^Wróć na góre
Get Adobe Flash player

Grupa 5 latki

Temat tygodnia: Niby tacy sami, a jednak inni.

01.06.2020 - 05.06.2020

 

 

Temat: Zabawy dzieci z różnych stron świata.
Piątek 05.06.2020

1."Skąd jesteśmy i ile mamy lat? - zajęcia matematyczne.
olek i ada 56 1

Dzieci:
− oglądają obrazki i mówią o tym, co na nich widzą,
− mówią, w co ubrane są dzieci z różnych krajów,
− liczą palce, które pokazują dzieci,
− mówią, ile lat mają: Ada, Paloma, Diego i Kazuo.

2. "O kim mówię?" - zabawa na spostrzegawczość.
R. raz jeszcze odczytuje imiona dzieci z obrazka wyżej i informuje, że Ada pochodzi z Polski, Paloma z Hiszpanii, Diego z Meksyku a Kazuo z Japonii.
R. opisuje wygląd wybranego dziecka z obrazka i podaje pierwszą głoskę z jego imienia, np. A-, P-, D-, K-.
Dzieci dokańczają imię wypowiadając je. Następnie klaszczą tyle razy, z ilu sylab składa się całe imię i podają liczbę tych sylab.

3. Słuchanie wiersza A. Widzowskiej "Dzieci na Ziemi".
dzieci swiata 1
 
dzieci swiata 2
 
dzieci swiata 3
Na kuli ziemskiej bawią się dzieci,
cieplutkie słonko dla nich wciąż świeci,
a księżyc mruga oczkiem na niebie
do wszystkich ludzi, również do ciebie.
Zulu z Afryki chodzi po drzewach,
a Chinka Inka jak ptaszek śpiewa.
Eskimos Bubu gra w piłkę z foką,
na słoniu jeździ Hindus Namoko.
Dzieci się różnią kolorem skóry,
jednak są dumne ze swej kultury
i choć w dziwacznych mówią językach,
pragną się bawić, tańczyć i brykać!
Inka i Zulu, Bubu, Namoko
chcą być kochane, śmiać się szeroko,
jeść smakołyki, dbać o zwierzęta,
a zamiast wojen mieć tylko święta!
– Niech wam się spełnią wszystkie marzenia –
tak, robiąc obrót, powiada Ziemia.

4. Rozmowa kierowana na podstawie wiersza.
R. pyta dziecko:
− O jakim święcie była mowa?
− Jakie są dzieci na całym świecie?
− Co to znaczy, że dzieci na całym świecie są takie same?
− Co najbardziej lubią robić dzieci?
− Jakie imiona miały dzieci z wiersza?
Chętne dzieci wypowiadają imiona dzieci z wiersza, dzieląc je rytmicznie (na sylaby).

5."Kolorowe dzieci" - zabawa taneczna do piosenki Majki Jeżowskiej
https://www.youtube.com/watch?v=Y_kIVuTfVk4

6."Zabawy dzieci z różnych stron świata"
Zapoznanie z kulturą innych krajów; poznawanie zabaw dzieci z różnych stron świata

Afrykański taniec
Dzieci afrykańskie lubią tańczyć. Odtwórzcie filmik, posłuchajcie muzyki i spróbujcie naśladować taniec afrykańskich dzieci.
https://www.youtube.com/watch?v=C2D-dOTPhPI

Powiedzcie, na jakich instrumentach wygrywana jest muzyka do afrykańskiego tańca?

Psie zaprzęgi
Dzieci z obszarów arktycznych lubią śpiewać i opowiadać niezwykłe historie,
a także jeździć saniami w psich zaprzęgach.
Przy dźwiękach eskimoskich piosenek dla dzieci, pobawcie się w psie zaprzęgi.
https://www.youtube.com/watch?v=pbYfMhjWeF8

R. rozkłada na dywanie/podłodze koc, na środku którego kładzie się dziecko.
R. chwyta koc za brzegi i delikatnie przesuwa dz. po dywanie.
Zabawę powtarzamy z zamianą ról - dziecko próbuje ciągnąć na "saniach" rodzica.

Taniec w kimonie
Wykonajcie kimono z prześcieradła.
Odtwórzcie filmik i spróbujcie zatańczyć jak dzieci na nim pokazane.
https://www.youtube.com/watch?v=ohgbymVpQOA

7. "W co się bawią polskie dzieci?" - rozmowa na podstawie wiersza "Podwórko" J. Koczanowskiej

Na naszym podwórku wspaniała zabawa,
jest ławka, huśtawka i zielona trawa.
Jest piasek, łopatka i wiele foremek,
są piłki, skakanki, czerwony rowerek.
Tutaj się bawimy, zapraszamy gości,
bo wspólna zabawa to mnóstwo radości.

Rozmowa kierowana na podstawie wiersza.
R. pyta:
− Jakie zabawki znajdują się na podwórku?
− Co dostarcza dzieciom wspólna zabawa?

Na koniec R. egzekwuje od dzieci podanie informacji na temat ich własnej narodowości.
Zachęca dzieci do podania propozycji zabawy, w którą najchętniej lubią się bawić polskie dzieci.
R. organizuje tę zabawę.
 
 
 
Drodzy rodzice 
Własnie skończylismy omawiać temat tygodnia: "Niby tacy sami, a jednak inni" w związku z tym zachęcam do uzupełnienia kart pracy zwiazanych z tą tematyką.
Dzieci z grupy Jeżyki mogą uzupełnić KP cz. 5 od str 54 do str 64.
Dzieci z grupy Zajączki KP cz. 4 od str 25 do str 27a.
 
 
 
Temat: Przyjaciel dobry na wszystko.
Czwartek 04.06.2020

1. Słuchanie wiersza "Mój przyjaciel" B. Szelągowskiej
KP cz. 5 str. 61

Radość wielka mnie rozpiera, 
gdy mam obok przyjaciela. 
On uważnie mnie wysłucha. 
Wiem, że mogę mu zaufać.

 

Jak nikt inny mnie rozśmieszy,
w chwilach smutku zaś pocieszy.
To on zawsze mi doradza
i tajemnic mych nie zdradza.      

 

Bez wahania mi pomoże
wtedy, gdy się czuję gorzej.
I niczego się nie boję, 
kiedy obok niego stoję. 
 
Lubię lekcje z nim odrabiać
i świat cały z nim poznawać.
Chętnie wszystkim się z nim dzielę,
bo jest moim przyjacielem.

2. Rozmowa na temat wiersza.
Opowiedz jaki jest przyjaciel Olka.
Jak powinien zachowywać się przyjaciel?
Opowiedz rodzicowi jaki jest twój przyjaciel.

3. Wykonanie KP cz. 5 str. 61
Dziecko rysuje po śladach rysunku, nie odrywając kredki od kartki.
 olek i ada 61

4. Zabawa muzyczna do piosenki "Nieidealna" Arki Noego
Przedszkolaku, wciel się w rolę gitarzysty.
Jeśli macie zabawkowy instrument, możecie go wykorzystać.
Jeśli nie, gitarą może być patelnia lub paletka.
Zagrajcie na "gitarze" do piosenki. Spróbujcie wspólnie zaśpiewać refren.

5. Wykonanie KP cz. 5 str. 59
Dziecko:
- ocenia zachowania dzieci bawiących się na podwórku,
- koloruje na zielono kwadraciki przy obrazkach, które przedstawiają właściwe zachowania dzieci,
- rysuje skakankę po śladzie, koloruje rysunek.
olek i ada 59

6. Wykonanie KP cz. 5 str. 60
Dziecko:
− rysuje po śladach rysunków zabawek, liczy rysunki,
− nazywa zdjęcia, dzieli rytmicznie (na sylaby) ich nazwy, określa co słyszy na początku tych nazw.
olek i ada 60

7. Wykonanie KP cz. 4 str 26, 26a - Zajączki

 

 

Temat: W krainie osób niepełnosprawnych.
Środa 03.06.2020

dzieci-niepelnosprawne


1. Wprowadzenie do tematu zabawa "Przewodnik"
Dziecko dobierają się w parę z rodzicem. Dziecko zamyka oczy – jest niewidome. Rodzic jest przewodnikiem, który stara się wskazać swojemu partnerowi odpowiednią drogę i dba o jego bezpieczeństwo, czyli o to, aby podczas spaceru nie zderzył się z przedmiotami w domu. Dziecko spaceruje po mieszkaniu z zamkniętymi oczami. Na sygnał rodzica następuje zmiana ról.


2.  "Co jest przed tobą?" – rozpoznawanie przedmiotów za pomocą dotyku.
Dziecko siedzi na dywanie z zamkniętymi oczami. Rodzic podaje mu do ręki przedmiot lub zabawkę, a zadaniem dziecka jest odgadnąć za pomocą dotyku co to za rzecz.


3. Dzielenie się wrażeniami z przeprowadzonych zabaw. Rozmowa na temat trudności, jakie napotykają osoby niewidome.
Rodzic pyta: Jak się czułeś/aś w roli osoby niewidomej? Jak się czułeś/aś w roli przewodnika? Jakie trudności napotykają niewidomi podczas codziennych czynności? Jak się czują np. na ulicy? Jak możemy pomóc takim osobom?


4. "Kiedy wokół panuje cisza" – rozmowa na temat osób niedosłyszących i niesłyszących.
Rodzic prosi, aby dziecko odwróciło się do niego tyłem i zakryło uszy. Mówi, że będzie mogło odsłonić je wtedy, gdy poczuje na głowie dotyk ręki rodzica. Rodzic wypowiada cicho dowolne polecenie, np. Podejdź do okna. Następnie dotyka głowę dziecka, które odwraca się. Rodzic pyta, dlaczego dziecko nie wykonało jego polecenia. Inicjuje rozmowę na temat osób niedosłyszących i niesłyszących. Zwraca uwagę na trudności, jakie napotykają w życiu.


5. Wyjaśnienie pojęcia niepełnosprawność.
Powiedz na podstawie przeprowadzonych zabaw: Co wg. ciebie oznacza słowo niepełnosprawność? Rodzic pomaga i uzupełnia wiadomości dziecka.


Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) osoba niepełnosprawna to taka, która nie może samodzielnie, częściowo lub całkowicie zapewnić sobie możliwości normalnego życia indywidualnego i społecznego na skutek wrodzonego lub nabytego upośledzenia sprawności fizycznej lub psychicznej. wśród osób niepełnosprawnych jest bardzo wiele dzieci, które pragną bawić się i śmiać tak samo jak zdrowe dzieci.


6. Obejrzyj film pt. "Savoir-vivre wobec osób z niepełnosprawnością", który pokazuje jak możemy pomóc osobom niepełnosprawnym.


https://www.youtube.com/watch?v=NbyeqyFGTm0


7. Wykonanie KP cz. 5 str. 56
Dziecko:
− opowiada historyjkę, 
− nadaje tytuły poszczególnym obrazkom, a następnie całej historyjce,
− wypowiada się na temat zachowania Olka,
− kończy rysować koła rowerowe według wzoru.

olek i ada 56


8. Wykonanie KP cz. 5 str. 57
Dziecko:
− uzupełnia kostki domina odpowiednimi rysunkami,
− kończy rysować wózki według wzoru, a potem je koloruje.

olek i ada 57

 

 

Temat: Poznajemy inne kultury.
Wtorek 02.06.2020


1. Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby "Karim".
Książka "Olek i Ada" s. 82–83.

olek i ada ksiazka 82 - 83


– Karim jest super! – Olek, usadowiony przy rodzinnym stole, opowiadał wujkowi Jackowi wrażenia z przedszkola. – Dzięki niemu wygraliśmy konkurs na album o Warszawie. Pokazaliśmy album tacie Marty, żeby już więcej nie mówił, że Karima trzeba przenieść do młodszej grupy, bo w zerówce nie da sobie rady i będzie nam tylko przeszkadzał w nauce.
– I co, zmienił zdanie o Karimie? – spytała mama.
– Chyba tak, bo nawet mu pogratulował.
– Karim? To ten Arab, który ostatnio doszedł do waszej grupy? – upewnił się wujek.
– On nie nazywa się Arab, tylko Karim Hassan. Jego rodzice są lekarzami. Pochodzą z Egiptu i pracują w Polsce. Zostali tu po studiach medycznych. Nikt nie rysuje tak jak on – podkreślił Olek.
– Mówiłeś, że Karim nic nie umie. Stoi pod ścianą i milczy – przypomniał tata.
– Stał, bo wstydził się odezwać, ale już nie stoi.
Mama Olka położyła na stole gorące danie.
– Częstujcie się, póki ciepłe – zachęcała.
Wujek nachylił się nad półmiskiem.
– Co to takiego? Tak dziwnie pachnie.
– Kofta – arabskie kotleciki z baraniny – wyjaśniła mama.
– Arabskie... to ja dziękuję. Wystarczą mi słodycze – wujek sięgnął do talerza z ciastkami. – Kolega mówił, że te arabskie potrawy to nie dla ludzi – stwierdził. Olek podniósł na wujka zdziwiony wzrok.
– Mówisz jak mama Franka. Zabroniła mu spróbować ciastek, które mama Karima upiekła dla naszej klasy.
– Ma rację. Ja bym nie tknął tych arabskich wynalazków – powiedział wujek z przekonaniem. Olek uważał, że ciastka Karima to po prostu pycha. Zanim jednak on i jego grupa przekonali się, jak smakują, dzieci obserwowały nowego kolegę trochę nieufnie. Miał czarne włosy, czarne oczy i śniadą cerę, poza tym niczym się nie wyróżniał, ale gdy się odezwał, wywołał burzę śmiechu. Zamiast „dzień dobry” powiedział „dzobi”, a zamiast „cześć” – „ehsz”. Potem stanął pod ścianą i wcale się nie odzywał. Ściskał pod pachą misia z urwanym uchem i za nic nie chciał się z nim rozstać. Grupa uznała, że jest dziwny. W sali było tyle nowych zabawek, a on wolał starego misia. Dopiero kilka dni później, kiedy dzieci zajęły się rysowaniem, Karim odłożył misia i wziął kredki do ręki. Raz-dwa i wyczarował na kartce wyścigowe auto.
– Ładne. Narysujesz mi pociąg? – spytał Olek. Karim uśmiechnął się i raz-dwa-trzy pociąg pędził po torach.
– Brawo! – pochwaliła go pani.
Do Karima ustawiła się kolejka dzieciaków, a on rysował im samochody, pociągi, samoloty i nawet psy i koty. Potem była zabawa w pociąg i nikogo już nie śmieszyło, że nowy kolega nie mówi poprawnie po polsku. Zresztą, żeby bawić się w pociąg, wystarczy powtarzać: tu-tu, tu-tu, tu-tu. Karim „tututał” tak samo jak wszyscy. Jego miś też się przydał, bo kiedy pociąg się wykoleił, miś odegrał rolę rannego pasażera. Gdy po paru dniach Karim zachorował, wszyscy w grupie okropnie się martwili. Niecierpliwie czekali, aż wróci, żeby razem z nim tworzyć album o Warszawie. To właśnie po powrocie z choroby przyniósł ciastka, których Franek nie chciał skosztować.
– Gdyby mama Franka ich spróbowała, na pewno zmieniłaby zdanie. Są pyszne, prawda, wujku? – zapytał chytrze Olek.
Wujek przełknął ciastko, odchrząknął i zrobił niezbyt mądrą minę. – To te? – spytał, wskazując talerz z ciastkami, który prawie już opróżnił.
Olek uśmiechnął się od ucha do ucha. – Dostałem je od Karima dla Ady. Masz szczęście, że nie zdążyła wszystkich zjeść.
Wujek Jacek zaśmiał się w głos. – Zawstydziłeś mnie, mądralo. Są przepyszne. Chyba spróbuję też kotlecików, bo jak widzę, zaraz się skończą. Tylko nie mówcie cioci, że zjadłem tyle słodyczy. Rodzina obiecała zachować tajemnicę. Olek z radością przyglądał się, jak wujek pałaszuje „arabskie wynalazki”. Mamę Franka też uda się przekonać. Przecież to, co obce i nieznane, nie musi być gorsze. Grupa wymyśliła Dzień Kuchni Arabskiej w przedszkolu. Wszyscy rodzice dostaną zaproszenia ozdobione przez Karima. Pani już się zgodziła.


2. Rozmowa na temat opowiadania. Wyjaśnienie znaczenia słowa tolerancja.
Rodzic czyta dziecku tekst umieszczony pod obrazkiem na stronie 82.
Następnie dziecko odpowiada na pytanie: Co to jest tolerancja? Rodzic uzupełnie waiadomości dziecka. Rodzic prosi, aby dziecko przyjrzało się ponownie ilustracji i odpowiedziało na pytania: Czy wujek Jacek jest tolerancyjny? Dziecko uzasadnia swoją odpowiedź.


Analizowanie treści opowiadania. Wskazywanie w opowiadaniu sytuacji przedstawiających zachowania tolerancyjne i takie, które świadczą o braku tolerancji. Rodzic prosi, aby dziecko przypomniało sobie opowiadanie i wybrało z niego sytuacje świadczące o tolerancji i takie, które świadczą o jej braku.


3. Słuchanie piosenki "Inni, a tacy sami"


https://www.youtube.com/watch?v=bgfyMKxwWT0


Spróbuj nauczyć się refrenu i zaśpiewać go.


1. Na wszystkich kontynentach mieszka tyle dzieci – 
w Azji, Australii, Afryce. 
Każde dziecko wygląda inaczej 
i mówi innym językiem.


Ref.: Każde dziecko chce być szczęśliwe, 
każde dziecko chce pięknie żyć; 
mieć zawsze dobre, spokojne noce, 
mieć tylko piękne dni.


 To nie jest ważne, gdzie mieszkają dzieci, 
wszystkie chcą szczęśliwe być jak ty. 
Mieć dobrą mamę, dobrego tatę, 
chcą bezpiecznie żyć.


2. I chociaż dzieci mają różny kolor skóry, 
tak różne zabawki, książeczki, 
inną szkołę, przedszkole, ubranka, 
śpiewają inne piosenki.


Ref.: Każde dziecko...


4. Rozmowa na temat piosenki połączona z oglądaniem filmu "Dzieci świata"

 


https://www.youtube.com/watch?v=MtafvcdDOGg

 

Z jakich stron świata były dzieci występujące w filmie?
Jaki był ich kolor skóry?


5. Zabawa ruchowa "Szukamy kolorów".
Dziecko biega w rytm muzyki w jednym kierunku. Na przerwę w muzyce odnajdują w pokoju lub mieszkaniu przedmiot w kolorze wymienionym przez rodzica i stają przy nim. Zabawę powtarzamy kilka razy.


6.Wykonanie KP cz. 5 str 58.
Obejrzyj obrazek. Co robi Olek? Odszukaj na obrazku dzieci. Powiedz gdzie były schowane.

Powiedz gdzie względem krzesła jest piłka, a gdzie - skakanka. Pokoloruj piłkę.

olek i ada 58 


Temat: Dzieci z różnych stron świata.
Poniedziałek 01.06.2020


1. Posłuchaj wiersza czytanego przez rodzica z KP cz. 5 str. 55.

olek i ada 55
2. Odpowiedz na pytania:
Czego dorośli mogą nauczyć się od dzieci? Czego dzieci oczekują od dorosłych? Jakie prawa mają dzieci?
Zastanów czy wszystkim dzieciom na świecie jest dobrze i czy przestrzegane sa ich prawa.


3. Zabawa "Dzieci świata"
Popatrz na zdjęcia dzieci, opisz różnice w ich wyglądzie i zastanów się skąd pochodzą.

dzieci swiata
4. Wykonaj KP cz. 5 str. 54, 55 - Jeżyki
Narysuj swój portret, ozdób ramkę.
Nazwij zabawki i pokoloruj rysunki. Dokończ rysować zabawki wg. wzoru ze strony 54.

olek i ada 54
KP cz.4 str 27, 27 a - Zajączki


5. Obejrzyj wspólnie z rodzicami film o dzieciach z różnych stron świata pt. "My Dzieci Świata".


https://www.youtube.com/watch?v=zl_dYe03Yx0


6. Rozmowa na temat filmu:
Wymień tyle ile potrafisz dzieci występujących w filmie.
Wymień kontynenty, na których mieszkały dzieci.


7. "Dziecięce marzenia" - zajęcia plastyczne.
Wprowadzenie: Jak nazywa się święto, które zostało ustanowione dla dzieci? Kiedy je obchodzimy? Jaką niespodziankę chciałybyście otrzymać tego dnia? Jak chciałybyście spędzić ten dzień?


Na kartce formaty A4 narysuj kredkami, farbami, pastelami pracę pt. "Moje dziecięce marzenie" - podziel się swoimi pragnieniami z innymi.

 

dzien-dziecka-zyczenia

 

Temat tygodnia: Święto rodziców.   

25.05.2020 r.  - 29.05.2020 r.

 

 

Temat: Kwiaty dla mamy.

 

 29.05.2020 r.
 
1. Oglądanie kwiatów na ilustracjach. Poznawanie ich nazw. 
Dziecko dzieli nazwy kwiatów na sylaby, a następnie wyróżnia pierwszą i ostatnią głoskę w wyrazach.

  IRYS  GERBERA

RÓŻA   TULIPAN

2. Zabawa przy piosence „Rosną sobie kwiatki”.
https://youtu.be/9L4RS3kS9q  Rosną sobie kwiatki - Piosenka dla dzieci

 

Rosną sobie kwiatki na łące, na łące,                            (powoli wspina się z przysiadu, aż do wyprostu 
                                                                                        i wyciągnięcia rąk w górę)
Maki, chabry i goździki pachnące.                                (naśladuje wąchanie kwiatów)
Maki, chabry i goździki pachnące.
La la...                                                                            (kładzie ręce na biodrach i kręci nimi na boki)

 

Nazbieramy kwiatków, kwiateczków, kwiateczków,     (naśladuje zbieranie kwiatów)
Nasplatamy, nazwijamy wianeczków.                            (wykonuje rękami „młynek”)
Nasplatamy, nazwijamy wianeczków.
La la...                                                                             (kładzie ręce na biodrach i kręci nimi na boki)                                                              

 

Zaniesiemy mamie te dary, te dary,                                (maszeruje w miejscu)
Uściskamy, upieścimy bez miary.                                  (obejmuje się ramionami)
Uściskamy, upieścimy bez miary.
La, la...                                                                            (kładzie rce na biodrach i kręci nimi na boki)

 

3. Tworzenie zdrobnień.
Dziecko wymienia zdrobnienia od słowa mama, np.: „mamusia”, „mateńka”, „matula”.

 

4. Poszukiwanie określeń przymiotnikowych.
Rodzic pyta: „Jaka jest mama?” 
Dziecko opisuje mamę za pomocą określeń przymiotnikowych, np.: „czuła”, „troskliwa”, „cierpliwa”, „serdeczna”.
 
5. Dzielenie zdań z wyrazem „mama” na wyrazy.
Rodzic czyta zdania, a dziecko liczy wyrazy i układa odpowiednią liczbę klocków.
Bardzo kocham swoją mamę.       (4 wyrazy)
Moja mama lubi czerwone róże.   (5 wyrazów)
Mama gotuje pyszne obiady.         (4 wyrazy)
 
6. „Kwiatowe łamigłówki” – rozwiązywanie zadań z treścią.

Rodzic mówi zadania. Dziecko układa odpowiednią liczbę klocków, a następnie je przelicza. Dziecko może również układać działania z wykorzystaniem kartoników z odpowiednimi liczbami (liczby od 1-6) i znakami (+, =).

 

•Tata ściął z grządki 3 czerwone tulipany i 3 białe róże. Ile kwiatów razem ściął z grządki tata? (3+3=6)
•Zosia wręczyła mamie bukiet złożony z 3 róż i 2 gerber. Z ilu kwiatów składał się bukiet dla mamy? (3+2=5)
•Mama włożyła do wazonu 2 irysy i 1 gerberę. Ile kwiatów włożyła do wazonu mama? (2+1=3)
 
7. Wykonanie kart pracy.
KP4 22a – Narysuj po śladzie kwiatki dla mamy. Dokończ rysowanie rytmów zgodnie ze wzorami. Możesz wykonać to zadanie stemplując palcem maczanym w farbie („Zajączki”)
KP5 str. 44-45 („Jeżyki”)
 
8. Propozycje gier interaktywnych „Rodzina”.
 
 

 

 

 

 
Temat: Pomagam mamie i tacie.
28.05.2020 r.
 
1. Wysłuchanie opowiadania W. Widłaka „Robot”.
 
        Dzień dobry, nazywam się Wesoły Ryjek. Dziś postanowiłem zrobić cos  dla mamy. Mama pierze, rozwiesza pranie, prasuje, składa i chowa do szafy. Mama kupuje i gotuje. Mama czyta mi książki z obrazkami, a sobie – bez obrazków. Mama pisze cos  na komputerze. I robi jeszcze wiele, wiele innych rzeczy. Na jedną osobę to przecież za dużo. Oczywiście tata jej pomaga, ale przeważnie go nie ma. Nawet ja mam swojego żółwia przytulankę, który zawsze jest ze mną i mi we wszystkim pomaga – kiedy rysuję, buduję albo jem.
        Najpierw pomyślałem, że może pożyczę mamie mojego żółwia, żeby jej trochę pomógł, ale to nie był dobry pomysł. Ja też potrzebuję pomocy, więc żółwiowi byłoby trudno pomagać równocześnie mamie i mnie. Dlatego właśnie postanowiłem zrobić dla mamy specjalnego pomocnika. Robota. Widziałem takiego na filmie. Wystarczyło mu powiedzieć, co ma robić, a on odkurzał, zmywał, rozwieszał pranie, prasował
i sam nie wiem co jeszcze. W dodatku cały czas się uśmiechał.
        Pracowaliśmy z moim żółwiem przytulanką cały dzień. Robot wyszedł nam jeszcze piękniejszy jak na filmie. Miał głowę z dziurawej piłki, brzuch z kosza na śmieci, nogi z dwóch samochodzików, jedną rękę ze starej trzepaczki do piany, a drugą z kombinerek taty i mnóstwo przycisków z zakrętek i guzików – tak na wszelki wypadek. Bałem się tylko, aby nie zaczął działać, zanim go skończym, ale on zachowywał się bardzo spokojnie. 
 Kiedy był gotowy zawieźliśmy go z moim żółwiem przytulaną do mamy.
- To będzie twój pomocnik, mamo – powiedziałem.
Mama spojrzała na nas znad ciasta i foremek, bo właśnie robiła pierniczki.
- Nazywa się Robi – wyjaśniłem. – Robi robi wszystko. Widziałem na filmie. No, Robi, pomóż mamie wykrawać pierniczki. 
        Ale Robi ani drgnął. Nie chciał pozmywać, nakrywać do stołu ani nawet powiesić taty płaszcza na wieszaku, kiedy tata wrócił. I całe szczęście, że wrócił, bo już zaczynało mi się robić smutno.
       Dziś dowiedziałem się, że niedziałający robot też się może przydać. Tata spojrzał na mnie i  powiedział, ze skoro robot nie działa, to my powinniśmy zadziałać. Pomagaliśmy mamie do wieczora. I jutro też będziemy!
 
2. Rozmowa na temat opowiadania.
 
Rodzic zadaje pytania:
- Jakie czynności wykonywała mama?
- Jaki pomysł miał Ryjek?
-Jak zakończyła się historia?
 
3. „Nasze domowe obowiązki” – segregowanie obrazków.
Dziecko omawia obrazki przedstawiające różne domowe obowiązki i przypisuje je członkom rodziny: mamie, tacie, sobie, rodzeństwu. Następnie przelicza przyporządkowane obrazki i porównuje ich liczebność. Udziela odpowiedzi na pytanie: „Kto z domowników ma więcej obowiązków, dzieci czy rodzice?”
   
  
  
   
  
  
  
4. „Co robi mama, co robi tata?” – zabawa ruchowo-naśladowcza.
Idzie tata na paluszkach,                         (dziecko idzie na palcach)
cicho skrada się do łóżka.                       (kładzie palec na usta)
W mamy ucho szepcze zdanie:               (Chwyta się za ucho)
- Wstawaj, mamo, na śniadanie!             (układa dłoń przy ustach do szeptu)
 
Mama zrywa się z pościeli,                     (wyciąga ręce w górę i podskakuje)
gładzi włosy, łózko ścieli,                       (głaszcze się po włosach, gładzi kołdrę)
pędzi szybko wprost do szafy,                (biegnie w miejscu)
wkłada bluzkę – tę w żyrafy.                  (naśladuje zakładanie bluzki)
 
Stawia czajnik na kuchence,                  (naśladuje odkręcanie gazu)
potem bierze mnie na ręce:                    (robi z ramion kołyskę)
są gilgotki, jest ściskanie                       (łaskocze się i obejmuje)
plus turlanie na tapczanie.                     (turlają się na dywanie)
 
Co w tym czasie robi tata?                    (przykłada palec wskazujący do skroni)
Lista zajęć jest bogata:                            
Parzy kawę, piecze grzanki,                  (pokazuje po kolei palce jak do wyliczanki)
kładzie noże, stawia szklanki.
 
Gdy śniadanie już zjedzone,                 (głaszcze się po brzuchu)
mama mruga w moją stronę:                (mruga jednym okiem)
- Wkładaj kurtkę, halo, Wiola!             (przywołuje kogoś ręką)
Bo jedziemy do przedszkola!               (naśladuje kręcenie kierownicą)
 
Tata krztusi się ze śmiechu:                  (zatyka dłonią usta i cicho się śmieje)
- Mamo, mamo dość pośpiechu!          (macha dłonią gestem zabraniania)
Dopij kawę, pogłaszcz kota,                 (naśladuje picie i głaskanie kota)
Dzisiaj przecież jest sobota!                 (rozkłada dłonie, wierzchem do góry)
 
5. Wykonanie kart pracy.
 
KP4.24 – Przyjrzyj się ilustracjom przedstawiającym cztery rodziny. Otocz czerwoną pętlą rodzinę, która jest najmniej liczna. Otocz niebieską pętlą rodzinę, w której jest najwięcej dzieci. Narysuj w ramkach pod rysunkami tyle kropek, ile widzisz postaci każdym obrazku („Zajączki”)
KP4.24a – Narysuj drugą połowę serca według wzoru. Opowiedz, co widzisz na rysunku na dole strony. Powiedz w jaki sposób okazujesz miłość swoim bliskim („Zajączki”)
 
KP5 str. 43 i str. 46-47 („Jeżyki”)
 
 

 

Temat: Portret rodzinny.
27.05.2020 r.

 

1. Wysłuchanie wiersza E Skarżyńskiej „Ogródek mamy”.
 
 OGRÓDEK MAMY
 
Album ze zdjęciami
- to ogródek mamy.
My
w nim wyrastamy.
Z konia na biegunach,
z graniastego koła,
z lalek,
z ciuciubabki,
z berka
i z przedszkola.
A mama
woła nas czasem
do swego ogródka.
I mówi:
- Zobacz,
taki byłeś maleńki.
Taka byłaś malutka...
Jak roślinki
w ogrodzie rośniemy
dla mamy.
A ona
jest ogrodnikiem.
Dobrym i kochanym.
 
2. Rozmowa na temat wiesza.
 
Rodzic zadaje dziecku pytania:
- Co jest ogródkiem mamy w wierszu? (album rodzinny)
- Kogo przedstawiają zdjęcia w albumie? (dzieci)
- Kim jest mama? (dobrym i kochanym ogrodnikiem)
- Dlaczego mama w wierszu porównana jest do ogrodnika? (mama dba o swoje dzieci, aby zdrowo rosły, aby były bezpieczne, podobnie jak ogrodnik o swoje rośliny)
 
3. „Rodzina” – oglądanie prezentacji multimedialnej.
 
 
Rozmowa nawiązująca do prezentacji:
- Czy umiesz podać nazwy członków swojej z rodzin?
- Czym różnią się członkowie rodziny? (płcią, wiekiem, wyglądem itd.)
- Kim jest dla was mama mamy i mama taty?
- Kim wy jesteście dla nich?
- Kim jest dla was tata mamy i tata taty?
- Kim wy jesteście dla nich?
- Kim jest dla was siostra mamy i siostra taty?
- Kim jest dla was brat mamy i brat taty?
- Jak spędzacie czas wolny z rodziną?
- Co najbardziej lubicie robić z rodziną?
- Jak dzielicie obowiązki w swoich rodzinach?
- Kto to są dziadkowie? Jak mają na imię twoje babcie i twoi dziadkowie?
- Ile dzieci mają twoi rodzice? Ile masz rodzeństwa, ile sióstr, ilu braci? Jak mają na imię?
 
4. Zabawa ruchowa „Pozujemy do zdjęcia”.
 
 https://youtu.be/dxKA0073O34 Moja wesoła rodzinka
 
Dziecko porusza się swobodnie do muzyki: maszeruje, podskakuje. Na przerwę w muzyce wykonuje jakąś dowolną figurę, stając w bezruchu, jakby pozowało do zdjęcia. Zabawę powtarzamy kilka razy. Rodzic może nagrać filmik z przebiegu zabawy lub zrobić zdjęcia. 
 
5. „Kartki z rodzinnego albumu” – wspólne oglądanie rodzinnych fotografii.
 
Rodzic wspólnie z dzieckiem ogląda zdjęcia, opowiada rodzinne historie z nimi związane. Zachęca dziecko do wypowiadania się na temat wyglądu członków rodziny i ich podobieństwa oraz określania stopnia pokrewieństwa.
 
6. „Portrety moich rodziców” – wykonanie KP4.22 i KP4.23
 
Rodzic pyta dziecko, co jest potrzebne do wykonywania zdjęć. Informuje, że dawniej, kiedy jeszcze nie było aparatów fotograficznych, wygląd ludzi utrwalano na obrazach. Następnie rodzic prezentuje dziecku reprodukcje dzieł malarskich, przedstawiających portrety. Po ich obejrzeniu i omówieniu dziecko przystępuje do namalowania portretów swoich rodziców. 
KP4.22 i KP4.23 – Narysuj w ramce swoją mamę (swojego tatę). Na talerzu narysuj jej (jego) danie. Pokoloruj kredkę na jej (jego) ulubiony kolor („Zajączki”)
„Jeżyki” mogą narysować portrety rodziców na kartkach z bloku.
 
         
 
 
Temat: Niespodzianki dla naszych rodziców.
26.05.2020 r.

 

1. Wysłuchanie opowiadania S. Karaszewskiego „Pychotka dla mamy”.

 

–  Zróbmy coś słodkiego dla mamy! – zaproponował Olek. 
–  Pychotkę-smakotkę! – klasnęła w ręce Ada. – A co zrobimy?
 – Myślałem o upieczeniu ciasta... ale to trochę za trudne. Najpierw trzeba przygotować wszystkie składniki... ale nie wiem jakie! Mąkę, cukier, jajka... ale nie wiem ile. Potem wszystko trzeba długo mieszać, dodawać rodzynki, migdały, proszek do pieczenia, drożdże i jeszcze nie wiem co. Potem ciasto musi rosnąć, ale nie wiem jak długo. Potem trzeba nagrzać piekarnik – ale nie wiem, do jakiej temperatury. A potem trzeba piec, ale nie wiem, ile czasu. I nigdy nie wiadomo, czy się nie spali, czy nie zrobi się zakalec, i czy ogóle się uda. Nie, ciasto nie dla nas.
 – Jaka szkoda… – westchnęła Ada.
 – Ale wiesz co? Można pychotkę-smakotkę upiec w lodówce!
 – W lodówce? Upiec? Raczej zamrozić! 
– Pamiętasz, jak ciocia na święta piekła sernik w lodówce?
 – Sernik? Tak! Był pyszny! 
– Nie trzeba mąki, nie trzeba jajek, nie trzeba drożdży, nie trzeba proszku!
 – A co trzeba?
 – Kilka paczek biszkoptów na spód, kilka waniliowych serków z dodatkami na środek, a na wierzch – galaretka!
 – Pychotka-smakotka! Upiekła ją ciotka! – zawołała Ada. 
– No to zabierajmy się do roboty! Olek wyciągnął okrągłą blaszaną formę do tortu, postawił na stole.
 – Najpierw biszkopty! Wszedł na taboret, sięgnął do szafki po biszkopty.
 – Ja ci pomogę ułożyć! Ada zajęła się układaniem biszkoptów na blaszce.
 – Ada, nie zjadaj! Ada, to nie wypada! – zawołał Olek, gdy jego siostrzyczka zaczęła chrupać biszkopty. – Od tego ciastowania zgłodniałam! – powiedziała Ada.
 – I co? – Może być! – ocenił wspólną pracę Olek. 
– A teraz musimy przygotować galaretkę owocową! A potem ją ostudzić! Gdy będziemy galaretkę lać na sernik, nie może być za gorąca! Olek podgrzał wodę w czajniku, wlał do salaterki, wsypał galaretkę w proszku i wymieszał. Proszek zamienił się w kolorowy płyn.
 – Wygląda całkiem nieźle – ocenił Olek. – Jak w akademii pana Kleksa! Ale przydałyby się jakieś dodatki! Wyciągnął z szafki puszkę z ananasami w kompocie i otworzył ją, plastry ananasów z kompotem wlał do galaretki. Jeden krążek został na dnie puszki. Ada wyciągnęła go i zajadała ze smakiem.
– Ada, nie wyjadaj! Ada to nie wypada!
 – Ale ja jestem głodna!
 – Jesteś łakomczuszek! Rozboli cię brzuszek! Poczekaj aż wszystko będzie gotowe! 
– Kiedy będziemy robić ser? – spytała Ada. 
–  Ser znikł, a będzie sernik! – zażartował Olek, wyjmując serki waniliowe z lodówki.
 – Jeszcze rodzynki! – wyciągnął paczkę rodzynek z szafki. 
– Ja wyjmę serek z kubeczków, a ty wymieszaj go z rodzynkami – zaproponowała Ada. Przekładała serek metodą: jedna łyżeczka serka do miski, jedna do buzi. – Ada, nie wyjadaj! Ada, to nie wypada! 
– Kiedy strasznie zgłodniałam! Kiedy Olek odwrócił głowę, chwyciła kilka rodzynek i wsadziła do buzi. – Ada, widziałem! Ada, to nie wypada! 
– Ale ja jestem chłodna! – powiedziała Ada z pełną buzią. 
– Ty zawsze jesteś... nie głodna, ale łakoma! Zwykły obżartuch! Jak będziesz tyle wyjadać, to... to będziesz gruba jak beczka! Ada wzruszyła ramionami. Serek wymieszany z rodzynkami dzieci przełożyły do tortownicy, na podkład z herbatników.
 –  Galaretka już ostygła, chyba można wylewać – ocenił Olek. 
– Trochę rzadka! – powiedziała Ada.
 – To nic, w lodówce zastygnie! Wylał na serek płynną galaretkę wymieszaną z kompotem ananasowym.
 – A teraz do lodówki, niech się piecze! Olek włożył sernik do lodówki i zamknął drzwi.
 – Jak myślisz, Olku, czy już upiekł się sernik? – spytała Ada po kilku godzinach. 
– Chyba tak. Przełożymy go na tacę! Olek wyjął sernik, postawił na tacy i zdjął boki tortownicy. Niestety, sernik zamiast trząść się jak galareta, rozlał się na wszystkie strony jak rzadki kisiel, a na wierzchu, jak meduzy, pływały plastry ananasa. Herbatniki całkiem rozmiękły, zamieniając się w papkę, i całość nie była sernikiem, tylko kolorową słodką breją.
 – I co teraz? – załamała ręce Ada.
 – Zadzwonimy po pomoc! – krzyknął Olek.
 – A ty, jeśli chcesz, możesz to wszystko zjeść! 
– Nie mogę, powiedziała Ada – bo mnie mdli! Olek chwycił komórkę i zadzwonił do babci.
 – Witaj, Olku, miło, że dzwonisz! – usłyszał głos babci, a w tle głos dziadka.
 – Ja też witam! – zawołał dziadek.
 – Babciu, dziadku, pomóżcie! – zajęczał Olek.
 – Katastrofa! – Co się stało? – spytali dziadkowie. 
– Sernik nam się rozpłynął!
 – Jaki sernik?
 – Pieczony w lodówce! Na Dzień Matki!
 – Nic się nie martw! Przyjedziemy, pomożemy!
I tak byliśmy umówieni na dzisiaj z waszymi rodzicami! Dziadkowie przyjechali z ogromnym tortem, który postawili na stole, tuż przed przyjściem rodziców. Gdy przyszli rodzice, Olek 
i Ada złożyli mamie życzenia z okazji Dnia Matki. Rodzice złożyli życzenia babci, która przecież też jest mamą, ale mamą taty. A potem wszyscy siedli do stołu i zjedli pyszny tort przygotowany przez dziadków.
 – A co to takiego? – spytała mama, odkrywszy w kuchni nieudaną pychotkę-smakotkę.
 – Och, chcieliśmy upiec sernik w lodówce...
 – Ale się nie udało? – uśmiechnęła się mama.
 – Nie szkodzi, następnym razem się uda!

 

2.Rozmowa na temat opowiadania. 
 
- Na jaki pomysł wpadł Olek? 
- Jak skończyło się przygotowanie sernika? Dlaczego?
 
3.„Podwieczorek dla rodziców” – zabawa ruchowa z elementem równowagi.
 
Dziecko porusza się po pokoju, trzymając w ręku tacę, a na niej papierowy talerzyk 
i kubeczek jednorazowy. Stara się poruszać ze stojącym kubeczkiem jak najdłużej.
 
4.„Prezenty dla mamy, prezenty dla taty” – zabawa rozwijająca umiejętności językowe.
 
Rodzic prezentuje dziecku obrazki różnych przedmiotów. Dziecko nazywa je, a następnie wybiera po jednym prezencie dla rodziców i formułuje pełne zdanie zawierające określenia dotyczące tego przedmiotu, np. „Wybrałam dla mamy małe, czerwone lusterko”. 
Dziecko dzieli nazwy prezentów na sylaby, a następnie wyróżnia pierwszą i ostatnią głoskę w wyrazach.
   
  
  
  
  
  
5.Zabawy ruchowe rodzica z dzieckiem. 
 
Dziecko i rodzic wykonują razem ćwiczenia gimnastyczne według wskazówek:
https://youtu.be/FacAJxiIzh4JK Sport Zabawy z dzieckiem w domu Odc. 3 Ćwiczenia w dwójkach
 
6.„Budyniowa napoleonka” – zajęcia kulinarne.
Dziecko wspólnie z rodzicami przygotowuje deser dla rodziny.
 
BUDYNIOWA NAPOLEONKA
 
Składniki:
Krakersy – na dużą blachę około 2 paczek
2-3 budynie waniliowe lub śmietankowe
Mleko do ugotowania budyniu
Kostka masła
Cukier puder do posypania
 
Sposób wykonania:
Budynie należy ugotować wcześniej w połowie mleka przewidzianego w przepisie na opakowaniu. Po wystygnięciu ucieramy masło z budyniem na jednolitą masę. Wykładamy ciasno krakersy na blachę wysmarowaną tłuszczem i wyłożoną pergaminem. Na ułożone krakersy wykładamy masę budyniową.  Przykrywamy ją warstwą krakersów. Całość posypujemy cukrem pudrem.
 
7. Wykonanie kart pracy.
 

Wykonanie KP4. 22a  Przyjrzyj się symbolom na górze strony, które wskazują na cechy i elementy torebki mamy Julka. Otocz pętlą właściwą torebkę (Zajączki”)

Wykonanie KP5 str. 42 To rodzice Olka i Ady. Powiedz jacy są Twoi rodzice. Pokoloruj serca („Jeżyki”)

 

 

Temat: Dzień Mamy i Taty.

25.05.2020 r.

 

1. Rozwiązywanie zagadek tekstowych.
 
Rodzic kładzie na stole dwa kartonowe serca. Wyjaśnia, że należą one do osób bardzo ważnych dla dziecka. Dziecko dowie się, kim są te osoby, rozwiązując zagadki. 
 
Jest jedyna na świecie – 
Nigdzie lepszej nie znajdziecie.
Z nią można bawić się, uczyć i śmiać,
Przy niej nic złego nie może się stać.  (mama)

 

Wszystko zrobić potrafi w domu.
O tajemnicach nie powie nikomu.
Często z nim w piłkę nożną gramy
I bardzo, bardzo go kochamy.  (tata)
 
Rodzic pyta dziecko: Kim są dla dzieci mama i tata? Jak można nazwać jednym słowem te osoby? Dziecko wypowiada się. Następnie rodzic nakłada część serca na drugie serce. Dziecko z rozsypanki literowej układa wyrazy mama i tata, umieszczając je na osobnych częściach każdego serca. W części wspólnej serc rodzic pisze mazakiem wyraz rodzice. Dziecko dzieli wyrazy mama, tata, rodzice na sylaby (ma-ma, ta-ta, ro-dzi-ce), następnie rozróżniają głoski w nagłosie (na początku: mama, tata, rodzice) i w wygłosie (na końcu: mama, tata, rodzice) tych wyrazów.

 

2. Wysłuchanie wiersza A. Widzowskiej „Dla Mamy i Taty”.

 

Z okazji święta Taty i Mamy
dziś uroczyście wam obiecamy:
codziennie sprzątać swoje zabawki,
nigdy nie spadać z wielkiej huśtawki,
od mamy nigdzie się nie oddalać,
groźnych zapałek szust! nie zapalać.
Więcej nie zjemy kwaśnych jabłuszek,
bo wtedy zawsze boli nas brzuszek.
Gdy zobaczymy gdzieś muchomora,
to go nie zerwie żaden przedszkolak!
Będziemy grzeczni i przyrzekamy
słuchać uważnie taty i mamy.
Wyszorujemy ząbki starannie
i nie będziemy wariować w wannie.
Mama nas uczy drogowych znaków,
tata trenuje małych pływaków.
Lecz nikt przez pasy sam nie przechodzi
ani do wody w morzu nie wchodzi!
Od taty wiemy dużo o świecie:
że trzeba czapkę zakładać w lecie,
że się obcego pieska nie głaszcze,
bo czasem groźnie otwiera paszczę.
I na kontakty uważać mamy,
więc się od prądu z dala trzymamy!
Czytacie bajki, gdy księżyc świeci,
rano buziaczkiem budzicie dzieci,
a choć psocimy czasem troszeczkę,
to wciąż jesteśmy waszym Słoneczkiem.
Bo z rodzicami jest zawsze lato,
kochana Mamo, kochany Tato!
 
3.Rozmowa na temat wiersza.
 
Rodzic pyta dziecko: 
- Co dzieci z wiersza obiecują z okazji święta mamy i taty?
W razie potrzeby rodzic pokazuje ilustracje i pomaga dziecku przypomnieć sobie poszczególne obietnice zawarte w wierszu.

    

  

  

 

 

                  

 

 

4.Poznanie znaczenia słowa „święto” . Odnajdywanie w kalendarzu Dnia Matki i Dnia Ojca. 
 
Rodzic pyta dziecko, co według niego znaczy słowo „święto”. Dziecko swobodnie wypowiada się na temat znaczenia tego słowa. Następnie rodzic pokazuje dziecku różnego rodzaju kalendarze, ścienne, biurkowe, kieszonkowe itd. Dziecko przegląda kalendarze, odnajduje daty oznaczone czerwonym kolorem. Rodzic odczytuje nazwy świąt. Zwraca uwagę na występujące w ciągu roku święta członków rodziny, które nie są oznaczone na czerwono. Wyszukuje dzień urodzin dziecka oraz najbliższych członków rodziny. Następnie pyta jakie święto się zbliża. Wskazuje daty ustalone na święto mamy i święto taty. Informuje, że choć święto mamy i święto taty przypadają w innych miesiącach, to my będziemy je świętować razem, w tym samym dniu – 26 maja.
 
 
 
5. Zabawy ruchowe Metodą Ruchu Rozwijającego W. Sherborne.
 
•„Przywitamy się plecami” – rodzic i dziecko siadają plecami do siebie i lekkim pocierniem „witają się” plecami.
•„Naciąganie na plecy” – rodzic i dziecko nadal siedzą tyłem do siebie, chwytają się pod łokcie, rodzice naciągają dzieci na swoje plecy.
•„Domki” – rodzic wykonuje klęk podparty, dziecko przechodzi pod „domkiem”.
•„Lustro” – rodzic i dziecko siadają naprzeciwko siebie, rodzic jest lustrzanym odbiciem wykonywanych czynności np. mycie zębów, czesanie się, oblizywanie, wycieranie..., 
•„Relaks w foteliku” – dziecko siedzi pomiędzy nogami dorosłego, jest obejmowane przez niego rękami, kołysane.
 
6. „Laurka dla mamy i taty” – praca plastyczna.
 
https://youtu.be/otjMhpZvKQ0  Laurki - proste kwiaty z kółek /greeting cards, mom gift, mother day craft, paper flower
 
 

Temat tygodnia: Sport.
18.05.2020-22.05.2020

 

 

Temat: Letnie dyscypliny sportowe.
Piątek 22.05.2020

1. Rozwiązywanie zagadki słownej.
Rodzic mówi dziecku zagadkę I. Fabiszewskiej.
Ci go uprawiają,
co o zdrowie dbają.
Mówią, że każdy ruch
to zdrowy w ciele duch. (sport)
Rodzic wyjaśnia dziecku znaczenie przysłowia "Sport to zdrowie"

2. Odgadywanie zagadek związanych z dyscyplinami sportowymi rozgrywanymi na letniej olimpiadzie.
Rodzic czyta zagadkę a zadaniem dziecka jest patrząc na zdjęcia poniżej odgadnąć jaka to dyscyplina.

Są przez płotki, terenowe,
Krótko, długodystansowe,
Mogą być też slalomowe
Albo sztafetowe. (biegi)

Wyścig rozpoczęty,
Zawodnicy pedałują,
Każdy bardzo przejęty,
Bo przed metą finiszują. (kolarstwo)

Zawodnicy o boisko
Piłkę odbijają,
Do wiszących koszy,
Celnie ją wrzucają.(koszykówka)

W jakiej dyscyplinie sportu
Piłkę nogą kopiemy,
Na meczach z radością
Drużynie kibicujemy?(piłka nożna)

Zawodnicy na głowy
Czepki zakładają.
Rękami i nogami
W wodzie poruszają.( pływanie)

Zawodnicy grając w piłkę,
Rękami ją odbijają
I wysoko ponad siatką
Drugiej drużynie podają. (siatkówka)

Zawodnicy konkurują,
Który dalej skacze.
Jak nazywa się ten sport?
Czy wszyscy go znacie? (skok w dal)
 
dyscypliny letnie

3. Zabawa ruchowa z elementem skoku  "Bieg przez płotki".
Pomoce: sznurek lub paski bibuły.
Rodzic układa na podłodze szarfy (tak, jak szczeble w drabinie, z tym, że w większych odległościach), tworząc z każdej z nich prostą linię (płotek). Wyjaśnia dzieciom, na czym polega jedna z konkurencji lekkoatletycznych – bieg przez płotki. Następnie dziecko ustawia się przed ułożonymi sznurkami, pokonuje biegiem wyznaczoną trasę, przeskakując sznurki (płotki). Starając się nie nadepnąć na żaden z nich.

4. Ćwiczenia słownikowe "Przedmiot, sportowiec, dyscyplina". Tworzenie rodziny wyrazów.
Dziecko patrzy na obrazki. Nazywa przedmioty przedstawione na obrazkach i tworzy od ich nazw nazwy sportowców, a następnie nazwy dyscyplin sportowych, np.:
rower – kolarz – kolarstwo 
wiosło – wioślarz – wioślarstwo
 
dyscypliny letnie 1

5. Zabawa ruchowa „Skoki w dal”.
Dzieci ustawione są na skraju dywanu, na znak rodzica skaczą w przód obunóż.

6. Obejrzyj film o jednym z symboli olimpijskich - pochodni olimpijskiej.

Wykonaj z rodzicem swoją pochodnię zgodnie z instrukcją pokazaną w filmie.
 
7. Wykonaj KP cz.5 str 77
Naklej zielone koła obok zdjęć sportowców uprawiającycj letnie dyscypliny sportowe, a niebieskie koła na zdjęciach sportowców uprawiających zimowe dyscypliny sportowe. Rysuj po śladzie drogi kolarza do mety.
olek i ada 77
 
 
Temat: Matematyczna olimpiada.
Czwartek 21.05.2020

1. Zabawa "Powtórz rytm"
Dzieci kontynuują rytm pokazany poniżej rysując go na karcie pracy.
rytmy

2. Zadanie "Rzucamy kostką"
Dziecko rzuca kostką, następnie liczy ilość kropek i podskakuje tyle razy ile kropek wypadło na kostce. Zabawę powtarzamy kilka razy.

3. "Od najmniejszej do największej figury"
Pomoce: koperty z 6 figurami geometrycznymi w różnej wielkości.
Dziecko układa figury od najmniejszej do największej.

4. "Od najmniejszej do największej liczby"
Pomoce: kartoniki z narysowanymi kropkami od jednej kropki do ośmiu kropek.
Dziecko układa kartoniki od najmniejszej liczby kropek do największej.

5. Zabawa ruchowa „Pajacyk”
Dzieci podskakują naśladując pajacyka.

6. Zabawa matematyczna "Liczenie"
Pomoce: kartka A4, koperta, 10 patyczków lub wykałaczek lub zapałek.
Dzieci zaglądają do koperty, wysypują patyczki na kartkę.
Zabawy z patyczkami wg instrukcji rodzica:
Ile patyczków mam? Policzę je zaraz sam.
Dzieci przeliczają patyczki (10).
A teraz ułożę 5 i dodam jeszcze 5.
Na przeliczenie mam znowu chęć.
Przeliczają dodane patyczki.
Patyczki teraz się rozsypały,
obok kartki pospadały.
Dzieci przechylają lekko kartkę tak, aby spadło kilka patyczków. Przeliczają ile zostało, ile spadło, ile było.
Z tych patyczków ułożę coś ładnego
A ty podziwiaj rodzicu.
Dzieci układają wymyślony przez siebie wzór. Nazywają co ułożyli.

7. Zabawa "Układanie obrazków wg. wzoru".
Dzieci wstają, zabierają kartkę, na której leżą patyczki, przenosząc do stolika tak aby patyczki nie spadły.
Rodzic na kartce pokazuje wzór domku ułożonego z 6 patyczków i z 4, to płotek. Następnie gwiazdę z 8 patyczków i zygzaki z 10 patyczków.
Dzieci po kolei układają wzory, powinny zapamiętać z jakiej ilości patyczków jest wzór.
Rysowanie z pamięci. Dzieci odkładają patyczki do kopert. Na kartkach rysują zapamiętane wzory.

 

 

Temat: Wyścigi.
Środa 20.05.2020


1. Słuchanie opowiadania P. Beręsewicza Wyścigi.
Książka "Olek i Ada"  s. 94–95.
Dzieci otwierają książki  i słuchają opowiadania czytanego przez R.

olek i ada ksiazka 94-95

 

W Dniu Sportu przed wyścigiem w workach Olek był pewny swego. Tymczasem niespodzianka!
Ola jak zając wyskoczyła mu zza pleców i pierwsza wpadła na metę. Zabrzmiały brawa, a Olek nadął się i burknął:
– Na pewno miała luźniejszy worek!
– Następnym razem stań do wyścigu ze ślimakiem – zaproponowała mama, ale Olek wzruszył ramionami.
– A co to za przyjemność wygrać ze ślimakiem? – prychnął. – Przecież ze ślimakiem nie można przegrać!
– To znaczy, że przyjemność jest wtedy, kiedy można przegrać, tak? – spytała mama. – W takim razie wypadałoby chyba umieć przegrywać, co?
– Jak to umieć przegrywać? – zdziwił się Olek.
– Po prostu: najpierw starać się wygrać, a jeśli się nie uda, pogratulować zwycięzcy i następnym razem starać się jeszcze bardziej.
– To trudne – zmartwił się Olek.
Mama uśmiechnęła się czule.
– Wiem, synku – powiedziała.


2. Rozmowa na temat opowiadania.
Dzieci przyglądają się ilustracjom w książce na stronach 94 i 95, odpowiadają na pytania:
Jak zachował się Olek po zakończeniu wyścigu?
Co ty zrobiłbyś na miejscu Olka?
Co poradziła Olkowi mama?


3. Omówienie znaczenia słów fair play. Tworzenie sylwetek: prawdziwego sportowca i kibica.
Popatrzcie na napis poniżej w języku angielskim fair play, rodzic wam go odczyta. Z czym kojarza sie wam te słowa? Jak należy postępować, aby być dobrym sportowcem? Jak nazywa się ludzi zainteresowanych daną dyscypliną sportową i przychodzących np. na stadion, aby obejrzeć mecz? W jaki sposób powinien zachowywać się kibic?

 

FAIR PLAY


CIEKAWOSTKA
Zasada zdrowej rywalizacji sięga starożytnej Grecji. Fair play to (z języka angielskiego) zbiór zasad obowiązujących w grze lub walce sportowej, których przestrzeganie pozwala na uczciwe i szlachetne jej rozegranie.
Prawdziwego sportowca, a także kibica wyróżnia godne zachowanie – zarówno w sytuacji zwycięstwa, jaki i porażki.


4. Zabawa ruchowa "Rzut do celu"
Pomoce: kule z papieru, pudełko plastikowe.
Dziecko staje w odległości trzech kroków od pudełka i rzuca kulami z papieru do niego.


5. Praca techniczno-konstrukcyjna Model boiska do piłki nożnej. Rozwijanie sprawności manualnej i wyobraźni przestrzennej.
Pomoce: duże pudełko w kształcie prostokąta, papier kolorowy, nożyczki, klej, farby i pędzle, kredki, figurki ludzików, zwierzątek, mała kulka.
Popatrzcie na zdjęcia stadionów piłkarskich. Zwróćcie uwagę na znajdujące się w środku stadionu boisko do piłki nożnej oraz trybuny dla kibiców.

stadion

 

stadion 1

 

stadion 2
Wykonajcie z rodzicami model boiska. Dzieci oklejają dno dużego pudełka zielonym papierem, białą farbą malują linie, wyznaczając obręb boiska. Oznaczają miejsca dwóch bramek. Następnie rozkładają boki pudełka i malują na nich trybuny – miejsca siedzące dla kibiców. Na koniec dzieci ustawiają figurki sportowców (ludzików, zwierzątek – po 11 zawodników na każdą drużynę) oraz figurki sędziów. Rodzic wprowadza piłkę do gry – małą kulkę. Dzieci poruszają figurkami i kulką, rozgrywają mecz.


Ćwiczenia gimnastyczne
Zapraszam do wykonania ćwiczeń zgodnie z propozycjami w tabelce. Dziecko rzuca kostką a rodzic wybiera ćwiczenie, które dziecko ma wykonać.

gimnastyka

 

Temat: Piłki sportowe.
Wtorek 18.05.2020


1. Słuchanie wiersza I. Fabiszewskiej "Gimnastyka".
Rano wstaję,
wkładam dres.
Otwieram okno,
miło jest.
Skaczę w górę,
skaczę w bok,
i do tyłu
robię skok.
Ręce w przód,
ręce w tył.
Ćwiczę, abym
zdrowy był.


2. Rozmowa z dziećmi na temat wiersza.
Pytamy: O czym była mowa w wierszu?
Dlaczego należy wykonywać różnego rodzaju ćwiczenia ruchowe?
Ile czasu powinniśmy poświęcać na gimnastykę i jak często powinniśmy ćwiczyć?
Czy gimnastyka to także uprawianie sportu?
Dlaczego?
Rodzic powtarza wiersz a dzieci wykonują opisane w nim czynności.


3. Zabawa Zrób to co ja – kształtowanie pamięci ruchowej.
Pomoce: piłka.
Rodzic wykonuje wymyśloną przez siebie sekwencję ruchów z piłką, np. 2 razy odbija piłkę od podłogi, raz rzuca piłkę w górę. Dziecko odtwarza wiernie pokazane przez rodzica ruchy.


4. Samodzielne doświadczenia z piłkami.
Poszukajcie w domu piłek i zgromadźcie je wszystkie na dywanie.
- Pogrupujcie piłki wg. wielkości, wskażcie najmniejszą i największą.
- Porównajcie kolory piłek i wzory na piłkach. Wskażcie te które są do siebie najbardziej podobne.
- Porównajcie fakturę i twardość piłek. Określcie jakie są one w dotyku, jaką mają powierzchnie (np. szorstkie, miłe twarde).
- Porównajcie masę piłek. Ułóżcie je na wadze i sprawdźcie, która jest najcięższa, a która najlżejsza. Zastanówcie się czym są wypełnione.
- Sprawdźcie czy wszystkie piłki odbijają się tak samo od podłogi.
- Pogrupujcie piłki wg. kształtu. Czy któraś ma inny kształt? Poniżej macie zdjęcie piłki do rugby, ona nie jest okrągła.
- Zastanów się jakie znasz dyscypliny sportowe, w których używa się piłki. Dlaczego piłki wykorzystywane w poszczególnych dyscyplinach sportowych różnią się od siebie?

piłka do rugby

piłki


5. Praca z  KP cz. 5 str 78
Połącz liniami zdjęcia piłek ze zdjęciami przedstawiającymi odpowiednie dyscypliny sportowe.
Policz piłki w pierwszym koszu. Dorysuj w drugim koszu tyle piłek, aby w obu koszach było ich po równo.

olek i ada 78

 

Temat: Olimpiada.
Poniedziałek 18.05.2020

1. Poznanie symboli olimpijskich
Popatrzcie na zdjęcie poniżej. Co przypomina ten kształt? Jest to symbol olimpijski, który widnieje na fladze olimpijskiej, wciąganej na maszt podczas ceremonii otwarcia olimpiad sportowych. Czy byłyście kiedyś na olimpiadzie sportowej lub oglądaliście, np. w telewizji, transmisje z olimpiady sportowej?  Popatrzcie na zdjęcie i policzcie koła, które z nich znajdują się na górze, a które – na dole.

kola  olimpijskie

 

flaga olimpijska
CIEKAWOSTKA:
Przecinające się różnokolorowe koła na fladze olimpijskiej symbolizują zarówno różnorodność (kolory), jak i jedność (koła łączą się ze sobą) ludzi mieszkających na całym świecie. Poszczególne kolory kół symbolizują kontynenty: niebieski – Europę, czarny – Afrykę, czerwony – Amerykę, żółty – Azję, zielony – Australię. Kolory te zostały dobrane tak, aby przynajmniej jeden wystąpił na fladze każdego państwa.


2. Zabawa dydaktyczna "Dyscypliny sportowe"
Popatrzcie na obrazki poniżej i opowiedzcie rodzicowi co na nich widzicie. Jak jednym słowem można nazwać to, co jest przedstawione na obrazkach? SPORT Co to jest sport? Jakie znacie dyscypliny sportowe? Jakie dyscypliny sportowe uprawiamy latem, a jakie zimą? Dlaczego ludzie uprawiają sport? Gdzie można uprawiać sport?

dyscypliny sportowe. 4

 

dyscypliny sportowe. 4


3. Zabawa ruchowa z elementem równowagi – Gimnastyka artystyczna.
Dziecko maszeruje po pokoju zgodnie z rytmem wystukiwanym przez rodzica. Na przerwę w grze zatrzymuje się w miejscu, przyjmując dowolną pozę w staniu na jednej nodze.


4. Zapoznanie z jedną z olimpijskich dyscyplin sportowych – gimnastyką artystyczną.
Obejrzyjcie film prezentujący jedną z olimpijskich dyscyplin sportowych - gimnastykę artystyczną.


https://www.youtube.com/watch?v=JPxTsqvlj64


Jakie rekwizyty były wykorzystywane podczas ćwiczeń?


5. Zabawa ruchowa "Taniec artystyczny"
Spróbuj zatańczyć do muzyki z wykorzystaniem dowolnego rekwizytu może to być np. wstążeczka, pasek z kolorowej bibuły, chustka itp.


6. Odnajdywanie rymów do nazw dyscyplin sportowych. Ćwiczenia słuchu fonematycznego.
Podaj rymy do dyscyplin sportowych:
siatkówka - (mrówka)
szermierka - (tancerka)
zapasy - (bobasy)
wioślarstwo - (malarstwo)
łucznictwo - (czytelnictwo)
piłka - (zmyłka)
triatlon - (balon)


7. Praca plastyczna "Koła olimpijskie"
Stwórzcie koła olimpijskie korzystając z wzoru poniżej. Możecie je ozdobić palcami zamoczonymi w farbie lub wykleić plasteliną.

koa-olimpijskie-do-wyklejania

koa-olimpijskie-1

 

koa-olimpijskie-2

 

Temat tygodnia: Na majowej łące

11.05 - 15.05

 

Temat: Kolory wiosny.

Piątek 15.05.2020

 

1. Słuchanie wiersza I. R. Salach Tęcza.
Pomoce: pędzel, kartka z bloku technicznego, farby w kolorach: czerwonym, niebieskim, żółtym, pomarańczowym, fioletowym, zielonym, granatowym.
Rodzic recytując wiersz, maluje jednocześnie farbami barwne łuki, zaczynając od dołu.

Tęcza ma siedem kolorów,
kolorów siedem ma.
Wymienił je Karolek, 
wymienię je i ja.
Kolor fioletowy
pierwszy przyszedł mi do głowy.
Granatowy kolor
ciemny dla oka jest przyjemny.
Za nim będzie błękit 
jak błękitne niebo.
Potem zieleń traw.
Nie pytaj mnie, dlaczego.
Barwa żółta jak słoneczko
i pomarańczowa,
na końcu czerwona –
i tęcza gotowa.

2. Rozmowa na temat wiersza.
Rodzic pyta: Ile kolorów ma tęcza? Jakie kolory występują w tęczy? Obok jakiego koloru znajduje się np. kolor pomarańczowy? Pyta również o położenie innych kolorów. Co to jest tęcza? Jak powstaje tęcza? Jaki kształt ma tęcza?
tecza
CIEKAWOSTKA:
Tęcza to zjawisko optyczne i meteorologiczne. Powstaje na niebie wtedy, kiedy pada deszcz i świeci słońce. Dzieje się tak dlatego, że promienie słońca, kierując się w stronę ziemi, napotykają na swojej drodze krople wody. Przechodzą przez nie, w wyniku czego białe światło słoneczne zmienia się w wielobarwne widmo. Tworzy na niebie kolorowy most.

3. "Poszukiwanie kolorów tęczy" - utrwalanie barw podstawowych i barw pochodnych.
Pomoce: trzy koła wycięte z bibuły, w kolorach podstawowych: żółtym, czerwonym i niebieskim.
Rodzic wręcza dziecku trzy koła wycięte z bibuły, w kolorach podstawowych: żółtym, czerwonym i niebieskim. Dzieci nakładają je na siebie. Obserwują pod światło powstałe kolory pochodne i je nazywają: fioletowy, zielony, pomarańczowy. Przypominają, jakie kolory należało ze sobą połączyć, aby je otrzymać.

4. KP cz. 5 str. 32
Przypomnij rodzicowi , jakie kolory powstaną ze zmieszania tych barw. Pokoloruj białe plamy na odpowiednie kolory.
Pokoloruj rysunek. Użyj tylko kredek żółtej i niebieskiej.
olek i ada 32
5. Przeprowadzanie doświadczeń "Czarujemy tęczę".

Pomoce: lusterko, płaskie naczynie wypełnoine wodą, biała kartka, latarka, płyta CD, szklanka, małe lusterko.
Rodzic proponuje dziecku samodzielne wyczarowanie tęczy. Dziecko zajmuje miejsce przy stoliku, na którym rodzic wcześniej zgromadził potrzebne pomoce. Dziecko manipuluje przedmiotami tak, aby uzyskać tęczę.
  •  Zanurzają lusterko w płaskim naczyniu wypełnionym niewielką ilością wody, tak aby było ono z jednej strony oparte o ściankę naczynia. Na zanurzoną powierzchnię lusterka kierują światło latarki. Przed lusterkiem trzymają białą kartkę tak, aby padało na nią odbite światło. Obserwują, jaki będzie efekt, wyciągają wnioski.
  •  Biorą do rąk płytę CD i ustawiają ją tak, aby odbijało się od niej światło słoneczne. Obserwują, jaki będzie miało ono kolor. Wyciągają wnioski.
  • Wkładają do szklanki małe lusterko, ustawiając je tak, aby z jednej strony było oparte o dno, a z drugiej strony o ściankę (musi być pochylone). Wypełniają szklankę wodą do ¾ pojemności i ustawiają ją tak, aby promienie słońca padały bezpośrednio na powierzchnię lusterka. (Jeśli nie ma słońca, można do tego celu użyć latarki). Obserwują kolory odbijanego światła (najprawdopodobniej pokaże się ono na suficie). Wyciągają wnioski

 

6. KP cz. 5 str. 41

Dokończ kolorować tęczę. Wyjaśnij, kiedy i dlaczego ona powstaje.
Rysuj po śladach.
Wykonanie KP cz. 4 str. 33 - Pokoloruj tęczę zgodnie z kodem na dole strony (grupa Zajączki)
Wykonanie KP cz. 3 str. 26.b - Narysuj motyla oburącz. Pokoloruj rysunek (grupa Zajączki).
 olek i ada 41
Drodzy rodzice, własnie skończyliśmy omawiać temat tygodniowy: Na majowej łące. Dzieci z grupy "Jeżyki" mogą uzupełnić zadania w kartach pracy cz. 5 od str. 28 do str. 41.

Dzieci z grupy „Zajączki” mogą uzupełnić wszystkie karty pracy z cz. 3 „Plac Zabaw”. 

 

Temat: Zabawy na łące

Czwartek 14.05.2020

 

1. Wprowadzenie do tematu – rozwiązywanie zagadki słownej

Wiosną kolorowa, pełno kwiatów w koło.

Wiele tu owadów, wszystkim jest wesoło.

Trawa się zieleni, pszczoła nektar spija.

Dzieci grają w piłkę, czas tu szybko mija. (łąka)

 

2.Zabawa matematyczna „Biedronka”

Rodzic układa na dywanie 10 kolorowych klocków – są to kwiaty, pod kwiatkiem chowa biedronkę narysowaną na kartce i wyciętą – biedronka jest takiej wielkości żeby po przykryciu klockiem była pod min schowana. Dziecko się odwraca a rodzic chowa biedronkę pod klockiem. Rodzic informuje dziecko, że biedronka ukryła się np. pod piątym kwitkiem z lewej strony. Dziecko wskazuje odpowiedni kwiat i odszukuje biedronkę. Zabawę powtarzamy kilkakrotnie zmieniając miejsce ukrycia biedronki.

 

3.Określanie położenia owadów.

Sylweta owada (np.: ważki, pszczoły, pasikonika, motyla, mrówki) – jedna dla dziecka. Rodzic informuje, że owady wybierają się na zwiedzanie najbliższej okolicy. Prosi, aby dziecko wybrało sobie jednego owada i ułożyło go w dowolnym miejscu w pokoju. Następnie dziecko określa położenie swojego owada, budując poprawne pod względem gramatycznym zdanie, np.: Pszczoła usiadła za kwiatkiem. Motyl usiadł na półce. Mrówka weszła między książki.

 

4. "Ślimak, ślimak, pokaż rogi” – poznawanie wyglądu ślimaka i jego zwyczajów.

Popatrzcie na zdjęcie ślimaka. Czy znacie popularną rymowankę o ślimaku: Ślimak, ślimak, pokaż rogi. Dam ci sera na pierogi.Czy ślimak ma rogi i czy lubi ser ?

slimak

 

CIEKAWOSTKA:

Ślimak nie ma rogów tylko czułki, na końcu których są umieszczone oczy (pokazuje, gdzie znajdują się czułki). Czułki pomagają ślimakom dobrze orientować się w otoczeniu. Ślimak najbardziej lubi świeże liście. Najczęściej wybiera sobie miejsca, gdzie jest dużo wilgoci – nie lubi suszy, czyli okresu bez deszczu. Zamyka się wtedy w skorupce i czeka na lepszą pogodę.

 

5. Ćwiczenia manualne Ślimaki.

Potrzebne będą: plastelina, podkładka, zielona kartka z bloku technicznego, nożyczki.

Dzieci robią dwa wałeczki z plasteliny w wybranym kolorze, a następnie dłuższy zwijają, formując muszelkę ślimaka, którą umieszczają na krótszym wałeczku. Gotowe ślimaki kładą na liściach wyciętych z zielonego papieru.

 

6. KP cz 5 str. 37

 

Uzupełnij pętle odpowiednimi obrazkami zwierząt, roślin (odszukanymi wśród naklejek) tak, aby w każdej z nich było po sześć obrazków.

 

To rysunki dżdżownic. Powtórz ich nazwę. Pokoloruj rysunki. Czy wiesz, dlaczego dżdżownice są pożyteczne?

 

Wykonanie KP328b - Na każdej gąsienicy pokoloruj tyle jej części, ile wskazuje liczba obok niej (grupa Zajączki).

 

olek i ada 37

 

KP cz.5 str. 38

 

Posłuchaj zagadek. Narysuj w ramkach ich rozwiązania. Ułóż zagadkę o innym mieszkańcu łąki i przedstaw ją rodzicom.

 

Dokończ rysować biedronki według wzoru. Pokoloruj rysunki.

olek i ada 38

 

Ćwiczenia gimnastyczne.

Pomoce: Paski kolorowej bibuły (dla dziecka), odtwarzacz CD, nagranie muzyki do marszu, nagranie dowolnej muzyki.

Zgodnie z muzyką. Dzieci maszerują po obwodzie koła na palcach, kiedy nagranie muzyki jest głośne, a w przysiadzie, kiedy nagranie muzyki jest ciche.

Tańczące bibułki. Przy nagraniu dowolnej muzyki dzieci swobodnie tańczą i poruszają paskami bibułki trzymanymi najpierw w prawej, a potem w lewej ręce. Podczas przerwy w grze przykucają i układają na podłodze z bibułki dowolne kształty.

Po kole. Dzieci układają na podłodze koła z bibułki i skaczą dookoła nich obunóż, w jedną i w drugą stronę.

Powitania bibułką. Dzieci dotykają bibułką różnych części ciała wymienianych przez Rodzica.

Jak najwyżej. Dzieci wyrzucają bibułkę do góry, obserwują jej opadanie i łapią ją tuż nad podłogą.

Sprytne palce. Dzieci chwytają palcami stopy bibułkę leżącą na podłodze i podają ją sobie do rąk.

Rysujemy ósemkę. Dzieci przekładają bibułki z ręki do ręki na kształt ósemki pomiędzy rozstawionymi nogami.

Wiatr i wiaterek. Dzieci dmuchają na paski bibuły z większym i z mniejszym natężeniem.

Latające owady. Dzieci zgniatają bibułki w kulki, rzucają przed siebie i podążają ich śladem.

Marsz z muzyką. Dzieci rytmicznie maszerują dookoła pokoju przy nagraniu marszowej melodii. Podczas przerwy w grze przykucają i wyskakują w górę.

 

 

Temat: Mieszkańcy łąki.

Środa 13.05.2020

 

1. Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby „Barwy ochronne”

Ilustracje do opowiadania znajdują się w książce "Olek i Ada" str. 74 - 77

olek i ada ksiazka 74-75 

olek i ada ksiazka 76-77 

Mała, zielona żabka siedziała na skraju wiosennej łąki i z zachwytem przypatrywała się bajecznie kolorowym motylkom, które z trudem można było odróżnić od kwiatów rosnących w zielonej trawie.

Jakie one piękne, kolorowe, cudne! – wzdychała raz po raz.

Postanowiła podejść bliżej, żeby się nacieszyć widokiem motyli. Zanim weszła w trawę, rozejrzała się trwożnie. Jak wszystkie żaby bała się długonogiego bociana, który na pewno chciałby ją zjeść. Nigdzie nie zobaczyła ani czerwonych nóg, ani czerwonego dzioba, ani białych skrzydeł. Śmiało więc ruszyła przez łąkę, aż doszła między barwne kwiaty i równie barwne motyle. Zadarła zielony łepek, żeby się im przyjrzeć. Iskierki słonecznego światła tańczyły na płatkach kwiatów i na skrzydełkach motyli. To był przepiękny widok. Wtem na łąkę padł cień. Jeden, drugi, dziesiąty. „Bociany!” – przestraszyła się żabka. Zadarła zieloną głowę jeszcze wyżej i odetchnęła z ulgą. Ptaki, które przyleciały nad łąkę, miały czarne pióra i były mniejsze od bocianów. Żabka mogła nadal podziwiać kolorowe motyle.

Ale gdzie się one podziały? Przed chwilą fruwały przed zielonym noskiem żabki, a teraz zniknęły. Jak to możliwe?

Uważaj, nadepniesz na mnie. Co tu robisz? – spytał zielony pasikonik.

Przepraszam. Szukam motyli – wyjaśniła żabka. – Dlaczego ukryłeś się pod liściem? Czy w pobliżu jest bocian? – zaniepokoiła się.

Bociana na szczęście nie widziałem, za to widzę mnóstwo motyli. Udają kwiaty, żeby zmylić ptaki, które na nie polują.

Naprawdę? – żabka nie mogła się nadziwić.

Rzeczywiście, pośród kwitnących kwiatów siedziały kolorowe motylki. Były tak barwne jak kwiaty, więc trudno je było zauważyć. Gdy tylko czarne ptaki odleciały, motyle poderwały się do lotu. Ich skrzydełka znów migotały w słońcu najpiękniejszymi barwami.

Są kolorowe jak kwiaty, żeby oszukać tych, którzy na nie polują – zrozumiała żabka. – Też chciałabym być taka kolorowa – westchnęła z rozmarzeniem.

Lepiej nie. Motyle mają swoje barwy ochronne, a ty i ja swoje. Chodźmy tam, gdzie jest bardziej zielono, tak będzie bezpieczniej.

Naprawdę? – żabka nie mogła uwierzyć, że jest zielona nie bez powodu. Dopiero gdy zielony pasikonik usiadł między zielonymi źdźbłami trawy i całkiem przepadł żabce z oczu, uwierzyła, że sama też może się ukryć przed wzrokiem bociana.

Teraz żaden bocian mnie nie zobaczy – szepnęła, wskakując w gęstą trawę.

Nie zobaczy, chociaż na twoim miejscu nie bałbym się bociana aż tak bardzo. On woli myszy, dżdżownice, ryby i, niestety, pasikoniki. Żaby nie bardzo mu smakują.

Naprawdę? – żabka aż otworzyła zielony pyszczek. Była malutka, więc to naturalne, że wciąż się dziwiła

 

2. Rozmowa na temat opowiadania.

 

Dzieci przyglądają się obrazkom w książce i opowiadają o łące w maju. Wymieniają nazwy kwiatów i zwierząt, które występują na łące.

Odpowiadają na pytanie:

Dlaczego motyle są kolorowe, a żaby i pasikoniki zielone?

Jakie znacie jeszcze inne zwierzęta, które mają swój wygląd zewnętrzny (barwy) dostosowany (dostosowane) do środowiska, w którym żyją?

 

3. Utrwalenie pojęcia owady.

Popatrzcie na ilustrację poniżej. Jak można jednym słowem nazwać przedstawione na zdjęciach zwierzęta? Spróbujcie odczytać ich nazwę pod ilustracją.

laka owady

OWADY

 

CIEKAWOSTKA:

Owady to najliczniejsza grupa zwierząt. Bardzo różnią się od siebie wyglądem i wielkością, ale mają także cechy wspólne. Prawie wszystkie posiadają dwie pary skrzydeł. Jedynym wyjątkiem jest mucha, która ma jedną parę skrzydeł. Owady odgrywają w przyrodzie istotną rolę. Zapylają rośliny, oczyszczają glebę z różnych martwych organizmów, produkują np. miód. Wśród owadów są także szkodniki, które niszczą lasy, uprawy, zapasy zgromadzone przez ludzi. Często są także nosicielami różnych chorób.

 

4. Zabawa ruchowa „Mieszkańcy łąki”

Rodzic pokazuje kolejno zdjęcia: pszczoły, żaby, ślimaka. Dziecko porusza się w różnych kierunkach w sposób charakterystyczny dla zwierzęcia znajdującego się na zdjęciu.

 

5.Zabawa słowna „Układanie zdań”.

Dziecko wybiera sobie jednego owada z ilustracji powyżej, który wydaje mu się najbardziej interesujący. Układa krótkie zdanie z nazwą wybranego owada. Przelicza słowa w zdaniu i pokazuje ich liczbę na palcach.

 

6. Zabawa „Dostrzeganie symetrii”

Popatrzcie na ilustracje motyla, przez jego środek przechodzi linia. Zasłońcie raz jedną raz drugą połowę motyla białą kartką, co można zauważyć? Tak połowy motyla z lewej i z prawej strony są takie same. A czy wiecie jak nazywa się ta linia, która dzieli motyla na pół? To oś symetrii, dzieli motyla na dwie takie same połowy.

motyl symetria

 

Poniżej macie pokazane inne owady, które zostały podzielone osią symetrii. Zauważyć można, że połowy owadów są takie same.

owady symetria 2

 

7. Praca plastyczna „Symetryczny obrazek”

Złóż kartkę na pół, linia zgięcia to będzie oś symetrii. Namaluj farbami na jednej połowie wybranego przez siebie owada, następnie złóż kartkę i zobacz jakiego masz owada.

motyl praca plastyczna

 

8. Wykonanie karty pracy cz. 5 str 33, 36.

Pokoloruj rysunek zgodnie z kolorami kropek.

Wykonanie KP328.b - Pokoloruj obrazek zgodnie z kodem. Powiedz, co przedstawia obrazek (grupa Zajączki).

olek i ada 33

 

Nazwij zwierzęta narysowane na klockach. Odszukaj wśród naklejek ich zdjęcia. Naklej zdjęcia po prawej stronie, na klockach o takim samym kształcie, jaki mają klocki z obrazkami. Rysuj po śladach motyli. Pokoloruj rysunki.

olek i ada 36 

 

Temat: Motyle na łące.

Wtorek 12.05.2020

 

1. Słuchanie wiersza pt. "Skąd motylki się biorą na świecie?"

 

Podejdźcie dzieci do mnie na chwileczkę,

opowiem wam zaraz krótką bajeczkę.

O motylku kolorowym zaraz się dowiecie,

co się zastanawiał skąd się wziął na świecie?

A teraz słuchaj uważnie drogi kolego,

Bo wszystko zaczęło się dnia pewnego,

Gdy motyla mama jajeczka na listkach składała

I nikomu się zbliżyć do nich nie pozwalała.

Z tych małych jajeczek gąsienice się powykluwały,

I listki dookoła ciągle obgryzały,

Bo głodomory z nich były niebywałe

i zawsze brzuszki lubiły mieć napęczniałe.

Gdy urosły już odrobinę, to postanowiły odpocząć chwilę.

Znalazły pod gałązką zakątek mały,

gdzie dookoła kokonem się poowijały.

I tak w tym kokonie przez tygodni kilka,

siedziała sobie poczwarka motylka.

Aż w końcu kokon popękał wszędzie,

I zaraz z niego motylek będzie.

Wyszedł powoli, nóżki rozprostował,

Zaczął nagle latać, w powietrzu „szybował”

A potem kolorowe skrzydełka wystawił do słonka

Motylków zaraz będzie cała pełna łąka.

Czy teraz już kochane dzieci wiecie,

Skąd motylki borą się na tym świecie?

 

2. Popatrzcie na ilustracje poniżej i spróbujcie odpowiedzieć na pytania:

- co składała mama motyla na listku? (jajeczka)

- co się wykluło z jajeczek? (gąsienice)

- co siedziało w kokonie? (poczwarka)

- co powoli wyszło z kokona? (motylek)

laka cykl-życiowy-motyla 

Dziś poznaliście nowe słowa: kokon, poczwarka. W kokonie, czyli takim cieplutkim mieszkaniu mała poczwarka czeka do chwili, gdy będzie mogła z niego wyjść, by stać się pięknym motylem.

 

3. Obejrzyjcie krótki film właśnie o tym, jak z jajka powstaje motyl.

 

https://www.youtube.com/watch?v=kVm5k99PnBk

 

4. "Czarujemy kwiaty" - ćwiczenia dłoni.

Potrzebne będą chustki szyfonowe (jeśli nie ma można zastosować do tego ćwiczenia bibułe lub gazety). Rodzic daje dziecku szyfonową chustkę. Dziecko zwija chustkę i trzyma ja w prawej, zaciśniętej dłoni. Następnie bardzo powoli rozluźnia uścisk - kwiat się rozwija. Dziecko przekłada chustkę do lewej dłoni i powtarza ćwiczenie. Zabawę powinno się kilkakrotnie powtórzyć.

 

5. Historyjka obrazkowa "Cykl rozwoju motyla"

Kartkę formatu A4 podzielcie na pół w pionie i poziomie, ponumerujcie pola od jeden do czterech, następnie przyklejcie porozcinane obrazki z karty pracy poniżej i ułóżcie historyjkę cyklu rozwoju motyla. Można też zamiast gotowej karty pracy samodzielnie narysować w okienkach kolejne etapy rozwoju motyla.

 

laka cykl-motyl karta pracy -

Wykonanie KP.28a - Zobacz jak rozwija się motyl. Umieść brakijące nalepki we właściwych miejscach. Ponumeruj odpowiednio obrazki - wpisz w ramki rosnącą liczbę kropek (grupa Zajączki).

 

 

6. Ćwiczenie spostrzegawczości "Motyle"

Popatrz na ilustracje i powiedz w jakich kolorach są motyle?

Powiedz, których motyli jest najwięcej? Policz motyle, których jest najwięcej.

Powiedz, których motyli jest najmniej? Policz je.

 

laka motyl liczenie

 

7. Wykonanie KP cz.5 str 40

Pokoloruj rysunki motyli, które tworzą pary z podanymi obrazkami.

 

olek i ada 40

 

 

 

8. Posłuchaj piosenki "Bąki z łąki" w wykonaniu zespołu Urwisowo

 

https://www.youtube.com/watch?v=eOOfjYBIyak

 

 

Temat: Wycieczka na łąkę.

Poniedziałek 11.05.2020

 

1. Wycieczka na majową łąkę.

Zapraszamy Was dzisiaj na wycieczkę na majową łąkę razem ze Skrzatem Borówką.

 

Obejrzyjcie film wspólnie z rodzicami, zwróćcie uwagę jakie zwierzęta i rośliny możemy zobaczyć na łące.

https://www.youtube.com/watch?v=eOOfjYBIyak  "Wędrówki Skrzata Borówki” - łąka

 

Rozmowa na temat filmu:

- Jak wygląda łąka?

- Jakie rośliny rosną na łące?

- Jakie zwierzęta spotkamy na łące?

- Kto korzysta z łąki?

 

2. Zabawa dydaktyczna „Rośliny na łące”

Popatrz na zdjęcia roślin rosnących na łące. Spróbuj je nazwać i opisać ich wygląd.

 

 

laka 1

MNISZEK LEKARSKI - DMUCHAWIEC

 

laka 2  laka 3

KONICZYNA

 

laka 4

STOKROTKA

 

laka 5

NIEZAPOMINAJKA

 

3. Poznanie budowy kwiatu i wskazywanie jego części.

 

Popatrz na zdjęcie mniszka lekarskiego są na nim zaznaczone jego części. Rodzic czyta dziecku jakie części ma mniszek i wskazuje je na zdjęciu.

laka 6 

Popatrz na ilustrację mniszka pospolitego zwanego dmuchawcem, rodzic przeczyta Ci jego części, powtórz je i spróbuj wskazać na obrazku. Pokoloruj obrazek, który jest w Karcie Pracy „Olek i Ada” cz.5 str. 29. Dzieci, które nie mają książek mogą wydrukować tą kartę pracy.

olek i ada 29 

4. Zabawa ruchowa „Kwiat rośnie”

Dzieci siedzą w siadzie klęcznym. Pochylają się, głowy i ręce układają na kolanach. Na sygnał – klaśnięcie – powoli się prostują. Najpierw klękają, podnoszą powoli do góry głowę i ręce, następnie wstają, wspinają się na palce, ręce wyciągają jak najwyżej – kwiat rośnie, wyciąga swe płatki do słońca.

 

5. Zabawa „Zwierzęta na wiosennej łące”

 

Popatrz na ilustracje i wymień zwierzęta zamieszkujące łąkę w maju. Podaj nazwę zwierzęcia oraz głoskę, którą słyszysz na początku i na końcu jego nazwy.

laka 7

 

6. Zabawa ruchowa z elementami ćwiczeń ortofonicznych – „Rozmowy na łące”.

Rodzic pokazuje zdjęcia: pszczoły, konika polnego, muchy i żaby. Wspólnie z dzieckiem ustala, jakie dźwięki wydają przedstawione na zdjęciach zwierzęta, np.: pszczoła – bzzz, bzzz, konik polny – cyk, cyk, mucha – zzz, zzz, żaba – rech, rech. Rodzic podaje nazwę wybranego zwierzątka, dziecko naśladuje ruchy i głos charakterystyczny dla danego zwierzaka.

laka konik polny  laka mucha

 

laka pszczola

 

laka zaba

 

7. Wykonanie karty pracy „Olek i Ada” cz. 5 str. 30 -31

Powiedz, co się dzieje na łące. Policz i zaznacz pod obrazkiem: ile jest dziewczynek, ilu chłopców, ile jest piłek, koców, ile latawców, motyli, ślimaków, ptaków, żab i lup.

 

olek i ada 30318. Praca plastyczna "Wiosenna łąka"

Namaluj na kartce A4 kredkami lub farbkami wiosenną łąkę. Postaraj się aby były na niej rośliny i zwierzęta, które dziś poznałeś. 

 

 

Temat tygodnia: Tajemnice książek

04.05. - 08.05.

 

Drodzy Rodzice!
W związku z tym, że grupy „Jeżyki”  i „Zajączki” pracują w oparciu o różne karty pracy nie zawsze jesteśmy w stanie  dopasować taką samą tematykę. W jednej grupie pewne tematy już były omawiane, w innej nie, lub nie pojawiają się w niej w ogóle. W tym tygodniu kart pracy do tematu nie posiadają „Jeżyki”. Zawsze jednak na stronie pojawiają się ilustracje więc można je z dzieckiem omówić, a niektóre z poleceń jak, np. w przypadku KP4.9b dziecko może wykonać na kartce. 
Prosimy, aby „Zajączki” wstrzymały się z  uzupełnieniem kart pracy z części 3 zatytułowanych „Witaj, wiosno!”. Zostaną one zrealizowane w przyszłym tygodniu.
  Dziękujemy i pozdrawiamy 
    Pani Ania i Pani Ksenia
 
Temat: Księgarnia 
07.05.2020 r.
 
1. Wysłuchanie wiersza B. Formy „Księgarnia”.
Stanęłam z mamą przed dużą wystawą.
Spojrzałam na książkę z okładką ciekawą.
Na niej królewna i zła czarownica.
Jakie piękne książki! Mama się zachwyca.
 
Po chwili w księgarni stanęłyśmy obie
pełno książek na półkach, którą wybrać sobie?
Wszystkie w kolorowe okładki ubrane
tytuły na nich wydrukowane.
 
Sprzedawca chętnie swych rad nam udziela,
ta może dla brata, ta dla przyjaciela.
W każdej wiedza ukryta o zwierzętach, roślinach,
słów kilka o planetach i piłkarskich drużynach.
 
O śpiącej królewnie bajkę wybrałam
i grzecznie panu podziękowałam.
Kiedy do domu z mamą przyjdziemy
w świat pięknej bajki się przeniesiemy.
 
2. Rozmowa inspirowana wierszem na temat kulturalnego zachowania się w bibliotece, pracy księgarza oraz zalet książek.
- Jak nazywa się sklep, w którym sprzedaje się książki?
- Jak należy zachowywać się w księgarni?
- Dlaczego warto czytać książki?
 
ZALETY KSIĄŻEK (przykłady):
- książka uczy,
- poznajemy świat i tajemnice przyrody, 
- poznajemy ciekawe historie, miejsca i postaci, 
- uczymy się nowych słów,
- rozwijamy wyobraźnię, 
- uczymy się rozumieć innych,
- znajdujemy sposób na nudę.
 
Rodzic zadaje pytania: 
- Lubisz, kiedy ktoś czyta ci książki? 
- Jakie są twoje ulubione książki?
 
3.„Na półce” – segregowanie książek wg kategorii.
Wybrane książki dziecko układa na półkach (liniach wyznaczonych np. przez ułożenie pasków z bibuły) oznaczonych kategorią (w zależności od dostępnych książek), np. komiksy, albumy, książki z wierszami, encyklopedie, książki z bajkami.
 
4. „Księgarnia”  – zabawa matematyczna.
Rodzic przygotowuje stoisko z książkami i przyjmuje na siebie rolę księgarza. Dziecko wybiera i kupuje dowolną książkę. Rodzic mówi ile kosztuje książka (np.4 zł, 5zł, 7zł, 10zł) i prosi, by dziecko wyłożyło tyle pieniędzy, by ją kupić (wybiera odpowiednie monety i banknoty).
 
5. Zestaw ćwiczeń gimnastycznych.
1. „Tajemnicza książka”.
Dziecko ustawia się na wyznaczonej linii. Otrzymuje książkę, którą kładzie na głowę i stara się utrzymać ją w tej pozycji, podczas gdy rodzic wydaje kolejno polecenia: „Obracaj się”, „tańcz”, „idziesz bokiem”, „kucasz”, „idziesz do tyłu”. Jeśli dziecku książka spadnie z głowy, wraca na linię i wykonuje zadanie od nowa.
2. „W księgarni”.
Dziecko leży na boku. Na hasło rodzica: „Książki się otwierają”, przechodzi do leżenia na wznak, wyciąga na boki wyprostowane ręce i nogi. Na hasło: „Kartki się przewracają”, klaszcze w dłonie. Rodzic mówi, ile stron ma książka, a dziecko tyle razy klaszcze. Na hasło: „Książki się zamykają”, dziecko powraca do pozycji wyjściowej. Leżenie na boku, nogi podkurczone. Gdy rodzic powie: „Książki stoją na regale”, dziecko przechodzi do stania na baczność.
3. „Odgadywanie tytułów bajek”.
Rodzic przedstawia dziecku za pomocą gestów, ruchów i rekwizytów postać z bajki (np. „Kubuś Puchatek”, „Król Lew”, „Śpiąca królewna”, 101 dalmatyńczyków). Gdy padnie poprawna odpowiedź, następuje zmiana ról. Wygrywa ta osoba, która odgadnie więcej haseł.
4. „Nasze nogi”.
Rodzic i dziecko tworzą parę. Przechodzą do leżenia na plecach. Dotykają się stopami w taki sposób, aby nogi zgięte w kolanach tworzyły w powietrzu kąt prosty. „Siłują się” stopami, próbując wyprostować nogi. Ćwiczenie wykonują tak, żeby nie odrywać stóp od stóp partnera. Następnie odpychają się od siebie stopami. Zbliżają się do siebie ponownie, nie odrywając pleców od podłogi.
5. „Baba Jaga patrzy”.
Rodzic jest Babą Jagą, dziecko stoi w wyznaczonym miejscu. Baba Jaga jest odwrócona tyłem, ma zakryte oczy i powtarza słowa: „Raz, dwa, trzy, baba Jaga patrzy”. W tym czasie dziecko biegnie w jej stronę. Baba Jaga się odwraca, a dziecko musi się zatrzymać i stać bez ruchu. Baba Jaga sprawdza, czy się nie rusza. Jeśli się poruszy, wraca na start. Baba Jaga znów wypowiada słowa: Raz, dwa, trzy, baba Jaga patrzy. Jeśli dziecko do niej dobiegnie, wygrywa i staje się Babą Jagą.
 
6. Wykonanie karty pracy KP4.6b – ćwiczenie grafomotoryczne.
 
7. Wykonanie karty pracy  KP4.8b – dokonywanie oceny.
 
 
 
 
 
 
Temat: Biblioteka. 
07.05.2020 r.
 
1. „Biblioteka czy księgarnia? ” – porównywanie obrazków, wyjaśnienie czym różni się biblioteka od księgarni.
https://youtu.be/AQAQ1_53kYA Świnka Peppa | Biblioteka! | Bajki Po Polsku | Peppa po Polsku 
 
2. Wysłuchanie wiersza M. Przewoźniaka „Kłopoty w bibliotece”.
Książkom w pewnej bibliotece
nudziło się tak dalece,
że ni z tego, ni z owego
zaczęły grać w chowanego.
„Calineczka” się schowała
za ogromny Atlas ryb.
Szukał krasnal Hałabała,
gdzie się przed nim Plastuś skrył?
Tak się wszystkie wymieszały,
że ta pani w bluzce w prążki
chodzi tutaj już dzień cały,
nie znajdując żadnej książki.
 
3.Rozmowa na temat treści wiersza.
- O jakim miejscu opowiada wiersz?
- Czy byłeś kiedyś w bibliotece?
- Co robiły książki w bibliotece?
- Jacy bohaterowie książek dla dzieci zostali wymienieni w wierszu?
- Gdzie schowała się Calineczka?
- Kogo szukał Krasnal Hałabała?
- Jak myślisz, kim była pani w bluzce w prążki?
- Co robiła w bibliotece?
- Jaki był efekt gry w chowanego?
 
4.Ruchowa interpretacja wiersza „Książeczka” K. Pac – Gajewskiej.
W książeczce płynie rzeczka, (wykonanie rękami ruchu fal)
w książeczce szumi las. (naśladowanie kołyszących się drzew)
W prześlicznych tych książeczkach
tysiące przygód masz. (naśladowanie oglądania książki)
Książeczka cię powiedzie (marsz)
na strome szczyty skał, (składanie rąk nad głową)
z niej możesz się dowiedzieć,
gdzie niedźwiedź zimą spał. (ułożenie głowy na rękach, jak do snu)
Jak świerszczyk grał na skrzypcach, (naśladowanie gry na skrzypcach)
jak morzem płynął śledź, (wysunięcie rąk do przodu)
i co robiła Wikcia, (wzruszenie ramion)
by same piątki mieć. (pokazanie całej dłoni)
Lecz chroń i szanuj książki (grożenie palcem)
i kartek nie drzyj też,
wpierw dobrze umyj rączki, (naśladowanie mycia rąk)
a potem książki bierz. (ruch rozkładania książki)
 
5.Wykonanie karty pracy KP4.8a – segregowanie książek wg pierwszej litery tytułu.
 
 6. Wykonanie karty pracy KP4.9a – dostrzeganie różnic między obrazkami.
 
 
Temat: Jesteśmy autorami 
06.05.2020 r.
 
1. „Rodzaje książek” – wprowadzenie klasyfikacji książek ze względu na rodzaj. 
   KOMIKSY
  KSIĄŻKI KUCHARSKIE
  SŁOWNIKI
 
  KSIĄZKI Z OPOWIADANIAMI
  KSIĄŻKI Z WIERSZAMI
  ALBUMY
   ATLASY
  PRZEWODNIKI
 
2. „Budowa książki” – wprowadzenie słownictwa dotyczącego budowy książki. 
Gdy widzimy książkę, najczęściej zwracamy uwagę na okładkę, oglądamy ilustracje, wertujemy treść książki. Dzisiaj przyjrzymy się dokładniej poszczególnym elementom tworzącym książkę, nauczymy się je nazywać.
Książki mogą być różne: grube, cienkie, duże, małe w twardej i miękkiej oprawie. Mimo iż różnią się między sobą, zawierają te same elementy.
 
 
 
3. Opowiadanie historyjki obrazkowej „Jak powstaje książka?” 
https://youtu.be/t6t-UsDrqB8 Jak powstaje książka?
 
4. Rozwiązywanie zagadek tekstowych.
 
Chodź nie ma zamka ani kluczyka, 
często otwierasz ją i zamykasz (książka)
 
Pisze książki i wierszyki, 
bajki, baśnie i legendy. 
Swoje myśli nam napisze 
byśmy w książce je znaleźli (pisarz)
 
Ma komputer, ma też kredki, 
kreśli kropki, kółka kreski 
i rysuje nam wspaniałe 
krasnoludki duże, małe, 
które w książce oglądamy (ilustrator)
 
W jego pracy są maszyny, 
które kartki łączą w całość, 
by powstała kolorowa, 
książka nasza, ta jedyna (wydawca)
 
Dziesięć liter ma to słowo,
a na końcu jest w nim „teka”.
Książki tam na was czekają,
to miejsce to... (biblioteka).
 
Sklep, w którym na ladzie,
sprzedawczyni kładzie:
coś, co jest smutne albo zabawne,
coś, co jest w twardy karton oprawne,
coś, co barwami oko ucieszy,
czegoś nauczy albo rozśmieszy? (księgarnia)
 
Kto ma na półkach
książek bez liku
i dba o książki
i czytelników? (bibliotekarz)
 
Kto w sklepie
bez wagi sprzedaje
dużo wierszy, opowiadań, bajek? (księgarz)
 
5.„Bajkopisarz”  – zabawa paluszkowa do rymowanki Z. Dmitroca.
Pisarz bardzo lubi ciszę              (palcami obu rąk masują lekko płatki swoich uszu)
Wtedy dobrze mu się pisze        (na dywanie kreśli ręką wiodącą literopodobne wzory)
Teraz już nie skrobie piórem      (palcami obu rąk drapie w podłogę)
Tylko stuka w klawiaturę           (stuka kolejno palcami obu rąk w podłogę)
 
6. „Quiz” – rozpoznawanie zdań prawdziwych i fałszywych.
Rodzic czyta zdania na temat budowy książek, a dziecko za pomocą karteczek z napisem TAK/NIE głosuje, czy są to zdania prawdziwe czy fałszywe.
- Okładka ro zewnętrzna część książki.
- Każda książka ma 5 stron.
- Autor to osoba, która napisała książkę.
- Spis treści to miejsce, gdzie jest umieszczone nazwisko autora.
- Ilustracja to rysunek w książce.
- Ilustracje zawsze muszą być kolorowe.
- Grzbiet książki to inna nazwa pierwszej strony.
- Spis treści pozwala zobaczyć, co zawiera książka i na których stronach.
- Okładka jest w środku książki.
 
7. Wykonanie KP4.7b – projektowanie okładki „Moja książka”.
 
 
 
Temat: Jak powstaje książka?
05.05.2020 r.
 
1. Wysłuchanie opowiadania A. Filipkowskiej „Mała książka o książce”.
        Julka już od kilku dni nie chodziła do przedszkola. Miałą anginę i musiała zostać w domu. Mama nie zawsze miała czas, żeby się z nią pobawić, czy poczytać jej jakąś książkę, bo była zajęta nadrabianiem zaległości w pracy. Żeby się nie nudzić, dziewczynka wymyślała sobie przeróżne zajęcia. Najbardziej spodobało jej się tworzenie własnych , barwnie ilustrowanych książeczek. Kilka kartek papieru składała na pół, wkładała jedną w drugą i po zrobieniu na grzbiecie dwóch otworów dziurkaczem związywała wszystko razem ozdobną wstążeczką. Potem zabierała się do zapełniania stron obrazkową opowieścią, gdzieniegdzie opatrzoną prostym słowem, które już potrafiła samodzielnie napisać. 
– Mamo, jak będę duża, to zostanę księgarnią – oznajmiła pewnego dnia Julka pochłonięta ozdabianiem swoich małych arcydzieł. 
 – Doprawdy? – rzucił mama, zerkając na córkę znad laptopa, po czym zanurzyła usta w zimnej już kawy tylko po to, by nie wybuchnąć śmiechem.  – To znaczy, czym dokładnie będziesz się zajmować? 
– No jak to czym? Robieniem książek, tak jak teraz – odpowiedziała dziewczynka. 
– Wiesz, córciu, księgarnia to właściwie nie jest osoba, tylko miejsce, taki sklep, w którym można kupić książki. I tam pracują księgarze albo księgarki, czyli osoby, które powinny znać się na literaturze, umieć coś doradzić, polecić – wyjaśniła mama. – Ale zanim książka trafi do księgarni, nad jej powstaniem pracuje wiele osób. 
– No popatrz, a ja robię wszystko sama i to jeszcze z anginą – rzekła z dumą Julka. 
– Tak, jesteś bardzo dzielna – przyznała ze śmiechem mama. – I wiesz co? Mam dla ciebie ciekawe zadanie. Co powiesz o stworzeniu książki o tym, jak powstaje książka? 
– Super pomysł! – ucieszyła się mała artystka. – To od czego powinnam zacząć? 
– Hmmm… Najpierw powinnaś narysować las. 
– Jak to? To książki powstają w lesie? 
– Nie w lesie, tylko z lasu, a dokładnie z rosnących w nim drzew, które są ścinane, potem odpowiednio mielone i w specjalnej fabryce przetwarzane na papier – sprostowała mama.    
        Julka zostawiła na razie stronę okładki pustą. Na kolejnej zaś naszkicowała stojące w szeregu drzewa o rozłożystych koronach. Od nich skierowała strzałkę w stronę złożonej z prostokątów i trójkątów fabryki z dymiącymi kominami. A dalej narysowała pokaźną stertę papierów. I czekała na dalsze wskazówki.
- Teraz potrzebujemy autora, czyli osoby, która wymyśli opowieść. Od niego wszystko zależy. To on tworzy świat, jaki będziesz sobie później wyobrażać jako czytelnik. Zapełnia ten świat bohaterami, którym pozwala przeżywać różne przygody – kontynuowała mama. – To on w magiczny sposób przemienia pustą kartkę papieru w barwną, tętniącą życiem historię. 
      W Julkowej książeczce wnet pojawił się pochylony nad dużym zeszytem mężczyzna w okularach, trzymający w ręce coś, co chyba miało być długopisem. Z głowy pisarza „wypączkowała” chmurka pełna pomysłów autora. Była tam królewna w krzywej koronie, ziejący pomarańczowym ogniem smok i rycerz z mieczem w dłoni.
- Piękne te twoje rysunki – skomentowała mama z uznaniem. – Może zamiast księgarnią, zostaniesz ilustratorką. To kolejna ważna osoba tworząca książkę. 
- Czasami ważniejsza od pisarza, prawda? Bo w niektórych książkach są tylko obrazki, tak jak w mojej! – ożywiła się Julka. – Wiem! Na następnej stronie narysuję siebie, jak tworzę ilustracje do mojej książki! – I tak też zrobiła. 
- Dobrze, to teraz czas na współpracę z wydawnictwem – podsumowała mama. – Pracują tam redaktorzy, którzy podpowiadają autorowi, jak ulepszyć napisany tekst, dokonują korekty, czyli poprawiają znalezione błędy, i przygotowują książkę do druku. 
- A na czym polega to przygotowanie? – zainteresowała się mała ilustratorka. 
- Na wybraniu odpowiedniego koloru, kształtu czy wielkości liter, rozmieszczeniu tekstu oraz ilustracji na stronie, na zaprojektowaniu okładki i stron tytułowych – wyliczała mama. 
– O, widzę, że już naszkicowałaś małe wydawnictwo. 
– Tak, tu jest redaktor, który czyta książkę i poprawia błędy – objaśniała Julka, wskazując postać siedzącą przy nieforemnym biurku. – A ten wybiera najładniejsze literki z tych powieszonych na maleńkich wieszaczkach. 
– Pięknie! – zachwyciła się mama. – Choć wiesz, dziś pisarze i redaktorzy zwykle pracują na komputerach, tak jest szybciej i wygodniej – dodała rozbawiona. – Ciekawa jestem, jak narysujesz drukarnię, do której właśnie zmierzamy. Są tam specjalne maszyny, które na ogromnych arkuszach papieru drukują wiele stron książki jednocześnie. Potem te arkusze trzeba odpowiednio pociąć, złożyć w całość i skleić albo zszyć. A na koniec oprawić w piękną okładkę. 
      I tak powstał szkic drukarni, w której drukarze, niczym dzielne krawcowe, próbowali okiełznać pokrytą mrówczym pismem płachtę papieru za pomocą nożyczek oraz igły z nitką. 
- Brawo, Julciu! – Mama pogładziła córkę po głowie. – Tak właśnie powstaje książka, która zostanie teraz wysłana do księgarni, gdzie stanie na półce, a potem trafi do rąk czytelników. 
- A moja, jak już wyzdrowieję, trafi do Julka, którego narysuję na okładce z otwartą książką na kolanach! – oznajmiła radośnie dziewczynka, dumna ze swojego dzieła. 
 
2. Rozmowa na temat opowiadania.
- Dlaczego Julka nie chodziła od kilku dni do przedszkola?
- Co wymyśliła dziewczynka, żeby się nie nudzić?
- Jakie zadanie wymyśliła dla Julki mama? (stworzenie książki o tym, jak powstaje książka)
- Co najpierw naszkicowała w swojej książce Julka? (drzewa, fabrykę, stertę papierów)
- Jakie osoby pracują przy tworzeniu książki i jakie jest ich zadanie? 
pisarz – pisze, 
ilustrator – tworzy ilustracje do książki, 
redaktor – podpowiada autorowi jak ulepszyć napisany tekst, poprawia znalezione błędy, przygotowuje książkę do druku (dobiera kolor, kształt i wielkość liter, doradza rozmieszczenie tekstu oraz ilustracji na stronie, projektuje okładkę)
- Jak nazywa się zakład, w którym wytwarza się książki? (drukarnia)
- Gdzie wysyłane są książki z drukarni? (do księgarni)
- Do kogo miała trafić książka Julki, gdy wyzdrowieje? (do Julka)
 
3. „Jak powstaje papier?” – praca z KP.7a.
 https://youtu.be/xdfpRSZVgFI Od drzewa do papieru
 
4. „Czytamy” – zabawa ruchowa. 
Dziecko wybiera sobie kilka książek  i rozmieszcza je na dywanie. W trakcie muzyki porusza się pomiędzy nimi. Na pauzę w muzyce wybiera jedną z książek, siada  „po turecku” i naśladuje czytanie.
 
5. Wykonanie KP4.6a – kolorowanie obrazka wg kodu.
 
 
 

Temat: Czym są dla nas książki?

04.05.2020 r.

 

1.„Niewidzialna zagadka” – zagadka dotykowa.
Rodzic w nieprzezroczystym worku umieszcza kilka książek. Dziecko przez worek dotyka zawartości i próbuje odgadnąć co jest w środku.
 
2.Wysłuchanie wiersza A. Kamieńskiej „Książki”.
Czemu książka stoi niema?
Może o czymś mówić nie ma?
Jej literek czarne rządki
smutne jak jesienne grządki.
Czemu taka nudna, pusta,
jakby jej zamknięto usta?
Aż tu nagle moja miła,
niema książka przemówiła.
I gadała, i śpiewała
Czego nie opowiadała!
O przygodach, awanturach,
ptakach, kwiatach, morzach, górach.
Gdzie to wszystko w niej mieszkało?
Jak to wszystko w niej drzemało?
Chyba nie ma o co pytać:
nauczyliśmy się czytać.
 
3.Rozmowa na temat treści wiersza.
- Czemu początkowo książka była smutna?
- Czy miała kolorowe obrazki?
- Dlaczego nagle zaczęła być ciekawa?
 
4.„Regulamin postępowania z książką” – praca z KP4.9b. 
Dziecko ogląda obrazki na karcie pracy, omawia je i zastanawia się, jak jeszcze należy lub nie należy postępować z książką. 


https://youtu.be/BehV1UbZXaE ZASADY KORZYSTANIA Z KSIĄŻEK

 

5.„Wstyd” – zabawa ćwicząca słuch fonemowy.
Dzieci rozwiązują zagadki słuchowe. Po odgadnięciu wszystkich liter dziecko próbuje odczytać powstały wyraz.
Rodzic zadaje dziecku pytania:
- Co słyszysz na początku wyrazu „wypożyczać”?
- Co słyszysz na początku wyrazu „stolik”?
- Co słyszysz na końcu wyrazu „grzbiet”?
- Co słyszysz na końcu wyrazu „grzeczny”?
- Co słyszysz na początku wyrazu „druk”?
WSTYD
 
6.Wysłuchanie wiersza D. Niemiec „Ale wstyd”.
Dnia pewnego ciepłą zieloną wiosną
mała Ania patrzyła, jak kwiatki rosną.
A że chciała narysować sobie takie ładne kwiatki,
umieściła je na książce, na środku okładki.
Wiem, powiecie, że Ania książkę tak zniszczyła,
ale jeszcze ta historia wcale się nie skończyła.
Ale wstyd!
Siostra Ani, gdy tylko spostrzegła jej poczynania,
zaczęła szukać jakiegoś rozwiązania.
Chciała książkę wyszorować szczoteczką i wodą.
Może one na ten kłopot coś pomóc tu mogą?
Ale zamiast się poprawić, wszystko się pogorszyło,
bo książce to pranie wcale nie posłużyło.
Ale wstyd!
Mama, gdy zobaczyła poczynania swoich córek,
za zniszczenie książki dała im porządną burę.
Bo się okazało, że książka nie należy do dzieci,
a jedynie ktoś im tę książkę do czytania polecił.
I mama z biblioteki ją wypożyczyła.
A to bardzo ważna kwestia w tym momencie była.
Ale wstyd!
Przecież książki nawet pomazanej nie można wyrzucić.
Trzeba będzie ją do biblioteki jak należy zwrócić.
I wyjaśnić przyczynę jej stanu fatalnego,
jej pogięcia i pomięcia, obrazka nieoczekiwanego.
I książkę odkupić lub zapłacić karę.
Nikt się w takiej sytuacji nie czuje doskonale.
Ale wstyd!
Szybko do biblioteki poszła z córkami mama.
W bibliotece jak zwykle siedziała pani ta sama.
Przywitała wszystkich i już książkę ogląda.
Badawczo się przygląda książce, dziewczynkom się przygląda.
– I co żeście tutaj, łobuziaki, uczyniły?
– Przepraszamy, trochę żeśmy książkę uszkodziły.
Ale wstyd!
– No cóż, musicie teraz naprawić swe zachowanie.
Zaraz wymyślę dla was jakieś zadanie.
Pomożecie mi poustawiać stos książek na półki,
a wtedy wybaczymy wam te wyczyny, te bzdurki.
Dziewczynki zabrały się do pracy ku uciesze mamy.
– Jak dbać i szanować książki, teraz zapamiętamy.
A gdzie wstyd? Już minął, znikł!
 
7. Rozmowa na temat treści wiersza.
- Czego dotyczył wiersz? Co stało się z książką?
- Kto ją zniszczył?
- Czy takie zachowanie było właściwe?
- Skąd dziewczynki miały książkę?
- Co musiały zrobić po tym, jak zniszczyły książkę?
- Co czuły dziewczynki, gdy oddawały książkę do biblioteki?
- Co musiały zrobić w bibliotece?
-Czy to, co czuły, minęło?
- Czy wy też kiedyś wstydziliście się z jakiegoś powodu?
- W jakiej to było sytuacji?
- Czy to było przyjemne uczucie?
- Jak czuliście się, gdy wstyd minął?
 
8.„Zakładka narożna” – praca plastyczna.
 

 

 

 

Temat tygodnia: Moja ojczyzna.

27.IV - 30.IV

 

 

Temat: Warszawa - stolica Polski.

Czwartek 30 kwiecień

 

1. Posłuchaj legendy o Warsie i Sawie.

 

Wersja multimedialna: https://www.youtube.com/watch?v=lHmFohW0B1s

 

 

Pytania do legendy:

- Co zobaczył rybak, gdy wypłynął na połów?

- Co się okazało, gdy podpłynął wyżej?

- Jak wyglądała syrena?

- Jak miała na imię?

- Co się stało, gdy rybak i syrena zakochali się w sobie?

- Gdzie zamieszkała szczęśliwa para?

- Kto pewnego dnia zapukał do ich chaty?

- Wars i Sawa nie wiedzieli, że ten człowiek to książę... Jak go przyjęli?

- Jak odwdzięczył się książę gospodarzom?

- Od czego Warszawa uzyskała swoją nazwę? (WARS+ SAWA, połączenie imion)

- Stolicą jakiego państwa jest Warszawa?

 

2. Prezentacja herbu Warszawy.

 herb warszawy

Popatrz na herb Warszawy i powiedz kto na nim jest?

Jak myslisz dlaczego na herbie jest syrenka?

 

3. Zabawa ruchowa „Podróż do stolicy”

Wybieramy się w podróż do Warszawy, do której dotrzemy różnymi środkami lokomocji. Dzieci poruszają się w odpowiedni sposób a rodzic mówi jaki środek transportu maja naśladować np.: samolot – dzieci biegają z rękami wyprostowanymi w bok, naśladują lot samolotu; kolej – ustawiają się jedno za drugim, jadą pociągiem, wymawiając rytmicznie sylabę: tur, tur, tur; auto – naśladują trzymanie kierownicy i biegają w różnych kierunkach; rower – kładą się na dywanie, podnoszą do góry obie nogi i pedałują. Podczas podróży dzieci poruszają się różnymi środkami lokomocji.

 

4. Warszawa na mapie Polski.

 

Popatrz na mapę i odszukaj na niej Warszawę.

 

mapa polski 

Czy wiesz jaka rzeka płynie przez Warszawę? 

Podziel wyraz Warszawa na sylaby, powiedz jaką głoskę słyszysz na początku wyrazu, a jaką na końcu.

 

5. Wycieczka po Warszawie.

 

Zapraszam na wirtualny spacer po Warszawie, poznamy najważniejsze miejsca i zabytki.

 

https://www.youtube.com/watch?v=4VepDrHH4bI


Opowiedz, co spodobało Ci się najbardziej.

 

 

6. Posłuchaj piosenki „Jestem Polakiem” i spróbuj nauczyć się refrenu.

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=plug6OIrxRM

 

 

Tekst:

 

Ref: Jesteśmy Polką i Polakiem
Dziewczynką fajną i chłopakiem
Kochamy Polskę z całych sił,
Chcemy byś również kochał ją i ty i ty

1 Ciuchcia na dworcu czeka
Dziś wszystkie dzieci pojadą nią by poznać kraj
Ciuchcia pomknie daleko i przygód wiele
Na pewno w drodze spotka Nas

Ref: Jesteśmy ….

2 Pierwsze jest Zakopane miejsce wspaniałe
Gdzie góry i górale są
Kraków to miasto stare w nim piękny Wawel
Obok Wawelu mieszkał smok

Ref: Jesteśmy ….

3 Teraz to już Warszawa to ważna sprawa
Bo tu stolica Polski jest
Wisła, Pałac Kultury, Królewski Zamek
I wiele innych pięknych miejsc

Ref: Jesteśmy …. /x2

 

7. Wykonaj zadania:

olek i ada 16

 olek i ada 17

 olek i ada 18

 

 

Temat: Płynie Wisła, płynie.

Data: 28.04.2020 r.

 

1. „Pokaż Wisłę” – wskazanie przez dziecko na mapie Wisły, rysowanie jej palcem po mapie. Jaką literę swoim kształtem przypomina Wisła?

Społeczność - BLIŻEJ PRZEDSZKOLA 

2. Wysłuchanie utworu H. Zdzitowieckiej „Legenda o Wiśle”.

Wysoko nad szczytami gór wznosił się stary dwór króla Beskida, władcy całego pasma górskiego, i jego żony, Borany, władczyni okolicznych borów. Przez wiele lat oboje rządzili mądrze i sprawiedliwie, toteż wszyscy z żalem przyjęli wiadomość o śmierci starego króla. Borana wezwała wtedy troje swych dzieci, by zgodnie z wolą króla podzielili się władzą.
- Ty, Lanie, jako syn najstarszy, opiekować się będziesz polami i łąkami. Wy zaś obie, Czarnocho i Białko, rozprowadzicie wodę z górskich strumieni po polach i łąkach Lana, by wszystko, co żyje, miało jej pod dostatkiem.
Żywa, zawsze pogodna i wesoła Białka uśmiechnęła się do siostry i skacząc, i tańcząc zbiegła po skałach ku widniejącym we mgle dolinom. Poważna
i zasępiona Czarnocha skierowała się na drugą stronę góry królowej Borany i ostrożnie zaczęła schodzić po zboczu. Wkrótce obie siostry spotkały się u podnóża.

- Płyniemy dalej razem! - zawołała ucieszona Białka.

- Nigdy się już nie rozstaniemy - zapewniła Czarnocha.
Nagle przegrodziła im drogę skała, pod którą czekał rycerz Czantor w kamiennej zbroi.
- Zatrzymajcie się, piękne córki Beskida i Borany. Dokąd tak spieszycie? Po co chcecie iść do nieznanej, odludnej i dzikiej krainy? Zostańcie tu.
Siostrom podobała się ziemia Czantora. Zostały więc i z wdzięczności za gościnę zrosiły strumieniami zbocza doliny, aż zakwitły tysiącami różnobarwnych kwiatów, jakich nikt tu jeszcze nie widział.
Ale Ziemia rozkazała Czantorowi przepuścić córki Beskida przez skały, by poniosły wody dalej ku północy.
- Nie mogę pozwolić, byście obie popłynęły w obce strony. Wyślijcie przodem jedną falę na zwiady - poradził. - Niech się rozejrzy, a gdy wróci, opowie, co widziała...Czantor rozsunął skały i pierwsza fala wyszła przez nie onieśmielona, niepewna, co ją czeka.
- Idź, falo, któraś wyszła - żegnały ją siostry. - Idź przed siebie i wracaj co prędzej 
z wieściami o tamtych borach i lasach, o tamtych łąkach i polach...

Wyszła" - bo tak nazwały tę falę powstałą z połączonych wód -wypłynęła przez skalną szczelinę. Biegła żywo po kamieniach, pluszcząc i szemrząc beztrosko. Mijała ciemne bory i jasne zagajniki, zielone pola i ukwiecone łąki...Wtem, gdy mijała skałę wawelską, wyskoczył ku niej zaczajony tam potwór okropny, smok ziejący ogniem. Przestraszona, bryznęła mu w oczy pianą wodną. Zasyczało, zadymiło i oślepiony smok skrył się na chwilę w pieczarze. Gdy wyjrzał, Wyszła była już daleko. Płynęła teraz przez urodzajne ziemie ku północy, kręcąc się i wijąc to w prawo, to w lewo, byle jak najwięcej świata zobaczyć, jak najwięcej pól zrosić swą wodą. Przyłączyły się do niej mniejsze strumienie i rzeczki, które nie miały odwagi same zapuszczać się w obce, nieznane strony. Płynęła coraz wolniej, coraz szerzej, rozlewała swe wody, zmęczone długą drogą. "Czas już chyba zawrócić" - myślała nieraz, ale ciekawość pchała ją naprzód. Aż nagle zniknęły jej sprzed oczu lasy i pola. Poczuła dziwny słony smak, nieznany zapach dolatywał z północy. Nad sobą miała szare niebo, przed sobą szarą, nieogarnioną wzrokiem, łączącą się z niebem wodę, spienioną białymi grzywami. To było morze.

- Jakie to groźne, potężne i piękne - szepnęła.
Ale jej cichy głos zagłuszył gwałtowny szum, jakaś siła pociągnęła ją ku sobie i Wyszła, pierwsza fala wysłana z dalekich gór Beskidu, połączyła się z falami morskimi.Czarnocha i Białka na próżno czekały jej powrotu. Na próżno wysłały za nią jedną falę po drugiej. Wszystkie biegły jej śladem i wszystkie po długiej drodze gubiły się w słonych wodach Bałtyku.
Z tych to fal płynących nieustannie powstała wielka rzeka, już nie "Wyszła", a Wisła, od której obie siostry przezwano Czarną i Białą Wisełką.

 

3. Rozmowa na temat wysłuchanego utworu.

 

Wisła bierze początek w górach. Nie są one tak skaliste i strome jak np. Tatry, lecz porastają je lasy. Z Baraniej Góry – jednej z gór wypływają dwa strumienie – Biała i Czarna Wisełka. Biała Wisełka wytryska ze skały, a że jest tam stromo, płynie szybko. Natomiast Czarna Wisełka płynie dużo wolniej po czarnej ziemi, stąd jej nazwa. Gdy Biała Wisełka łączy się z Czarną, tworzą Wisłę. Początkowo jest ona płytka i niezbyt szeroka, dopiero gdy płynie przez Polskę, dopływają do niej różne strumienie, a dzięki temu poszerza się i pogłębia. Przepływa przez środek Polski i kieruje się aż do Morza Bałtyckiego.

 

4. „Statkiem po Wiśle” – zabawa ruchowa.

Dziecko układa paski bibuły na dywanie w kształcie litery „S”. Zdejmuje buty i podróżuje po Wiśle – stopa za stopą. Stara się zachować równowagę. Zabawie może towarzyszyć muzyka.

https://youtu.be/Ezhz9C6hej004 Wytrysła Wisła

 

5. „Z biegiem Wisły” – zabawy z mapą, poznanie głównych miast leżących nad Wisłą, ich zabytków i związanych z nimi legend.

 

Polska 2020 - mapa samochodowa - Plik graficzny PC/OziExplorer ...

KRAKÓW - dawna stolica Polski. 

RYNEK GŁÓWNY W KRAKOWIE - to jeden z najbardziej rozpoznawalnych punktów w mieście. Rynek w Krakowie został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W granicach starówki znajduje się wiele innych ciekawych zabytków.

SUKIENNICE - zarówno w przeszłości jak i teraz pełnią funkcję handlową. Dziś znajdziecie tu stragany z rękodziełem i biżuterią.

ZAMEK NA WAWELU - w przeszłości zamek ten był domem wielu królów Polski. Dziś to bezcenny zabytek wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

KATEDRA NA WAWELU - tu odbywały się koronacja i pochówki głów naszego państwa. Łącznie w spoczywa tu 17 polskich władców (praktycznie wszyscy królowie od Władysława Łokietka po Stanisława Leszczyńskiego).

SMOK WAWELSKI, który kiedyś był postrachem wśród mieszkańców Krakowa.

KOŚCIÓŁ MARIACI - z jego wieży co godzinę rozlega się hejnał odgrywany na cztery strony świata.

https://youtu.be/i6R_v0ZCg4M Hejnał z Wieży Mariackiej 2012

https://youtu.be/FKfB_h7HqC8 Smok wawelski - Baśnie Polskie

WARSZAWA - obecna stolica Polski

Pałac na Wodzie - Łazienki Królewskie

ŁAZIENKI KRÓLEWSKIE - to jeden z najpiękniejszych kompleksów ogrodowych nie tylko w Polsce, ale i w Europie. 

Stare Miasto Warszawa

STARE MIASTO -  można tu zobaczyć kolorowe kamieniczki, strzeliste wieże kościołów czy imponujący Zamek Królewski. Zwiedzanie starówki zwykle rozpoczyna się od placu Zamkowego, na którym w centralnej części wznosi się kolumna Zygmunta III Wazy.

Pałac Kultury i Nauki

PAŁAC KULTURY I NAUKI - to najwyższy budynek w Polsce (ma 237 m wysokości). Na 30 piętrze (na wysokości 114 metrów) znajduje się taras widokowy, z którego można podziwiać panoramę całej stolicy.

https://youtu.be/st4ubUDr_mw Bazyliszek - Baśnie Polskie

TORUŃ

Ratusz Staromiejski w Toruniu

RATUSZ STAROMIEJSKI - jest jednym z największych ceglanych budynków tego typu w Europie i najważniejszym zabytkiem toruńskiej starówki. Przez wieki stanowił administracyjne i handlowe centrum miasta, w jego pobliżu odbywały się jarmarki, hołdy składane władcom, rycerskie turnieje. 

Pomnik Mikołaja Kopernika

 POMNIK MIKOŁAJA KOPERNIKA

Dom Mikołaja Kopernika

 DOM MIKOŁAJA KOPERNIKA

Krzywa Wieża

KRZYWA WIEŻA - to średniowieczna baszta obronna, która swoją nazwę zawdzięcza znacznemu odchyleniu od pionu. 

https://youtu.be/XnwHhMQWddA Toruńskie pierniki - legenda

GDAŃSK

Ratusz Gdański

RATUSZ GŁÓWNEGO MIASTA - najcenniejsza budowla świecka Gdańska. Była to siedziba władz miasta.

Ulica Długa

 FONTANNA NEPTUNA - nawiązuje do związków Gdańska z morzem.

 

6. „Orły” – zabawa ruchowa.

Dziecko, porusza się po pokoju przy muzyce, naśladując lecącego orła. Gdy rodzic wyłącza muzykę, orzeł ląduje – dziecko kuca i opuszcza ręce. Ponowne odtworzenie muzyki podrywa orła do dalszego lotu.

https://youtu.be/jx0ZRGA-QCQ PTAKI -piękna piosenka

 

7. „Pieniądze” – giełda pomysłów.

Rodzic zadaje dziecku pytania: Gdzie jeszcze poza godłem znajduje się wizerunek orła? Na czym jest? Rodzic do worka/pudełka wkłada monety (tak aby dziecko nie widziało). Dziecko próbuje odgadnąć, co jest w środku po dźwięku, a jeśli nie potrafi próbuje odgadnąć po dotyku.

 

8. „Monety i banknoty” – oglądanie i omówienie wyglądu monet i banknotów.

Numizmatyczny.pl: Abonament na monety złote, srebrne i 5 zł ...

Polski Złoty: BANKNOTY

 

9. „Sklep” – zabawa matematyczna z monetami.

Rodzic pokazuje dziecku zabawkę i mówi, że kosztuje ona 2 zł. Prosi, aby dziecko wyłożyło tyle pieniędzy, ile potrzeba, by ją kupić. Następnie pokazuje zabawki za 5 zł, za 4 zł itd. (dziecko może w różny sposób wybrać pieniądze, np. przy 4 zł: 4x1 zł, 2x2 zł, 2x1 zł).

 

 

 

 

 

Temat: Z czego słynie Polska?

Data: 28.04.2020 r.

 

1. Wysłuchanie opowiadania A. Filipkowskiej „Biało-czerwone Motylki”.

Kiedy z a oknem pełnią kolorów zaczęła rozkwitać wiosna, w grupie Motylków zrobiło się biało-czerwono. Wykonane przez przedszkolaki małe dwukolorowe flagi ozdobiły półkę w kąciku czytelniczym, a na korkowej tablicy zakwitły – niczym dorodne kwiaty – biało-czerwone kotyliony z kartonu

i bibuły. Zostały jeszcze do wycięcia proporczyki które miały zawisnąć nad oknami. Dzieci pracowały dzielne nad ozdobieniem Sali na majowe święto.

- Proszę pani, bo Antek mnie przezywa – krzyknął nagle Julek, wskazując na kolegę. – On mówi, że ja jestem patriota!

Pani Marta odłożyła na chwilę papier i nożyczki, spojrzała na chłopców z uśmiechem i łagodnym głosem zwróciła się do dzieci:

- Julku, poczułeś się urażony? – chłopiec kiwnął głową. – Zupełnie niepotrzebnie, bo bycie patriotą to żaden wstyd, wręcz przeciwnie. A ty, Antku, wiesz, co oznacza słowo, którego użyłeś?

- Yyyy… no… chyba nie…– wyjąkał zawstydzony Antek.

- Ja wiem! – krzyknęła Julka. – Moja babcia zawsze powtarza, że jej dziadek, czyli mój prapradziadek, był patriotą, bo walczył na wojnie. I dostał medal, prawdziwy! On już nie żyje, ale widziałam w albumie jego zdjęcia w mundurze.

- Możesz być dumna z takiego prapradziadka, Julciu – przyznała pani Marta. – Rzeczywiście wygląda na to, że był patriotą, czyli kimś, kto kocha swój kraj, swoją ojczyznę, i dba o nią tak bardzo, że jest gotów zaryzykować dla niej życie, jeśli to konieczne.

Julek, zajęty wprawdzie przyklejaniem białych i czerwonych trójkątów do długiej tasiemki, słuchał w skupieniu toczącej się rozmowy i nie bez żalu wywnioskował z niej, że wcale nie zasłużył na rzucone przez Antka przezwisko.

- A jak ja nie chcę zostać żołnierzem, tylko lekarzem, to nie mogę być tym, no… patriotą, proszę pani? – spytał nie kryjąc rozczarowania.

- Ależ oczywiście, że możesz – zapewniła pani Marta. – Patriota nie musi koniecznie walczyć na wojnie. Teraz w czasie pokoju, możemy okazywać swój szacunek do ojczyzny w inny sposób. Na przykład lekarz, wykonując swój zawód , służy krajowi, bo dba o zdrowie jego obywateli.

- To tak jak moja mama! Ona leczy ludziom oczy – pochwaliła się Marysia.

- Rzeczywiście, lekarz to ważny zawód. Ale to, co powiedziałam dotyczy tak naprawdę każdego, kto dobrze wykonuje swoją pracę. Może to być policjant, nauczyciel, artysta, czy kasjer w sklepie. Nawet wy, będąc jeszcze dziećmi, możecie zachowywać się patriotycznie. Można powiedzieć, że Polska jest naszym wspólnym domem, a Polacy – rodziną, a jak można dbać o dom i rodzinę? – spytała wychowawczyni.

- Na przykład można sprzątać po sobie i nie bałaganić – zaproponowała nieśmiało Tereska.

- Masz rację Teresko – przyznała pani – To bardzo ważne, by zadbać o środowisko, nie zaśmiecać go i troszczyć się o nasze wspólne otoczenie.

- I jeszcze można się starać nie psuć różnych rzeczy – dodał Antek.

- Tak, Antku, trzeba korzystać z tego , co wspólne w taki sposób, żeby tego nie niszczyć. Place zabaw, parki, autobusy i tramwaje, a także przedszkole,

w którym teraz jesteśmy, należą do nas wszystkich. Dlatego, kiedy ktoś je niszczy, wszyscy tracimy.

- Proszę pani, a ja dostałam od babci taką książkę o Polsce z białym orłem na okładce – wtrąciła nagle Julia. – I tata mi ją czyta. Tam jest na przykład napisane, że najdłuższa rzeka Polski to Wisła. I że stolicą jest Warszawa, i jeszcze było coś o Krakowie … i dużo innych informacji, ale jeszcze nie wszystko pamiętam. I tata mówi, że tam są rzeczy, które każdy Polak powinien wiedzieć.

- Twój tata ma rację, warto poznawać własny kraj oraz jego historię i kulturę – przyznała nauczycielka. – To coś, co każdy z was już teraz może zacząć robić. Zresztą częściowo robimy to razem tu, w przedszkolu. I spójrzcie, co nam się udało stworzyć.

Wycięte przez dzieci proporczyki zostały przyklejone do mocnej złotej tasiemki i tworzyły piękny biało-czerwony łańcuch. Nadszedł czas, by ozdobić nim ramy okienne. Pan Marek, przedszkolny konserwator, przyniósł drabinę i pomógł w zamocowaniu dekoracji.

- No, no! Nieźleście się napracowali, mali patrioci! – rzekł z uznaniem, patrząc z góry na pięknie przystrojoną salę.

Pod koniec dnia dzieci mogły zabrać zrobione przez siebie chorągiewki do domów. Julek włożył swoją do kubeczka i postawił ją na parapecie w dużym pokoju. W czasie zabawy co jakiś czas zerkał na nią z dumą. A kiedy tata wrócił z pracy, chłopiec natychmiast pobiegł oznajmić mu z pewną siebie miną:

- Wiesz, tato, jeśli chcesz możesz zostać patriotą, tak jak ja. To naprawdę nic trudnego.

 

2. Rozmowa na temat treści opowiadania.

 - Co oznacza słowo patriota? (kogoś, kto kocha swój kraj, swoją ojczyznę, i dba o nią tak bardzo, że jest nawet gotów zaryzykować dla niej życie; w czasie pokoju, możemy okazywać swój szacunek do ojczyzny w inny sposób, np. dobrze wykonując swoją pracę)

- Jak ty możesz pokazać, że jesteś patriotą? (dbać o środowisko, nie zaśmiecać go i troszczyć się o nasze wspólne otoczenie; nie niszczyć placów zabaw, parków, autobusów i tramwajów, a także otoczenia, sprzętów i zabawek znajdujących się w przedszkolu, bo należą do nas wszystkich; poznawać kulturę

i zabytki; odnosić się z szacunkiem do symboli narodowych – flaga, godło, hymn).

 

3.Zabawa ruchowa „Mali żołnierze” – dziecko maszeruje dookoła pokoju, naśladując marsz żołnierzy. Rodzic wydaje komendy, np. „Padnij! ” (dziecko kładzie się na podłodze), „Czołgaj się! ” (czołga się), „Powstań! ” (wstaje), „Kryć się! ” (chowa się za jakimiś przedmiotem).

 

 4. „Co najbardziej smakuje turystom odwiedzającym Polskę? ” – zapoznanie z tradycyjnymi polskimi potrawami.

Zupy to ważny element naszego dziedzictwa kulturowego Niektóre z nich najpierw budzą zdziwienie, a później często zachwyt cudzoziemców. Najlepszym przykładem jest zupa ogórkowa, szczawiowa oraz żurek. Cudzoziemcy cenią sobie również smak pierogów, szczególnie ruskich. Nie każdy skusi się natomiast na zjedzenie flaków. Również smak bigosu, symbolu kuchni polskiej, nie każdego zachwyca. Prawdziwy smalec z delikatnymi skwarkami, doprawiony jabłkiem, pieprzem i solą, rozsmarowany na kromce świeżego chleba żytniego od wieków gości na polskich stołach i również dziś stanowi ulubioną przekąskę wielu Polaków. Dla mieszkańców innych krajów jest to dość egzotyczny specjał, ale po jego spróbowaniu zwykle mają ochotę na więcej.

Bigos BIGOS 

Zupa ogórkowa  ZUPA OGÓRKOWA 

Chleb ze smalcem  CHLEB ZE SMALCEM

Flaki FLACZKI

 Pierogi ruskie  PIEROGI 

Zupa szczawiowa  ZUPA SZCZAWIOWA

Żurek  ŻUREK

 5. „Z czego słynie Polska? ” – poznanie wyrobów, z których słynie Polska na całym świecie.

Na całym świecie znane są polskie wyroby przemysłu elektromaszynowego:części samochodowe, samochody osobowe, ciężarówki, silniki, statki, jachty, pojazdy szynowe i autobusy.

 Wyroby przemysłu elektromaszynowego stanowią niemal 40% polskich towarów eksportowych. Wszystko dzięki branży motoryzacyjnej, będącej liderem rodzimego

Meble produkowane w Polsce postrzegane są jako rzetelne i niedrogie. 

Niewiele gorszymi wynikami niż motoryzacja poszczycić się może branża meblarska. Ponad 25 tysięcy zakładów meblarskich na naszym rynku zyskało bardzo

W eksporcie bursztynu Polska nie ma sobie równych. Jesteśmy na tym polu światową potęgą! Również turyści przyjeżdżający do Polski na pamiątkę najczęściej kupują właśnie bursztyn.

W eksporcie bursztynu Polska nie ma sobie równych. Jesteśmy na tym polu światową potęgą! Ile eksportujemy?Szacuje się, że ponad 70% biżuterii z bursztynu

Jesteśmy niekwestionowanym liderem w produkcji jabłek i wiśni.

Jeśli chodzi o Unię Europejską, Polska jest niekwestionowanym liderem w produkcji jabłek i wiśni. Zgodnie z szacunkami co trzecie jabłko w Unii Europejskiej

Choć grzyby nie stanowią największej gałęzi naszego eksportu, to z nich jesteśmy znani na całym świecie. Polska to największy w Europie producent pieczarek.

Choć grzyby nie stanowią największej gałęzi naszego eksportu, to z nich jesteśmy znani na całym świecie. Polska to największy w Europie producent pieczarek.

Światową popularnością cieszy się nasza rodzima ceramika z Bolesławca.Jest znana szczególnie w USA.

Światową popularnością cieszy się nasza rodzima ceramika z Bolesławca. Jest znana szczególnie w USA. Spółdzielnia Rękodzieła Artystycznego „Ceramika

Polska branża kosmetyczna to międzynarodowa potęga, a rodzime marki znane są w ponad 160 krajach na całym świecie. 

Polska branża kosmetyczna to międzynarodowa potęga, a rodzime marki znane są w ponad 160 krajach na całym świecie. Szacuje się, że do 2021 roku wartość

 

 6. „Sławni Polacy” – swobodne wypowiedzi dzieci.Dziecko próbuje odpowiedzieć na pytania: Co to znaczy „wielki Polak”? Czy takie określenie zależy od wzrostu? Kogo można nazwać wielkim Polakiem? Dlaczego? Prezentacja portretów i zdjęć połączona z krótką charakterystyką.

JULIAN TUWIM – polski poeta, autor wielu wierszy dla dzieci (m.in.: Lokomotywa, Rzepka, Okulary, Abecadło, Cuda i dziwy, Słoń Trąbalski, Bambo).

             

  

Lokomotywa (książeczka rozkładana) - Julian Tuwim | Książka | Dla ...

https://youtu.be/wzge0nSflq8 Lokomotywa - Julian Tuwim

https://youtu.be/Nl9qo6dzqa0 Rzepka i inne animowane wierszyki dla dzieci. Julian Tuwim

JAN BRZECHWA– poeta, autor wielu wierszy dla dzieci (m.in.: Na straganie, Kaczka-dziwaczka, Pchła Szachrajka, Kwoka, Psie smutki, Kłamczucha, Skarżypyta, Leń, Tańcowała igła z nitką).

 Jan Brzechwa - Życie i twórczość | Artysta | Culture.pl

 Na straganie - Jan Brzechwa | Książka | Dla dzieci | merlin.pl

 Kaczka dziwaczka i inne wiersze - Jan Brzechwa [KSIĄŻKA] - kup ...

 

https://youtu.be/fP-IzXYLfb0?list=PLwL6spyKyXJFuUIhDwSt_EXIeT42W1U-M Dzik jest dziki - Akademia Pana Kleksa

https://youtu.be/2t-cslxPlV8?list=RD4Cn9c_kGfio Na Straganie - Jan Brzechwa - Animowane Wierszyki Dla Dzieci

https://youtu.be/OgnBgFlo-As PCHŁA SZACHRAJKA

JAN PAWEŁ II – był jednym z najbardziej znaczących Polaków XX wieku. Papież stał na czele Kościoła od 16 października 1978 roku. Swoje imię JanPaweł II przyjął po poprzednikach. Ojciec Święty zmarł 2 kwietnia 2005 roku w Watykanie. Dziewięć lat po śmierci Jan Paweł II został ogłoszony świętym.

 Papież Polak

https://youtu.be/q0-uBmtw-fM Pieśń o Św Janie Pawle II -wersja II (ref.Nasz Ojcze Święty) - Kim jest ten człowiek

https://youtu.be/1T_U9HFrUKU Barka dla Jana Pawła II

MIKOŁAJ KOPERNIK –znany głównie jako twórca teorii heliocentrycznej, która dała początek współczesnym poglądom na budowę świata. Twierdzenie Kopernika, że to nie Ziemia stanowi centrum Wszechświata, ale razem z innymi planetami krąży dokoła Słońca, wydaje się dzisiaj oczywiste. W momencie ogłoszenia był to pogląd bardzo rewolucyjny i wywarł głęboki wpływ na nauki przyrodnicze i filozofię.

upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/f/f2/Nik...

Promocja Poniedziałkowa 7 – TORUŃ – KOPERNIK, LEGENDY, PIERNIKI…  POMNIK MIKOŁAJA KOPERNIKA W TORUNIU

https://youtu.be/x0hX2J4QNd4 Historia Mikołaja Kopernika

FRYDERYK CHOPIN – najwybitniejszy polski kompozytor i pianista, urodził się we wsi Żelazowa wola. Od najwcześniejszych lat życia Fryderyk miał styczność z muzyką. Matka grała na fortepianie i śpiewała, ojciec towarzyszył na flecie i skrzypcach, siostra Ludwika od najmłodszych lat wykazywała talent muzyczny i uczyła się gry na fortepianie. Najprawdopodobniej pierwszy kontakt z fortepianem miał Chopin we wczesnym dzieciństwie, gdy słuchał gry matki. Pierwsze samodzielne próby podejmował pod okiem Ludwiki, a w wieku lat sześciu rozpoczął regularną naukę gry u prywatnego nauczyciela muzyki. Niebawem pojawiły się pierwsze kompozycje dziecięce: polonezy, marsze i wariacje. Początkowo zapisywane z pomocą ojca, niemal błyskawicznie przyczyniły się do sławy autora okrzykniętego „cudownym dzieckiem”. Fryderyk Chopin pozostawił po sobie muzykę przekraczającą wszelkie granice piękna – jego nokturny, polonezy, walce, etiudy, mazurki, preludia czy dwa koncerty fortepianowe uczyniły go jednym z najwybitniejszych pianistów

i kompozytorów w historii. Inspirował się polską muzyką ludową, a naszą narodową duszę słychać w całej niemal jego twórczości. 

 Pocztówka – Fryderyk Chopin – Postcardery.pl

Warszawa,pomnik Szopena w Łazienkach Królewskich - zdjęcia na ...  POMNIK FRYDERYKA CHOPINA

                                                                                                                                W WARSZAWSKICH ŁAZIENKACH

https://youtu.be/P145ULbuzLw Młody Chopin – czym zajmował się Chopin, gdy dorastał

https://youtu.be/RPBEh7n-_VM Ziemowit Świtalski _ F. Chopin - Polonez A-dur op.40 nr 1

 

MARIA SKŁODOWSKA-CURIE – polska fizyczka i chemiczka, dwukrotna laureatka Nagrody Nobla. W 1903 roku za prace nad pierwiastkami promieniotwórczymi Maria i Piotr Curie wspólnie z francuskim fizykiem Henri Becquerelem otrzymali Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki. Drugiego Nobla Skłodowska otrzymała w 1911 roku za prace nad promieniotwórczością i odkrycie nowych pierwiastków radioaktywnych – radu i polonu.

 

https://www.cda.pl/video/2560494cc Byli sobie wynalazcy - Maria Skłodowska-Curie

ROBERT KUBICA – polski kierowca wyścigowy i rajdowy. Mistrz Formuły Renault 3.5 z 2005. W 2008, podczas Grand Prix Kanady, odniósł swoje pierwsze zwycięstwow Formule 1, stając się pierwszym Polakiem w historii, który tego dokonał. Jego obiecująco zapowiadającą się karierę przerwał tragiczny wypadek podczas rajdu Ronde di Andora w 2011, w którym omal nie stracił prawej ręki. Po ośmiu latach przerwy wrócił na fotel wyścigowy jako kierowca brytyjskiego zespołu.

Kibice Roberta Kubicy on Twitter: "and good day for You! when ...

ROBERT LEWANDOWSKI – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika w niemieckim klubie Bayern Monachium oraz w reprezentacji Polski, której jest kapitanem; rekordzista pod względem liczby występów w reprezentacji Polski i najlepszy jej strzelec w historii.

Robert Lewandowski pobił się na treningu z kolegą z kolegą z ...

ADAM MAŁYSZ – polski skoczek narciarski i kierowca rajdowy, m. in. czterokrotny olimpijczyk. Zdobywca czterech medali olimpijskich  w 2002 dwóch srebrnychi sześciu medali mistrzostw świata. Czterokrotny zdobywca Pucharu Świata. Po sezonie 2010/2011 zakończył karierę skoczka narciarskiego i rozpoczął starty w rajdach samochodowych. W 2012 zdobył tytuł międzynarodowego rajdowego mistrza Polski i Czech a w 2013 odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w rajdach terenowych. W latach 2012–2016 pięciokrotnie uczestniczył w Rajdzie Dakar. Za wybitne osiągnięcia sportowe został trzykrotnie odznaczony Orderem Odrodzenia Polski przez Prezydenta RP.

Kamil Stoch dał mi radość, ale Adam Małysz dał mi godność

JUSTYNA KOWALCZYK – polska biegaczka narciarska, mistrzyni i multimedalistka olimpijska, mistrzyni i multimedalistka mistrzostw świata, czterokrotna zdobywczyni Pucharu Świata w biegach narciarskich. Dzięki zdobyciu w sumie 5 medali olimpijskich, jest najwybitniejszym (pod względem liczby medali) polskim sportowcem w historii zimowych igrzysk olimpijskich.

Narciarstwo: Justyna Kowalczyk przebiera w nartach | Nasze Miasto

 

 7. „Biało-czerwoni” – zabawa z piłką. Dziecko siedzi na dywanie w siadzie skrzyżnym. Rodzic rzuca do dziecka piłkę. Gdy dziecko usłyszy „czerwony” lub „biały”, nie może łapać piłki. Gdy kolor będzie inny, łapie piłkę i odrzuca. Gdy dziecko się pomyli robi trzy przysiady (lub wykonuje dowolne ćwiczenie zaproponowane przez rodzica).

 

8. „Patriotyczny quiz” – wybieranie zachowań patriotycznych spośród innych.

 Rodzic wymienia różne zachowania, zadaniem dziecka jest wybrać te (za pomocą karteczek z napisami TAK/NIE), które wskazują na zachowania patrioty.

- Znam symbole narodowe.

- Potrafię zaśpiewać hymn.

- Gdy słyszę hymn, tańczę.

- Wybieram towary produkowane w Polsce.

- Znam i zwiedzam zabytki w Polsce.

- Podczas świąt narodowych wywieszam flagę.

- Bawię się godłem i rysuję po nim.

- Kibicuję polskim reprezentantom sportowym.

- Uczę się historii naszego kraju.

- Zawieszam szalik z napisem Polska i godłem bałwankowi zimą.

 

9.„Ukryty wyraz” – doskonalenie spostrzegawczości. Rodzic rozkłada w pokoju wyrazy POLSKA (x3) oraz podobne, np. ROLSKA, POŁSKA, POLIZKA, PELSKA, POLSZKA, BOLSKA, PALSKA. Dziecko ma za zdanie odszukać wszystkie poprawnie napisane wyrazy.

 

10. „Rozsypanka” – układanie rozsypanki literowej. Dziecko otrzymuje koperty z rozsypankami literowymi wyrazów: POLSKA, GODŁO, FLAGA,

a następnie układa wyrazy i je odczytuje.

 

11. Oglądanie filmu „Latająca maszyna”.

https://www.cda.pl/video/118238a6 Latająca maszyna (2011)

 

 

 

 

 

 

Temat: Polska i jej symbole narodowe.

Poniedziałek 27 kwiecień

 

1. Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby „Dzień Flagi”.

 

Ada patrzy na pudełko nowych kredek z zachwytem w oczach. Dostała je od babci Halinki. „Kredki w trzydziestu kolorach” – tak jest napisane na opakowaniu. Ada nie umie czytać, ale wierzy babci. Ostrożnie dotyka paluszkiem kolejnych kredek. „Prześliczne!” – myśli. Wydaje się Adzie, że kredki uśmiechają się do niej i zachęcają, żeby coś narysowała. Na przykład różowego kota albo słonia w czterech odcieniach zieleni. A może żółtego królika? „Trudny wybór” – myśli Ada i aż wzdycha. Olek, który siedzi obok, przy biurku, podnosi głowę znad ćwiczeń do zerówki.

Pożycz mi czerwoną kredkę – prosi siostrę.

Ada wolałaby nie rozstawać się z żadną kredką nawet na chwilę, a szczególnie z czerwoną, najpiękniejszą i najweselszą ze wszystkich kredek.

Dlaczego chcesz czerwoną? Buraczkowa też jest ładna. I pomarańczowa też – podsuwa bratu inne kredki.

Maluję polską flagę. Potrzebuję czerwonej kredki. Chyba wiesz, w jakich kolorach jest nasza flaga? – pyta Olek.

Ada pospiesznie podaje bratu czerwoną kredkę. Niech sobie nie myśli, że ona nie wie takich rzeczy. Potem w milczeniu przygląda się jego pracy i marszczy czoło.

Dlaczego nasza flaga jest biało-czerwona? Na świecie jest więcej niż dwa kolory. Gdyby była w trzydziestu kolorach, byłaby ładniejsza – mówi.

Ja nie mogę! Słyszysz, tato?! – woła Olek.

Tata kiwa głową i zwraca się do Ady. – Nie będziemy zmieniać polskiej flagi, mimo że na świecie jest więcej niż dwa kolory, córeczko. Biel i czerwień to barwy polskiego herbu: białego orła na czerwonym tle. Biel oznacza czystość i uczciwość, czerwień odwagę i waleczność.

Aha – Ada robi poważną minę, żeby było wiadomo, że wszystko rozumie. – Ja też chcę rysować odwagę i waleczność – mówi.

Cała rodzina Ady włącza się do rysowania biało-czerwonych flag.

Przydadzą się. Lada dzień będzie święto flagi – mówi mama.

W Dzień Flagi z samego rana Ada, Olek, mama i tata wychodzą przed blok podziwiać swoje dzieło. Ich okna zdobią małe biało-czerwone flagi.

Macie najładniej ozdobione okna w całym bloku – chwali sąsiadka z drugiego piętra.

A wie pani, że na świecie jest więcej niż dwa kolory, ale biały i czerwony są najśliczniejsze – zapewnia ją Ada.

 

olek i ada kziszka 72

Rozmowa na temat opowiadania:

- Co rysował Olek?

- Co oznaczają kolory naszej flagi?

- Na jakie święto rodzina Ady rysowała biało – czerwone flagi?

 

CIEKAWOSTKA:

Flaga narodowa jest jednym z najważniejszych polskich symboli. Wywieszana jest na budynkach urzędów państwowych (w tym także na budynku przedszkola) w czasie świąt i uroczystości państwowych, a także podczas spotkań międzynarodowych. Dni, w których flaga państwowa obowiązkowo musi być w tych miejscach wywieszona, są ściśle określone. Najczęściej są one związane z wydarzeniami dotyczącymi utraty niepodległości lub odzyskaniem przez nasz kraj niepodległości. Poza tymi dniami flaga państwowa wywieszana jest w innych bardzo ważnych dla naszego kraju momentach, zarówno dobrych, jak i złych. Jest to oznaka jedności narodu i miłości do ojczyzny. Na domach prywatnych nie ma obowiązku wywieszania flagi, wielu ludzi jednak robi to, aby wyrazić swoje patriotyczne uczucia. Wywieszając flagę, należy pamiętać o tym, że nie może ona dotykać ziemi ani podłogi.

 

2. Zabawa dydaktyczna „Symbole narodowe” - rozpoznawanie flagi Polski, wśród flag innych narodów.

 

Znajdź wśród flag różnych krajów flagę Polski. Wskaż różnice pomiędzy flagami.

 

flagi 

Popatrz na godło Polski i opisz jego wygląd.

 

godo 

- Co łączy wszystkich Polaków? (np. język, tradycja)

- Jakie znacie polskie tradycje?

 

3. Rozwiąż zagadkę:

 

Na baczność stoimy, kiedy go słuchamy.

O ciszę i powagę zawsze wtedy dbamy. (hymn)

 

Hymn to uroczysta pieśń o charakterze patriotycznym, stanowi jeden z symboli narodowych. Tytuł hymnu Polski – Mazurek Dąbrowskiego. Podczas śpiewania (słuchania) hymnu obowiązuje odpowiednia postawa. Słowa hymnu napisano bardzo dawno temu, dlatego są w nim słowa, których już dzisiaj się nie używa.

 

Zapraszam do wysłuchania pierwszej zwrotki i refrenu.

Dzieci słuchają fragmentu hymnu, stojąc na baczność.

 

https://www.youtube.com/watch?v=ioUutRw9WeQ

 

- W jakich sytuacjach śpiewamy hymn Polski? Podajcie przykłady.

- Gdzie można zauważyć flagę Polski?

- Gdzie widzieliście godło Polski?

 

4. Zabawa ruchowa „Podróż po Polsce”

 

Rodzic podnosi do góry niebieski klocek oznaczający wodę – dzieci przeskakują morskie fale, następnie podnosi zielony klocek, symbolizujący łąki i pola – dzieci chodzą po wysokiej trawie i wąchają kwiaty. Na końcu podnosi pomarańczowy klocek oznaczający góry – dzieci naśladują wspinanie się po górach.

 

5. Zapraszamy do obejrzenie filmu o symbolach narodowych „Polak Mały”

 

https://www.youtube.com/watch?v=xQk8p7XY23A 

 

6. Wykonaj flage wybraną przez siebie technika plastyczną. Garść inspiracji:

 

https://www.google.pl/search?q=flaga+polski+praca+plastyczna&sxsrf=ALeKk02c-4ZoqRphV2ZrbppJGN8vyIDvrg%3A1587895395454&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ved=2ahUKEwiL1_Gn64XpAhWMlosKHQNlCgUQ_AUoAXoECAwQAw&biw=1280&bih=610&fbclid=IwAR07-ap0p6D-2ijc0o_7-m_6_D4ySCHgd_UmSv8rzlpjDeVbiIyZMuNBszE

 

 

 

 

Temat tygodnia: Kubusiowi Przyjaciele Natury

20.IV - 24.IV

kubus

 

Temat: Dbam o zasoby naturalne: powietrze, wodę i energię.

Piątek 24 kwiecień

 

Dzisiaj porozmawiamy o powietrzu, wodzie i energii elektrycznej, czyli zasobach naturalnych, z których korzystamy na co dzień i bez których trudno byłoby nam funkcjonować.

 

1. "Oddychanie" - samoobserwacja.

Wykonaj kilka ćwiczeń oddechowych: wciągnij powietrze przez nos. Czujesz? Klatka piersiowa się podnosi, to znak, że do naszych płuc trafiło powietrze. A teraz powoli wypuśćcie je ustami. Świetnie!

Wykonaj kilka zabawnych ćwiczeń na oddychanie:

Wąż – długi wdech nosem i wydech przez zaciśnięte zęby

Pies – krótkie wdechy i wydechy ustami

Balon – wdech i długi wydech ustami tak, jakby chciało się napompować wielki balon

Do czego potrzebne jest powietrze?

Czy powietrze widać i czy powietrze ma zapach?

Powietrze jest bezwonne i bezbarwne. Są sytuacje, kiedy powietrze ma zapach i kolor. Jakie to sytuacje? Tak, wtedy, gdy powietrze jest zanieczyszczone. A co zanieczyszcza powietrze? Tak, to dymy z kominów domów, fabryk oraz spaliny samochodów. Oddychamy powietrzem z zewnątrz, dlatego bardzo ważne jest to, by było ono czyste. Wszelkie zanieczyszczenia dostają się do naszych płuc, co może być szkodliwe dla naszego zdrowia.

 

2. Zabawa plastyczna „Co można zrobić aby dbać o czyste powietrze?”

 

Co możemy robić, żeby dbać o czyste powietrze?

 

Aby powietrze było czyste, nie należy palić w piecach śmieciami, można też zamienić samochód na rower lub komunikację miejską, ale także dbać o lasy, bo to one mają zdolność oczyszczania powietrza.

 

Wykonajcie poniższą kartę pracy: skreślcie ilustracje, które przedstawiają szkodliwy wpływ na powietrze oraz otoczcie pętlą te, które pomagają dbać o czyste powietrze.

 

kubus 10 

3. Do czego potrzebna jest woda? - słuchanie wywiadu.

 

WYWIAD Z WODĄ          kubus 12

- Dzień dobry! Kim jesteś?

- Jestem kropelką wody.

- Z tego co wiem jesteś bardzo potrzebna.

- O tak! Powiem nieskromnie, że wręcz niezbędna.

- Do czego?

- Do życia! Beze mnie nie byłoby ludzi, zwierząt ani roślin. 

- To prawda. A skąd do nas przychodzisz?

- Z rzeki.

- Z rzeki? To pewnie jesteś brudna.

- No wiesz?! Jestem czysta. Zanim trafię do Was jestem myta.

- Jak to? Woda myta?

- Tak, ale nie w wodzie. Najpierw ogromna pompa pompuje mnie z rzeki do oczyszczalni. Tam jestem przepuszczana przez różnego rodzaju filtry, bo na nich zostają zanieczyszczenia. I czysta trafiam do Was.

- A jak to się dzieje, że jesteś w kranie?

- Płynę do Was rurami, które połączone są z kranem w każdym domu, przedszkolu czy szkole. Proste?

- Hmm, przekonamy się zaraz. Tymczasem, dziękuję, że zechciałaś do nas wpaść i opowiedzieć troszkę o sobie.

- Ja też dziękuję! Pamiętajcie każda kropla jest ważna - zakręcajcie krany!!

 

Rozmowa na temat tekstu:

- Do czego potrzebna jest woda?

- Do czego używacie wody?

- W czym znajduje się woda? (np. soki, owoce)

- Skąd się bierze woda w kranie?

 

4. Karta pracy.

 

Pomóż kropli wody trafić do kranu. Jeśli dotrze dorysuj krople przy kranie.

 

kubus 11 

5. Zabawa ruchowa z elementami równowagi "Płynie prąd"

 

Na dywanie ułóżcie ze sznurka przewód elektryczny. Dziecko jest prądem, który płynie przewodem elektrycznym - przechodzi po sznurku - ustawia stopę za stopą.

 

6. "Prąd w naszych domach" - praca plastyczna.

 

Do czego potrzebujemy prądu?

 

Prąd w gniazdku sprawia, że możemy zaświecić lampę, włączyć telewizor, dzięki niemu w lodówce może być chłodno, a żelazko stanie się gorące. Możemy także pracować na komputerze, słuchać radia, suszyć włosy i prać ubrania.

 

Narysuj na kartce urządzenia elektryczne, które są w twoim domu. Miłej pracy :-)

 

 

 

Temat:Dbam o siebie i jem warzywa i owoce.

Czwartek 23 kwiecień

 

1. Wysłuchanie wiersza S. Kraszewskiego Witaminowe abecadło

 

Oczy, gardło, włosy, kości
zdrowe są, gdy
A w nich gości.
A w marchewce, pomidorze
w maśle, mleku też być może.

 

B – bądź bystry, zwinny, żwawy

do nauki i zabawy.
W drożdżach, ziarnach i orzeszkach
w serach, jajkach
B też mieszka.

 

Naturalne witaminy
lubią chłopcy i dziewczyny.
Bo najlepsze witaminy
To owoce i jarzyny.
 

 

C – to coś na przeziębienie
i na lepsze ran gojenie
C porzeczka i cytryna
świeży owoc i jarzyna.

 

Zęby, kości lepiej rosną,
kiedy
D dostana wiosną.
Zjesz ja z rybą, jajkiem, mlekiem
Na krzywicę
D jest lekiem.

 

Naturalne witaminy
lubią chłopcy i dziewczyny.
Mleko, mięso, jajka, sery,
w słońcu marsze i spacery.

 

Rozmowa na temat wiersza:

- Jak nazywają się nasi goście, czyli bohaterowie wysłuchanego wiersza?

- Gdzie można znaleźć witaminę A (B, C, D)? (Pytamy kolejno o każdą witaminę).

- Jaką rolę pełni witamina A (B, C, D)? (Pytania zadajemy pojedynczo).

 

Dbaj o siebie i jedz warzywa i owoce” to wskazówka, którą dzisiaj przygotował dla nas Kubuś. Co to według Was znaczy? Dbać o siebie: to znaczy aktywnie spędzać czas i ruszać się, jeść dużo warzyw i owoców, ponieważ zawierają cenne witaminy i składniki mineralne, pomagające nam dobrze się rozwijać. To też odpowiednie nawodnienie i sen, który pozwala nam na regenerację.

 

2. Odżywcze produkty” - zabawa plastyczna.

 

Rodzic pyta dzieci, po co jemy? Dzieci odpowiadają, a rodzic mówi, że dzięki substancjom zawartym w różnych produktach rośniemy, rosną nasze mięśnie, umacniają się kości, a całe nasze ciało dobrze się rozwija. Dlatego należy komponować posiłki, zwracając uwagę na to, ile ma być w nich owoców, warzyw, wyrobów ze zbóż oraz produktów mlecznych i mięsnych.

 

Proszę dać dzieciom kartę pracy, ich zadaniem jest pokolorowanie, wycięcie oraz przyklejenie wybranych produktów w odpowiednie miejsca na talerzu.

kubus 8 

Właściwości poszczególnych produktów i posiłków i ich wpływ na nasz organizm:

Warzywa i owoce – dostarczają witamin i składników mineralnych. Dzięki nim organizm przeprowadza procesy niezbędne do życia. Można je jeść w postaci: świeżej, surówek, gotowanych dodatków czy też jako soki i musy.

Produkty zbożowe – dostarczają węglowodany i błonnik. Są głównym źródłem energii dla organizmu. To kasze, makarony, pieczywo, płatki czy ryż.

Mięso – to źródło białka o wysokiej wartości odżywczej. To podstawowy budulec naszych mięśni.

Produkty mleczne – to źródło wapnia, które buduje nasze zęby i kości. Dostarczają także białko, które buduje nasze mięśnie. Są to głównie mleko, jogurty i sery.

Tłuszcze – są źródłem energii w naszym organizmie. To oleje czy masło lub margaryna. W tłustych rybach morskich i orzechach obecne są wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega 3.

Woda – picie wody nawadnia nasz organizm.

Ważne, jest aby spożywać produkty w odpowiedniej ilości. To, w połączeniu z aktywnością fizyczną, sprawia, że nasz organizm dobrze się rozwija.

 

3. Co to jest?” - utrwalenie wiadomości.

Pobawimy się teraz w zgadywankę. Popatrzcie na przykłady produktów poniżej, powiedzcie co to jest i do jakiej grupy należy ( produkty zbożowe, owoce i warzywa, produkty mleczne, tłuszcze, mięso i ryby).

kubus 9 

4. Ćwiczenia intonacyjne.

 

Rodzic wypowiada zdania: Owoce i warzywa codziennie jemy. Silni i zdrowi przez to będziemy. (Między zdaniami robi wyraźną przerwę). Dziecko liczy, ile zdań wypowiedział rodzic, a następnie liczą słowa w poszczególnych zdaniach. Wypowiadają je w różny sposób, np.: głośno, cicho, szeptem, ze złością, z radością, ze zdziwieniem.

 

5. Zabawa ruchowa „Marchewka”

 

Dziecko zamienia się w nasiona marchewki, a rodzic wcieli się w rolę ogrodnika. Podczas podlewania małe nasionka (dzieci kucają) wypuszczają najpierw jeden pęd (dzieci wyciągają jedną rękę do góry), potem drugi (wyciągają drugą rękę do góry), następnie rosną, rosną i rosną (dzieci klękają, stają na ugiętych nogach, w końcu się wyprostowują), aż stają się pięknymi, zdrowymi, jędrnymi i chrupiącymi marchewkami.

 

6. Zabawa kulinarna „Sałatka owocowa”

 

Wcielimy w życie wskazówkę Kubusia: Dbaj o siebie - jedz owoce i warzywa i zrobimy z owoców sałatkę owocowa. Dzieci myją ręce i owoce. Otrzymują nożyki i podkładki do krojenia, następnie zabierają się do krojenia, rodzic pomaga przy twardych owocach. Pokrojone owoce trafiają do miski, w której mieszamy wszystkie pokrojone owoce. Nakładamy wymieszane owoce do miseczek. Smacznego !!!

 

 

Ćwiczenia gimnastyczne

 

Pomoce: piłka dla dziecka.

 

Toczenie piłki do partnera. Dziecko leży na brzuchu, trzymając piłkę w dłoniach przed sobą. Rodzic siedzi na piętach około 2 metrów przed dzieckiem, przodem do niego. Dziecko podnosi łokcie nad podłogę i odepchnięciem toczy piłkę do kolegi.

 

Rzut piłki do rodzica. Dziecko leży na brzuchu, trzymając piłkę w dłoniach przed sobą. Rodzic siedzi w odległości około 2 metrów przed dzieckiem, przodem do niego. Dziecko trzyma piłkę, przenosi ją nad kark, unosząc łokcie nad podłogę, a następnie rzuca piłkę do rodzica. Potem zamieniają się rolami.

 

Podanie piłki bokiem. Dziecko i rodzic siedzą z nogami wyprostowanymi, w rozkroku, tyłem do siebie, w odległości około 0,5 metra. Dziecko trzyma piłkę w dłoniach. W parach wykonują skręt tułowia (dziecko w prawo, rodzic w lewo) z przekazaniem piłki. Następnie wykonują skręt tułowia w przeciwną stronę, z ponownym przekazaniem piłki.

 

Rzucanie i łapanie piłki. Dzieci chodzą z piłką w dłoniach. Podrzucają piłkę w górę i starają się ją złapać.

 

Toczenie piłki wokół siebie. Dziecko siedzi z wyprostowanymi i złączonymi nogami. Trzyma dłońmi piłkę leżącą na podłodze przy biodrach. Dziecko toczy piłkę po podłodze wokół bioder i wyprostowanych nóg. Po wykonaniu trzech okrążeń piłki w jedną stronę należy wykonać następne trzy okrążenia w stronę przeciwną.

 

Utrzymywanie piłki na podudziach. Dziecko leży na plecach z nogami ugiętymi, uniesionymi nad podłogę. Na ustawionych poziomo podudziach kładą piłkę. Starają się jak najdłużej utrzymać piłkę na nogach.

 

Podanie piłki dołem i górą. Dziecko i rodzic stoją tyłem do siebie w rozkroku, w odległości około 0,5 metra. Dziecko trzyma w dłoniach piłkę, unosi ręce w górę, przekazując piłkę do rąk rodzica, a następnie wykonuje skłon tułowia w przód, przekazując piłkę między nogami do rąk rodzica.

 

Żuki toczące kulki. Dziecko chodzi na czworakach, popychając piłkę głową. Piłka powinna być popychana czołem.

 

Podskoki z piłką trzymaną między kolanami. Dziecko stoi z piłką trzymaną między kolanami. Utrzymując piłkę między kolanami, podskokami przesuwają się po pokoju.

 

Ćwiczenie uspokajające. Dzieci maszerują po pokoju, jednocześnie licząc. Na dwa i na cztery mocno tupią prawą nogą.

 

 

Temat: Dbam o segregację śmieci.

Środa 22 kwiecień

 

 

1.Wprowadzenie

Witamy wszystkich, Kubuś przekazuje nam kolejną wskazówkę, jak stać się „Kubusiowym Przyjacielem Natury”: Segreguj śmieci. Posłuchajcie opowiadania, które przygotował.

 

2. Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby pt. „Kosz”.

 

Naprzeciwko budynku szkoły, między wysokimi blokami leżał park miejski. Wiosną zielenił się pośród białych budynków jak morze o połyskliwych wodach. W samym środku parku była fontanna, a dookoła niej stały ławki dla zmęczonych spacerowiczów. Obok jednej z ławek znajdował się kosz na śmieci. Nie różnił się niczym od innych koszy w parku. Wisiał na metalowym stojaku, więc czasami, gdy wiał silny wiatr, kołysał się, zgrzytając cicho.

Pewnego słonecznego dnia Grzesiek i Piotrek wracali ze szkoły przez park. Grzesiek poczęstował kolegę gumą do żucia. Piotrek podziękował. Obaj odwinęli gumy, ale tylko Grzesiek wrzucił papierek do kosza, Piotrek zaś rzucił swój na chodnik. Rozległo się nieprzyjemne zgrzytnięcie, jednocześnie coś błysnęło przed oczami Piotrka. Wydawało się mu, że kosz spojrzał na niego groźnymi, wężowymi ślepiami. Chłopiec zajrzał nawet do środka, żeby sprawdzić, czy w koszu nie ukryło się jakieś zwierzę. Na dnie leżał tylko papierek wrzucony przez Grześka.

Czego tam szukasz? – zdziwił się kolega.

Własnego rozumu – Piotrek zażartował sam z siebie.

W ciągu kolejnych dni przechodziło obok kosza wiele osób. Większość z nich postępowała ze swoimi śmieciami jak Grzesiek, ale niestety, byli i tacy śmieciarze jak Piotr. Nawet nie patrzyli, gdzie rzucają papierki, kartony czy butelki. Ania, ładna brunetka z zadartym nosem, rzuciła karton po soku w krzaki za koszem. Wojtek, wysoki jak koszykarz, rzucił torebkę po orzeszkach pod nogi. Jeden pan w kraciastych spodniach wrzucił foliową torebkę między kwiaty na rabatce. Kosz zgrzytał raz po raz, ale kto by się przestraszył zgrzytających zawiasów zwykłego kosza na śmieci.

Nocą jednak wszystkim, którzy śmiecili w parku, przyśnił się kosz. Łypał na nich zimnymi oczami, zrywał się z metalowego stojaka i zmieniał ich sny w przerażające koszmary. Panu w kraciastych spodniach przyśniło się, że ogromna, sprasowana kula śmieci wielkości piętrowego budynku toczy się wprost na niego, a on nie może się ruszyć. Wojtka, wysokiego jak koszykarz, sen uwięził w labiryncie, którego jedyne wyjście zasypały zwały śmieci. Anię, ładną brunetkę z zadartym nosem, oblazły śliskie larwy owadów, które wysypały się z przepastnego kosza z jej snu. To było straszne przeżycie! Kosz ze snu Piotrka zmienił się w gigantyczną, włochatą stonogę. Jej przerażająca paszcza rozwarła się nagle, Piotrek wrzasnął: „Ratunku!” i spadł z łóżka na twardą podłogę.

Sny powtarzały się wielokrotnie. Osoby, które zaśmiecały park, zapamiętały je na bardzo długo i nigdy więcej nie wyrzucały śmieci pod nogi, w trawę czy w krzaki. Nawet wtedy, gdy w parku wymieniono kosze na nowe, nie chciały ryzykować i zawsze wrzucały śmieci tam, gdzie ich miejsce. Każdy śmieć przypominał im koszmarne sny, których mogli uniknąć, gdyby dbali o czystość i porządek.

 

kubus 5

Dzieci przyglądają się ilustracjom w książce i opowiadają, co robili ludzie ze śmieciami w parku. Z pomocą rodziców odczytują wypowiedzenia: Ale bałagan, ale brudno. Nikt tu nie dba o to, żeby odpady były na swoim miejscu. Wstyd! Tak nie robimy! Teraz w parku każdy odpad trafia w odpowiednie miejsce. Oby tak było dalej! Następnie liczą na palcach, z ilu słów składa się każde wypowiedzenie, i podają ich liczbę. Mówią, które z nich jest najdłuższe, a które – najkrótsze. Rodzic pyta także: Ile koszy na śmieci znajdowało się w parku? Co wyobrażały sobie osoby spacerujące po parku? Pytamy dzieci, jak można nazwać osobę, która dba o środowisko. Uzupełniamy wypowiedzi dzieci. Wyjaśniamy znaczenie słowa ekolog.

Ekolog to specjalista w dziedzinie ochrony przyrody. To osoba, która żyje w zgodzie z naturą, dba o środowisko, o zużycie wody i energii, segreguje odpady.

 

3. Zabawa w segregowanie śmieciami

Na podłodze kładziemy kartki w trzech kolorach: niebieskim, żółtym i zielonym będą to kosze na śmieci. Zapytajcie dzieci, czy widziały kosze w takich kolorach w swojej okolicy i czy wiedzą, do czego one służą. Rodzic przygotowuje worek, w którym jest gazeta, plastikowa butelka lub kubek, puszka i słoik. Dziecko wkłada rękę do worka i zgadują, co chwyciły, po czym kładą na podłodze wyjęte przedmioty: gazetę, plastikowy kubek lub butelkę, puszkę i słoik. Pytamy, z jakiego materiału są wykonane poszczególne przedmioty. Następnie wprowadzamy do czytania całościowego wyrazy: papier, plastik, metal, szkło. Proście dzieci o przyporządkowanie napisów do odpowiednich pojemników i ich naklejenie: na żółtą kartkę napisu plastik i metal, na zieloną – szkło, na niebieską – papier.

 

kubus 7 

Poproście teraz dzieci aby poszukały w mieszkaniu przedmiotów, które zrobione są z różnych materiałów: plastik, metal, szkło, papier. Przyporządkujcie je do poszczególnych kolorów koszy. Policzcie ile przedmiotów udało się znaleźć, gdzie jest najwięcej a gdzie najmniej.

 

4. Program sortowania śmieci” - praca plastyczna z elementami programowania.

Na karcie pracy narysowany jest komputer z elementami kodu blokowego, który opisuje, co powinno się zrobić w przypadku posiadania określonego rodzaju śmiecia. Co powinniśmy zrobić z puszką? Kiedy chcemy się jej pozbyć, powinniśmy wrzucić ją do żółtego kosza. Popatrzcie na pierwszy przykład i pokolorujcie kosz na odpowiedni kolor. Następnie wypełnijcie kolejne przykłady.

 

kubus 6

5. Zapraszamy do wysłuchania piosenki „Świat w naszych rękach”

 

https://youtu.be/pRNtFXew_VE

 

Świat w naszych rękach”

 

1. Ci co lubią segregację
Otóż oni mają rację
Gdy w osobne pojemniki
Lecą papier, szkło, plastiki

Ref: Cały świat jest w naszych rękach
Właśnie o tym ta piosenka
Możesz dbać o cały świat
Chociaż masz niewiele lat /2x

 

2. A recykling trudne słowo
Chodzi o to by na nowo
Z naszych śmieci zrobić coś
Papier, plastik albo szkło

Ref: Cały świat jest w naszych rękach
Właśnie o tym ta piosenka
Możesz dbać o cały świat
Chociaż masz niewiele lat /2x

 

3. Więc dorośli oraz dzieci
Posłuchajcie
Sprawą śmieci trzeba zająć się dziś
Żeby jutro dobrze żyć

Ref: Cały świat jest w naszych rękach
Właśnie o tym ta piosenka
Możesz dbać o cały świat
Chociaż masz niewiele lat /3x

 

22 KWIETNIA DZIEŃ ZIEMI

 

To właśnie dziś obchodzimy Dzień Ziemi z tej okazji mamy dla Was kilka kart pracy związanych z tą tematyką.

 

dzien ziemi 

dzien ziemi 1 

dzien ziemi 2 

dzien ziemi 3 

 

 

Temat: Dbam o aktywność fizyczną.

Wtorek 22 kwiecień

 

1. Wprowadzenie.

Witamy wszystkie dzieci, Kubuś przesłał kolejną wskazówkę, jak stać się Kubusiowym Przyjacielem Natury. Proszę wstańcie i wykonajcie następujące ruchy: maszerujemy w miejscu i podnosimy wysoko kolana, kręcimy ramionami, kręcimy biodrami raz w prawo raz w lewo, podskakujemy, wykonujemy przysiady. Czy po tej rozgrzewce domyślacie się jaką wskazówkę chciał nam przekazać Kubuś? : Dbaj o aktywność fizyczną.

 

2. Dbaj o aktywność fizyczną i aktywne spędzanie czasu – a co to w ogóle znaczy?” - zabawa w pokazywanie i naśladowanie.

Proszę zapytać dziecko jak ono rozumie wskazówkę od Kubusia. Poproście o podanie przykładów aktywności ruchowych i aktywnego spędzania czasu. Dziecko podaje konkretne przykłady, rodzic może zadać dodatkowe pytania tak, aby dziecko podało konkretne czynności, np, jeśli dziecko poda odpowiedź – ćwiczenia fizyczne, rodzic zadaje pytanie – jakie konkretnie? - i prosi, aby je pokazać.

 

3. "Wycieczka do lasu" - zabawa plastyczna.

 

Proszę dać dzieciom kartę pracy, na której narysowana jest ścieżka przez las, poproście dzieci aby wycięły symbole zwierzątek. Teraz zapraszam do wysłuchania opowiadania o pewnej grupie przedszkolaków. W miarę czytania przez rodzica, dziecko powinno przykleić w odpowiednim miejscy wycięty obrazek. Czytamy opowiadanie, pomijając wskazówki w nawiasach i dostosowujemy tempo do pracy dziecka.

 

kubus 2

 

OPOWIADANIE „WYCIECZKA PRZEDSZKOLAKÓW”

 

Pewnego dnia grupa przedszkolaków wybrała się na wycieczkę do lasu (DZIECI MASZERUJĄ W PARACH). W lesie, jak wiecie rośnie dużo drzew (POZA DRZEWO), które kołyszą się i szumią podczas powiewów wiatru (DZIECI KOŁYSZĄ SIĘ). Mieszka tu także dużo zwierząt małych i dużych. A tu co? Nagle na ścieżkę wyskoczyła duża zielona żaba (POZA ŻABY) i w podskokach uciekła na drugą stronę ścieżki. Dzieci pożegnały żabę i poszły dalej (DZIECI MASZERUJĄ). Szły i szły i szły, aż tu nagle zobaczyły ogromny kamień, na którym wygrzewał się w promieniach słońca wąż (POZA WĄŻ). Troszkę się przestraszyły, ale Pani wyjaśniła im, że to zaskroniec, który nie jest jadowity. Tak, czy inaczej dzieci postanowiły nie burzyć spokoju węża i podążyły ścieżką dalej (DZIECI MASZERUJĄ). Nagle Pani poprosiła dzieci o całkowitą ciszę. Słyszycie? - zapytała. To śpiewają ptaki (POZA PTAK). Mają gniazda wysoko w koronach drzew i gdy na chwilę przestanie się mówić - można je usłyszeć. Po wysłuchaniu ptasiego koncertu dzieci ruszyły w dalszą drogę (DZIECI MASZERUJĄ). Po chwili dotarły do schroniska, powitał ich pies właścicieli (POZA PIES), który podbiegł do nich przyjaźnie machając ogonem. Dzieci rozsiadły się przy drewnianych stołach i wyciągnęły kanapki. Wtedy pojawił się i kot (POZA KOTA), który obudzony zapachem jedzenia łasił się do nóg przedszkolaków. Po nabraniu sił grupa ruszyła w drogę powrotną

 

 

4. "Ćwiczenia fizyczne ukryte w ruchach zwierząt" – zabawa ruchowa z elementami programowania.

 

Czy wiecie, że pod każdym zwierzątkiem kryje się ćwiczenie fizyczne? Chcecie się przekonać jakie? Popatrzcie na zdjęcie poniżej i wykonajcie wszystkie pozycje (drzewo, żaba, wąż, ptak, pies i kot). Teraz rodzic przeczyta wam jeszcze raz opowiadanie łącznie ze wskazówkami z nawiasów a wy wykonajcie poszczególne pozy (drzewo, żaba, wąż, ptak, pies i kot). Gdy rodzic dojdzie do końca opowiadania, czyta je ponownie bez przerwy od początku. Przy pierwszej reakcji zdziwienia dzieci prosi, aby dzieci pokazały na kartach pracy koniec spaceru. Dzieci nie mogą tego zrobić, ponieważ ścieżka została zaprojektowana w kółko. Następnie wyjaśniamy, że ścieżka spaceru przez las jest pętlą, czyli zestawem czynności, które można wykonywać w kółko (nie ma przerwy ani końca). I tak pewnie by się działo, gdyby nie to, że możemy określić ile razy dany zestaw czynności możemy przejść. Poproście dzieci, aby wpisały na kartach pracy nr 3 liczbę powtórzeń spaceru, można zaznaczyć ilość powtórzeń kropkami.

 

kubus 3 

5. "Test" - zabawa ruchowa.

Zapraszamy dzieci na środek pokoju i prosimy je, aby wykonały swój układ tyle razy, ile określiły na karcie pracy, tyle razy czytamy opowiadanie. Może posłużyć się tylko komendami w nawiasach, mówiąc na przykład tylko: MARSZ, DRZEWO, MOTYL itd. Może także czytać w różnym tempie, wolnym lub przyspieszonym - będzie mnóstwo śmiechu i zabawy.

 

6. "Jak ruch wpływa na mój organizm?" - samoobserwacja.

Po skończonych ćwiczeniach siadamy po turecku na dywanie. Wsłuchajcie się w swój organizm i odpowiedzcie na następujące pytania:

 

- Czy zauważyliście co się stało z waszym oddechem? Oddychacie szybciej czy wolniej? Tak oddychacie szybciej i dzięki temu więcej powietrza dostaje się do waszych płuc, a wasz organizm bardziej się dotlenia.

 

- Posłuchajcie bicia swojego serca – czy widzicie zmianę? Czy bije szybciej czy wolniej? Tak szybciej, dzięki temu krew krąży lepiej.

 

- Jak Wasze ręce, nogi? Czujecie coś? Co czujecie? Tak, to znak, że Wasze mięśnie troszkę popracowały i dzięki temu będą mocniejsze.

 

Ruch pozytywnie wpływa również na nasz sen oraz na odporność. Aktywność fizyczna podnosi efekty uczenia się, poprawia koncentrację i pamięć.

 

7. Zabawa „Ulubione aktywności sportowe”

Aktywność fizyczna może przerodzić się w prawdziwą pasję i stać się zawodem. Niektórzy sportowcy uprawiając sport, zarabiając w ten sposób na życie. Jakie dyscypliny sportowe znacie? Wymieńcie kilka.

Proszę wykonać teraz poniższą kartę pracy,. Zadaniem dzieci jest zakreślenie tych aktywności, które lubią najbardziej, a w ramce narysowanie swojej ulubionej dyscypliny.

 

kubus 4 

 

 

Temat: Dbam o rośliny i zwierzęta - nawet te najmniejsze.

Poniedziałek 20 kwiecień

 

1. Wprowadzenie do tematu - przeczytanie listu od Kubusia.

Wyobraźcie sobie, że dostaliśmy list od Kubusia z zaproszeniem do programu „Kubusiowi Przyjaciele Natury”. Chcecie posłuchać co Kubuś do nas napisał? Zapraszamy do wysłuchania listu.

kubus list 1

 

 

2. Zadanie plastyczne "Co to jest natura?"

 

Narysujcie na kartce kredkami lub farbkami rysunek przedstawiający naturę. NATURA to wszystko co nas otacza a nie zostało stworzone przez człowieka. Składają się na nią m.in.: lasy, łąki, góry, rzeki, zwierzęta, rośliny, powietrze, gleba i oczywiście ludzie.

 

3. "Dbaj o rośliny" - rozmowa.

 

Narysowaliście na kartkach nature, aby była ona taka piękna jak na waszych obrazkach należy o nią dbać, ponieważ dzięki niej możemy żyć. Kubuś postanowił przekazać nam kilka rad, pomoże nam stać się Przyjaciółmi Natury.

Pierwszą wskazówką, którą chce nam przekazać jest: Dbaj o rośliny. Zastanówcie się wspólnie z rodzicami, co to znaczy.

Mogą pojawić się takie propozycje jak: podlewanie roślin, niedeptanie trawników, sadzenie drzew, przesadzanie kwiatków, niezrywanie rzadkich okazów roślin. Dla każdego z nas „Dbanie o rośliny” znaczy coś innego. Aby dobrze kogoś zrozumieć, potrzebujemy bardziej dokładnych instrukcji.

 

4. Podlewanie roślin” - zabawa ruchowa z elementami programowania.

 

Proponuję zabawę w roboty i podlewanie roślin. Łączymy się w pary rodzic – dziecko, rodzic przekazuje instrukcję.

 

INSTRUKCJA: Pobawimy się teraz w podlewanie roślin. Podzielimy się tak, że ja będę mówić, co masz robić, a ty będziesz wykonywać dokładnie te czynności (i nic ponadto), o których powiem. Gotowi do działania? Rodzic wskazuje dziecku pierwszą czynność – „Podlej roślinę”.

 

Dziecko „podlewa”, ale w tym momencie zabawa się nie kończy. Rodzic zwraca uwagę, na to, że jak mogło dziecko podlać roślinę, skoro nie mało konewki, a w konewce nie ma wody. Mówi dalej, że w takim razie potrzebujemy jeszcze bardziej dokładnych poleceń. Tłumaczy też, że każda z czynności, które wykonujemy codziennie, składa się z mniejszych czynności. Na przykład mycie zębów czy wiązanie buta. Dlatego, żeby dzieci podlały roślinę, trzeba dokładnie zaplanować każdy ruch. Rodzic tym razem podaje pełną instrukcję.

 

Przykładowa instrukcja podlewania roślin:

1. Znajdź konewkę (lub butelkę) na wodę.

2. Nalej do niej zimnej wody z kranu.

3. Podejdź do rośliny np. kwiatka.

4. Przechyl konewkę i nalej troszkę wody.

5. Wyprostuj konewkę.

6. Postaw konewkę.

7. Powtarzaj co drugi dzień.

 

Gdy wszystkie rośliny zostaną już „podlane”, można zamienić się rolami lub rozłożyć na sekwencję ruchów inną czynność związaną z dbaniem o rośliny, na przykład sadzenie drzewa.

 

5. Zabawa plastyczna "Dbamy o zwierzęta"

 

Kubuś ma dla nas kolejną wskazówkę: Dbaj o zwierzęta. Zapytajcie dzieci dlaczego uważają, że należy dbać o zwierzęta?

 

Na końcu podsumujcie wypowiedzi dziecka mówiąc, że zwierzęta, pełnią bardzo ważną rolę i są niezwykle pożyteczne. Stanowią pokarm dla innych zwierząt, pomagają w zapylaniu i rozsiewaniu roślin a także rozkładają martwą materię.

Proszę przyjrzeć się ilustracji widoczny jest na niej rysunek lasu, ale bez jego mieszkańców. Rodzic pyta dziecko czego brakuje na rysunku, a następnie rodzic czyta po kolei zagadki tak, aby dzieci odgadły jakie zwierzątko mają narysować.

 

kubus 1 

 

Malutka, są ich tysiące, mieszkają w wielkim kopcu w lesie lub na łące. (MRÓWKA)

Pod ziemią korytarze ryje, czy wiecie kto się tam kryje? (KRET)

Stuka w drzewa stuku - puku. Czy już wiesz kto to maluchu? (DZIĘCIOŁ)

Jest długa, cienka, różowa - pod ziemią się chowa. (DŻDŻOWNICA)

Ma rudą kitkę, po drzewach hasa. Można ją spotkać w parkach i lasach. (WIEWIÓRKA)

Każdego ranka radośnie ćwierkają, nie złapiesz ich bo uciekają. (PTASZKI)

Wieczorem pięknie gra i dwie skoczne nóżki ma. (KONIK POLNY)

Ciężko na co dzień pracują i z nektaru miód produkują. (PSZCZOŁY)

Czerwona z kropkami lata nad łąkami. (BIEDRONKA)

 

 

Po odgadnięciu zagadki, rodzic daje dziecku czas na narysowanie rozwiązania, a następnie czyta kolejną zagadkę. W trakcie pracy zwracamy uwagę na to, że każde zwierzę ma swoją rolę i podaje za przykład pszczołę, bez której życie na ziemi nie byłoby możliwe. Mówimy o tym, że nawet najmniejsze zwierzaki należy szanować, nie można ich brać do rąk, ani męczyć.

 

 

PAMIĘTAJ

 

Rozpalanie ognisk, rzucanie niedopałków czy zapałek jest w lesie zabronione.

W lesie nie wolno zostawiać lusterek, potłuczonego szkła czy butelek. Nie tylko dlatego, że mogą one poranić dzikie zwierzęta, ale także spowodować pożar. Padające na szklane lub lustrzane elementy promienie słoneczne, mogą wywołać zapalenie się suchej ściółki i w rezultacie pożar.

Zbieraj makulaturę - aby wytworzyć 1 tonę papieru trzeba ściąć aż 17 drzew! Dlatego nie wyrzucaj niepotrzebnego papieru, książek i gazet do kosza. Zbieraj je i odnoś do specjalnych punktów skupu lub wkładaj do odpowiedniego pojemnika na śmieci. Makulatura zostanie ponownie przetworzona i wykorzystana. W ten sposób ochronimy drzewa, które trzeba byłoby ściąć, by uzyskać nowy papier.

Nie wyrzucaj śmieci w lesie.

Nie hałasuj. Las jest domem wielu gatunków zwierząt. Starajmy się nie hałasować na łonie przyrody, by ich nie wystraszyć. W nagrodę usłyszymy piękny śpiew ptaków.

Nie należy łamać gałązek drzew, niepotrzebnie zrywać kwiatów czy liści. Warto zapoznać się z informacjami na temat roślin chronionych, by zwrócić na nie szczególną uwagę.

Nie zabieraj do domu żadnych dzikich zwierząt: żaby, mrówki czy ślimaki to także dzikie zwierzęta.

Nie powinno się również dotykać ptasich gniazd i jaj.

Jesienią można zbierać owoce róży, jarzębiny, bzu oraz żołędzie, by zimą nakarmić nimi dzikie zwierzęta

 

 

 

 

Temat tygodnia: Praca rolnika

14.IV - 17.IV

 

 

Temat: Od buraka do lizaka.

17.04.2020 r.

 

1. „Buraki” – poznanie rodzajów buraków, porównywanie ich wyglądu; rozmowa na temat zbioru buraków i wykorzystywanych w tym celu maszyn rolniczych.

Burak ćwikłowy - uprawa, choroby i odmiany burak ćwikłowy

 

BARBABIETOLA DA FORAGGIO -BIANCA SEMI-ZUCCHERINA A COLLETTO VERDE ... burak cukrowy

 

 Reccord du monde d'arrachage de betteraves :HOLMER TERRA DOS T4 !                                             kombajn do zbioru buraków cukrowych

https://youtu.be/k2Rc_y2hk6g Zbiór buraków cukrowych

 

 2. Wysłuchanie wiersza „Od buraka do lizaka.”

Cukrowa wata, cukrowa wata,

Kręconą w bębnie kupuje tata.

Ja lubię watę, lubi też osa

Cukrowe nitki cieńsze od włosa.

Lecz nie wie osa, ja nie wiem też,

Skąd wziął się cukier. A czy Ty wiesz?

Rośnie na polu burak cukrowy,

Długo dojrzewa, aż jest gotowy.

Trzeba buraki z ziemi wyrwane

Zwieść do fabryki cukrownią zwanej. 

Tam się je myje kroi, szykuje

I coś jak kompot przygotowuje.

Na samym końcu z tego kompotu

Jest wreszcie cukier. Tyle kłopotu

Ma mnóstwo ludzi z takim burakiem,

Byś mógł się cieszyć jednym lizakiem. 

 

 3. Układanie historyjki obrazkowej „Od buraka do lizaka” w kolejności chronologicznej w oparciu o wcześniej wysłuchany wiersz.

 Od buraka do lizaka - 6.JPG

 

 Od buraka do lizaka - 3.JPG

Od buraka do lizaka - 1.JPG 

 Od buraka do lizaka - 1.JPG

 

Od buraka do lizaka - 2.JPG

 

 4. Zabawa „Szukamy cukierków.”

Dziecko szuka ukrytych w pokoju cukierków na zasadzie zabawy „ciepło-zimno.”

 

5. Zabawa matematyczna „Cukierkowe rachunki.”

Rodzic dzieli między siebie i dziecko cukierki. Dziecko przelicza cukierki swoje i rodzica, a następnie porównuje kto dostał mniej, kto więcej, o ile mniej, o ile więcej („o jeden mniej”, „o jeden więcej”, „o dwa mniej”, „o dwa więcej”). W razie problemów rodzic prosi dziecko o ułożenie swoich cukierków i cukierków dzieckaw pary. W ten sposób łatwiej będzie dostrzec dziecku, o ile jest mniej lub więcej cukierków.

 

6. Zabawa muzyczna do piosenki ludowej „Zasiali górale” – osłuchanie z piosenką, interpretacja ruchowa.

https://youtu.be/WV57FDY8tBs Zasiali górale J Domin Piosenki maluszka

Zasiali górale owies, owies,                     (wolny ruch ręki –rozrzucanie ziaren raz w prawo, raz w lewo)                          
Od końca do końca, tak jest, tak jest!
Zasiali górale żytko, żytko,
Od końca do końca wszystko, wszystko!

A mom ci ja mendelicek,                         (rytmiczne uderzanie o kolana)
W domu dwa, w domu dwa!                    (
rytmiczne klaskanie)
U sąsiada śwarnych dziewuch                 (
rytmiczne uderzanie o kolana)
Gromada, gromada.                                 (
rytmiczne klaskanie) itd.
A mom ci ja trzy mendele,
W domu dwa, w domu dwa!
Żadna mi się nie podoba,
Tylko ta, tylko ta!

Zasiali górale owies, owies,
Od końca do końca, tak jest, tak jest!
Pożęli górale żytko, żytko,
Od końca do końca wszystko, wszystko.

A na polu góraleczek

Gromada, gromada,

Czemużeś się wydawała,

Kiejś młoda, kiejś młoda?

Czemużeś się wydawała,

Kiejś mała, kiejś mała?

Będzie z ciebie gospodyni

niedbała, niedbała!

 

 7. Praca plastyczna „Lizak.”

Z różnych kolorów plasteliny dziecko formuje długie wałeczki, łączy kolejne wałeczki, a następnie zwija w ślimak. Na końcu nabija na wykałaczkę.

 

8. Oglądanie bajki „Rolnik i wyprawa do cukrowni.”

https://youtu.be/mxn-VJ1vcF8Farm Works - Farmer | Sugar Beet | Bajki Traktory - Rolnik i wyprawa do cukrowni

 

 

Temat: Rośliny uprawne.

16.04.2020 r.

 

1. Rośliny uprawne – poznanie roślin zbożowych, okopowych, oleistyc i włóknistych na podstawie filmu    i ilustracji.

https://youtu.be/25v7UhuUExM Rośliny uprawne

ROŚLINY ZBOŻOWE – żyto, pszenica, owies, kukurydza, jęczmień; kwiaty zbóż mogą tworzyć kłos, kolbę lub wiechę. 

Czy wiesz, jakie to zboże?

1. jęczmień 2. pszenica 3. pszenżyto 4. owies  5. żyto

 

Kukurydza tacka 3 sztuki - Sklep internetowy marki CarrefourPOPCORN KUKURYDZA ZIARNO 500g - StrefaBakalii.pl 

                                                                       kukurydza

  

ROŚLINY OKOPOWE – ziemniaki, buraki ćwikłowe, buraki cukrowe, marchew, pietruszka, chrzan, seler, rzepa; okopuje się je podczas sadzenia, a następnie wykopuje z ziemi (wykopki).

 Ziemniaki - doskonałe źródło energii, białka i witamin ziemniaki

 Grow a superfood - beetroot | St Bridget Nurseries buraki ćwikłowe

Azot bardzo ważny w uprawie buraka cukrowego - Portal Rolniczy ... buraki cukrowe

Marchew: Na straży zdrowia - Kobieta w INTERIA.PL marchewka

Chrzan pospolity – sadzenie, uprawa, pielęgnacja, zastosowanie w ... pietruszka

Uprawa selera naciowego | kalendarzRolnikow.pl seler

 Rzepa - uprawa, właściwości, zastosowanie rzepa

ROŚLINY OLEISTE – słonecznik, len, rzepak; z ich nasion otrzymuje się olej.

 Słonecznik zwyczajny – Wikipedia, wolna encyklopedia słonecznik

Wysiewanie nasion słonecznika | Zielony Ogródek nasiona słonecznika

Len - właściwości, zastosowanie, leczenie | Naturalnie o zdrowiu len

LEN ZIARNO 5kg SIEMIĘ LNIANE NASIONA LNU POLECAM! 7127540012 ... nasiona lnu

Leczniczy rzepak. Korzeń też ma cenne walory | Gazeta Pomorska rzepak                    

 

Rzepak - nasiona - 1 gram - olej poplon pasza 8396873024 - Allegro.pl nasiona rzepaku

ROŚLINY WŁÓKNISTE – len, konopie; rośliny, które w łodygach mają włókna, wytwarza sięz nich nici i włókna.

 SADZIĆ, LEGALIZOWAĆ.....NIE PALIĆ CZYLI JAK TO JEST Z KONOPIĄ ... konopie

 

 2. Wysłuchanie opowiadania „Jak powstaje chleb” – „Zwierzątka ze zdrowego zakątka” Hanny Niewiadomskiej (opowiadanie czytamy i omawiamy fragmentami – rolnik, młynarz, piekarz).

 

Lato w Zielonym Zakątku dobiegało końca, dni były coraz krótsze, liście powoli zaczynały żółknąć, wielkimi krokami zbliżała się jesień. Ciocię Różę od dłuższego czasu martwiło to, że jej przedszkolaki najbardziej lubią jeść słodkie, białe maślane bułeczki. I chociaż na stole zawsze leżał też chleb wielozbożowy oraz chleb razowy, nikt po niego nie sięgał. Niedawno zakończył się okres żniw, więc ciocia Róża, która zawsze miała wspaniałe pomysły, postanowiła zorganizować dzieciom ciekawą wycieczkę, która jednocześnie wiele je nauczy. – Kochane przedszkolaki – rzekła pewnego ranka. – Dziś zabieram was na wycieczkę do młyna. – Ooo! – krzyknęły zaskoczone dzieci. – Co to takiego młyn? – Młyn to bardzo ciekawe miejsce, w nim miele się ziarna zbóż. – A po co się miele te ziarna? – zapytała Ociupinka. – Z ziaren powstaje mąka, a z mąki bułeczki, które tak chętnie jecie – wyjaśniła ciocia Róża. – To bułeczka powstaje z jakiegoś ziarna? – dopytywał się zdziwiony Wieprzuś. – Tak, Prosiaczku, wkrótce sami się o tym przekonacie. A teraz zakładamy buciki i wiatrówki, bo czeka nas długa droga. Dzieci szybciutko się ubrały, ustawiły w parach i wszyscy razem wyruszyli w drogę do młyna. Po drodze ciocia, chcąc przybliżyć im temat, zadawała różne pytania. – Powiedzcie mi, drogie przedszkolaki, kto z was był w czasie wakacji na wsi? – Ja, ja i ja! – krzyknęło kilka głosów, a wśród nich cieniutki głosik Ociupinki. – Ociupinko, a czy będąc na wsi, widziałaś duże pola, pełne rosnących złotych kłosów? – zapytała ciocia. – Tak, widziałam, mama powiedziała mi, że to zboże, z którego robi się mąkę. – Brawo, Ociupinko, mąka powstaje ze zboża. Żeby urosło, najpierw rolnik sieje do ziemi ziarenka, one są podlewane przez padający deszczyk i ogrzewane słońcem. Powolutku rosną, a gdy przychodzą wakacje, są trochę większe niż ty i przypominają wysoką trawę zakończoną kłosami. Wtedy na pole przyjeżdża taka duża maszyna. Ta maszyna nazywa się kombajn. Jest tak zbudowana, że jeżdżąc po polu, ścina kłosy, w środku je przetwarza, a na koniec wychodzą już wyłuskane ziarna, które sypie się do worków. Jak już zbierze się dużo worków, to rolnik zawozi je do młyna. – I kto robi z nich mąkę? – zapytał ciekawski Raptuś. – O tym opowie wam Pan Młynarz. A czy wiecie, drogie dzieci, że jest wiele rodzajów mąki? – Jak to? I wszystkie powstają z tych samych kłosów? – zdziwił się Wieprzuś. – Mamy także wiele rodzajów zbóż, ale to wszystko opowie i pokaże wam Pan Młynarz, do którego właśnie się zbliżamy. Widzicie ten drewniany budynek z dużym wiatrakiem? To jest właśnie młyn. – Ale fajny! – krzyknęły dzieciaki i pobiegły w kierunku budynku. Przed młynem stał już uśmiechnięty Pan Młynarz i ruszał z zadowoleniem sumiastym wąsem. – Dzień dobry, kochane dzieci! – Dzień dobry, Panie Młynarzu! – odpowiedziały dzieci chórem. – Wejdźcie do środka, pokażę wam, co się robi w młynie. Dzieci zobaczyły w środku wielkie worki ziarna, sita i kanały, a obok mnóstwo ludzi uwijających się jak mrówki. Pan Młynarz zabrał je po schodach na piętro. – Zobaczcie, drogie dzieci, tutaj znajdują się kamienie młyńskie, do których wsypuje się ziarno, a one ścierają je na drobny pył. Następnie mąka jest przesiewana przez te wielkie sita i albo ponownie ją mielimy, by była jeszcze drobniejsza, albo pakujemy. Tutaj na górze wsypujemy ziarno, które spada kanałami na dół, na dole młyna odbierana jest już gotowa mąka. – Co się dzieje z tą mąką? – zapytała Ociupinka. – Mąkę zawozimy do Pana Piekarza, który piecze z niej pyszne chleby i bułeczki. – To chlebek też powstaje z mąki? – zdziwił się Wieprzuś. – Tak, Prosiaczku, mąka jest jednym ze składników bułeczek i chleba, ale o tym opowie wam już Pan Piekarz, którego także dziś odwiedzimy – odpowiedziała ciocia. – Hura, hura! – krzyknęły zadowolone przedszkolaki.
– Ale najpierw Pan Młynarz pokaże wam jeszcze, jak wiele mamy rodzajów mąki. Młynarz zabrał dzieci z powrotem po schodkach na dół, gdzie długimi kanałami z góry wysypywała się mąka. Rzeczywiście, mąka była różna i miała różne kolory: biały, ciemniejszy, brązowy, żółtawy... Dzieci nie wierzyły własnym oczom, że aż tyle rodzajów mąki powstaje ze zbóż. – Mamy kilka najpopularniejszych gatunków zbóż, z których powstaje mąka: pszenicę, żyto, jęczmień, kukurydzę, grykę. Są jeszcze mniej znane, np. orkisz i amarantus. Zdrowsze są ciemne mąki, na przykład żytnia, razowa czy orkiszowa. Mąka razowa to grubo zmielona mąka pszenna lub żytnia. Powstają z nich bułeczki i chleby ciemniejszego koloru, mają więcej witamin, składników mineralnych i błonnika. – Czyli białe bułeczki nie są zdrowe? – zmartwił się Wieprzuś. – Są mniej zdrowe od tych ciemnych, Wieprzusiu, ale to nie znaczy, że nie możesz ich w ogóle jeść. Raz lub dwa razy w tygodniu możesz zjeść białą bułeczkę,

a w pozostałe dni spróbuj jeść te ciemniejsze. Jeśli nie smakuje ci pieczywo razowe, możesz spróbować żytniego lub orkiszowego. Każde z nich ma inny smak i na pewno któreś polubisz. – Ciociu, czy dostaniemy w przedszkolu kanapki z ciemnego pieczywa? – zapytał Raptuś. – Codziennie dostajecie, głuptaski, tylko wybieracie zawsze to jasne. – Czy obiecujecie, że jutro spróbujecie też ciemnego? – Obiecujemy – powiedziały poważnie troszkę zawstydzone zwierzątka. – Nasza wizyta u Pana Młynarza dobiegła końca. Teraz odwiedzimy piekarnię, gdzie będziecie mogli spróbować różnego rodzaju pieczywa z różnej mąki. Na pewno jesteście już troszkę głodni. – Nawet bardzo! – krzyknął Wieprzuś. Zwierzątka pożegnały się z Panem Młynarzem i wraz z ciocią Różą wyruszyły do piekarni. – Ech, jestem taki głodny, zjadłbym nawet kromeczkę z ciemnego pieczywa – westchnął Wieprzuś. – Trzymam cię za słowo, Wieprzusiu – roześmiała się Róża i pomachała wesoło do Pana Piekarza, który już witał dzieci na progu piekarni. – Jesteście w znakomitym momencie – powitał ich Pan Piekarz. – Niedawno wyjąłem z pieca świeże bułeczki, jasne, ciemne, pełnoziarniste, ze słonecznikiem. Wszystkich będziecie mogli spróbować. – Wieprzuś zacznie od tych ciemnych – zachichotała Ociupinka i wszyscy weszli do piekarni. Zapach był naprawdę niesamowity. Na dzieci już czekały talerze z kawałkami bułeczek i kromeczek chleba różnego rodzaju, posmarowanych świeżym masełkiem. – Czy możemy, ciociu? – zapytał niepewnie Raptuś. – Ależ oczywiście – roześmiała się Róża, a zwierzątka rzuciły się do stołu i zaczęły pałaszować. Po piętnastu minutach talerze były puste. Zniknęły wszystkie kromeczki i te jasne, i ciemne, i nawet razowe. – Smakowało wam, dzieciaki? – zapytał Pan Piekarz. – Bardzo! – krzyknęły przedszkolaki. – Te ciemne kromeczki wcale nie były złe – powiedział Wieprzuś. – Nie wiem, czemu wcześniej ich nie spróbowałem. – Widzisz, Wieprzusiu, wszystko, co nowe, budzi nasz niepokój, ale teraz już wiesz, że ciemne pieczywo jest nie tylko smaczne, ale też zdrowe. Chodźcie, moi drodzy, zobaczymy teraz, jak powstaje chleb. Pan Piekarz zabrał dzieci do sali, gdzie stała wielka misa. Szybko pojawili się pomocnicy, którzy do misy wsypali mąkę, drożdże, wlali wodę i wsypali trochę soli. Następnie Pan Piekarz nacisnął przycisk na ścianie i wielka łyżka zaczęła mieszać składniki ciasta. Gdy ciasto było już dobrze wymieszane, pomocnicy wyłożyli je na wielki stół, podzielili na kawałki. Część powkładali do różnych foremek na chleb, a z reszty zrobili bułeczki i rogaliki.
– Ale super! – pisnęła Ociupinka. – Tak szybko powstaje tak dużo bułeczek. Wystarczy chyba dla całego naszego miasteczka. – Na pewno, Ociupinko, wystarczy dla wszystkich – zaśmiał się Pan Piekarz. – Wy też dostaniecie w podziękowaniu za dzisiejszą wizytę koszyk pysznych, ciemnych chlebków na jutrzejsze śniadanie. – Dziękujemy! – krzyknęły chórem przedszkolaki i wyruszyły w powrotną drogę do przedszkola, zadowolone, że znowu nauczyły się czegoś nowego.

 3. Rozmowa inspirowana opowiadaniem i ilustracjami na temat rodzajów mąkii pieczywa oraz pracy rolnika, młynarza i piekarza. Zwrócenie uwagi na większe walory zdrowotne ciemnego pieczywa.

- Co bardzo martwiło ciocię Różę?

- Gdzie zorganizowała dzieciom wycieczkę?

- Do czego służy młyn?

- Kto pracuje w młynie?

- Kto pracuje w polu?

- Czym kiedyś rolnik kosił zboże?

- Jaka maszyna obecnie ułatwia rolnikowi pracę podczas żniw?

- Jakie zapamiętałeś zboża, z których powstaje mąka?

- Które mąki są zdrowsze jasne czy ciemne?

- Gdzie po wizycie w młynie wybrały się dzieci?

- Kto pracuje w piekarni?

- Z czego wypieka się chleb?

 

Historia na Żuławach. Zabytkowy holenderski wiatrak z XIX wieku w ...

                                                                                         wiatrak wietrzny

Umarło piękno - blog Albatros ... z lotu ptaka

                                                                                        wiatrak wodny

Polskie Zakłady Zbożowe w Krakowie, przy ul. Ładnej

                                                                               Polskie Zakłady Zbożowe w Krakowie

https://youtu.be/LRSmWnfOPaA Młyn wodny.wmv

   Chleb żytni 450 g - Tesco Ezakupy chleb żytni

Chleb pszenny na zakwasie przepis | Dorota Kamińska chleb pszenny

https://youtu.be/HmJQmIdltGE Jak powstają produkty w piekarni - cukierni ASPROD

 

4. Zabawa muzyczno-ruchowa „Kosiarze”.

Przy włączonej muzyce dziecko naśladuje ruchy kosiarzy (ruchy obu ramion jednocześnie). Gdy muzyka milknie, kosiarze odpoczywają (siadają ze skrzyżowanymi nogami). Zabawa jest kontynuowana, gdy rodzic ponownie włącza muzykę.

https://youtu.be/x-Em-OEzv7g Traktor

 

5. Praca plastyczna „Mączne obrazki”.

Rysowanie na kolorowych kartkach z bloku technicznego obrazków klejemw sztyfcie (temat dowolny), a następnie oprószanie obrazków mąką.

 

6. Oglądanie bajki „Jak Krecik dostał spodenki”.

 

https://youtu.be/LibjOJKTWLI Jak Krecik dostał spodenki (1957) |HD|

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Copyright © 2013. Przedszkole nr. 27 w Chorzowie Rights Reserved.