, które będą oznaczały budę dla psa. Dziecko – piesek, porusza się na czworakach po pokoju. Na hasło rodzica „Pieski do budy”, dziecko jak najszybciej musi usiąść w najbliższej budzie.

 

5. „Gdzie ja mieszkam?” - nauka zwierząt gospodarstwa, nazwy ich domów, odgłosy - oglądanie filmiku

https://www.youtube.com/watch?v=1PD3jNhefUA

 

6. „Matematyka w zagrodzie”.

Przygotujcie nakrętki po napojach lub klocki (liczmany). Dziecko układa je zgodnie z treści a zadań i przelicza, np.

- W gospodarstwie pani Marysi są: 2 krowy, 3 kozy i koń. Ile pani Marysia ma zwierząt?

- Na słońcu wygrzewają się 2 koty i 3 pieski. Ile zwierząt wygrzewa się na słońcu?

- Po podwórku chodzi 1 krowa, 2 konie, 4 pieski i 1 kot. Ile zwierząt jest na podwórku?

 

7. Praca z KP3.36a – łączenie zwierząt z ich domami.

 

Praca z KP3.36b – wskaż miejsce pionka na plaszy zgodnie z liczbą wyrzuconych oczek.

 ZESTAW ĆWICZEŃ GIMNASTYCZNYCH

Zachęcamy do wykonywania ćwiczeń przynajmniej 2 razy w tygodniu :) 

 

1. „Skoki przez drabinkę”. Wykonaj drabinkę, np. z gazety. Wystarczy pociąć ją na 5-centymetrowe paski, które ułożycie na ziemi na wzór drabinki. Zadanie dziecka polega na sprawnym przeskakiwaniu kolejnych szczebelków.
2. Masaż - dziecko i rodzic siadają skrzyżnie naprzeciwko siebie – wzajemny masaż twarzy, podanie sobie rąk, głaskanie, kontakt emocjonalny.
3. „Konik” – rodzic wykonuje klęk podparty i bierze dziecko na barana, wozi je po całym pokoju.

4. Marsz dziecka i rodzica po pokoju z jednoczesnym śpiewem piosenki „Idzie Jaś, idzie Staś”

Idzie Jaś, idzie Staś,
idzie też Marysia.
Wszyscy dziś
grzeczni są
i nie tylko dzisiaj.
Tup, tup, tup, – tup. tup, tup
daleko wędrują,
hop, hop, hop, – hop, hop, hop,
lekko podskakują.

5.„Marsz na stopach dorosłego” – dziecko stoi na stopach rodzica, wspólnie poruszają się do muzyki.
6. „Toczenie piłek” – dziecko siada w rozkroku naprzeciw swojego rodzica. Toczenie piłki do rodzica, a rodzic do dziecka.
7. „Podaj piłkę” – siad tyłem do siebie. Podawanie piłki z prawej i lewej strony.
8 .Zabawa relaksacyjna „Wspólny masaż” – dziecko masuje plecy rodzica wykonując ruchy koliste, poklepywanie, stukanie palcami starając się wykonywać wszystkie ruchy bardzo delikatnie. Następnie następuje zmiana ról.



30.03.2020

W GOSPODARSTWIE

1.Zabawa dydaktyczna „Na wiejskim podwórku”.

Rodzic rozdaje dziecku wizytówki z nazwami zwierząt. Dziecko odczytuje napisy; dzieli wyrazy na sylaby. Następnie dziecko pokazuje sposób poruszania się danego zwierzęcia.

krowa

kura

koń

kaczka

gęś

2.Zabawa ruchowa „W zagrodzie”.

Dziecko biega swobodnie po pokoju, na polecenie rodzica naśladuje ruchem i głosem zwierzęta.

Piesek szczeka: hau, hau, hau

Kotek miauczy: miau, miau, miau

Kura gdacze: ko, ko, ko

Kaczka kwacze: kwa, kwa, kwa

Gąska gęga: gę, gę, gę

Owca beczy: be, be, be

Koza meczy: me, me, me

Indor gulgocze: gul, gul, gul

Krowa ryczy: mu, mu, mu

Konik parska: prr, prr, prr

A pies warczy: wrr, wrr, wrr.

 

3.Zabawa ruchowa „Koci spacer”.

Rozciągamy skakankę w pokoju lub przyklejamy taśmę na podłodze. Dziecko przechodzi po skakance stopa za stopą, ręce ma rozstawione na bok.

4. Prezentacja litery w wyrazach „ł jak łapa” , „Ł jak Łatek”. Dzielenie wyrazów na sylaby i głoski.

 

łapa

Łatek

Rodzic: Łatek                                        Dziecko: Ła-tek, Ł-a-t-e-k

Rodzic: łapa                                           Dziecko: ła-pa, ł-a-p-a

- Pokaz małej i wielkiej, drukowanej i pisanej litery „Ł, ł”

 

- Czym różnią się litery ł, Ł pisane od drukowanych?

- Co przypomina litera ł, Ł?

- Podaj wyrazy rozpoczynające się literą ł? (łokieć, ławka, łąka, łóżko, łopata itp.)

- Napisz ręką w powietrzu małą i wielką literę ł.

- Ułóż schemat wyrazów Łatek, łapa używając cegiełek:

- czerwone (samogłoski)

- niebieskie (spółgłoski)

- białe (litery, których jeszcze nie poznaliśmy)

- Tworzenie  sylab poprzez łączenie głoski „ł” z samogłoską i czytanie sylab (a, u, i, o, e, y) np.: ła, ał,   ło, oł…….

5.Zabawa „Bystre oko” – zakreśl w tekście z gazety litery „Ł, ł”.

6.Praca z KP3.35a, praca z KP3.35b

7.Ćwiczymy pisanie litery „Ł,ł”.

http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/9/nauka-pisania-sylaby-L-slash.pdf



 

WITAJ WIOSNO!

27.03.2020 r.

WIOSENNA MATEMATYKA

 

1.Matematyczne zagadki.

Jak nazywa się duży palec u dłoni?

Wymień dwa pojazdy posiadające tylko dwa koła?

Którą dłoń podajemy na powitanie?

Ile palców u obu dłoni ma człowiek?

Ile dzieci dostanie jabłko jeżeli w koszyku jest ich 6?

Jak nazywa się figura geometryczna, która ma wszystkie boki równe?

Która z tych liczb jest większa 5 czy 3?

Ile to jest razem 3 i 3?

Ile boków ma trójkąt?

 

2. Dodawanie i odejmowanie do 10, ustalenie stałej liczby.

Dziecko zabiera 10 klocków i dzieląc je na dwie części (np.7 i 3) chowa w dłoniach za plecami. Na polecenie wystawia przed siebie jedną dłoń i pokazuje ile ma w niej klocków. Rodzic odgaduje ile dziecko ma klocków w drugiej dłoni, a dziecko zastanawia się jak rodzic to obliczył i podaje sposób.

 

3. Zabawa "Maszyna matematyczna".
Rodzic pokazuje dziecku np. 5 klocków, wkłada je do maszyny (pudełko) włącza i wyjmuje 7 klocków. Pyta dzieci co się zmieniło? Zadanie dziecka polega na ustalaniu zmian jakie zachodzą w maszynie i nazwaniu ich (przybyło, ubyło, maszyna dodała…). Zabawę powtarzamy kilkakrotnie dodając i odejmując klocki.

 

4. Dodawanie i odejmowanie z wykorzystaniem klamerek.
Rodzic mówi:

Teraz będziemy liczyć na klamerkach.

- przypnij sześć klamerek i jeszcze cztery klamerki… Pokaż… Policz… Ile masz razem?

- masz dziesięć przypiętych klamerek, zdejmij dwie… Ile pozostało?

- do paska przypiąłeś dziesięć klamerek, ma ci zostać pięć… Ile zdjąłeś?

 

5. Dodawanie po kilka i odejmowanie po kilka - po dwie, po trzy, po pięć.
Będziemy przypinać klamerki… Najpierw dwie potem dwie, potem jeszcze dwie. Proszę przypiąć klamerki i policzyć ile jest razem… Odejmujemy. Jest sześć klamerek. Odjąć dwie... Ile zostało?... Odjąć dwie ile zostało?.. Odjąć dwie ile zostało?

 

6.Obliczanie działań na dodawanie.

np.: 3+4=, 5+2=, 6+4=, 7+2=, 8+1=, 5+5=,  itp

http://bystredziecko.pl/karty-pracy/matematyka/dodawanie/matematyka-dodawanie-10-el-01-cb.pdf

 

7. Układanie i rozwiązywanie zadań matematycznych.

- Autobusem jechało 5 pasażerów, wsiadło 3. Ilu pasażerów jedzie autobusem? Jakie będzie działanie matematyczne? 

- W ogródku na grządce rosły 4 tulipany i 6 stokrotek. Ile razem kwiatów rośnie na grządce? 

- Piotrek dostał od taty 6 mlecznych cukierków, a od mamy 3 owocowe cukierki. Ile razem cukierków ma teraz Piotr ?

- Beatka ma 5 piłek czerwonych, 3 piłki zielone. Ile razem piłek ma Beatka? 

- Ciocia Agata ma 4 córki i 2 synów. Ile dzieci ma ciocia Agata?

 


 


POWTARZAMY - UTRWALAMY :)

Zachęcamy to utrwalenia poznanej litery G,g. Przeczytaj z dzieckiem krótki tekst.


 

26.03.2020r.

WITAMY POWRACAJĄCE PTAKI

1. Oglądanie filmiku „Zwiastuny wiosny”.

Utrwalenie wiadomości na temat oznak zwiastujących nadejście wiosny. Rozmowa z dzieckiem na temat filmu: wiosenne kwiaty, pierwsze ptaki, zwierzęta.

https://www.youtube.com/watch?v=0J8-ca6vK_k

 

2. Oglądanie ilustracji przedstawiającej ptaki, które przylatują wiosną do Polski

 

3. Prezentacja litery G, g

 

- poszukaj w pamięci wyrazy rozpoczynające się od głoski „g”,

- przegłoskuj wyrazy: gil, głowa, globus, garnek, gumka, Grażyna itp.

- ułóż schemat następujących wyrazów: gil, głowa, globus (do schematu wyrazów użyj cegiełek niebieskich-spółgłoski i czerwonych-samogłoski, białych - litery, które dziecko nie poznało).

 Zachęcamy do ćwiczeń grafomotorycznych, pisania liter i cyfr.

https://www.kolorowe-obrazki.pl/litera-g-kaligrafia/

http://bystredziecko.pl/karty-pracy/nauka-pisania/3/g-nauka-literek.pdf

4. Zabawa „Bystre oko” - zakreśl w tekście z gazety wszystkie litery „G, g”.

5.Wyklej plasteliną kontur litery G

http://www.mojekolorowanki.pl/a.992.d.130.Kolorowanka_Litera_G.html.drukuj..html

 

5. Przygotuj ptaka z papieru.

 


 

25.03.2020r.

WIOSENNE KWIATY

1.Przeczytaj dziecku wiersz. Omów z nim treść wiersza, wzbogać słownictwo.

Wiersz „Wiosenne kwiaty” A. Łaby –Grodzkiej

Już kwiaty zakwitają

W lasach, ogrodach i na łąkach

- mówią o tym, ze nadszedł

czas wiosny i słonka.

Przyszły do nas kwiaty w gości

W swej wiosennej szacie,

Popatrzcie uważnie, może je poznacie?

Pierwszy to przebiśnieg biały.

Drugi - to stokrotka, kwiatek bardzo mały,

Trzeci jest jak złota łąka,

To kaczeniec cały w pakach.

Czwarty to krokus fioletowy,

Piąty - tulipan purpurowy,

I szósty - to żonkil w żółtym kolorze

Ten ostatni słoneczny kwiatek.

Do wazonu włożę.

 

2.Zabawa ruchowa „Wiosenne kwiatki”.

Dziecko swobodnie tańczy do spokojnej muzyki. Na ciszę w muzyce zatrzymuje się, kuca i naśladuje, jak rosną kwiaty.

 

3. Rozwiązywanie zagadek o wiosennych kwiatkach.

Zgadnij, w jakich kwiatkach można znaleźć brata?.........................(bratki)

Tuż przy ziemi niziutko, płatki z łodyżką krótką.

Fioletowe, wesołe, bo to przecież………………………………….(fiołek)

Dobrze ją znamy z prześlicznej woni, kwitnie dzwonkami,

Chociaż nie zadzwoni………………………………………………(konwalia)

Jeszcze wszystko uśpione, jeszcze nic nie rośnie,

A on śnieg przebija i mówi o wiośnie……………………………….(przebiśnieg)

Jak ten kwiatek się nazywa, co słowo „pan” w nazwie ukrywa?........(tulipan)

Zwykle złote, białe lub fioletowe, wychodzą spod ziemi……………(krokusy)

W krótkiej nazwie kwiatów mieszczą się „sanki”,

A te kwiaty kwitną w marcu, w mroźne ranki………………………. (sasanki)

 

4.Podziel podane wyrazy na sylaby i ułóż schemat wyrazu.

(bratek, fiołek, konwalia, tulipan, krokus, sasanka)

Np. stokrotka

Sylaby:                   sto – kro – tka

Schemat wyrazu:

Spółgłoski – niebieskie

Samogłoski - czerwone

 

s

t

o

k

r

o

t

k

a

           

           

           

            

           

            

            

           

          

 

5. Praca plastyczna „Barwne tulipany”

Wypełnij kwiat kolorowym papierem

https://www.e-kolorowanki.eu/kwiaty/prosta-kolorowanka-tulipan/


 24.03.2020r.

SADZIMY I SIEJEMY

1. Rozmowa z dzieckiem na temat pracy ogrodnika (czym zajmuje się ogrodnik; jakich narzędzi i przedmiotów używa w pracy.

2.Zabawa ruchowa „Praca ogrodnika"

Dziecko spaceruje po pokoju lub biega na paluszkach. Na hasło: Kopiemy! Grabimy! Przycinamy! Podlewamy! dziecko naśladuje podane czynności.

3. Etapy wzrostu rośliny 

4.Nasz domowy ogródek – założenie hodowli fasoli i/lub cebuli

Potrzebne rzeczy(zachęcamy do korzysania z fiszki )

FASOLKA: Słoik, gaza, gumka recepturka, fasola, woda 

(dziecko nakłada gazę na słoik, mocuje ją za pomocą gumki recepturki tak, aby fasola ułożona na gazie była lekko zanurzona w wodzie. Słoik wypełnia wodą).

CEBULKA: Mała doniczka, ziemia, cebula, woda

(dziecko nasypuje ziemi do doniczki, umieszcza w niej cebulę i podlewa).

5.Zabawa ruchowa „Wiosenne kwiatki"

Dziecko swobodnie tańczy do spokojnej muzyki. Na ciszę w muzyce zatrzymuje się, kuca i naśladuje, jak rosną kwiaty.


23.03.2020r.

 WITAMY WIOSNĘ

1. Zagadka o wiośnie.

Słońce coraz mocniej grzeje,

Na drzewach już liście rosną,

Biały śnieg wraz z zimą zniknął-

Widać więc, że przyszła………….. (wiosna)

2.Zabawa plastyczna „Zima – wiosna”.

Proszę przygotować dwie duże kartki papieru: jeden z napisem zima, drugi z napisem wiosna. Zadaniem dziecka jest narysować rzeczy kojarzące mu się z zimą i z wiosną na odpowiednich kartkach.

3. Rozwiąż krzyżówkę (WIOSNA)

1

S

K

O

W

R

O

N

E

K

2

   

W

I

A

T

R

   

3

 

K

R

O

K

U

S

   

4

 

M

O

S

T

       

5

     

N

O

C

     

6

 

P

T

A

K

I

     

1. Mały ptaszek, pięknie śpiewa, powraca do nas gdy nastaje przedwiośnie

2. Powiewa ciepło, kiedy nastaje wiosna

3. Wiosenny kwiat, może być fioletowy, żółty lub biały

4. Przechodzimy po nim nad rzeką

5. Nastaje kiedy kończy się dzień

6. Powracają do nas zza morza na czas lata

4.„Co lubi wiosna”  - przeczytaj wyrazy i wybierz właściwe, a dowiesz się co lubi wiosna.

WIOSNA LUBI

motyle, lody, bazie, auta, ptaki, narty, skowronki, sikorki, listki, klocki, sasanki, cukierki, tulipany, kredki, przebiśniegi, astry, biedronki, bałwana, pierwiosnki, kokosy, krokusy, buty, zawilce, banany, słońce, lalki, stokrotki, sople, trawę, zimę, żabki, pingwiny, podbiał, sanki, krople wody, śnieg.

5. „Wiosenna głoskomania” – (żaba, tulipan, krokus, słowik, wiosna) dzieci głoskują nazwy a następnie na pasku papieru rysują tyle kółek ile jest głosek w danym wyrazie.

6. Piosenka „Marzec Czarodziej”

Chodzi marzec – czarodziej,
po chmurach, po lodzie.
Aż tu nagle hokus – pokus:
i już pączki na patyku
i już trawka na śnieżniku.
Och , ten marzec – czarodziej!

Chodzi marzec – czarodziej,
Po chmurach, po lodzie.
Aż tu nagle hokus – pokus:
słońce rzuca swe błyskotki,
że aż mruczą bazie – kotki
Och, ten marzec – czarodziej!

Chodzi marzec – czarodziej,
po chmurach, po lodzie.
Aż tu nagle hokus – pokus:
przez kałuże skaczą kaczki,
żółte kaczki – przedszkolaczki.
Och, ten marzec – czarodziej!

https://www.youtube.com/watch?v=YooD0x8941E

7. „Marzec-czarodziej” – praca plastyczna. Namaluj farbami na kartce A4 ilustrację do piosenki. Po wykonaniu pracy opowiedz co narysowałeś.

Praca z KP4.20b – kącik grafomotoryczny, kolorowanie pól z właściwym układem nut. 

0

 

2

 

4

 

1

 

3

 

2

START

 

 

 

 

 

 

 

8

7

6

5

4

4

 

 

 

 

 

 

9

10

8

10

8

6

Copyright © 2013. Przedszkole nr. 27 w Chorzowie Rights Reserved.