^Wróć na góre
Get Adobe Flash player

Grupa 4 latki

Temat: Dbam o zasoby naturalne: powietrze, wodę
i energię.

Piątek 26 CZERWIEC

Dzisiaj porozmawiamy o powietrzu, wodzie i energii elektrycznej, czyli zasobach naturalnych, z których korzystamy na co dzień i bez których trudno byłoby nam funkcjonować.

1. "Oddychanie" - samoobserwacja.

Wykonaj kilka ćwiczeń oddechowych: wciągnij powietrze przez nos. Czujesz? Klatka piersiowa się podnosi, to znak, że do naszych płuc trafiło powietrze. A teraz powoli wypuśćcie je ustami. Świetnie!

Wykonaj kilka zabawnych ćwiczeń na oddychanie:

• Wąż – długi wdech nosem i wydech przez zaciśnięte zęby

• Pies – krótkie wdechy i wydechy ustami

• Balon – wdech i długi wydech ustami tak, jakby chciało się napompować wielki balon

Do czego potrzebne jest powietrze?

Czy powietrze widać i czy powietrze ma zapach?

Powietrze jest bezwonne i bezbarwne. Są sytuacje, kiedy powietrze ma zapach i kolor. Jakie to sytuacje? Tak, wtedy, gdy powietrze jest zanieczyszczone. A co zanieczyszcza powietrze? Tak, to dymy z kominów domów, fabryk oraz spaliny samochodów. Oddychamy powietrzem z zewnątrz, dlatego bardzo ważne jest to, by było ono czyste. Wszelkie zanieczyszczenia dostają się do naszych płuc, co może być szkodliwe dla naszego zdrowia.

2. Zabawa plastyczna „Co można zrobić aby dbać o czyste powietrze?”

Co możemy robić, żeby dbać o czyste powietrze?

Aby powietrze było czyste, nie należy palić w piecach śmieciami, można też zamienić samochód na rower lub komunikację miejską, ale także dbać o lasy, bo to one mają zdolność oczyszczania powietrza.

Wykonajcie poniższą kartę pracy: skreślcie ilustracje, które przedstawiają szkodliwy wpływ na powietrze oraz otoczcie pętlą te, które pomagają dbać o czyste powietrze.

3. Do czego potrzebna jest woda? - słuchanie wywiadu.

WYWIAD Z WODĄ          

Dzień dobry! Kim jesteś?

Jestem kropelką wody.

- Z tego co wiem jesteś bardzo potrzebna.

O tak! Powiem nieskromnie, że wręcz niezbędna.

Do czego?

Do życia! Beze mnie nie byłoby ludzi, zwierząt ani roślin. 

To prawda. A skąd do nas przychodzisz?

Z rzeki.

Z rzeki? To pewnie jesteś brudna.

No wiesz?! Jestem czysta. Zanim trafię do Was jestem myta.

Jak to? Woda myta?

Tak, ale nie w wodzie. Najpierw ogromna pompa pompuje mnie z rzeki do oczyszczalni. Tam jestem przepuszczana przez różnego rodzaju filtry, bo na nich zostają zanieczyszczenia. I czysta trafiam do Was.

A jak to się dzieje, że jesteś w kranie?

Płynę do Was rurami, które połączone są z kranem w każdym domu, przedszkolu czy szkole. Proste?

Hmm, przekonamy się zaraz. Tymczasem, dziękuję, że zechciałaś do nas wpaść i opowiedzieć troszkę o sobie.

Ja też dziękuję! Pamiętajcie każda kropla jest ważna - zakręcajcie krany!!

Rozmowa na temat tekstu:

- Do czego potrzebna jest woda?

- Do czego używacie wody?

- W czym znajduje się woda? (np. soki, owoce)

- Skąd się bierze woda w kranie?

4. Karta pracy.

Pomóż kropli wody trafić do kranu. Jeśli dotrze dorysuj krople przy kranie.

25.06.2020 (CZWARTEK)
Temat:
Dbam o siebie i jem warzywa i owoce.

1. Wysłuchanie wiersza S. Kraszewskiego Witaminowe abecadło”

Oczy, gardło, włosy, kości
zdrowe są, gdy 
A w nich gości.
A w marchewce, pomidorze
w maśle, mleku też być może.

B – bądź bystry, zwinny, żwawy

do nauki i zabawy.
W drożdżach, ziarnach i orzeszkach
w serach, jajkach 
B też mieszka.

Naturalne witaminy
lubią chłopcy i dziewczyny.
Bo najlepsze witaminy
To owoce i jarzyny.

C – to coś na przeziębienie
i na lepsze ran gojenie
C porzeczka i cytryna
świeży owoc i jarzyna.

Zęby, kości lepiej rosną,
kiedy 
D dostana wiosną.
Zjesz ja z rybą, jajkiem, mlekiem
Na krzywicę 
D jest lekiem.

Naturalne witaminy
lubią chłopcy i dziewczyny.
Mleko, mięso, jajka, sery,
w słońcu marsze i spacery.

Rozmowa na temat wiersza:

- Jak nazywają się nasi goście, czyli bohaterowie wysłuchanego wiersza?

- Gdzie można znaleźć witaminę A (B, C, D)? (Pytamy kolejno o każdą witaminę).

- Jaką rolę pełni witamina A (B, C, D)? (Pytania zadajemy pojedynczo).

Dbaj o siebie i jedz warzywa i owoce” to wskazówka, którą dzisiaj przygotował dla nas Kubuś. Co to według Was znaczy? Dbać o siebie: to znaczy aktywnie spędzać czas i ruszać się, jeść dużo warzyw i owoców, ponieważ zawierają cenne witaminy i składniki mineralne, pomagające nam dobrze się rozwijać. To też odpowiednie nawodnienie i sen, który pozwala nam na regenerację.

2. „Odżywcze produkty” - zabawa plastyczna.

Rodzic pyta dzieci, po co jemy? Dzieci odpowiadają, a rodzic mówi, że dzięki substancjom zawartym w różnych produktach rośniemy, rosną nasze mięśnie, umacniają się kości, a całe nasze ciało dobrze się rozwija. Dlatego należy komponować posiłki, zwracając uwagę na to, ile ma być w nich owoców, warzyw, wyrobów ze zbóż oraz produktów mlecznych i mięsnych.

Proszę dać dzieciom kartę pracy, ich zadaniem jest pokolorowanie, wycięcie oraz przyklejenie wybranych produktów w odpowiednie miejsca na talerzu.

Właściwości poszczególnych produktów i posiłków i ich wpływ na nasz organizm:

Warzywa i owoce – dostarczają witamin i składników mineralnych. Dzięki nim organizm przeprowadza procesy niezbędne do życia. Można je jeść w postaci: świeżej, surówek, gotowanych dodatków czy też jako soki i musy.

Produkty zbożowe – dostarczają węglowodany i błonnik. Są głównym źródłem energii dla organizmu. To kasze, makarony, pieczywo, płatki czy ryż.

Mięso – to źródło białka o wysokiej wartości odżywczej. To podstawowy budulec naszych mięśni.

Produkty mleczne – to źródło wapnia, które buduje nasze zęby i kości. Dostarczają także białko, które buduje nasze mięśnie. Są to głównie mleko, jogurty i sery.

Tłuszcze – są źródłem energii w naszym organizmie. To oleje czy masło lub margaryna. W tłustych rybach morskich i orzechach obecne są wielonienasycone kwasy tłuszczowe omega 3. 

Woda – picie wody nawadnia nasz organizm.

Ważne, jest aby spożywać produkty w odpowiedniej ilości. To, w połączeniu z aktywnością fizyczną, sprawia, że nasz organizm dobrze się rozwija.

3. „Co to jest?” - utrwalenie wiadomości.

Pobawimy się teraz w zgadywankę. Popatrzcie na przykłady produktów poniżej, powiedzcie co to jest i do jakiej grupy należy ( produkty zbożowe, owoce i warzywa, produkty mleczne, tłuszcze, mięso i ryby).

Temat: Dbam o segregację śmieci.

Środa 23 CZERWIEC

1.Wprowadzenie

Witamy wszystkich, Kubuś przekazuje nam kolejną wskazówkę, jak stać się „Kubusiowym Przyjacielem Natury”: Segreguj śmieci. Posłuchajcie opowiadania, które przygotował.

2.Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej-Zaremby pt. „Kosz”.

Naprzeciwko budynku szkoły, między wysokimi blokami leżał park miejski. Wiosną zielenił się pośród białych budynków jak morze o połyskliwych wodach. W samym środku parku była fontanna, a dookoła niej stały ławki dla zmęczonych spacerowiczów. Obok jednej z ławek znajdował się kosz na śmieci. Nie różnił się niczym od innych koszy w parku. Wisiał na metalowym stojaku, więc czasami, gdy wiał silny wiatr, kołysał się, zgrzytając cicho.

Pewnego słonecznego dnia Grzesiek i Piotrek wracali ze szkoły przez park. Grzesiek poczęstował kolegę gumą do żucia. Piotrek podziękował. Obaj odwinęli gumy, ale tylko Grzesiek wrzucił papierek do kosza, Piotrek zaś rzucił swój na chodnik. Rozległo się nieprzyjemne zgrzytnięcie, jednocześnie coś błysnęło przed oczami Piotrka. Wydawało się mu, że kosz spojrzał na niego groźnymi, wężowymi ślepiami. Chłopiec zajrzał nawet do środka, żeby sprawdzić, czy w koszu nie ukryło się jakieś zwierzę. Na dnie leżał tylko papierek wrzucony przez Grześka.

– Czego tam szukasz? – zdziwił się kolega.

– Własnego rozumu – Piotrek zażartował sam z siebie.

W ciągu kolejnych dni przechodziło obok kosza wiele osób. Większość z nich postępowała ze swoimi śmieciami jak Grzesiek, ale niestety, byli i tacy śmieciarze jak Piotr. Nawet nie patrzyli, gdzie rzucają papierki, kartony czy butelki. Ania, ładna brunetka z zadartym nosem, rzuciła karton po soku w krzaki za koszem. Wojtek, wysoki jak koszykarz, rzucił torebkę po orzeszkach pod nogi. Jeden pan w kraciastych spodniach wrzucił foliową torebkę między kwiaty na rabatce. Kosz zgrzytał raz po raz, ale kto by się przestraszył zgrzytających zawiasów zwykłego kosza na śmieci.

Nocą jednak wszystkim, którzy śmiecili w parku, przyśnił się kosz. Łypał na nich zimnymi oczami, zrywał się z metalowego stojaka i zmieniał ich sny w przerażające koszmary. Panu w kraciastych spodniach przyśniło się, że ogromna, sprasowana kula śmieci wielkości piętrowego budynku toczy się wprost na niego, a on nie może się ruszyć. Wojtka, wysokiego jak koszykarz, sen uwięził w labiryncie, którego jedyne wyjście zasypały zwały śmieci. Anię, ładną brunetkę z zadartym nosem, oblazły śliskie larwy owadów, które wysypały się z przepastnego kosza z jej snu. To było straszne przeżycie! Kosz ze snu Piotrka zmienił się w gigantyczną, włochatą stonogę. Jej przerażająca paszcza rozwarła się nagle, Piotrek wrzasnął: „Ratunku!” i spadł z łóżka na twardą podłogę.

Sny powtarzały się wielokrotnie. Osoby, które zaśmiecały park, zapamiętały je na bardzo długo i nigdy więcej nie wyrzucały śmieci pod nogi, w trawę czy w krzaki. Nawet wtedy, gdy w parku wymieniono kosze na nowe, nie chciały ryzykować i zawsze wrzucały śmieci tam, gdzie ich miejsce. Każdy śmieć przypominał im koszmarne sny, których mogli uniknąć, gdyby dbali o czystość i porządek.

Dzieci przyglądają się ilustracjom w książce i opowiadają, co robili ludzie ze śmieciami w parku. Z pomocą rodziców odczytują wypowiedzenia: Ale bałagan, ale brudno. Nikt tu nie dba o to, żeby odpady były na swoim miejscu. Wstyd! Tak nie robimy! Teraz w parku każdy odpad trafia w odpowiednie miejsce. Oby tak było dalej! Następnie liczą na palcach, z ilu słów składa się każde wypowiedzenie, i podają ich liczbę. Mówią, które z nich jest najdłuższe, a które – najkrótsze. Rodzic pyta także: Ile koszy na śmieci znajdowało się w parku? Co wyobrażały sobie osoby spacerujące po parku? Pytamy dzieci, jak można nazwać osobę, która dba o środowisko. Uzupełniamy wypowiedzi dzieci. Wyjaśniamy znaczenie słowa ekolog.

Ekolog to specjalista w dziedzinie ochrony przyrody. To osoba, która żyje w zgodzie z naturą, dba o środowisko, o zużycie wody i energii, segreguje odpady.

3. Zabawa w segregowanie śmieciami

Na podłodze kładziemy kartki w trzech kolorach: niebieskim, żółtym i zielonym będą to kosze na śmieci. Zapytajcie dzieci, czy widziały kosze w takich kolorach w swojej okolicy i czy wiedzą, do czego one służą. Rodzic przygotowuje worek, w którym jest gazeta, plastikowa butelka lub kubek, puszka i słoik. Dziecko wkłada rękę do worka i zgadują, co chwyciły, po czym kładą na podłodze wyjęte przedmioty: gazetę, plastikowy kubek lub butelkę, puszkę i słoik. Pytamy, z jakiego materiału są wykonane poszczególne przedmioty. Następnie wprowadzamy do czytania całościowego wyrazy: papier, plastik, metal, szkło. Proście dzieci o przyporządkowanie napisów do odpowiednich pojemników i ich naklejenie: na żółtą kartkę napisu plastik i metal, na zieloną – szkło, na niebieską – papier.

Poproście teraz dzieci aby poszukały w mieszkaniu przedmiotów, które zrobione są z różnych materiałów: plastik, metal, szkło, papier. Przyporządkujcie je do poszczególnych kolorów koszy. Policzcie ile przedmiotów udało się znaleźć, gdzie jest najwięcej a gdzie najmniej.

4. Program sortowania śmieci” - praca plastyczna z elementami programowania.

Na karcie pracy narysowany jest komputer z elementami kodu blokowego, który opisuje, co powinno się zrobić w przypadku posiadania określonego rodzaju śmiecia. Co powinniśmy zrobić z puszką? Kiedy chcemy się jej pozbyć, powinniśmy wrzucić ją do żółtego kosza. Popatrzcie na pierwszy przykład i pokolorujcie kosz na odpowiedni kolor. Następnie wypełnijcie kolejne przykłady.


Temat: Dbam o aktywność fizyczną.

Wtorek 23 CZERWIEC

1. Wprowadzenie.

Witamy wszystkie dzieci, Kubuś przesłał kolejną wskazówkę, jak stać się Kubusiowym Przyjacielem Natury. Proszę wstańcie i wykonajcie następujące ruchy: maszerujemy w miejscu i podnosimy wysoko kolana, kręcimy ramionami, kręcimy biodrami raz w prawo raz w lewo, podskakujemy, wykonujemy przysiady. Czy po tej rozgrzewce domyślacie się jaką wskazówkę chciał nam przekazać Kubuś? Dbaj o aktywność fizyczną.

2. Dbaj o aktywność fizyczną i aktywne spędzanie czasu – a co to w ogóle znaczy?” - zabawa w pokazywanie i naśladowanie.

Proszę zapytać dziecko jak ono rozumie wskazówkę od Kubusia. Poproście o podanie przykładów aktywności ruchowych i aktywnego spędzania czasu. Dziecko podaje konkretne przykłady, rodzic może zadać dodatkowe pytania tak, aby dziecko podało konkretne czynności, np, jeśli dziecko poda odpowiedź – ćwiczenia fizyczne, rodzic zadaje pytanie – jakie konkretnie? - i prosi, aby je pokazać.

3. "Wycieczka do lasu" - zabawa plastyczna.

Proszę dać dzieciom kartę pracy, na której narysowana jest ścieżka przez las, poproście dzieci aby wycięły symbole zwierzątek. Teraz zapraszam do wysłuchania opowiadania o pewnej grupie przedszkolaków. W miarę czytania przez rodzica, dziecko powinno przykleić w odpowiednim miejscy wycięty obrazek. Czytamy opowiadanie, pomijając wskazówki w nawiasach i dostosowujemy tempo do pracy dziecka.

OPOWIADANIE „WYCIECZKA PRZEDSZKOLAKÓW”

Pewnego dnia grupa przedszkolaków wybrała się na wycieczkę do lasu (DZIECI MASZERUJĄ W PARACH). W lesie, jak wiecie rośnie dużo drzew (POZA DRZEWO), które kołyszą się i szumią podczas powiewów wiatru (DZIECI KOŁYSZĄ SIĘ). Mieszka tu także dużo zwierząt małych i dużych. A tu co? Nagle na ścieżkę wyskoczyła duża zielona żaba (POZA ŻABY) i w podskokach uciekła na drugą stronę ścieżki. Dzieci pożegnały żabę i poszły dalej (DZIECI MASZERUJĄ). Szły i szły i szły, aż tu nagle zobaczyły ogromny kamień, na którym wygrzewał się w promieniach słońca wąż (POZA WĄŻ). Troszkę się przestraszyły, ale Pani wyjaśniła im, że to zaskroniec, który nie jest jadowity. Tak, czy inaczej dzieci postanowiły nie burzyć spokoju węża i podążyły ścieżką dalej (DZIECI MASZERUJĄ). Nagle Pani poprosiła dzieci o całkowitą ciszę. Słyszycie? - zapytała. To śpiewają ptaki (POZA PTAK). Mają gniazda wysoko w koronach drzew i gdy na chwilę przestanie się mówić - można je usłyszeć. Po wysłuchaniu ptasiego koncertu dzieci ruszyły w dalszą drogę (DZIECI MASZERUJĄ). Po chwili dotarły do schroniska, powitał ich pies właścicieli (POZA PIES), który podbiegł do nich przyjaźnie machając ogonem. Dzieci rozsiadły się przy drewnianych stołach i wyciągnęły kanapki. Wtedy pojawił się i kot (POZA KOTA), który obudzony zapachem jedzenia łasił się do nóg przedszkolaków. Po nabraniu sił grupa ruszyła w drogę powrotną.

 

Temat: Dbam o rośliny i zwierzęta - nawet te najmniejsze.

Poniedziałek 22 CZERWIEC

1. Wprowadzenie do tematu - przeczytanie listu od Kubusia.

Wyobraźcie sobie, że dostaliśmy list od Kubusia z zaproszeniem do programu „Kubusiowi Przyjaciele Natury”. Chcecie posłuchać co Kubuś do nas napisał? Zapraszamy do wysłuchania listu.

2. Zadanie plastyczne "Co to jest natura?"

Narysujcie na kartce kredkami lub farbkami rysunek przedstawiający naturę. NATURA to wszystko co nas otacza a nie zostało stworzone przez człowieka. Składają się na nią m.in.: lasy, łąki, góry,rzeki, zwierzęta, rośliny, powietrze, gleba i oczywiście ludzie.

3. "Dbaj o rośliny" - rozmowa.

Narysowaliście na kartkach nature, aby była ona taka piękna jak na waszych obrazkach należy o nią dbać, ponieważ dzięki niej możemy żyć. Kubuś postanowił przekazać nam kilka rad, pomoże nam stać się Przyjaciółmi Natury.

Pierwszą wskazówką, którą chce nam przekazać jest: Dbaj o rośliny. Zastanówcie się wspólnie z rodzicami, co to znaczy.

Mogą pojawić się takie propozycje jak: podlewanie roślin, niedeptanie trawników, sadzenie drzew, przesadzanie kwiatków, niezrywanie rzadkich okazów roślin. Dla każdego z nas „Dbanie o rośliny” znaczy coś innego. Aby dobrze kogoś zrozumieć, potrzebujemy bardziej dokładnych instrukcji.

4. Podlewanie roślin” - zabawa ruchowa z elementami programowania.

Proponuję zabawę w roboty i podlewanie roślin. Łączymy się w pary rodzic – dziecko, rodzic przekazuje instrukcję.

INSTRUKCJA: Pobawimy się teraz w podlewanie roślin. Podzielimy się tak, że ja będę mówić, co masz robić, a ty będziesz wykonywać dokładnie te czynności (i nic ponadto), o których powiem. Gotowi do działania? Rodzic wskazuje dziecku pierwszą czynność – „Podlej roślinę”.

Dziecko „podlewa”, ale w tym momencie zabawa się nie kończy. Rodzic zwraca uwagę, na to, że jak mogło dziecko podlać roślinę, skoro nie mało konewki, a w konewce nie ma wody. Mówi dalej, że w takim razie potrzebujemy jeszcze bardziej dokładnych poleceń. Tłumaczy też, że każda z czynności, które wykonujemy codziennie, składa się z mniejszych czynności. Na przykład mycie zębów czy wiązanie buta. Dlatego, żeby dzieci podlały roślinę, trzeba dokładnie zaplanować każdy ruch. Rodzic tym razem podaje pełną instrukcję.

Przykładowa instrukcja podlewania roślin:

1. Znajdź konewkę (lub butelkę) na wodę.

2. Nalej do niej zimnej wody z kranu.

3. Podejdź do rośliny np. kwiatka.

4. Przechyl konewkę i nalej troszkę wody.

5. Wyprostuj konewkę.

6. Postaw konewkę.

7. Powtarzaj co drugi dzień.

Gdy wszystkie rośliny zostaną już „podlane”, można zamienić się rolami lub rozłożyć na sekwencję ruchów inną czynność związaną z dbaniem o rośliny, na przykład sadzenie drzewa.

 
 
 
 

19.06.2020 rok (PIĄTEK)
TEMAT DNIA: BĘDĘ O WAS PAMIĘTAĆ!
PROPOZYCJA ZAJĘĆ:
1.,,Będę o was pamiętać!”- rozmowa na temat powodów wysyłania listów i kart pocztowych na podstawie doświadczeń dzieci i opowiadania Letnie opowieści- listy i pocztówki.
Letnie opowieści- listy i pocztówki
Małgorzata Szczęsna
Właśnie siedzę na balkonie. Mama położyła na posadzce koc, przyniosłam zabawki, poduszki. Bawię się dobrze, choć tęsknię za moimi koleżankami i kolegami z przedszkola. Słyszę szczekanie psa i patrzę na dół.
- Mamo, idzie do nas pan listonosz! Czy mogę zejść i spytać, czy ma coś dla nas?
- Chodź Aduniu, pójdziemy razem.
Za chwilę wracamy z kupką listów, kartek, ulotek reklamowych, druków. Przeglądam kolorowe widokówki, odwracam je i widzę znajome litery: A…D….A
- Mamo, ta kartka jest do mnie, i ta też, i ta. Nawet list jest do mnie!
Idę ze swoją korespondencją na balkon. Rozkładam je na kocu i liczę, ile mam pocztówek: 1….2…..3….4 i list. To ile razem? Pięć!
Najpierw biorę list. Po drugiej stronie koperty, na trójkątnej klapie jest napisane: KA….RO….LI….NA. Czytam jeszcze raz. Te literki przecież znam, a nie mogę ich złożyć. Czytam szybciej początek i już wiem! Ten list napisała Karolina.
- Mamusiu! Karolina przysłała mi swoje zdjęcie, jak pływa w dmuchanym różowym kółku- flamingu!- wołam do mamy po otwarciu listu.
Razem z mamą próbujemy odszyfrować rysunki, które narysowała na kartce. Co chciała mi przekazać?
- Tu widać dwie dziewczynki pływające w basenie, a wokół nich serduszka. Już wiem, pewnie chciałaby, abyśmy poszły razem do parku wodnego i, że bardzo mnie lubi!- domyślam się.
- Pójdziemy tam razem? Mamo! Proszę!
- Dobrze, już dobrze, córeczko- mówi mama, a ja mocno ją ściskam za szyję.
- Doskonale radzisz sobie z czytaniem swojej poczty.
Mama idzie do kuchni, a ja rozszyfrowuję dalej.
Czytam od kogo jest widokówka ze zdjęciem gór: K….U….B…A. To łatwe: Kuba. Narysował dziewczynkę w zielonej czapce i chłopca z opaską na jednym oku. Już wiem- z Kubusiem zawsze bawiłam się w Piotrusia Pana. Pewnie tęskni za mną ( w rogu narysował czerwone serce) i wspomina naszą zabawę. 
Pocztówka z widokiem morza jest od: A……G…..A- oczywiście od Agi. Agnieszka mówiła mi, że jedzie nad morze. Narysowała huśtawki i zjeżdżalnie. Często razem bawiłyśmy się na placyku. Napisała też jakieś cyfry w serduszku. To pewnie numer telefonu jej rodziców. Poproszę mamę i do niej zadzwonię.
Biorę do ręki kartę z rysunkiem psa na hulajnodze i już wiem, od kogo ona jest. Odwracam i czytam: K….A…C…P….E….R. Tak, zgadłam- od Kacpra. On uwielbia jeździć na hulajnodze i się wygłupiać. Po drugiej stronie narysował: niebieskie fale, żaglówkę z sercem na maszcie i chłopca. Już wiem, pewnie pływał łódką.
Ostatnia widokówka przedstawia las i domek. Odwracam i czytam: K…A….M…I…L….A. To od Kamili! Na tej stronie są cztery małe rysunki w kwadracikach: grzyby, wiewiórka, poziomki, serce. Już wiem, co to znaczy.
- Mamusiu, napisali do mnie: Karolina, Aga, Kuba, Kacper, Kamila. Wszyscy mnie lubią i tęsknią za mną!
- Teraz już wiesz, jak przyjemnie jest dostawać listy i pocztówki.
- Wiem! Teraz biorę kredki i odpisuję im. Na pewno często użyję czerwonego koloru.
2. Rozmowa na temat opowiadania.
Rodzic zadaje dziecku pytanie:
-Kogo zauważyła Ada, gdy bawiła się na balkonie?
- Co on przyniósł?
- Od kogo Ada dostała list, a od kogo pocztówki?
- Co pisały do niej dzieci?
- W jaki sposób pisały dzieci?
- Po co piszemy listy i kartki?
- W jaki jeszcze sposób można do siebie pisać?
- Czy kiedyś dostaliście list lub pocztówkę?
3. ,,Wakacyjna pocztówka”- praca z W.56
Dziecko wybiera pocztówkę przedstawiającą góry lub morze, wypycha ją, koloruje i dorysowuje, co chce. Po ukończonej pracy, podchodzi do rodzica, który wpisuje adres przedszkola. Rodzic wyjaśnia, gdzie jest napisany adres i kto jest adresatem (osoba do której została wysłana pocztówka).  Pokazuje również, gdzie należy nakleić znaczek (prawy górny róg). Następnie razem z dzieckiem wrzuca kartkę do skrzynki pocztowej i wysyła pocztówkę do przedszkola. Jeśli ktoś wybiera się na wypoczynek wakacyjny, może tę pocztówkę zabrać ze sobą i  wtedy wysłać. Dziecko może narysować na pocztówce jak spędzało swoje wakacje. Gdy rozpocznie się nowy rok przedszkolny, wszyscy zbiorą się razem i nauczycielka przeczyta i pokaże nadesłane przez dzieci wiadomości, pocztówki.
4.  Zestaw ćwiczeń gimnastycznych.
ŻYCZYMY UDANEJ ZABAWY! :)
18.06.2020 rok (CZWARTEK)
TEMAT DNIA: ŻEGNAMY PRZYJACIÓŁ!
PROPOZYCJA ZAJĘĆ:
1.,,Żegnamy przyjaciół”- rozmowa na temat przygotowań do wakacji na podstawie doświadczeń dzieci, KP2.52 i opowiadania o naszych bohaterach- Walizka. 
Walizka
Piotr Wilczyński
Wczoraj wszyscy się ze sobą żegnaliśmy. Wszystkie dzieci. Helcia, Bartek, Kosma i Paskal.
I wszyscy żegnali się z naszą kochaną panią Kasią. Wiecie dlaczego? Wczoraj był ostatni dzień w przedszkolu. Ostatni dzień przed wakacjami. Było bardzo miło. Pani puszczała muzykę z naszej ulubionej płyty  były tańce, a potem było karaoke. To taka zabawa w prawdziwych piosenkarzy. Pani puszcza taką specjalną płytę. Są na niej piosenki, ale bez słów. Tylko muzyka, a my śpiewamy sami. Ale nie było tak fajnie jak zawsze, bo troszkę byliśmy smutni. Ja wiem, zdarzało się, że nie zawsze chciałam iść do przedszkola. Innym też się nie chciało, ale tak naprawdę to bardzo się polubiliśmy, a teraz długo nie będziemy się widzieć. Dlatego troszkę było nam markotno. Ale po wakacjach znów się spotkamy.
My jedziemy na wakacje do cioci Hani, do Jantara. To takie malutkie miasteczko nad morzem. Ładnie się nazywa- Jantar. Tatuś mówi, że bardzo dawno temu tak się mówiło na bursztyn. Tam jest chyba dużo bursztynów. Jak znajdę, to największy dam mamusi. A drugi dam babci. I Michałowi też dam. Ciocia ma domek prawie nad morzem. Trzeba tylko przejść przez lasek na wydmie i już jest plaża. Wezmę mojego dmuchanego rekina i rękawki. Tata powiedział, że mnie nauczy pływać. Już nie mogę się doczekać. Michaś też dziś wyjeżdża z dziadkiem i babcią. Jadą w góry. Jego mama i tata przyjadą później. 
Wieczorem pakowaliśmy nasze rzeczy. Dużo tego było, bo jedziemy wszyscy. Mama i tato, dziadek z babcią i ja. – Jedziemy na dwa tygodnie, a może być różnie.  Musimy więc tak się spakować, wziąć tyle ubrań i butów, żeby nas pogoda nie zaskoczyła. – Mama zawsze myśli o wszystkim. – A ile to jest dwa tygodnie? – Spytałam. – Wystarczy, żebyśmy wszyscy wypoczęli i zdążyli zatęsknić za domem- mama uśmiechnęła się do mnie i pogłaskała po głowie. Ja to chyba już trochę tęsknię, bo bardzo lubię mój pokoik i moje zabawki. Najchętniej to bym je wszystkie zabrała ze sobą, ale tata mówi, że nie zamieszczą się do bagażnika i że musimy od siebie odpocząć. Moje zabawki i ja. To trochę dziwne, bo ja się nigdy nie męczę moimi lalkami. Klocki też się nie męczą.
- Tak się tylko mówi. Jak trochę zatęsknisz do nich, to po powrocie z  większą radością będziesz się nimi bawić- powiedziała mama i pozwoliła mi zabrać tylko jedną lalkę- Sandrę, mojego dinozaura, księżniczki z obrazkami, kolorowanki i kredki. Nie szkodzi, mam przecież wiaderko i łopatkę. Będę robić babki z piasku, a może zbudujemy z mamą pałac dla Sandry. No i pływanie na rekinie.
Od samego rana zaczęło się. Znieśliśmy bagaże na dół. Misiek z dziadkami już tam był. Zaczęliśmy się ganiać dookoła naszych samochodów . – To ja wsiadam do tego! – A ja do tego. – To  ja tutaj. – No to ja tutaj- to wsiadaliśmy, to wysiadaliśmy. – Dzieci! Kończymy tę zabawę. Komu w drogę, temu czas. Pożegnajcie się. Ruszamy- zarządziła mama- tylko samochodów nie pomylcie.
- Oj mamo! Przecież nasz samochód jest niebieski, a Michałka czerwony- powiedziałam gramoląc się do swojego fotelika. Nasi rodzice pożegnali się jeszcze raz, tata zapiął pasy w moim foteliku. Ja siedzę z tyłu, więc jeszcze chwilę machałam Miśkowi przez tylną szybę. Tata też zapiął pasy i ruszyliśmy. Jak tylko wyjechaliśmy na autostradę, słońce zaraz się schowało za chmury. A potem zrobiło się ciemno i zaczął padać deszcz. – Oho! Chyba trzeba będzie wyjąć jakieś ciepłe ubrania, bo jak tak dalej pójdzie, to może się nieźle ochłodzić. Żeby nam się czasem Michasia nie przeziębiła- zatroskała się babcia.
- To się dobrze składa, bo musimy zajechać na stację benzynową. Jak się teraz zatrzymamy, to nie będziemy musieli tankować aż do samego Gdańska- tata był zadowolony. Wjechaliśmy na stację, tata otworzył bak i zaczął wlewać paliwo. Mama z babcią podeszły do bagażnika. – Michasiu, chcesz sweterek z wyścigówką, czy bluzę z piłkarzem?- mama się roześmiała. –Ooooo! A co to?- moja walizka była otwarta, ale zamiast moich sukienek i spódniczek i mojego ulubionego różowego dresiku były jakieś chłopczyńskie spodnie i buty. – To Michała!- krzyknęłam już na dole, to nawet się śmialiśmy, że są takie same.- I co teraz?- łezki same popłynęły. –Przecież nie będę w tym chodziła- pokazałam na plamkowe spodnie Michała. – Zaraz coś poradzimy- dziadek wyjął komórkę. – Może nie ujechali daleko. Haloooo! Karol? Daleko jesteście? Ach taaaak?- dziadek uśmiechnął się tajemniczo. – Też się zatrzymaliście i już wiecie?- odetchnął z ulgą- To co? Za pół godziny pod domem? To do zobaczenia.
I wszystko się dobrze skończyło. Teraz już siedzimy u cioci Hani na werandzie i popijamy pyszny kompot z rabarbaru. Przed kolacją pójdziemy na spacer na plażę. Założę mój różowy dresik i sandałki z biedronką. –Obejrzymy zachód słońca, a potem spać- tato przeciągnął się- to był dzień pełen wrażeń.  Musimy dobrze wypocząć, bo jutro rano czeka nas ciężka praca- zrobił poważną minę.
- Jak to? Przecież miały być wakacje- poczułam, jak mi się buzia układa,,w podkówkę”. Tata od razu zobaczył i szybciutko mnie przytulił. – No przecież budowanie z piasku to cięęęężka robota, co nie? –Taaaaak- zawołałam, szczęśliwa, że tatuś z tą pracą tylko sobie ta zażartował.
Już wakacje za pasem
skwarne słońce nad polem.
Zatęsknimy też czasem
za naszym przedszkolem.
2. Praca z kartą pracy KP2.52
Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat opowiadania, a  następnie dziecko wykonuje KP2.52. Dzieci oglądają ilustrację i mówią, czym będą podróżować w czasie wakacji osoby przedstawione na obrazku.
3.„Sylabowe obrazki”- zabawa ruchowa.
Rodzic puszcza muzykę.Podczas trwania muzyki, dziecko swobodnie porusza się po pomieszczeniu. Na pauzę w muzyce, rodzic pokazuje obrazek, a dzieci dzielą nazwę przedmiotu z obrazka na sylaby i podają liczbę sylab.
4.,,Z latem związane”- zabawa dydaktyczna
Do zabawy potrzebujemy: ilustracje z przedmiotami  i zjawiskami kojarzącymi się z latem z poprzedniej zabawy; podpisy i litery.
 LÓD   TĘCZA  KOSTIUM
 SŁOŃCE  KLAPKI   OKULARY
Rodzic odsłania karteczki z napisami. Po kolei odczytuje znajdujący się na nich wyraz. Dziecko stara się zapamiętać treść karteczek i dopasować napisy do ilustracji. Następnie, układają nazwy z rozsypanki literowej w oparciu o umieszczoną powyżej nazwę przedmiotu/zjawiska.
5.,, Gdzie jest lód?” – matematyczne dyktando
Rodzic rozdaje dziecku kartę pracy. Dziecko wycina kolejno obrazki lodów i pod dyktando rodzica nakleja  lody w odpowiednich miejscach przy obrazku budki z lodami.
Rodzic używa słów: nad, pod, po prawej stronie, po lewej stronie.
6.Zabawy rytmiczne  :)
Linki: 
https://www.youtube.com/watch?v=4XPgOLV-5ls
https://www.youtube.com/watch?v=qDyNtyiexNo (do zabawy potrzebny plastikowy kubeczek)
https://www.youtube.com/watch?v=S5TFdKc6TB4 
ŻYCZYMY UDANEJ ZABAWY :)
 
17.06.2020 rok (ŚRODA)
TEMAT DNIA: CO ZROBIĘ, GDY SIĘ ZGUBIĘ?
PROPOZYCJA ZAJĘĆ:
1.Letnie opowieści: ,,Na plaży”- wprowadzenie do tematu dnia, słuchanie opowiadania.
Letnie opowieści- na plaży
Małgorzata Szczęsna
Jest lato, gorąco , a my jesteśmy na plaży. My, to znaczy moi rodzice, brat, siostra i ja- Ada. Rozkładamy się  nad samą wodą . Tata i ja robimy piękny zamek z piasku- z fosą, mostem zwodzonym i czterema wieżami. Mateusz i Karinka grają w piłkę plażową. Później biorą materac i idą do wody. Leżą na brzuchu i ruszają rękami w wodzie, by odpłynąć od brzegu. Mama mimo, że jest zaangażowana w treść czytanej książki, nagle zrywa się i krzyczy. My z tatą wstajemy i patrzymy, jak materac z Matim i Karinką szybko się oddala. Ratownik też to zauważa i głośno gwiżdże. Moje rodzeństwo odwraca się, zawraca materac i płynie już w naszym kierunku.
- Patrzyliśmy w tę stronę w którą płynęliśmy. Gdy usłyszeliśmy gwizdek i odwróciliśmy się, byliśmy zdziwieni, że jesteśmy tak daleko- tłumaczy się Mateusz.
- Nie przypuszczaliśmy, że tak szybko oddalimy się od brzegu- mówi zdyszana Karinka.
Kładą się na kocach, a ja bawię się zamkiem z piasku. Podchodzą do mnie dzieci, których rodzice leżą koło nas.
- Jaki piękny zamek! Możemy się z Tobą pobawić?
Kiwam głową. Najstarsza dziewczynka- Kaja, przynosi wodę w wiaderku i dolewa do fosy.
Wtedy chłopcy- Dominik i Alek kładą patyki. Obserwujemy, jak płyną. Woda wsiąka w piasek, patyki nieruchomieją. 
Po chwili zabawy dzieci podchodzą do swoich rodziców. Kaja bierze pieniądze i cała trójka idzie kupić lody. Lodziarz oddala się, więc dzieci podbiegają do niego. Z lodami w dłoni rozglądają się dookoła. Kaja przeciera dłonią oczy, pewnie płacze. Bierze Dominika i Alka za dłonie. Nie wie, w którą stronę iść , ale trzyma mocno chłopców, by nie zgubili się w tym tłumie ludzi, koców, materacy. 
- Mamo, te dzieci z którymi się bawiłam, zgubiły się. Nie wiedzą, w którą stronę wrócić do rodziców- pokazuję dłonią miejsce, w którym stoją.
Mama szybko rusza na pomoc. W kilku susach pokonuje odległość do dzieci. Przykuca, coś mówi, uśmiecha się i wskazuje dłonią nasze stanowisko. Ja z daleka macham do nich ręką. Kaja rozchmurza się i pewnie idzie do rodziców. 
Rozmowa na temat opowiadania: Rodzic zadaje pytania:
- Dokąd wyjechała Ada z rodziną?
- W co bawiły się dzieci?
- Co się stało, gdy Mateusz i Karinka pływali na materacu?
- Co zrobili, gdy usłyszeli gwizdek ratownika?
- Kto podszedł do Ady, aby pobawić się zamkiem z piasku?
- Co się stało, gdy dzieci poszły kupić lody?
- Co trzeba zrobić, gdy zauważyłeś, że zgubiłeś się na plaży?
- Co powinniśmy powiedzieć ratownikowi?  
- Czy kiedyś byliście w podobnej sytuacji?
W tym momencie warto przypomnieć dziecku jego adres zamieszkania. 
ILUSTRACJE DO OPOWIADANIA:
 
MORZE BAŁTYCKIE W POLSCE
2.Omówienie zasad bezpieczeństwa na podstawie obrazków.
Rodzic wraz z dzieckiem przyglądają się ilustracjom i wspólnie omawiają , co dana ilustracja przedstawia i w jaki sposób należy zachowywać się nad wodą. Pozwalamy, aby to dziecko w głównej mierze wypowiadało się na temat tego co widzi.
 
3.,,Wakacje nad morzem”- praca z KP 2.51 
Dzieci opowiadają co przedstawiają ilustracje . Odnajdują na nich takie same elementy.
4.,,Zagubiona córka”- słuchanie wierszyka i układanie historyjki obrazkowej.
Zagubiona córka
Dominika Niemiec
Wybraliśmy się z mamą i tatą
Na wyjątkową wycieczkę.
Zwiedzamy krakowską starówkę,
Ale zaraz, chwileczkę…
Tata tuż obok mnie robił zdjęcia.
Mama szukała pamiątek w sklepiku.
Ja przyglądałam się kamienicom,
A jest ich tu chyba sto, bez liku.
I nagle rozglądam się wokół,
Na plecach mam gęsią skórkę,
Bo moi cudowni rodzice
Zgubili własną córkę.
Albo ja się zgubiłam,
Właściwie już nie wiem sama.
Jestem  naprawdę przerażona.
Ratunku! Gdzie jest mama?
Co robić? Strach mnie obleciał…
Tętno mi przyspieszyło.
Uwierzcie mi, w tym momencie
Do śmiechu mi wcale nie było.
Stanęłam w miejscu i stoję,
Stoję, stoję i czekam.
Proszę, niech rodzice mnie znajdą…
Już będę się pilnować, przyrzekam!
I nagle z ulgą zauważam,
Że biegnie do mnie mama,
A tata już mi przypomina:
Nie odchodź nigdzie sama!
Rodzic rozmawia z dziećmi na temat wiersza:
- Gdzie wybrała się dziewczynka z rodzicami?
- Co przydarzyło się dziewczynce?
- Jak się czuła dziewczynka, gdy się zgubiła?
-Co poczuła dziewczynka, gdy odnaleźli ją rodzice?
- Jak powinieneś się zachować, gdy się zgubisz?
- Jak myślisz, czy czułbyś  się podobnie, gdybyś zgubił swoich rodziców?
Dzieci układają historyjkę obrazkową pasującą do treści wiersza i opowiadają, co się po kolei wydarzyło. Dziecko samo pokazuje palcem kolejność obrazków.
5.,,Przerażenie, czy ulga?” – zabawa słowna z elementem pantomimy i ćwiczeń ortofonicznych.
Rodzic pokazuje dziecku obrazek z sytuacją budzącą przerażenie. Dziecko ma za zadanie pokazać przerażoną minę, a następnie wypowiedzenie słów: ,,uffff..” jako symbolu ulgi i uśmiechnięcie się . Następnie dziecko musi podać pozytywne zakończenie niebezpiecznej, przerażającej sytuacji; uzasadnić co się stało, że poczuło ulgę.
ILUSTRACJE PRZEDSTAWIAJĄCE SYTUACJE   BUDZĄCE PRZERAŻENIE:
6.,,Co mam zrobić z butelką?”- zabawa matematyczna.
Na stoliku przed dzieckiem stoi butelka i leży serwetka. Serwetka jest na środku. Rodzic zadaje dziecku pytania: Czy ta butelka jest pusta, czy pełna? Co jest cięższe: butelka, czy serwetka? (dziecko wskazuje) Co jest lżejsze? (dziecko wskazuje) Rodzic podnosi butelkę i pyta: , Co mam zrobić z butelką, aby postawić ją na serwetce? Podnieść ją wyżej, czy opuścić niżej? Następnie rodzic stawia butelkę na stoliku, ale nie na serwetce . Pyta: Mam butelkę przesunąć bliżej was, czy dalej od was? W prawo, czy w lewo? Rodzic zadaje kolejne pytania w taki sposób, by doprowadzić butelkę do serwetki i postawić ją na niej.
ŻYCZYMY UDANEJ ZABAWY!
16.06.2020 rok (WTOREK) 
TEMAT DNIA: GDZIE JEST WODA SŁODKA, A GDZIE SŁONA?
PROPOZYCJA ZAJEĆ:
1.,,Skarby w wodzie”- zabawa sensoryczna.
Dziecko siedzi naprzeciwko rodzica. Obok nich ma stoliku stoi miska z wodą i różnymi przedmiotami, które można znaleźć w wodzie: muszle o różnych kształtach, patyki, kamienie. Rodzic zasłania chustką oczy dziecku. Dziecko wkłada ręce do miski i dotyka znajdujących się tam przedmiotów. Dziecko mówi rodzicowi do ucha, jakie skarby znalazło w wodzie.
2.,,Gdzie woda jest słodka, a gdzie słona”- rozmowa na temat rodzajów wód w zbiornikach wodnych na podstawie doświadczeń dzieci i opowiadania Letnie opowieści- zabawy w wodzie.
Letnie opowieści- zabawy w wodzie
Małgorzata Szczęsna
Znów jestem na Mazurach nad jeziorem u kuzynów- Roberta i Kasi. Może pamiętacie, że bawię się tu z grupą chłopaków: Maksem, Leonem, Klaudiuszem, Dawidem. Obudziłam się, leżę i myślę, co będziemy dziś robić…
- Ada, ty śpiochu! Wstawaj!- krzyczy Maks, pakując w szybę tuż nad moim łóżkiem.
- Już idę!- mówię, uchylając okno. Przed moją przyczepą stoi cała nasza ekipa.
- Idziemy nad jezioro- mówi Leon, trzymając w ręku wiadro.
- Co będziemy robić?- pytam.
- Zobaczysz.
Schodzimy na pomost, gdzie Robert, Paweł i pan Rysiek szukają wędki. Chłopaki podwijają wysoko spodnie i wchodzą do wody. Odgarniają piasek i pokazują mi coś szarego. To glina, którą wyciągamy z wody i wrzucamy do wiadra. Siadamy na pomoście i robimy z niej różne rzeczy- kubeczki, serca, wałki, które ozdabiamy kolorowymi kamykami. Zanosimy nasze wyroby i kładziemy wokół ogniska, by wysuszyły się i wypaliły.
- A teraz robimy kule z gliny i zobaczymy, kto rzuci najdalej!- woła Maks. Robimy stosy kul i rzucamy.
- Najdalej rzucali Klaudiusz i Maks- oceniają panowie z wędkami.
- A teraz wskakujemy do wody- chłopaki zdejmują spodnie i bluzki i w kąpielówkach wchodzą do wody.
- Nie chlapcie!- wołam, przecierając oczy. Powoli wchodzę do wody, a chłopaki z wszystkich stron nacierają na mnie i obiema rękami rozchlapują wodę. Wtedy potykam się o kamień, przewracam. Robert szybko podbiega, bierze mnie na ręce i grozi chłopakom.
- Ech, ech, ech- kaszlę, bo woda dostała mi się do gardła.
- Ta woda wcale  nie jest słodka, ona nie ma smaku- mówię zdziwiona.
- Tak mówi się na wodę, która jest w jeziorach, stawach, rzekach. Tylko taką wodę mogą pić zwierzęta- tłumaczy mi Paweł.
- A słona? 
- Słona jest w oceanach i morzach- dodaje pan Rysiek.
- Tak, to prawda, bo jak fala przewróciła mnie, zachłysnęłam się wodą morską i aż drapało mnie w gardle od soli, a oczy mama obmywała mi wodą z butelki.
- Ada, czy ty musisz się ciągle przewracać i próbować, jaka jest woda?- śmieją się chłopaki.
Jeszcze długo bawimy się w wodzie. Pływamy przy brzegu w rękawkach, na dmuchanych kółkach, deskach. Obserwujemy pływającą ławicę maleńkich rybek i rodzinę łabędzi. Nosimy piasek i wodę do piaskownicy, która jest tuż przy brzegu. Próbujemy puszczać kaczki na wodzie, ale nie wychodzi nam to jeszcze.
Po obiedzie robimy małe łódeczki z połówki orzecha. Wkładamy do środka trochę gliny i wbijamy w nią wykałaczkę z nabitym na nią liściem. Kładziemy się na brzuchu na pomoście , spuszczamy łódki na wodę i dmuchamy, aby popłynęły daleko.
- Moja najdalej!- woła Maks
-Nie dmuchajcie tak mocno, bo moja łódka chwieje się i zaraz się przewróci- mówię zdenerwowana. 
- Tak jak Ty dziś rano , przewróci się i zachłyśnie słodką wodą – śmieją się chłopaki..
Wieczorem dorośli siadają przy ognisku. Na grillu robią kolację: pieką mięsa, kiełbaski, zapiekanki, warzywa posypane przyprawami. Palce lizać!
- Ada, nie jedz tyle, bo nie będziesz miała siły biegać i przegrasz- mówi Leon, wkładając do buzi kolejną kiełbaskę.
- Jeden, dwa, trzy…- liczy maks , bo już bawimy się w chowanego. Teraz, gdy jest ciemniej, łatwiej się schować.
- …Dziesięć! Szukam! 
Siedzę cicho, schowana za najbliższym drzewem i szukam okazji, żeby wyskoczyć i się zaklepać. Myślę, co jutro będziemy robić…
Rodzic zadaje dzieciom pytania:
- Dokąd pojechała Ada?
- Co tam robiła?
- Co się stało, gdy chłopaki ochlapali Adę?
- Na wodę, która jest w jeziorze mówimy, że jest słodka- Gdzie jeszcze jest słodka woda?
- Gdzie jest słona woda?
- Dlaczego jest słona?
- Jaka woda jest w kałużach?
- W co jeszcze bawiły się dzieci na Mazurach?
- W co Ty się bawisz, gdy jesteś nad wodą?
- O czym należy pamiętać, gdy bawimy się w wodzie? (przypominamy zasady bezpiecznej zabawy w wodzie- tylko pod opieką dorosłych!)
OBRAZKI DO OPOWIADANIA: MAZURY:
3.,,Flaga ratownika”- zabawa ruchowa.
Rodzic tłumaczy dziecku jakimi kolorami flag posługuje się ratownik podczas swojej pracy i pilnowania kąpiących się osób w wodzie.
„Czerwona”  – zakaz kąpieli.
„Biała” – kąpiel dozwolona. 
Dzieci zamieniają się w osoby pływające w wodzie (naśladują ruch pływania w wodzie crawlem, żabką) i poruszają się w ten sposób po pomieszczeniu. W tym czasie rodzic zamienia się w ratownika i pokazuje białą kartkę. Następnie zmienia kartkę na czerwoną- dziecko przybiera jedną pozycję, nie porusza się, udaje, że przestało pływać. Rodzic ponownie zmienia kolor kartki.
4.Ćwiczenia wspomagające rozwój grafomotoryczny.
Dziecko wykonuje:
- krążenie ramion, 
- mocne zaciskanie dłoni,
- pływanie crawlem, żabką,
- trzema palcami: kciukiem, wskazującym i  środkowym podnoszą woreczek(wypełniony grochem, albo chusteczkę, jakiś drobny miękki przedmiot), kładą go po swojej prawej stronie, później po lewej stronie i przed sobą. Tymi samymi połączonymi palcami  (dzióbek) uderzają kilkakrotnie w woreczek, przyciskają je do woreczka, leciutko dotykają woreczka, spacerują palcami obu rąk po podłodze. 
5.,, Gdzie można to znaleźć?” – praca z KP2.50
Dziecko rozmawia o doświadczeniach z wcześniejszej zabawy, gdzie dotykiem sprawdzały, co jest w wodzie. Wymieniają te przedmioty. Wypowiadają się o tym, co można znaleźć parku, w lesie. Wykonują kartę pracy.
6.Eksperymenty z wodą- zabawy dydaktyczne.
Potrzebne będą: 
1.Eksperyment: ,,Lampa lava” - olej, woda, barwnik, tabletka musująca 2
2.Eksperyment: ,, Kolorowy deszcz” - woda, pianka do golenia, barwniki 
3.Eksperyment: ,, Burza w szklance wody” - woda, olej, barwniki
4.Eksperyment: ,,Tańczący olej” - woda, olej, kakao, sól 
5.Eksperyment: ,, Kolorowe wulkany”- woda, barwniki, soda oczyszczona, kwasek cytrynowy
LINK DO ZABAWY Z INSTRUKCJĄ: https://www.youtube.com/watch?v=2UPT75dIYts
6.Eksperyment: ,,Wędrująca woda”
Do zabawy należy przygotować 6 szklanek podobnej wysokości. Do co drugiej wlewamy wodę, a następnie dodajemy barwnik. Jeśli nie mają Państwo barwników, wodę można łatwo zabarwić wkładając do szklanki z ciepłą wodą kolorową bibułę. Do przygotowanych szklanek wkładamy złożone w paski papierowe ręczniki i obserwujemy wędrówkę wody 
LINK DO EKSPERYMENTU: ,,WĘDRUJĄCA WODA”: 
https://www.youtube.com/watch?time_continue=1&v=CjqoJpTWK44.
6.,,Malowanie kolorową pianą”- zabawa plastyczna.
Do szklanek z wodą nalewamy odrobinę płynu do mycia naczyń oraz farby lub barwnika . Płyn dokładnie mieszamy i gotowe ,,barwne mieszanki” ustawiamy w kilku miejscach na białym brystolu. W każdym kubeczku znajduje się słomka prze którą dmuchamy. Poprzez wdmuchiwane powietrze do kubka powstaje piana, która wypływa na powierzchnię brystolu (wylewa się z kubka) i tworzy w ten sposób kolorowe, tęczowe plamy. Uwaga: ta zabawa może mocno nachlapać, więc warto przed przystąpieniem do niej zabezpieczyć pomieszczenie, a kto ma możliwość warto ją wykonać na zewnątrz. Jestem jednak pewna, że sprawi ona ogromną frajdę dzieciom. Gdy już powstanie w ten sposób tło, dzieci mogą swobodnie domalować zwykłą farbą fale – w ten sposób powstanie ich tęczowe morze/jezioro/rzeka.
 
 
ŻYCZYMY UDANEJ ZABAWY :)
15.06.2020 rok (PONIEDZIAŁEK)
TEMAT TYGODNIA: WAKACJE!
TEMAT DNIA: JADĘ W GÓRY, GÓRY, GÓRY!
PROPOZYCJA ZAJĘĆ:
1.Wprowadzenie do tematu zajęć poprzez zagadki.
Rodzic mówi dziecku, że zagadki dotyczą różnych miejsc do których można udać się na wakacyjny wypoczynek. Zadaniem dziecka jest odgadnięcie o jakie miejsca chodzi.
Może być niebieskie, szare lub zielone.
Bywa spokojne lub bardzo wzburzone.
Kiedy jego brzegiem, ludzie spacerują,
jego małe fale stopy ich całują. (MORZE)
Są wysokie, skaliste,
pokryte lasami.
Poznać je możemy
wędrując szlakami.(GÓRY)
Sto ulic, sto domów,
a może i dwieście,
kto nie mieszka na wsi,
ten tłoczy się w … . (MIEŚCIE)
2..,,Jadę w góry, góry, góry!”- rozmowa na temat górskich krajobrazów na podstawie doświadczeń dzieci oraz opowiadania Letnie opowieści- echo w Tatrach.
Letnie opowieści- echo w Tatrach
Małgorzata Szczęsna
Byliście kiedyś w Zakopanem, tam gdzie są najwyższe nasze góry? Właśnie tam jedziemy całą rodzinką! Dojeżdżamy już na Jaszczurówkę do przyjaciół rodziców- Bogusi i Janusza. (Zawsze się zastanawiałam, czy kiedyś mieszkały tam jaszczurki?)
Jest wieczór i się ściemnia. Gospodarze otwierają bramę, a ich syn- Kamil, już biegnie, by się przywitać.
- Witojcie, witojcie- wita nas Janusz po góralsku.
Bogusia i mama jak zwykle ściskają się ze łzami w oczach.
Rozlokowujemy się i jemy kolację w ich przytulnej kuchni. Po posiłku my z Kamilem idziemy do jego pokoju i gramy w gry planszowe, a rodzice długo rozmawiają.
Rano szeroko otwieramy okno i podziwiamy widok gór. Przed nami Nosal i Giewont z krzyżem na szczycie. Mimo, że jest lato, na wierzchołku Giewontu widać śnieg. My z mamą nie wytrzymujemy i już śpiewamy. Pomóżcie nam:
Biegnie do Nosala, słońce ją przypala.
Siadła na Giewoncie, tam też piecze słońce.
- Jak widać, nie całkiem udało się przegnać zimę!- mówi Karinka.
Janusz proponuje wycieczkę. Zatrzymujemy się w miejscu, skąd możemy oglądać, jak na dłoni całe Zakopane. Stąd wydaje się takie malutkie.
Jedziemy dalej. Następny nasz przystanek to duży parking.
- Co będziemy teraz robić?
- Idziemy do Morskiego Oka- wyjaśnia ciocia Bogusia. – Czeka nas długi spacer. 
Droga chwilami jest trudna i z radością widzimy, że zbliżamy się do celu. Widok jest wspaniały. Staję na dużym kamieniu, z ciupagą w ręku, w góralskim kapeluszu z piórkiem i muszelkami. Rozpoczyna się sesja zdjęciowa! Wszyscy pstrykają mi zdjęcia. Czuję się jak gwiazda filmowa.
- Chciałabym jeszcze przejść się wokół jeziorka!- mówi mama i patrzy w stronę ścieżki wyłożonej kamieniami.
- Mama, nie mamy siły, chodźmy na naleśniki do baru- prosi Mateusz.
- Ja przejdę się z mamą!  Zamówcie dla mnie z serem i czekoladą! – staję koło mamy.
- Tylko uważajcie, bo często niedźwiedzie schodzą z gór!- przestrzega wujek.
Nikogo nie ma na ścieżce, tylko my. Nagle słyszymy: uuuuuu, uuuuuu.
Przyspieszamy kroku, prawie biegniemy.
-Uuuuuuu, Uuuuuuu, Ummmmmmm- głos rozlega się coraz głośniej i dobiega do nas ze wszystkich stron. Stajemy przerażone!
- Uuuuuuuuu- ten głos rozlega się coraz głośniej i dobiega do nas ze wszystkich stron. Stajemy przerażone!
- Uuuuuuuu- ten głos rozlega się teraz bardzo blisko nas!
Nagle zza krzewu jałowca wybiega w naszym kierunku…. roześmiany wujek Janusz.
- Janusz!- dobiega do nas Bogusia. – To wcale nie jest śmieszne! Bardzo przestraszyłeś 
Dziewczyny.
Gdy dociera do nas, że nie ma żadnego niebezpieczeństwa, wybuchamy śmiechem.
- Wujka, jak to zrobiłeś, że głos dochodził do nas ze wszystkich stron- pytam, rozglądając się.
- To echo! Gdy ryknąłem ,,uuuu”, dźwięk mojego głosu odbił się od ścian lasów, górskich zboczy, skał i powrócił do nas.
- Chodźmy lepiej na te naleśniki- mówi zdecydowanym głosem ciocia Bogusia. Jest jeszcze trochę zdenerwowana na wujka za ten żart.
OBRAZKI DO OPOWIADANIA ORAZ DOTYCZĄCE GÓR:
ZAKOPANE
GIEWONT
NOSAL 
GÓRALE
 
KOZICA
OSCYPKI- GÓRSKI PRZYSMAK
3.Rozmowa na temat opowiadania: rodzic zadaje pytania:
- Dokąd pojechała Ada z rodziną?
- Narysuj w powietrzu, jak wyglądają pagórki, wyższe wzniesienia, wysokie góry.
- Jakie góry zobaczyli przez okno rankiem?
- Dokąd pojechali na wycieczkę?
-Co chciała zrobić mama, gdy zobaczyła jezioro?
-Jak dźwięk Ada usłyszała na ścieżce? 
- Kto to był?
- Co należ zrobić, gdy usłyszy się dziwny dźwięk lub zobaczy dzikie zwierzę?
Rozmowa z rodzicem na temat bezpieczeństwa w kontaktach ze zwierzętami w czasie wakacji/
3.,,Zabawa w echo”- zabawa dźwiękonaśladowcza.
Rodzic wypowiada poszczególne słowa: echo, góry, woda, Tatry. Dziecko wymawia te słowa coraz ciszej- od krzyku do szeptu.
4.,,Moje góry”- układanie pejzaży górskich z figur geometrycznych (dołączonych do wyprawki)
Dziecko układa swoją kompozycję z figur geometrycznych na kartce.
5.,,Matematyczna wieża”- zabawa matematyczna.
Do przygotowania gry potrzebna jest dość wysoka puszka- opcjonalnie, kubeczki plastikowe, marker do płyt CD .
Na każdym kubeczku rysujemy ilość kropek- każdy kubek ma inną liczbę kropek (maksymalna liczba kropek zależy od możliwość dziecka, można ustalić, że 10 kropek na kubku to już jest ta najwyższa wartość, ale można również podnieść poprzeczkę). Ważne jest, aby ilość kropek  na jednym kubku, nie powtarzała się na pozostałych kubkach. Tak jakbyśmy zamiast cyfr malowali kropki, czyli jeśli ustalimy, że będziemy liczyć do 10, to wtedy przygotowujemy 10 kubków i rysujemy na jednym kubku jedną kropkę, na drugim dwie i tak do dziesięciu, a następnie mieszamy wszystkie kubki ze sobą -wkładamy jeden kubek w drugi i wszystkie chowamy do puszki dnem do góry. Dziecko ma za zadanie ułożyć z kubków wieżę w taki sposób, aby ilość kropek na kubkach rosła z każdym ustawieniem kubka, czyli od najmniejszej liczby kropek, do największej. Kubki można układać jak piramidę, albo jedno na drugim. Można również za drugim razem poprosić, aby kubki ustawić od największej wartości do najmniejszej wartości na kubkach. Dzieci, które dobrze operują zapisem cyfrowym  liczb , mogą zamiast kropek mieć rozpisane cyfry na kubkach.
Na zdjęciu na kubkach są zapisane działania matematyczne, które są przeznaczone dla starszych dzieci. My zastępujemy dziania-kropkami.
6.Karta pracy: ,,Znajdź 8 różnic na górskim obrazku”.
 

 

12.06.2020 (PIĄTEK)

TEMAT: W PIĘKNYM OGRODZIE….

 

1. „W pięknym ogrodzie…”- rozmowa na temat artystów i ich pracy na podstawie doświadczeń dzieci i opowiadania pt. „Letnie opowieści- w ogrodzie botanicznym”.

 

Pytania do tekstu: 

- Gdzie wybrała się rodzina Ady? 

- Kogo tam spotkała? 

- Jak wygląda ogród? 

- Kto to artysta? 

2. „Kto to rzeźbiarz, malarz, muzyk, pisarz?”- rozmowa kierowana na podstawie fotografii przedstawiających poszczególne zawody.
 

RZEŹBIARZ- jest artystą, przekazującym swe wizje za pośrednictwem sztuki przestrzennej, rzeźb wykonywanych z różnych materiałów i surowców. Tworzywem rzeźbiarza może być kamień, drewno, gips, metal, ceramika, plastik, szkło, papier, i wiele innych surowców. Rzeźbiarz wykorzystuje w swej pracy przede wszystkim młotek i dłuto, jednak w obecnych czasach do użytku weszły także piły mechaniczne, frezarki, pilarki, szlifierki i inne urządzenia elektryczne.
 

MALARZ- artysta zajmujący się malarstwem. Maluje obrazy oraz wykonuje rysunki ale także szkice. Obrazy te powstają na płótnach, kartkach, ceramice itp. Za pomocą farb, kredek, pasteli, ołówków. Obraz ma być wypowiedzią artysty, w której zawiera swoje przemyślenia, emocje, wiedzę i doświadczenie oraz stosunek do świata.
 

MUZYK- to artysta specjalizujący się w grze na wybranym instrumencie muzycznym. Muzyk może grać w pojedynkę czyli solo, lub w zespole muzycznym, filharmonii. Artysta taki, może sam komponować czyli tworzyć, swoje utworu muzyczne, ale także grać dzieła innych muzyków.
 

PISARZ- jest artystą, który tworzy, pisze książki dla dzieci i dorosłych, ale również wiersze czy krótkie opowiadania. Do jego pracy potrzebna jest kartka papieru, długopis oaz głowa pełna pomysłów. 

3. „Artyści w ogrodzie”- praca z KP2.49. 

Dziecko omawia ilustracje i przykleja do artystów te narzędzia, którymi posługują się oni w swojej pracy. 

POLECENIE: W ogrodzie spotkali się artyści. Podaj nazwę zawodu, którym wykonuje każdy z nich. Czego potrzebują oni do swej pracy ? Nalep te elementy, których im brakuje.
 
 

4. „Rzeźbię ja, rzeźbisz ty”- zabawa ruchowa 

Rodzic staje naprzeciw dziecka. Zadaniem dziecka jest wykonać „rzeźbę” z rodzica. Ustawia jego ręce, nogi, głowę w dowolny sposób. Pamiętając przy tym aby nie robić niczego na siłę
i być delikatnym w kontakcie z drugim człowiekiem.
 

Gotowa „rzeźba” musi stać przez chwilę nieruchomo, czyli musi być stabilna. Następnie zamieniamy się rolami. 

5. „Dwa ogrody”- praca plastyczna 

POTRZEBNE MATERIAŁY: 1 kartka A3, grube flamastry, kredki, papier kolorowy, nożyczki, klej. 

Przypominamy dziecku jakie to barwy ciepłe: CZERWONE, ŻÓŁTY, POMARAŃCZOWY, JASNY ZIELONY; barwy zimne: CIEMNO ZIELONY, NIEBIESKI, FIOLETWY.

 

Zadaniem dziecka jest wykonanie pracy plastycznej przedstawiającej ogród , wybierając barwy ciepłe lub zimne. Ogród może posiadać takie elementy jak: ławka, fontanna, sadzawka wycięte z papieru kolorowego, tło (krzewy, kwiaty, alejki w ogrodzie, rabatki) wykonane powinny zostać za pomocą kredek czy flamastrów.

 

 

10.06.2020 (ŚRODA)

TEMAT:  BAWIMY SIĘ TĘCZĄ.

 

1.  „Kolory tęczy”- rozmowa na temat powstawania i kolejności kolorów tęczy na podstawie doświadczeń dzieci i opowiadania pt. „Letnie opowieści- tęcza nad morzem”.


Pytania do tekstu:

- Dokąd pojechała Ada z rodziną?

- Przez co szli, zanim dotarli nad morze?

- Co obserwowali, odpoczywając na polanie?

- Co stało się gdy usiedli nad morzem?

- Z jakich barw składa się tęcza?

- Kiedy pojawiła się tęcza?

- Czy widziałeś kiedyś tęczę? Gdzie ja widziałeś?

2.  „Jak powstaje tęcza”- film edukacyjny przedstawiający zjawisko powstawania tęczy.

https://www.youtube.com/watch?v=qigLVHVd5j0

3.  „Tęcza”- puzzle, praca z W.55 (Wyprawka karta 55).

A. Przed wypchnięciem i złożeniem puzzli dzieci wymieniają kolory, z których składa się tęcza.

B. Wypchnięcie puzzli i ich ponowne ułożenie.

C. Doskonalenie umiejętności przeliczania. Rodzic zadaje dziecku pytanie np. „Który z kolei jest kolo fioletowy? Odpowiedź: Kolor fioletowy jest SIÓDMY” ( Budując odpowiedź, dziecko, używa liczebników porządkowych ).

4.  „Żółwik”- zabawa z zastosowaniem mnemotechniki służąca do zapamiętania kolorów tęczy (w kolejności od góry do dołu).

Rodzic uczy dziecka wierszyka: CZŁAPIE POWOLI ŻÓŁWIK ZIEMOWIT, NIESIE GRAJĄCĄ FUJARKĘ. Rodzic tłumaczy, że początkowe głoski  (lub pierwsze sylaby) słów w tym zdaniu są początkiem nazw kolorów tęczy, od góry do dołu: cz- czerwony; po- pomarańczowy; żół- żółty; zie- zielony; nie- niebieski, gra- granatowy; f- fioletowy.

5. „Tęcza w ogrodzie”- eksperyment do zrobienia na balkonie, w ogrodzie, na parapecie przy oknie.

Problem do rozwiązania: Co się stanie, gdy do wstawianej na słońce miski z wodą wlejemy olej?
Dziecko podaje hipotezy .

Przeprowadzenie eksperymentu: Dziecko kładzie miskę na parapecie, balkonie lub w ogrodzie w słońcu. Wlewa do środka parę kropel oleju. Obserwuje. Lekko miesza patykiem wodę z olejem. Dodaje więcej oleju.
Wnioski: Po wlaniu oleju d wody pojawiło się w niej wiele kolorów.

 

 

 

 

 

09.06.2020 (WTOREK) 

TEMAT DNIA: CO ZROBIĘ W CZASIE BURZY I SILNEGO WIATRU?

 

 

1. Pogodowy masażyk” – zabawa integracyjna.

 

Dziecko siedzi przed rodzicem. Rodzic wykonuje masażyk na plecach dziecka, czytając tekst oraz wykonując odpowiednie ruchy.

 

Pogodowy masażyk (Dominika Góra)
Pewien wiosenny dzień powitał wszystkich pięknym słońcem, które świeciło od samego rana (rysowanie okręgów otwartą dłonią). Było bardzo jasno i  coraz cieplej (okręgi rysowane coraz szybciej). Na niebie gdzieniegdzie pojawiały się małe białe chmurki (rysowanie małej chmurki jednym palcem). Mijały godziny i około południa na niebie zaczęły kłębić się ciemne chmury. Było ich coraz więcej i więcej (rysowanie dużej chmury jednym palcem). W pewnym momencie zaczął padać deszcz. Najpierw delikatne kropelki cicho stukały o dachy domów i parasole ludzi przechadzających się po parku (delikatne stukanie opuszkami palców po całych plecach, z góry na dół). Deszcz stawał się coraz silniejszy. Krople były coraz cięższe (coraz mocniejsze pukanie opuszkami palców). Na szczęście nie trwało to długo i po chwili deszcz zelżał. Kropelki znów były małe i delikatne (delikatne stukanie opuszkami palców po całych plecach). Po kilku minutach przechodnie mogli złożyć parasole. Wiatr przegnał chmury („zamiatanie” palcami w prawo i w lewo lub głęboki wdech powietrza i dmuchnięcie koleżance lub koledze w kark). Na niebie znów pojawiło się jasne słońce, które świeciło już do końca dnia (rysowane okręgów płaską dłonią). Wieczorem, gdy zrobiło się ciemno i temperatura się obniżyła, pojawił się delikatny biały puch. Wyglądał, jakby ktoś trzepał poduszki i wysypywał z nich pierze. To jednak były najprawdziwsze śniegowe płatki. Dzieci nie mogły zasnąć i patrzyły na taniec śnieżynek jak zaczarowane, wspominając zimowe wieczory (śnieżynka narysowana paluszkiem według własnego pomysłu). Ten dzień był naprawdę niezwykły, jak na kwiecień plecień przystało. Dobranoc… (dzieci szeptają do ucha partnera słowo „dobranoc” i delikatnie dmuchają w szyję).

 

2. Wiosenna burza – rozmowa inspirowana historyjką obrazkową.
Rodzic pokazuje ilustracje w przypadkowej kolejności. (ilustracje wklejone zostały poniżej w przypadkowej kolejności). Dziecko układa obrazki w odpowiedniej kolejności i opowiada co na nich widać.

 



Po ułożeniu obrazków we właściwej kolejności rodzic zadaje pytania:
- Co robiły dzieci na podwórku?
-Po czym poznały, że zbliża się burza?
- Jak się wtedy zachowały?
- Czy mogły zrobić coś jeszcze?
-Co się stało podczas burzy?
-Gdzie były wówczas dzieci?
-Jak wyglądało podwórko po burzy?
-Co mogłoby się wydarzyć, gdyby dzieci zlekceważyły oznaki nadchodzącej burzy (chmury
i  wiatr)?
Dziecko powinno dojść do wniosku, że bohaterowie postąpili odpowiedzialnie, udając się do domu.

3. Z burzą nie ma żartów! – wdrażanie zasad bezpieczeństwa.
Rodzic prezentuje fotografie przedstawiające różne sposoby zachowania się podczas burzy. Zadaniem dziecka jest opowiedzenie co widać na fotografii oraz określenie czy jest to dobre czy złe zachowanie podczas burzy.

  
 

4. Co się kryje w chmurach? – zabawa badawcza.
Rodzic wlewa gorącą wodę z czajnika do szklanego naczynia. Wyjaśnia, że ciecz w  naczyniu symbolizuje zbiornik wody. Dziecko obserwuje, jak woda w postaci pary się unosi. Następnie przykrywa naczynie pokrywką, która symbolizuje chmurę (pokrywkę można wcześniej włożyć do lodówki). Para, która wcześniej się unosiła, przez chwilę przywiera do pokrywki, po czym znowu się skrapla, opadając do zbiornika wodnego. Dla lepszego zobrazowania zjawiska rodzic prezentuje i omawia plakat ilustrujący obieg wody w przyrodzie.

 

Jak powstaje deszcz?
Woda z ziemi i ze wszystkich zbiorników wodnych jako para unosi się. Wysoko na niebie, gdzie jest chłodniej, znowu zamienia się w maleńkie kropelki wody, które łączą się ze sobą, tworząc chmury. Kiedy kropli jest dużo, chmury stają się coraz cięższe, aż w końcu krople opadają na ziemię w postaci deszczu, a czasami – gdy jest bardzo chłodno - w postaci śniegu lub gradu.
Jak powstaje burza?
W chmurach burzowych występują bardzo silne prądy. Unoszące się krople oddają ciepło kryształkom lodu (zamarzniętym kropelkom wody, które są już w chmurze). Kryształki lodu, otrzymując to ciepło (energię cieplną) w wyniku zderzenia, wytwarzają ładunek elektryczny, który kumuluje się w chmurze. Kiedy napięcie elektryczne jest bardzo duże, powstaje gigantyczna iskra – błyskawica (kanał przewodzący prąd elektryczny).

5 . KART PRACY KP2. 48- Powiedz jak należy zachować się podczas upalnego dnia i w czasie burzy. Pokoloruj ilustrację przedstawiające właściwe zachowanie.

 

 

 

TEMAT TYGODNIA: LATO

08.06.2020 (PONIEDZIAŁEK)

TEMAT DNIA: ROŚLINY MOGĄ LECZYĆ!

 
  1. KOLORY LATA”- ZABAWA DYDAKTYCZNA

POTRZEBNE MATERIAŁY: papier kolorowy- kolor: biały, czerwony, zielony, fioletowy, czarny, żółty

Rodzic zdaje dziecku pytania: Jakie są kolory lata? Dlaczego? Dzieci podają nazwy kolorów, kładą przed sobą kartę papieru kolorowego w tym odcieniu i mówią, z czym (co jest związane z latem), każdy z tych koloru się kojarzy.

Rodzic prezentuje dziecku, poniżej zamieszczone fotografię roślin i prosi, aby dziecko przyporządkowało kolor ze zdjęcia odpowiedniemu kawałku papieru kolorowego.

KWIAT LIPY                                                 LIŚCIE LIPY
 
LIŚCIE BRZOZY                                    LIŚCIE MALINY Z OWOCEM
 
KWIAT AKACJI                                     LIŚCIE AKACJI
  
LIŚĆ ARONII Z OWOCEM                     IGŁY JAŁOWCA Z OWOCAMI
 
LIŚCIE MIĘTY                                        BABKA LANCETOWATA
 
MNISZEK LEKARSKI

 

 

2. "MALOWANIE KOLORÓW LATA"- praca z KP2.47.

Potrzebne materiały: farby plakatowe koloru CZEROWNEGO, NIEBIESKSIEGO, ŻÓŁTEGO; pędzel, plastikowy talerzy/ podkładka do mieszania farb.

Polecenie: Wymieszaj wskazane kolory i pomaluj plamy. Jakie barwy powstały? Powiedz, czy powstałe barwy kojarzą ci się z czymś ciepłym, letnim czy zimnym.

 

3. "ROŚLINY MOGĄ LECZYĆ!"- pogadanka na temat popularnych roślin, wsparta opowiadaniem pt. „Letnie opowieści- rośliny na mojej działce”.

 

 

Pytania do tekstu: - Gdzie Ada spędziła początek lata?

- Kto pojechał tam z dziewczynką?

- Co robiła babcia i dlaczego?

- Dokąd rodzina poszła po śniadaniu? Co tam robili?

- Co się stało, gdy wracali na działkę?

- Co zrobiła rodzina, by pomóc Adzie?

 

4. „ROŚLINY W OKOLICY MOJEGO DOMU”- zajęcia terenowe z KP2.46

Rodzic nazywa rośliny widniejące na karcie pracy. Tłumaczy również, że należy zaznaczyć X rośliny, które zobaczą podczas spaceru po okolicy.

 

Karta wycieczki przedstawia dziewięć rysunków roślin:

  1. Mniszek lekarski (dawna nazwa- dmuchawiec, mlecz to inna roślina).
  2. Liście mięty.
  3. Liść brzozy.
  4. Liść maliny z owocem.
  5. Igły jałowca z owocem.
  6. Babka lancetowata
  7. Kwiat i liść lipy.
  8. Liść aronii z owocem.
  9. Kwiat i liść akacji.


    MIŁEJ ZABAWY ORAZ WYCIECZKI :)
 
05.06.2020 rok (PIĄTEK)
TEMAT DNIA: NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ
PROZPOZYCJA ZAJĘĆ:
1.Słuchanie opowiadania pt: ,,Jaśka pierwszy dzień w nowej szkole”
Jaśka pierwszy dzień nowej szkoły
Pewnie mnie zupełnie nie znasz. No bo właściwie skąd miałbyś mnie znać. Jestem Jasiek. Zbieram modele samochodzików i lubię budować różne rzeczy z klocków. Zrobiłem ostatnio cały czołg, z klapą, kołami i lufą. Miał nawet działko z tyłu. Jakbyś go zobaczył to by Ci się na pewno spodobał. Mam ciemne, krótkie włosy i szeroką bliznę na prawej nodze pod kolanem. To po tym jak w zeszłym roku wywróciłem się na rowerze i rozciąłem sobie skórę. Nawet wtedy do szpitala jeździliśmy i miałem szwy zakładane. Ale nie o tym Ci chciałem opowiedzieć.
Ostatnio przenieśliśmy się do nowego mieszkania. W zupełnie nowym mieście gdzie nie ma moich kolegów z którymi bawiłem się jeszcze w przedszkolu i w zerówce. No i dzisiaj był pierwszy dzień w nowej szkole. Tak prawdę mówiąc to się go troszkę bałem bo zupełnie nie wiedziałem jak to będzie. Właśnie o tym dniu Ci chciałem opowiedzieć.
Zaczęło się od tego, że zebraliśmy się w wielkiej sali gdzie było spotkanie wszystkich uczniów i nauczycieli. Pani dyrektor witała nas w szkole po wakacjach i opowiadała jak to teraz będziemy się dobrze uczyć i jak to strasznie się cieszy, że nas widzi. Dzieci siedziały spokojnie, albo podśmiewały się cicho w dalszych rzędach. Ja rozglądałem się i patrzyłem na chłopaków i dziewczyny z mojej klasy. Nie było nikogo, kogo bym znał i lubił.
Potem poszliśmy do sali i pani nauczycielka usadziła nas po dwóch w ławkach. Ona też powiedziała jak to się bardzo cieszy, że nas widzi. Ja siedziałem obok chłopaka mniej więcej mojego wzrostu z jasnymi włosami spadającymi mu trochę na oczy. Wyglądał całkiem sympatycznie. Powiedziałem do niego, że jestem Jasiek i podałem mu rękę na przywitanie. I wiesz co wtedy zobaczyłem? On praktycznie wcale nie miał prawej dłoni. Wyglądało to bardzo dziwnie. W pierwszej chwili zupełnie nie wiedziałem co robić – zawstydziłem się i jak najszybciej zabrałem rękę. Ale on się tylko zaśmiał i powiedział, że nazywa się Kuba i żebym się nie przejmował. I podał mi zamiast tego drugą rękę na powitanie.
Zaczęła się lekcja i pani powiedziała żebyśmy narysowali to co robiliśmy na wakacjach. Byłem ciekaw jak sobie Kuba poradzi bez tej dłoni. Żebyś Ty zobaczył jak on świetnie rysował – robił to lewą ręką. Narysował wyspę i super statek piracki. Taki z działami ze wszystkich stron i czarną flagą na górze. Tak się zapatrzyłem, że prawie nie zdążyłem ze swoim rysunkiem. Chciałem narysować jezioro nad którym byliśmy, ale okazało się, że nie mam niebieskiego. Na szczęście Kuba mi zaraz pożyczył i się udało. Pani się oba obrazki bardzo podobały i powiesiliśmy je na ścianie – jeden przy drugim.
Potem był dzwonek i na przerwie chłopaki chcieli się bawić w chowanego. Szukać miał taki wysoki chłopak – Kamil, a ja nie znam jeszcze dobrze szkoły. W ogóle nie wiedziałem gdzie iść. Na szczęście Kuba pokazał mi super miejsce do chowania się za drzwiami zaraz jak się idzie do biblioteki. Kamil w ogóle nie mógł nas znaleźć. I udało się nam nawet tak wrócić do klasy, że nas wcale nie zauważył i zaklepać. Super było!
Potem mieliśmy naukę liczenia. Kolorowaliśmy w książce rysunki z różnymi cyframi. Trzeba było wybierać odpowiedni kolor i się nie pomylić. Okazało się, że Kuba co prawda świetnie koloruje, ale akurat z liczenia to ja jestem lepszy. Pokazałem mu jeden błąd, który zrobił i podpowiedziałem jak to zrobić. Na szczęście zdążył jeszcze wszystko poprawić. Trochę się tylko musiał gumką nawycierać.
Na kolejnej przerwie siedliśmy sobie razem w rogu sali. Strasznie mnie ciekawiła ta jego ręka i spytałem go jak mu się to zrobiło. Kuba powiedział, że urodził się już z taką chorą dłonią i że nawet już o tym zwykle nie pamięta. Jak potrzebuje coś robić palcami to robi to po prostu drugą ręką. Pokazał mi nawet jak potrafi pstrykać palcami tej zdrowej dłoni. Jeszcze nie widziałem żadnego chłopaka żeby tak umiał.
Ja mu z kolei pokazałem moją bliznę na nodze i opowiedziałem o wypadku na rowerze. Po tym wypadku nawet przez jakiś czas nie jeździłem, ale to było kiedyś. Kuba powiedział, że on bardzo lubi jeździć i że możemy się razem na jakąś wyprawę wybrać jak rodzice pozwolą. I jak tak gadaliśmy to okazało się, że mieszkamy całkiem niedaleko i na pewno będziemy mogli się odwiedzać.
Na ostatniej lekcji mieliśmy WF i graliśmy w zbijaka. Ktoś rzucał piłką, a reszta tak biegała i się wykręcała, żeby tylko ich nie trafić. Kuba miał świetny sposób. Jak widział, że ktoś w niego celuje to potrafił skoczyć z obrotem i przypaść prawie płasko do ziemi. Przez to prawie nikt w niego nie mógł trafić. A do tego świetnie rzucał i trafiał kogo chciał. Raz to wydawało mi się nawet, że mi darował chociaż mógł mnie trafić. Bo jak już nie miałem gdzie uciec to tylko mrugnął do mnie okiem i w końcu trafił w kogoś innego.
Ten dzień okazał się taki fajny, że aż żałowałem jak przyszła pora wracać do domu. Jak już byliśmy ubrani do wyjścia to znowu przez pomyłkę chciałem zrobić cześć z Kubą – na pożegnanie. Ale teraz to już się razem uśmialiśmy z tego mojego zapomnienia. No i tym razem Kuba po prostu mnie objął. Jak najlepszy kumpel. Bo on jest super. I coś mi się wydaje, że będziemy razem najlepszymi przyjaciółmi. Już się nie mogę doczekać na jutro – wtedy znowu spotkamy się w szkole.
2.Rozmowa na temat opowiadania:
- Dlaczego Jaś bał się iść do szkoły?
- Z kim Jaś siedział w ławce?
- Co zaskoczyło Jasia, gdy chciał przywitać się z nowym kolegom?
- Jak Kuba radził sobie nie mając jednej ręki?
- Czy to, że Kuba nie miał jednej ręki spowodowało, że nie miał przyjaciół? (NIE)
- Jak chłopcy bawili się wspólnie w szkole?
- Co to według Ciebie jest niepełnosprawność?
3.Rozmowa na temat usłyszanego tekstu. Wyjaśnienie terminu: "niepełnosprawność".
Za Wikipedią: " Według WHO osoba niepełnosprawna to taka, która nie może samodzielnie, częściowo lub całkowicie zapewnić sobie możliwości normalnego życia indywidualnego i społecznego na skutek wrodzonego lub nabytego upośledzenia sprawności fizycznej lub psychicznej".
4."Różne oblicza niepełnosprawności"- praca z obrazkiem.
Określanie rodzajów niepełnosprawności- odwołanie się do doświadczeń osobistych dzieci.
Praca z obrazkiem. Wskazywanie i nazywanie rodzajów niepełnosprawności.
 
"
5.Jak by to było gdyby..."- zabawy umożliwiające doświadczenie problemów osób niepełnosprawnych.
- Drugą ręką
Dziecko podejmuje próbę narysowania człowieka ręką, którą na ogół się nie posługuje.
- Tor przeszkód
Rodzic dobiera się z dzieckiem w parę. Dziecko zasłania oczy chustą. Druga osoba ma za zadanie bezpiecznie przeprowadzić "osobę niewidomą" do mety. Po wykonaniu zadania,  następuje zamiana ról.
- Tor przeszkód- zabawa z rekwizytem.
Dziecku zawiązuje się oczy oraz wręcza laskę, lub łyżkę do butów, długi kijek. Dziecko musi przejść z jednego końca dywanu na drugi, omijając przeszkody poprzez wyczucie ich za pomocą laski.
- Podążaj za głosem
Dziecko z przepaską na oczach, porusza się zgodnie z instrukcją dorosłego. ( dwa kroki do przodu, krok w lewo, trzy kroki do przodu...itp.)
- Kalambury
Dziecko i rodzic próbuje przekazać sobie za pomocą gestów informację- słowo.
- Kto pierwszy na mecie
Dziecko z rodzicem siadają na dywanie tyłem do mety. Ich zadaniem jest przesuwać się w kierunku mety jedynie za pomocą rąk. Nie mogą odpychać. się nogami.
- Czołganie
Dziecko musi przeczołgać się z jednego końca dywanu do drugiego.
- Na jednej nodze
Dziecko skacze z jednego końca dywanu na drugi na jednej nodze.
- O czym mowa?
Dziecko zatyka uszy, a rodzic wypowiada normalnym tonem, nazwę dowolnego zwierzęcia. Zadaniem dziecka z zasłoniętymi uszami jest odgadnięcie z ruchu warg, o jakie zwierze chodzi.
- Gimnastyka języka.
Rodzic wypowiada trudne językowo zdania, a zadaniem dzieci jest ich powtórzenie:
 W puszczy piszczy puszczyk.
 Szeleszczą pszczoły w bluszczu.
Czcigodnym czcicielom czystości.
Jola lojalna, Jona nielojalna.
W Szczebrzeszynie, chrząszcz brzmi w trzcinie.
Stół z powyłamywanymi nogami.
Król Karol, kupił królowej Karolinie korale koloru koralowego.
 
PODSUMOWANIE: Możemy zadać dziecku pytanie, jak się czuło wykonując te zadania według określonych zasad? Czy zadania były trudne? . Możemy porozmawiać w jaki sposób można pomóc osobom niepełnosprawnym oraz w jaki sposób możemy się zachowywać w kontaktach z tymi osobami (nie należy się tych osób bać i wstydzić, należy traktować ich w ten sam sposób co innych, uwzględniając, że pewnych rzeczy te osoby nie są w stanie wykonać, bądź sprawia im to większy kłopot).
Linki do filmików edukacyjnych przedstawiających w jaki sposób należy traktować osoby z niepełnosprawnością:
https://www.youtube.com/watch?v=NbyeqyFGTm0
https://www.youtube.com/watch?v=4Y01f08_syw
6."Serce na dłoni"- praca plastyczna.
Ozdabianie w dowolny sposób poniższy szablon.
 
DROGI RODZICU!
Przedstawiam poniżej spis bardzo ciekawych i wartych uwagi opowiadań, bajek, które w piękny sposób przybliżają dzieciom tematykę niepełnosprawności. Oto one:
"Ośmiorniczka"
Od autorki: "Mała ośmiorniczka jest bardzo samotna z powodu swojego kalectwa. Zamiast ośmiu ramion, ma tylko sześć. Kto odmieni jej los, uświadamiając innym jak bardzo mogą się pomylić, gdy oceniają kogoś tylko po wyglądzie zewnętrznym i fizycznych ograniczeniach?"
"Tak jest i już" Rebecca Eliott
Od wydawnictwa: "Wzruszająca opowieść o dziecięcej wyobraźni, radosnej zabawie i bezwarunkowej miłości, niezależnie od wszystkiego. Tobi uważa, że jego siostra jest wspaniała, choć nie może robić wielu zwyczajnych rzeczy. Poznaj ich przygody i dowiedz się, dlaczego za sobą przepadają.Polecamy wszystkim polskim przedszkolakom!"
,,Tuż pod moim nosem”
Od autorów: "Po raz pierwszy w naszej polskiej rzeczywistości – bajek poruszających tematykę niepełnosprawności: od zespołu Downa, poprzez różne inne dysfunkcje, aż po niepełnosprawność ruchową. Każda z opowiastek jest w całości twórczością autorską osób związanych z Fundacją Oswoić Los. I każdy z autorów włożył w te historie cały swój talent, wiedzę i umiejętności, a przy tym duszę i serce" 
 " Leon i jego nie- zwykłe spotkania".
Recenzja "Dziecięce klimaty": " Leon i jego spotkania to inicjatywa wydawnicza Fundacji Verba, książeczka edukacyjna dla najmłodszych, mająca na celu zapoznanie dziecka z tematyką niepełnosprawności. Przygody Leona to lekka i zabawna opowieść o tym, jak bardzo liczy się osobowość, a nie wygląd zewnętrzny."
 ŻYCZYMY UDANEJ ZABAWY! :)

 

07.06.2020 rok (CZWARTEK)
TEMAT DNIA: KULTURA AZJATYCKA

PROPOZYCJA ZAJĘĆ:
1. Zagadki słowne dotyczące nazwy kontynentu.
Rodzic zadaje dziecku pytania dotyczące kontynentu o którym będą dzisiaj rozmawiać.
Spróbujmy zgadnąć, gdzie…
• spotkamy pandę?
• możemy zobaczyć Wielki Mur?
• możemy zatańczyć ze smokiem?
• zjemy obiad pałeczkami?
• mieszka najwięcej ludzi?
(KONTYNENT AZJATYCKI: CHINY)

Możemy pokazać dziecku ten kontynent na mapie oraz miejsce położenia Chin na mapie oraz na globusie.

2. Słuchanie wiersza „Jestem Li-long” A. Bober

Jestem Li-long, chłopiec Azjata,
W pagodzie mieszkam i sypiam na matach.
Mam dwie pałeczki zamiast łyżeczki
i pałeczkami jem ryż z miseczki.
Jak słońce ciało moje wygląda.
Na świat skośnymi oczkami spoglądam.
Specjalny strój mam na uroczystości,
Kimonem wszystkich zachwycam gości.
Jest nas najwięcej na całym świecie,
Co jeszcze wiedzieć o mnie chcecie?

2. Rozmowa na temat treści wiersza w oparciu o treść i ilustracje.
- Jak nazywał się bohater wiersza?
- Skąd pochodził chłopiec?
- Czym i co jadał Li-long?
- Jakiego koloru jest skóra Li-longa?
- Jak wglądają jego oczy?

3. Poznajemy zwyczaje i życie mieszkańców Japonii i Chin – praca z obrazkiem.
- Dom w którym mieszkają Chińczycy i Japończycy (Azjaci) nazywa się pagoda.

-

Najpopularniejszym pokarmem w krajach azjatyckich jest ryż jedzony przy użyciu drewnianych pałeczek.

- Spośród ciekawych przedmiotów, kojarzonych z krajami azjatyckimi, wymienić należy składany wachlarz japoński. Używano ich podczas różnych ceremonii (np. podczas ceremonii picia herbaty).

- Najbardziej popularnym i znanym zwierzęciem Chin są pandy wielkie.

Zabawy dzieci w Chinach:

Link do bajki edukacyjnej dotyczącej Chin: https://www.youtube.com/watch?v=3dcQlvSnmbM (pismo chińskie)
https://www.youtube.com/watch?v=G0LvzmWaL4M (przedszkole chińskie)

4. ,,Chińska matematyka”- nauka liczenia do 4 po chińsku :)
PLANSZE DEMONTRACYJNE: Rodzic pokazuje dziecku plansze i omawia je z nimi, pokazują chińskie odpowiedniki cyfr pisanych po polsku. (ta zabawa może okazać się trudniejsza dla dzieci, które nie znają jeszcze kształtu cyfr, natomiast można zawsze zobrazować je kropkami: polskie 1- jedna kropka.

 

KARTY PRACY: ,,Chińskie cyferki”- to doskonałe ćwiczenie grafomotoryczne. Dzieci na chwilę zamieniają się w Chińczyków i uczą się zapisywać cyfry po chińsku.

 

 

5.,,Każde dziecko dom swój ma”- zabawa matematyczna
Do zabawy potrzeba przygotować liczmany, w tym wypadku figury geometryczne z wyprawki oraz kredki i ustalić, że:
-Żółte koła to padoki (przygotujmy 10 żółtych kół)
Żółte kredki to Chińczycy (przygotowujemy 5 kredek)
-Czerwone trójkąty to szałasy (przygotujmy 8 czerwonych trójkątów)
Czerwone kredki to Afroamerykanie (przygotowujemy 8 kredek)
-Niebieskie kwadraty to igloo (przygotujmy 5 niebieskich kwadratów)
Niebieskie kredki to Eskimosi (przygotowujemy 3 niebieskie kredki)
UWAGA: Oczywiście liczbę dostosowujemy do możliwości wieku, to jest propozycja. Liczbę elementów można zwiększać lub zmniejszać.
INSTRUKCJA: Na początku dzieci przeliczając ile jest domków Chińczyków, ile mają szałasów oraz ile mają igloo.
Następnie przeliczają ile mają Chińczyków, Afroamerykanów oraz Eskimosów.
Następnie rodzic prosi, aby dziecko dobrało w pary chińczyków z ich domkami., tak aby jeden domek był przeznaczony tylko dla jednego Chińczyka. Po wykonaniu zadania pytamy:
- ile udało im się stworzyć par?
-Ile domków zostało bez pary?
Całą procedurę powtarzamy z Afroamerykanami oraz Eskimosami.
Na samym końcu, gdy już dzieci dobiorą w pary wszystkie osoby z ich domkami , pytamy:
- w której grupie zostało najwięcej domków bez pary?
- w której grupie w pary został dobrany każdy domek z osobą

6. Bajka dla dzieci: ,, Dzieci z różnych stron świata” : poznajemy dzieci z różnych kontynentów oraz słynne zabytki i cechy charakterystyczne miejsc zamieszkania tych dzieci :)

Link do bajki:https://www.youtube.com/watch?v=MtafvcdDOG

ŻYCZYMY MIŁEJ ZABAWY!

03.06.2020 rok (ŚRODA)
TEMAT DNIA: WSZYSTKIE DZIECI NASZE SĄ- ESKIMOSI!
PRZEBIEG ZAJĘĆ:
1. Wprowadzenie tematu zajęć.
Rodzic mówi: ,,Dzisiaj ]będziemy mówić o takiej krainie , gdzie prawie przez cały rok panuje jedna pora roku. Ciekawa jestem, czy znasz tę krainę? .Posłuchajcie wiersza”
To jest mały Eskimosek.
Ma czerwony z mrozu nosek.
Ma ubranko z futra foki , 
co mu mocno grzeje boki.
Szyła mama go synkowi
Kiedy tata ryby łowił.
2. Wygląd i mieszkanie Eskimosa
Rodzic mówi: ,,Na Grenlandii zima trwa niemal przez cały rok. Nie ma tam drzew, a jedynie małe krzaczki , które zielenią się tylko przez kilka tygodni.
-Jak myślicie, czy da się tam mieszkać w takim strasznym zimnie?
-Co jest potrzebne aby wytrzymać w zimnie ? (bardzo ciepłe ubranie , czapka , rękawice , buty)
-Popatrzcie, to tak wygląda człowiek , który mieszka w zimnych krajach . To Eskimos. 
- Powtórzcie: Eskimos: E-SKI-MOS– wyklaskiwanie sylab.”
Rodzic może przygotować wcześniej kartkę z napisem ESKIMOS i innymi wyrazami. Tworzymy taką rozsypankę  wyrazową. Pokazujemy dziecku wyraz, następnie dziecko odnajduje z rozsypanki wyrazowej jak najwięcej wyrazów: ESKIMOS
Rozmowa na temat wyglądu Eskimosa i części garderoby
-Jak wygląda Eskimos?
Kurtka Eskimosa jest bardzo ciepła , żeby była cieplejsza nie zapina się jej tylko wkłada przez głowę. Wysokie buty jak i całe ubranie obszyte są futrem .Futro też mają pod butami na podeszwie , aby się nie ślizgać i szybko poruszać .
Mamy eskimoskie mają olbrzymie kaptury , większe niż tatusiowie – po to by nosić tam swoje malutkie dzieci . Nie wożą dzieci w wózkach ani sankach , tylko noszą w kapturach .
Rozmowa na temat miejsca zamieszkania Eskimosów
- Kto wie gdzie mieszka Eskimos?
Rodzic pokazuje napis IGLOO, a dziecko odnajduje jak najwięcej takich wyrazów z rozypanki wyrazowej.
Popatrzcie jak wygląda dom Eskimosa. To igloo. Zrobiony jest z bloków lodu . 
Wejście do niego jest bardzo malutkie . W środku jest jeden pokój .
Na stole stoi lampka , ale nie taka żarówką , tylko oliwna , pali się w niej foczy tłuszcz.
Lampka daje nie tylko światło, ale można się przy niej ogrzać.
Dzieci ponownie mają za zaadanie z rozsypanki wyrazowej znaleźć wszystkie napisy IGLOO
Środki lokomocji Eskimosów
- Jak myślicie , w tej krainie jest bardzo dużo śniegu, to czym poruszają się Eskimosi ?
 
Rodzic pokazuje napis SANKI, a dziecko odnajduje jak najwięcej takich wyrazów z rozypanki wyrazowej
Rozmowa o pożywieniu Eskimosów
- Co jedzą Eskimosi? - ryby, które łowią w przeręblach
Rodzic pokazuje napis RYBA, a dziecko odnajduje jak najwięcej takich wyrazów z rozypanki wyrazowej.
Rozmowa o zwierzętach
- Jakie zwierzęta ciągną sanie ?-  renifery, psy
Rodzic pokazuje napis PIES, a dziecko odnajduje jak najwięcej takich wyrazów z rozypanki wyrazowej.
- Jakie zwierzęta mieszkają razem z Eskimosami na ich kontynencie? – foki
'
Rodzic pokazuje napis FOKI, a dziecko odnajduje jak najwięcej takich wyrazów z rozypanki wyrazowej.
3. „Igloo”- składanie obrazka z puzzli.
Rodzic przygotowuje najpierw materiały dla dziecka. Na białej kartce trzeba narysować niebieskim pisakiem półkolisty kształt śnieżnego igloo, zbudowanego z bloków
Następnie wycinamy go – powstają łatwe puzzle. Na kartce kolorowego papieru – służącej jako tło, rysujemy ołówkiem taki sam kształt (również cegły). Dziecko ma teraz za zadanie dopasować poszczególne fragmenty puzzli do narysowanego na papierze kształtu. Przykleja poszczególne części w odpowiednie miejsca – budując swój własny, lodowy domek.
Materiały
•Biała kartka papieru
•Kartka papieru kolorowego
•Niebieski pisak
•Ołówek
•Nożyczki
•Klej
6. Karty pracy.

 

 

 ŻYCZYMY UDANEJ ZABAWY! :) 

2.02.2020 rok (WTOREK)
TEMAT DNIA: MÓJ KOLEGA Z AFRYKI
PROPOZYCJA ZAJĘĆ:

 

1. ,,Międzynarodowa powitanka”- przywitanie w różnych językach.
Dzieci słuchają powitań w różnych językach: angielskim, francuskim, niemieckim, hiszpańskim, norweskim, włoskim, hindi... Powtarzają usłyszane w nagraniu powitania i w ten sposób witają się ze swoimi rodzicami. 
2. ,, Mój kolega z Afryki”- list od chłopca z Ugandy.
Rodzic chowa kopertę z ,,listem” w jakimś miejscu w mieszkaniu (możemy udawać, że jest w tej kopercie długi list, który będziemy za chwilę odczytywać) . Dziecko ma za zadanie odnaleźć kopertę. Rodzic pomaga dziecku w jej odnalezieniu poprzez mówienie: ,,Ciepło-zimno”. Ciepło- gdy dziecko jest blisko celu, zimno- gdy jest oddalone od celu. Gdy dziecko znajdzie list, rodzic odczytuje adresata i nadawcę. Mówi: ,,List jest zaadresowany do nas. Nadawca- Joseph Lwevola (czyt. Lłewola), Afryka, Uganda.

 

Treść listu:
Drodzy Przyjaciele!
Przesyłam Wam pozdrowienia z mojego rodzinnego kraju, z Ugandy. Mam na imię Joseph Lwevola, mam 9 lat. Moje imię nadała mi babcia. W moim kraju w Ugandzie, ludzie mają po dwa imiona: jedno chrześcijańskie (ja mam Józef- Joseph), drugie- ugandyjskie. W moim liście są dla Was zadania do wykonania.
I zadanie- powiedzcie, jak macie na imię. Może macie po dwa imiona? Czy wiecie, kto Wam wybrał imię?
 
W mojej okolicy są pola kukurydzy i fasoli- gdy długo nie ma deszczu, wszyscy się martwią o plony. Mieszkam z rodziną w domu- lepiance krytej słomą, której dach często umacniamy kamieniami i cegłami od góry. Opiekuje się nami chory dziadek. Mam czworo rodzeństwa: Irenę, Tapenensi, Roberta, Fhionę. Lubię robić zabawki. Z drutu zrobiłem samochód i wózek. Z butelek i kory bananowca zrobiłem piłkę i skakankę.
II zadanie-podpowiedzcie mi, z czego jeszcze można robić zabawki?
 
Lubię też zajmować się zwierzętami i grać w piłkę nożną. Potrafię cały wolny dzień bawić się z kolegami na powietrzu. Z rodzeństwem często śpiewamy i przygotowujemy przedstawienia. Dużo pomagam dziadkowi: koszę wysoką trawę, karczuję krzewy, pomagam przy ścinaniu drzew i wyrywaniu ich z korzeniami oraz kopaniu. Pomagam w domu, w polu i przy zwierzętach- karmię kozy liśćmi sorgo. Pomagam też mieszkańcom mojej wioski w pracach w ogrodzie.
III zadanie- powiedzcie, w jaki sposób pomagacie innym.
Największym moim marzeniem było- móc się uczyć. Dzięki pomocy jednej z warszawskich szkół, z której dzieci zbierają pieniądze i wysyłają do moich opiekunów, już od roku mogę chodzić do szkoły.
IV zadanie- powiedzcie, jakie jest Wasze największe marzenie.
 
Czasem dziadek opowiada nam bajki i opowieści. Oto jedna z nich:
Usiądźcie wygodnie i posłuchajcie…
Rybak i muzungu
Nad Jeziorem Wiktorii w Ugandzie żył sobie pewien rybak. Miał on żonę, troje dzieci, malutką chatkę i bardzo dobrą wędkę. Codziennie rano szedł na brzeg jeziora i łowił ryby. Kiedy złowił już 10 sztuk, zabierał je na targ do znajomego sprzedawcy, sprzedawał, a pieniądze przeznaczał na jedzenie i ubranie dla swojej rodziny. Pieniądze wystarczały na zaspokojenie potrzev całej rodziny. Praca ta zajmowała mu pół dnia. Resztę dnia spędzał, siedząc przed domem, patrząc na jezioro i rozmawiając z żoną, dziećmi i wszystkimi, którzy do niego przychodzili. Tak mijał dzień za dniem. Pewnego dnia zjawił się pewien muzungu- człowiek biały. Długo przyglądał się rybakowi, kiedy on łowił ryby.  Następnego dnia, ten sam muzungu znów przyszedł na brzeg jeziora i przyglądał się rybakowi, aż w końcu podszedł do niego i powiedział:
- Rybaku! Dlaczego łowisz tylko 10 ryb dziennie? Przecież możesz poświęcić więcej czasu i łowić więcej ryb!
- Ależ dlaczego? – ze zdziwieniem zapytał rybak.
- Kiedy złowisz więcej ryb i sprzedaż je, będziesz miał więcej pieniędzy. Jeśli będziesz miał więcej pieniędzy, będziesz mógł kupić sobie łódź i wypłynąć na jezioro, by łowić jeszcze więcej ryb- tłumaczył muzungu. 
- Dobrze, ale po co?- znów zapytał rybak.
- Kiedy będziesz miał łódź i będziesz łowił więcej ryb, sprzedasz je i będziesz mógł sobie kupić łódź motorową, żeby móc wypływać daleko na jezioro, gdzie jest więcej ryb i łowić jeszcze więcej.
- To prawda- odrzekł rybak- ale czemuż miałbym to robić?
- To proste! Będziesz łowił więcej, będziesz miał więcej pieniędzy. Będziesz mógł zbudować większy dom dla swojej rodziny, kupić samochód, kupić wiele innych rzeczy…- wyliczał muzungu.
- Lecz po co mi to wszystko?- ze zdziwieniem zapytał rybak.
- Jak to po co? By być bardziej szczęśliwym!- wykrzyknął muzungu.
- Ale ja już jestem bardzo szczęśliwy!- powiedział rybak.
V zadanie- jak zrozumieliście morał tej bajki? O czym mówił?
Na pewno już wiecie! Nam w Afryce do szczęścia potrzeba niewiele- nauka w szkole, zabawa z kolegami, rodzeństwem , opowieści dziadka.
Mój dzień w Afryce wygląda tak: w dniu, w którym idę do szkoły, dziadek budzi mnie o 7:00 rano. Myję się, wkładam mundurek szkolny i czasem jem śniadanie- porycz (jest to ugotowana mąka kukurydziana z wodą i z cukrem), który bardzo lubię.
VI zadanie- powiedzcie, co wy jecie na śniadanie w domu
 
Przed wyjściem do szkoły karmię zwierzęta. Do szkoły idę pół godziny piaszczystą drogą. W szkole jem obiad: poszo, czyli gęstą papkę z gotowanej mąki kukurydzianej, czasem polanej ostrym sosem.
VII zadanie- powiedziecie, co lubicie najbardziej jeść na obiad
Po lekcjach gramy z kolegami w piłkę nożną lub bawimy się w grę,,sula katambala- tomuli lamu lala”
VIII zadanie-  a w jakie zabawy wy bawicie się ze swoimi kolegami/ koleżankami.
Po powrocie ze szkoły pomagam w domu i w polu. Na kolację jemy banany, smażony plantan- podobny do bananów, potrawy z batatów (słodkich ziemniaków) i prosa, kukurydzę lub placki z sorgo.
IX zadanie- powiedzcie, co jecie na kolację.
Gdy idę spać i jest mi zimno, przykrywam się kocem lub kurtką. Czuję się bardzo dobrze. Zawsze oglądam zdjęcie uczniów szkoły, która się mną zaopiekowała. Wtedy czuję się szczęsliwy!
Niech Was  Bóg błogosławi!
Joseph
3. ,,Simama ka”- zabawa afrykańskich dzieci.
Tekst afrykańskiej rymowanki: Simama ka, simama ka, ruka ruka ruka, simama ka, tembeja kim bija, tembeja kim bija, ruku ruku ruka simama ka. 
Ruchy dzieci: 
Simama- kucają
Ka- wstają
Ruka- klaszczą lub tupią
Tembeja kim bija- obchodzą krzesło dookoła lub obracają się wokół własnej osi. 
Dzieci bawią się dwa razy . Za drugim razem śpiewają i poruszają się dużo szybciej.

 Link do piosenki i nieco zmodyfikowanej zabawy: 

https://www.youtube.com/watch?v=mPqBxzs7gqU

4. ,,Dzieci z różnych zakątków świata”- praca z KP2. 41
Dzieci kolorują na ilustracji piłki zgodnie z podaną instrukcją oraz kończą rysować rozpoczęty rytm.
5. KARTA PRACY: ,,Domy dzieci z różnych stron świata”.
 

 

 

 

 
1.06.2020 rok ( PONIEDZIAŁEK)
TEMAT TYGODNIA: DZIEŃ DZIECKA
TEMAT DNIA: JAKIE SĄ MOJE PRAWA I OBOWIĄZKI?
PROPOZYCJA ZAJĘĆ:
1.,,Jakie są moje prawa i obowiązki?”- rozmowa na temat praw dzieci na podstawie doświadczeń dzieci, wiersza Janusza Korczaka ,,Prawa dziecka".
Prawa dziecka
Janusz Korczak
Niech się wreszcie każdy dowie
I rozpowie w świecie całym,
Że dziecko to także człowiek,
Tyle, że jeszcze małe.
Dlatego ludzie uczeni,
Którym za to należą się brawa,
Chcąc wielu dzieci los odmienić,
Stworzyli dla Was mądre prawa.
Więc je na co dzień i od święta
Spróbujcie dobrze zapamiętać:
Nikt mnie siłą nie ma prawa zmuszać do niczego,
A szczególnie do zrobienia czegoś niedobrego.
Mogę uczyć się wszystkiego, co mnie zaciekawi
I mam prawo sam wybierać, z kim się będę bawić.
Nikt nie może mnie poniżać, krzywdzić, bić, wyzywać
I każdego mogę zawsze na ratunek wzywać.
Jeśli mama, albo tata już nie mieszka z nami,
Nikt nie może mi zabronić spotkać ich czasami.
Nikt nie może moich listów czytać bez pytania,
Mam też prawo do tajemnic i własnego zdania.
Mogę żądać, żeby każdy uznał moje prawa,
A gdy różnię się od innych, to jest moja sprawa.
Tak się tu w wiersze poukładały 
Prawa dla dzieci na całym świecie,
Byście w potrzebie z nich korzystały
Najlepiej, jak umiecie.
 
Dziecko na podstawie wiersza, ilustracji zamieszczonej niżej i swoich doświadczeń mówi do czego ma prawo.
Uświadomienie dzieciom, że zawsze mogą liczyć na pomoc ze strony dorosłych i nie są sami ze swoimi problemami.
Pytania pomocnicze dla rodziców:
- Co to są prawa ?
– Kto ma swoje prawa ?
– Jakie prawo jest według Ciebie najważniejsze ?
– Jakie prawa mają dzieci ?
– Czy potrzebne są prawa dla dzieci ?
2. Zabawa dydaktyczna pt. „Dzieci świata” – oglądamy fotografie oraz film z edukacyjnym wierszykiem i rozmawiamy o różnicach w wyglądzie między dziećmi ze zdjęć, a nami. – poznajemy wygląd dzieci z innych krajów.
Pytania: 
- Czy każde dziecko na świecie powinno być dobrze traktowane? (TAK!!!)
- Czy każde dziecko zasługuje na miłość i bezpieczeństwo? (TAK!!!!)
- Czy dzieci, które się od nas różnią np. kolorem skóry mogą być gorzej traktowane?
 ( NIE!!!!)
KAŻDY JEST RÓWNY I ZASŁUGUJE NA GODNE TRAKTOWANIE.
To dobry moment, aby uświadomić dziecku, że nie każde dziecko na świecie jest dobrze traktowane i, że jest to bardzo niesprawiedliwe. Dziecko powinno się dowiedzieć, że każdy z nas jest równy, niezależnie od pochodzenia, wyglądu zewnętrznego, przekonań, czy też stanu zdrowia. Każdy z nas jest człowiekiem i zasługuje na takie samo godne traktowanie. Dziecko powinno wiedzieć, że to od każdego człowieka na świecie zależy to w jaki sposób patrzymy na drugiego człowieka, a oceniać innych możemy tylko po czynach. 
3.,,Prawa Dziecka”- kolorowanka/ kodeks praw dziecka.
Dziecko ma do wyboru dwie formy pracy: wybrać kolorowankę z wybranym przez siebie prawem lub wraz z pomocą rodzica stworzyć własny ,,Kodeks Praw Dla Każdego Dziecka Na Świecie”
 
 
4. Zapoznanie z piosenką ,,Kolorowe dzieci” Majki Jeżowskiej.
TEKST PIOSENKI:
Gdyby, gdyby moja mama
Pochodziła z wysp Bahama
To od stóp po czubek głowy
Byłabym czekoladowa
Mogłam przyjść na świat w Cejlonie
Na wycieczki jeździć słoniem
I w Australii mieć tatusia
I z tatusiem łapać strusie
 
Nie patrz na to i (jo) w jakim kraju
Jaki kolor i (jo) dzieci mają
I jak piszą na tablicy
To naprawdę się nie liczy!
Przecież wszędzie i (jo) każda mama
Każdy tata i (jo) chce tak samo
Żeby dziś na całym świecie
Mogły żyć szczęśliwe dzieci

 

Mogłam małą być Japonką
Co ubiera się w kimonko
Lub w Pekinie z rodzicami
Ryż zajadać pałeczkami
Od kołyski żyć w Tunisie
Po arabsku mówić dzisiaj
Lub do szkoły biec w Mombasie
Tam gdzie palmy rosną w klasie

 

Nie patrz na to i (jo) w jakim kraju
Jaki kolor i (jo) dzieci mają
I jak piszą na tablicy
To naprawdę się nie liczy!…
5. Jestem ważny/ ważna- odciskanie rączek, stópek w masie solnej.
Standardowo do wykonania masy solnej potrzebne będzie:
-pół szklanki soli
-pół szklanki mąki pszennej
-1/4 szklanki wody

 

Ciasto wyrabiamy ręką i zwracamy uwagę na jego konsystencję. Jeśli się klei do rąk - dosypujemy troszkę mąki.
Następnie należy rozwałkować ciasto na te dwie części ciała. Trzeba zwrócić również uwagę na to, by odciski były ułożone odpowiednio do kształtu serca, jeśli odbijamy rączkę i stópkę.
Wycinamy serduszko. :) Dodatkowo z resztek ciasta można uformować napis: ,,JESTEM WAŻNY!” 
Wstawiamy serducho do piekarnika na 3 godziny:
1 godzina - 80st
2 godzina - 120st
3 godzina - 150st
Nie włączamy termoobiegu, bo może popękać
Odstawiamy do wystygnięcia, następnie dziecko może ozdobić serduszko farbami jak tylko zechce i powiesić sobie je w pokoju :) 
 
WSZYSTKIM DZIECOM Z OKAZJI DNIA DZIECKA ŻYCZYMY: link:
https://www.youtube.com/watch?v=GtmBmbW7NBA (do zobaczenia w przedszkolu! :))
 
 ŻYCZYMY UDANEJ ZABAWY! :)

 

 

                    29.05.2020 (PIĄTEK)

                  TEMAT: W RODZINIE WSZYSYCY WZAJEMNIE SOBIE POMAGAMY!
1. „Wzajemna pomoc"- ułożenie puzzli , przedstawiających rodzinę podczas porządków domowych. Omówienie obrazu powstałego z puzzli- Jakie osoby widnieją na obrazkach?, Co robią?, Gdzie robią?

https://www.jigsawplanet.com/?rc=play&pid=17d17f1a6d85

https://www.jigsawplanet.com/?rc=play&pid=1d7f1c7b4170

 

2. Wypowiedzi dziecka na temat;

 

-W jaki sposób pomagają w domu?
-Kto z ich pomocy jest zadowolony?
- Czy czuje się z tego powodu szczęśliwy?
- W jaki sposób sprawia przyjemność swoim bliskim?
- Co robi tata i mama w domu?

 

3. „Co będzie mi potrzebne".
Zadaniem dziecka jest dokończenie zdania, które rozpoczął rodzic z równoczesnym wskazaniem fotografii danego przedmiotu.
PRZYKŁAD:
Rodzic mówi: Kiedy chcę prasować, potrzebuję....
Dziecko odpowiada: Żelazka i deski do prasowania (wskazuje dane przedmioty na planszy poniżej.

4. „Prace domowe"- gra memory
Poniższe plansze przedstawiają, podstawowe prace domowe. Aby gra była możliwa należy wydrukować poniższą plansze dwukrotnie, tak aby każdy obrazek miał swoją kopię.
Można również stworzyć swoje własne obrazki z dzieckiem. Podzielić, każdą kartkę, z bloku technicznego na 8 równych prostokątów i narysować swoje własne obrazki przedstawiające prace domowe. Należy jednak pamiętać, że każda czynność musi być narysowana dwukrotnie w taki sam sposób.
Układamy karty do gry, obrazkami do dołu. Każdy z uczestników ma dwa ruchy. Odsłania dwie różne karty, jeżeli obrazki nie są takie same, odwracamy je w stronę stołu. Natomiast jeżeli czynności przedstawione na obrazku są identyczne, zabieramy parę, która jest liczona jako jeden punkt.
Wygrywa ten, kto zbierze więcej par/ punktów.

 

5. „Cztery pory roku z mamą" – opowieść ruchowa z elementami ćwiczeń ortofonicznych.
Rodzic powoli snuje opowiadanie, przerywając w odpowiednich momentach. Dziecko ilustruje treść ruchem według jego propozycji.
Cztery pory roku z mamą (Katarzyna Tomiak-Zaremba)
Mama ma zawsze ciekawe pomysły na zabawę. Ola bawi się wspaniale z mamą przez cały rok. Wiosną sadzą kwiaty w ogrodzie. Podlewają je, pielęgnują i obserwują, jak rosną (kucając, dzieci przechodzą do pozycji stojącej). Często jeżdżą na rowerach po parku (leżą na plecach i ruszają naprzemiennie nogami). Mama uwielbia śpiew ptaków. Rozglądają się więc uważnie (siedząc, poruszają głową w prawo / lewo) i nasłuchują ich śpiewu... (mówią: ćwir, ćwir, ćwir). W lecie, kiedy jest ciepło, wyjeżdżają nad jezioro. Mama świetnie pływa i uczy tego Olę (poruszają ramionami naprzemiennie do przodu i do tyłu). Jest przy tym zawsze dużo zabawy... (mówią: plusk, plusk, plusk). Jesienią całą rodziną wybierają się na długie spacery po lesie (maszerują w różnych kierunkach). Zbierają wtedy grzyby (wykonują skłony z prawej / lewej strony) i obserwują kolorowe liście na drzewach. Liście, leżące na trawie, tak przyjemnie szeleszczą podczas spaceru... (wypowiadają na wydechu: szyyyy). Zimą mama i Ola często chodzą na lodowisko (naśladują jazdę na łyżwach). Czasem jeżdżą na nartach (balansują ciałem i poruszają rękami jak przy jeździe na nartach). Śnieg podczas mrozu skrzypi pod nogami (tupią i mówią: skrzypu, skrzyp). Kiedy po aktywnym dniu Ola kładzie się do łóżka (leżą na plecach), chętnie wspomina zabawy z mamą i szybko zasypia... (głębokie wdechy i wydechy).

 

 

 

                                                     28.05.2020 ( CZWARTEK)
             TEMAT: CZY TO SIOSTRA, CZY TO BRAT, Z NIMI WESOŁY JEST ŚWIAT!
1. Przedstawienie dziecku fotografii przedstawiających rodzeństwo.
Pytania do zdjęć:
- Kogo widzisz na zdjęciach?
- Jak wyglądają te osoby?
- Kim mogą być dla siebie?
- Kogo nazywamy rodzeństwem?



2. Co mogę robić z rodzeństwem ? –Budowanie opisu  zdjęć przedstawiających czynności, które można wykonywać z rodzeństwem.
 
 /
 
3. Zabawa pantomimiczno-ruchowa „Wzajemna pomoc".
Rodzic wraz z dzieckiem odgrywa sytuacje, następnie zamienia się rolami.
Sytuacje zadaniowe:
- jest ślisko, pomóż koledze iść po śliskim chodniku
- pada deszcz, weź kolegę pod parasol
- wspinamy się razem na wysoką górę
- idziemy uśmiechając się do siebie
4. Zabawa ruchowa „Bałagan w pokoju dziecięcym" (wersja zabawy V. Sherborne „Prowadzenie ślepca").
W parze: dziecko i rodzic, ostrożnie przeprowadzi dorosłego z zasłoniętymi oczami, omijając rozłożone na dywanie maskotki lub inne przedmioty.
Przy tej zabawie należy przypomnieć dziecku, że istotne jest dbanie o bezpieczeństwo swoje i innych. I jest to zabawa budująca zaufanie- osoba, która ma związane oczy, ufa prowadzącemu, że nie stanie jej się krzywda.
5. Jak ja bym się zachował? – burza mózgu. Podawanie pomysłów rozwiązania sytuacji konfliktowej wśród rodzeństwa.
• Młodsza siostra zepsuła ulubiony samochód brata. Schowała go przed nim i nie przyznała się do tego, co zrobiła. Brat jest bardzo zły.

• Starszy brat sam zjadł cały deser. Siostra, która miała na deser wielką ochotę, jest obrażona.

• Siostra nie może oglądać ulubionej kreskówki, bo młodszy brat bawi się głośno zabawką na baterię. Siostra jest zdenerwowana.

• Młodsza siostra tak głośno bawi się z koleżankami, że brat nie może czytać komiksu. Brat jest smutny.

• Starszy brat jest szczęśliwy, bo koledzy zaproponowali mu wspólną grę w piłkę na boisku. Siostra chciałaby pójść z bratem.
6. Wykonanie kart pracy.




 

 

 

 

                                                    27.05.2020 (ŚRODA)
                                               TEMAT: KIM JEST TATA?
1. Zagadka nawiązująca do tematu zajęć.
To jest mój bohater
A ciecie dlaczego?
Posłuchajcie tego:
Ma długie nogi
I w piłkę umie grać.
Przytula mamusię
I kładzie mnie spać.
Gdy sobie nie radzę,
To wołam i jest.
Mój super przyjaciel
Zawsze blisko mnie.
Zgadnijcie dzieciaki
Kto to taki? (TATA)

2. Wysłuchanie wiersza Marzeny Szczepańskiej „Chcę być taki jak tata". Rozmowa na temat treści wiersza.
                                                         "Chcę być taki, jak tata"

 

Chcę być silny, jak mój tata.
Nie bać się starszego brata.
Chcę być duży i odważny.
Być dla wszystkich bardzo ważny.
Umieć młotkiem przybić gwóźdź.
Sam na ryby z tatą pójść.
Pomóc tacie krawat wiązać.
I na siostrę się nie dąsać.
Kiedy auto się zepsuje,
Tata zawsze zreperuje.
Chcę jak tata wszystko umieć.
Dużo wiedzieć i rozumieć.

 

PYTNIA: - Kim jest tata?
- Jak wygląda tata?
- Jakie obowiązki ma tata?
- Co potrafi tata z wiersza?- Wybierz odpowiednie zdjęcia.

  
 
 

 

3. Zabawa „Lusterko"- Rodzic staje naprzeciw dziecka i wykonuje poniższe ruchy. Zadaniem dziecka jest odwzorowanie ruchu rodzica, tak jak by był jego odbiciem w lustrze.
To jest taka gra, zrób tak jak ja:
- kiwanie głową w przód
- kiwanie głową w bok
- łapanie muszek
- ruszanie paluszkami jakby padał deszczyk
- rysowanie kółka w powietrzu.
4. „Zaprowadź dzieci do rodziców"- wykonanie karty pracy.

5. „Kocham Ciebie Tato"- ćwiczenia rytmiczne do piosenki
- W pierwszym etapie, rodzic, prezentuje dziecku utwór muzyczny Marii Zofii Tomaszewskiej „Kocham Ciebie Tato". (https://www.youtube.com/watch?v=nm8hEaDMfSk ).
- Następnie za pomocą uderzeń dłońmi o kolana bądź klaszcząc, dziecko, wygrywa/ zaznacza pierwszą nutę każdego taktu- czyli klaszcze na „jeden".
O jak ja się cieszę,     x2
kiedy już od rana,      x2
weźmie mnie j tato,      x2
na swoje kolana..       x2
ref: Czy to jesień zima.
Wiosna albo lato,
bardzo Ciebie
kocham tato.. x2
- Jeżeli dziecko opanowało wyklaskanie rytmu, następnie można rytm wygrywać na dwóch dużych łyżkach stołowych. Uderzając jedną o drugą.

 

 

                                                   

 

                                                     26.05.2020 (WTOREK)
                                  TEMAT: MOJA MAMA CZARODZIEJKA.

1. Zagadka nawiązująca do tematu zajęć.
O kim mówi zagadka?
„Kto nas kocha tak jak nikt
i ogarnia całym sercem?
I do kogo można przyjść
Z każdym smutkiem jak najprędzej?"(mama)
2. Budowanie odpowiedzi na zadane pytania oraz omawianie zdjęć przedstawiających wizerunek mamy i jej obowiązków.

Kim jest mama?
Jak wygląda mama?
Czym zajmuje się mama?
Jakie obowiązki ma mama?

  
 
 
 

3. Masaż „List do mamy".

Dziecko siada przed rodzicem. Rodzic czyta wierszyk i wkonuje na plecach dziceka ruchy zawarte w nawiazach. Zabawę można powtórzyć oraz zamienić się miejscam.
Kochana mamo (rysujemy serce i wykrzyknik)
Uśmiechnij się do mnie wesoło (rysujemy uśmiech)
Zróbmy razem duże koło (rysujemy koło)
Poskacz ze mną w kałuży („chlapiemy" plecy paluszkami, pstrykanie wszystkimi palcami)
Szczególnie po wielkiej burzy (rysujemy błyskawicę)
Narysujmy razem słonie (powoli kroczymy wewnętrzną stroną dłoni)
Małe żółwie, może konie (szybko, z wyczuciem stukamy dłońmi zwiniętymi w pięści)
Piękny bukiet zrobię sam (rysujemy kwiatka)
I w prezencie Tobie dam (przytulamy dziecko siedzące przed nami).
4. Ćwiczenia logopedyczne. Dzieci wykonują ćwiczenia wg wskazówek:
a. Całuski dla mamy (wargi mocno ściągnięte do przodu, lekko się rozchylają)
b. Obraz dla mamy (okrężne ruchy języka wokół warg– rysowanie słońca)
c. Szeroki uśmiech dla mamy (mocne rozciąganie warg na boki)
d. Minki mamy (dzieci pokazują mimiką różne stany emocjonalne mamy: smutek, radość, złość, zdziwienie).
5. Słuchanie opowiadania w wersji audiobooka pt. „Nasza mama czarodziejka- jak mama odczarował wielkoluda".
https://www.youtube.com/watch?v=zNoI89g_fBg
Odpowiedź na pytania do tekstu:

  • -  Dlaczego mama została nazwana czarodziejką?

- Co zrobiła mama żeby odczarować olbrzyma?
- Czy Twoja mama jest czarodziejką/ posiada super moc?
6. Wiosenna łąka dla mamy- praca plastyczna
POTRZEBNE MATERIAŁY: Kartka białą z bloku technicznego A3, kredki świecowe/ pastele, farby plakatowe, pędzel, gąbka do mycia naczyń, gumka recepturka.
INSTRUKTAŻ ZROBIENIA PRACY: https://www.youtube.com/watch?v=wuIXb58fQBA

 

 

 

 

25.05.2020 (PONIEDIAŁEK) 

TEMAT: MOJA RODZINA

  1. MÓJ DOM- prezentacja ilustracji przedstawiającej budynek domu, odpowiedź na zdane pytania do ilustracji.
  • Co jest widoczne na zdjęciach?
  • Kto mieszka w tych miejscach?
  • W którym z domów mieszka więcej rodzin niż jedna?
  • Gdzie może mieszkać tylko jedna rodzina?


  • 2. MOJA RODZINA- prezentacja filmu edukacyjnego  pt.: „Moja rodzina”- Przedszkole Profesora Szymona.

https://www.youtube.com/watch?v=u28atnroqrY

 

3. Wysłuchanie wiersza przez dziecko, z prezentacją zdjęć członków rodziny.

 

"MOJA RODZINA"

Jestem Ignacy, a to moja rodzinka.
O której teraz powiem Wam słów kilka.
 To jest mój tatuś, tatuś ukochany,
Teraz z tatusiem mamy poszukamy.
To jest mamusia, mamusia kochana.
 Zawsze pogodna, zawsze roześmiana.
To moja siostra, starsza o dwa lata.
widzę młodszego ode mnie brata.
 
A czy gdzieś przypadkiem nie schowała się babcia z dziadkiem?
Też ich poszukamy, bo to rodzice taty i mamy!
Również w domu, na naszej kanapie
Leży pies Burek, który jak śpi to chrapie
On również należy do naszej rodziny
Pilnuje domu kiedy my już śpimy.
Z rodziną, miło spędzać czas.
Najważniejsza jest rodzina dla każdego z nas.

  

4. Rozwijanie słuchu fonematycznego – dzielenie nazw członków rodziny, na sylaby oraz wyróżnianie głosek w nagłosie ( wypowiadanie głoski którą zaczyna się dane słowo).

 

MAMA        MA- MA

 

TATA           TA- TA

 

SIOSTRA     SIO-STRA

 

BRAT           BRAT

 

BABCIA       BAB- CIA

 

DZIADEK     DZIA-DEK

5. Zabawy słowne - kończenie zdań

Mama i tata to twoi... (rodzice)

Problem to niezwykle łatwy: kim jest dla ciebie tata twojego taty? (dziadek)

Jak nazywamy mamę twojego taty? (babcia)

Zagadka to trudna - ale my odpowiedź znany - kim jest dla mnie mama mojej mamy ? (babcia)

6. „Domek Ani”- karta pracy

Polecenie: Odszukaj takie same figury, które ułożyła Ania w swoim obrazku i pokoloruj je na właściwy kolor.

 

 

 

 

 
 
22.05.2020 rok (PIĄTEK)
TEMAT DNIA:  ZWIERZĘTA DOMOWE
PROPOZYCJA ZAJĘĆ:
1.Słuchanie wiersza B. Formy ,,Przyjaciel”
Marzy Ania o piesku,
o kotku marzy Tomek.
Jurek chce mieć królika,
a świnkę morską Romek.
Każdy chce mieć przyjaciela,
dużego lub małego.
Zajmować się nim ciągle,
przytulić się do niego.
Rozmowa na temat treści wiersza:
- Jakie zwierzęta chciały mieć dzieci z wiersza?
- Kto z Was ma jakieś zwierzątko w domu?
- Czy każde zwierzę może mieszkać z nami w domu?
2."Domowy zwierzyniec"– nazywanie zwierząt na obrazkach i rozpoznawanie domowych.
Rodzic pokazuje dziecku planszę, a jego zadaniem jest odszukanie tych zwierząt, które są zwierzętami domowymi.
3.,,Kto tak ryczy? Kto tak ćwierka?”- naśladowanie dźwięków wydawanych przez zwierzęta.
Rodzic pokazuje dziecku na ekranie monitora ilustracje zwierząt: kota, psa, świnki morskiej, papugi, kanarka, rybki. Rodzic naśladuje odgłosy poszczególnych zwierząt, lub posługuje się filmikiem z odgłosami. Następnie dzieci powtarzają za rodzicem te odgłosy. Następnie dziecko patrząc się na ilustracje wybiera sobie ,,w myślach-nie mówiąc o swoim wyborze” zwierzę domowe i naśladuje jego odgłosy, a rodzic zgaduje o jakie zwierzę chodzi. Dziecko może również mimiką pokazywać o jakie zwierzę chodzi (np. rybka) . Potem następuje zamiana ról.
4.,,Zwierzątka na spacerze”- zabawa ruchowa.
Dziecko zamienia się w pieski lub kotki, a następnie chodzi na czworakach po całym pomieszczeniu, przeciąga się, rozciąga się. Na pauzę nieruchomieje. Zadaniem rodzica jest dziecko rozśmieszyć. Jeśli się nie uda- zamiana ról (pozwólmy też wygrywać dzieciom)
5.„Dopasuj cienie”- zabawa rozwijająca percepcję wzrokową 
Dzieci wskazują palcem, które zwierzątko pasuje do narysowanego cienia.
6.”Własny kąt”- omówienie miejsc, w których zwierzęta domowe wypoczywają 
Na podstawie ilustracji dziecko ustala, które zwierzę zamieszkuje przedstawione miejsca.
W tym ćwiczeniu możemy posłużyć się kartami pracy (polegają na tym samym zadaniu)
KARTY PRACY:
7.,, Mój wymarzony zwierzak”- praca plastyczna.
Dziecko na pustej kartce ma za zadanie narysować tak jak potrafi swoje wymarzone zwierzę, które chciałoby posiadać. Może mieć cechy niezwykłe. To ma być niczym niepohamowany wytwór wyobraźni dziecka.”
8.,,Rozruszaj ciało!” – ćwiczenia gimnastyczne.
 
ŻYCZYMY UDANEJ ZABAWY!
21.05.2020 rok
TEMAT DNIA: ZWIERZĘTA EGZOTYCZNE
PROPOZYCJA ZAJĘĆ:
 
1. Wysłuchanie wiersza Z. Bronikowskiej ,,Gdzie byłeś Krzysiu?”
- Gdzie byłeś Krzysiu?
- Daleko….
W Afryce, nad rzeką Nilem!
A dwa kroki przede mną
kąpały się dwa krokodyle!
Były takie olbrzymie,
paszcze miały szerokie
jak bramy.
Nie wierzysz? No to proszę,
Możesz zapytać mamy!
A potem hipopotam
po szyję wylazł z błota,
aż śmiały się goryle.
Słonie biegały jak konie!
Były zebry, żyrafy, szakale!
A ja –
Nie bałem się wcale.
Siedziałem obok mamy
i patrzyłem… patrzyłem….
Małpy jadły figi i daktyle,
Nosorożec bawił się w strumieniu,
a tygrysy leżały pod palmą.
I lwa widziałem,
A jakże!
I chociaż było ciemno,
nie bałem go się  także.
Ale zabłysło światło
i ludzie zaczęli uciekać!
Ja chciałem jeszcze zostać,
chciałem jeszcze poczekać,
ale mama…..
- O czym ty mówisz Krzysiu?
To ci się chyba śniło.
Skądże?
Naprawdę to widziałem!
To wszystko w kinie było.
Rozmowa na temat wiersza:
- O jakim kontynencie mówił Krzysiu? (AFRYKA)
- Jakie zwierzęta widział Krzyś?
-Czy Krzyś bał się tych zwierząt?
- Czy Krzysiu faktycznie był w Afryce?
- A gdzie widział te wszystkie wspaniałe zwierzęta?
- Czy te zwierzęta żyją w Polsce?
- A gdzie w Polsce można je zobaczyć? (W ZOO)
Jeśli posiadają Państwo w domu globus, warto w tym momencie razem z dzieckiem odnaleźć miejsce położenia Afryki na globusie, lub mapie. Dziecko może paluszkiem pokazać cały kontur kontynentu.
2. ,,Wyruszamy w podróż do Afryki”- zabawa ruchowa.
Na początku musimy z dziećmi omówić w jaki sposób możemy dostać się do Afryki, w tym celu możemy zadać pytania:
- Jakim środkiem transportu możemy udać się do Afryki? (SAMOLOT)
- Jakich dokumentów potrzebujemy aby udać się w podróż samolotem? (BILETY, PASZPORT- jeśli posiadają Państwo paszporty, można w tym momencie zaprezentować je dzieciom. Poniżej również zamieszczam zdjęcia.)
 
Następnie udajemy, że wyruszamy w podróż samolotem. Puszczamy dziecku piosenkę: ,,Mucha w mucholocie”: dziecko w trakcie jej trwania udaje lot samolotu po całym pomieszczeniu lub tańczy znany taniec do tej piosenki :)
3. ,,Witamy w Afryce!”- zapoznanie dzieci ze zwierzętami z sawanny.
Dziecko otrzymuje kartkę, na której znajduje się sawanna oraz zestaw afrykańskich zwierząt. Jeśli nie mamy możliwości wydruku kartek, dziecko wszystko pokazuje paluszkiem na ekranie monitora (tak jakby łączyło palcem zwierzę z odpowiednim miejscem).
 
 
Rodzic tłumaczy dziecku, że teraz będzie sobie wyobrażało, że wylądowało wraz z rodzicem  w Afryce i będzie szukało zwierzątek. Rodzic czyta zdania, a dziecko umieszcza odpowiednie zwierzęta na planszy
,,Gdy dotarliśmy na miejsce, okazało się, że wokoło nie widać żadnego zwierzaka ;) Wyruszyliśmy więc na poszukiwania egzotycznych mieszkańców sawanny. Jako pierwszego, zobaczyliśmy nosorożca z prawej strony drzewa. Gdy spojrzeliśmy ponownie, zauważyliśmy lwa z lewej strony drzewa, wskakującego na kamień. Trochę się przestraszyliśmy, jednak nie rzuciliśmy się do ucieczki, bo wiedzieliśmy, że lew ruszyłby za nami. Postanowiliśmy wolnym krokiem udać się nad rzekę. Tam zobaczyliśmy kąpiącego się w niej hipopotama. Nad rzeką zaś, stał słoń. Najwidoczniej chciał się pochwalić swoimi umiejętnościami i stanął na 2 nogach. Poniżej rzeki natomiast, spacerowała zebra. „
4.,,Poznajemy zwierzęta egzotyczne”- prezentacja.
Omawiamy wraz z dzieckiem poszczególne zwierzęta, porównujemy do siebie (zwracamy uwagę na rozmiary (większy, mniejszy), kolory, warunki w których przebywają)
LINKI DO FILMIKÓW EDUKACYJNYCH DOTYCZĄCYCH POSZCZEGÓLNYCH ZWIERZĄT

https://www.youtube.com/watch?v=aFBiLlG72yg&t=25s (SŁONIE)

https://www.youtube.com/watch?v=Ab7C9F6e17E (LWY)
https://www.youtube.com/watch?v=c-m4ropKOJU (ZEBRY)
https://www.youtube.com/watch?v=c-m4ropKOJU (MAŁPY)
https://www.youtube.com/watch?v=3STpkNoEma8 (HIENY)
ILUSTRACJE  WYBRANYCH ZWIERZĄT EGZOTYCZNYCH:
 
4.,,Zebry i lwy” – zabawa ruchowa.
Ta zabawa z pewnością przypadnie do gustu dzieciom. Po długiej prezentacji zwierząt czas się rozruszać. Rodzice będą lwami, a dzieci zebrami. Puszczamy piosenkę- dzieci biegają. Na pauzę rodzic, czyli lew wyrusza na łowy. Dzieci w tym czasie zamierają w bezruchu i nie wolno im się poruszyć. Jeśli się poruszą  następuje zamiana ról.
5.,,Od najmniejszego do największego”- praca z KP2.44
Rodzic czyta polecenie, dziecko kolejno wykonuje zadania z karty. Następnie dziecko wymawia głośno nazwy zwierząt widocznych na zdjęciach i obrazkach.
Dzieci, które nie mają kart pracy, a mają możliwość wydrukowania kartki- dorysowują słonie, lub ich odpowiednik –kreskę (jedna kreska= jeden słoń)
6.,,Idziemy do zoo”- nauka znanej i lubianej piosenki oraz układu tanecznego.

 

Link do nauki układu tanecznego: https://www.youtube.com/watch?v=i4WIxYKYAWs
Większość dzieci dobrze zna tę piosenkę. Warto ją sobie przypomnieć, utrwalić słowa oraz nauczyć się bardzo prostego układu tanecznego :)
TEKST PIOSENKI:
,,IDZIEMY DO ZOO”
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo
Zoo, zoo, zoo
 
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo
Zoo, zoo, zoo
 
W pierwszej klatce małpy skaczą: hop, hop, hop
W pierwszej klatce małpy skaczą: hop, hop, hop
Za ogony siebie łapią
I na linach się się bujają
W pierwszej klatce małpy skaczą hop, hop, hop
 
A papugi wciąż gadają: daj, daj, daj
A papugi wciąż gadają: daj, daj, daj
Ciągle skrzeczą, piszczą, wrzeszczą
Daj mi loda, ciastko, żelka
A papugi wciąż gadają: daj, daj, daj...
 
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo
Zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo
Zoo, zoo, zoo
 
Słonie trąbą wodę piją: chlup, chlup, chlup
Słonie trąbą wodę piją: chlup, chlup, chlup
Bo tak juą jest to zrobione,
Trąbą piją wodę słonie,
Słonie trąbą wodę piją,
Chlup, chlup, chlup..
 
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo
Zoo, zoo, zo
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo
Zoo, zoo, zo
 
No a hieny wciąż się śmieją: hi, hi, hi
No a hieny wciąż się śmieją: hi, hi, hi
Nie wiadomo wciąż dlaczego
Humor dopisuje hienom
No a hieny wciąż się śmieją: hi, hi, h
 
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo
Zoo, zoo, zo
 
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo, zoo, zoo
Idziemy do zoo
Zoo, zoo, zoo...
ŻYCZYMY UDANEJ ZABAWY!  :)

 

 

 

 
20.05.2020 rok (ŚRODA)
TEMAT DNIA: WIEM, JAK BEZPIECZNIE CHODZIĆ PO LESIE!
 
PROPOZYCJA ZAJĘĆ:
 
1. ,,Kto tak hałasuje?”- rozmowa na temat zwierząt mieszkających w lasach oraz niebezpieczeństw z tym związanych na podstawie doświadczeń dzieci i fragmentów opowiadania Zofii Staneckiej Basia i wyprawa do lasu.
Basia i wyprawa do lasu (fragment)
Zofia Stanecka
(…)
Chrup, chrup!- pod stopami zachrzęściły im szyszki.
-Zaraz poszukamy twoich kuzynów- szepnęła Basia do siedzącego w koszu Miśka Zdziśka.
-Coś Ty! W tym lesie nie ma niedźwiedzi!- powiedział Janek, ale na wszelki wypadek obejrzał się za siebie.
- A wilki?- Basia przysunęła się do niego trochę bliżej. –Myślisz, że tu są wilki?
- Nie wiem. Antek mówił, że jak był w górach, to słyszał wycie, ale wcale się nie bał. Nic a nic.
- Janek umilkł i w ciszy, jaka zapadła, Basia usłyszała bicie własnego serca. Łup, łup!- waliło jak oszalałe. Po chwili oprócz niego niego usłyszała coś jeszcze. Szum wiatru w gałęziach, trzask pękających gałązek i szelest opadających na ziemię liści. I jeszcze ptaki. Tirit, tirit!- zaświergotało nad ich głowami. Tju, tju, tju!- echo rozniosło czyjeś śpiewane nawoływanie.
A gdzieś dalej w lesie rozległ się rytmiczny stukot: łup, łup, łup! Łup, łup, łup!
- Słyszycie dzięcioła?- spytała Mama, która nadeszła nie wiadomo kiedy ścieżką od strony parkingu. Basia aż podskoczyła na dźwięk jej głosu. – Jest tam. –Mama wskazała między drzewa. Wysoko na suchej sośnie siedział biało- czarny ptak z czerwonym łebkiem i walił w pień dziobem.
-Po co on to robi? Nie boli go od tego głowa?- wyszeptała Basia.
Mówiła półgłosem, bo bała się, że dzięcioł odfrunie, jeśli zapyta zbyt głośno.
-Wyławia robale- wyjaśnił też szeptem Janek.
- Nie robale, tylko owady- poprawiła go Mama. (…)
 
Rodzic zadaje dziecku pytania:
- Jakie zwierzęta spotkała w lesie Basia?
-Jakie zwierzęta Ty spotkałeś, gdy byłeś w lesie?
-Jak się wtedy zachowałeś?
 
Rodzic może poprosić dziecko, aby pamiętało o odpowiednim zachowaniu w lesie, ponieważ jest to bardzo ważne zarówno dla nas, jak i dla zwierząt tam mieszkających.
 
PLAKAT: ,,CO WOLNO ROBIĆ W LESIE?"
 
2. ,,Jak powinniśmy zachować się w lesie”- oglądanie filmu edukacyjnego dla dzieci.
 
Rozmowa na temat filmu:
-Jakie są zasady zachowania w lesie?
-Dlaczego przestrzeganie leśnych zasad jest tak ważne?
-Co mogą czuć rośliny i zwierzęta, gdy nie przestrzegamy zasad zachowania się w lesie?
 
ILUSTRACJE DO OMÓWIENIA Z DZIECKIEM:
 
ZADANIE DO POWYŻSZYCH ILUSTRACJI:
-Na której ilustracji dzieci zachowują się w zgodzie z przyrodą?
- Na której ilustracji dzieci nie szanują przyrodę?
 
3.  ,,Kto mieszka w lesie?”- praca z K2.45
Rodzic rozmawia z dziećmi na temat zachowania bezpieczeństwa w kontaktach ze zwierzętami spotkanymi w lesie. Tłumaczy, jakie mogą być konsekwencje nieprzestrzegania takich zasad.
KP2.45- uzupełnianie ilustracji naklejkami, rozmowa na temat sposobu zachowania się w kontaktach ze zwierzętami przedstawionymi na ilustracji.
Odpowiadamy na pytania:
- Ile zwierząt widzisz na obrazku?
- Ile grzybów znajduje się na obrazku?
- Ile należy dokleić grzybków, aby razem było ich 10?
 
4. ,,Grzybki”- zabawa paluszkowa.
Uczymy dziecko nowej zabawy paluszkowej:
 
W lesie grzyby sobie rosły.
Nagle wszystkie się podniosły.
Ujrzały zająca,
Wszystkie się schowały.
Tylko nie ten mały.
Przyszedł zając, ugryzł go.
Wszystkie grzyby mówią, sio!
 
5. Karta pracy: ,,Sprzątamy las”
Należy skreślić wszystko to co nie pasuje do lasu oraz na samym końcu policzyć poszczególne grupy śmieci.
19.05.2020 rok (WTOREK)
TEMAT DNIA: KTO MIESZKA W LESIE?
PROPOZYCJA ZAJĘĆ:
1.,,O czym będzie mowa?”- zagadka wprowadzająca. 
 
Liściaste i iglaste drzewa w nim rosną,
Wszystkie pięknie zielenią się wiosną.
W ich otoczeniu, różne zwierzęta mieszkają,
Mieszkańcami tego miejsca się nazywają.
Znajdziesz też tam grzyby, poziomki , jagody i borówki
Wiecie o czym mowa? Ruszcie swoje mądre główki! (LAS)
 
Rodzic prezentuje kartki z różnym układem liter: L, A, S. Chętne dziecko odszukuje spośród nich tej, która prezentuje napis LAS. Jako wzór kładziemy przed dzieckiem poprawny napis LAS.
 
2,,Kto w lesie mieszka?” – zagadki słowne.
Jest brunatny, bardzo duży,
nos ma czarny, futra w bród,
zaś ze wszystkich smakołyków
on najbardziej lubi miód. (niedźwiedź)
 
On jest dziki, on jest zły
On ma bardzo ostre kły.
Gdy go ktoś w lesie spotyka, to na drzewo szybko zmyka. (dzik)
 
Podobno jest chytry, do kurników się wkrada
Codziennie rude futerko zakłada.
Ma pociągły pyszczek i puszysty ogonek
Podobny do pieska, lecz w lesie ma swój domek. (lis)
 
Jest zgrabna i płochliwa
W lesie je trawkę, liście zrywa.
Jest zwinna jak panna.
Kto to taki? To jest ...(sarna)
 
Mądre oczy, duża głowa
w nocy łowi w dzień się chowa.
Zgadniesz po tych paru słowach,
że ten ptak to …  (sowa)
 
Z drzewa na drzewo bez kłopotu skaczę
Zbieram orzeszki , kiedy je zobaczę
Jestem dumna z kity, co ją rudą noszę
Jak ja się nazywam? Odgadnijcie proszę. (wiewiórka)
 
Ma króciutkie nóżki,
i maleńki ryjek,
chociaż igły nosi,
nigdy nic nie szyje. (jeż)
 
LINK DO FILMIKU EDUKACJNEGO DLA DZIECI: 
https://www.youtube.com/watch?v=WKIjwCT_oMI
 
3. Ćwiczenia z zakresu globalnego czytania.
POTRZEBNE BĘDĄ: 2 komplety wyrazów: niedźwiedź, dzik, sarna, jeż, sowa, lis (jeden komplet dla rodzica, jeden dla dziecka), ilustracje z wcześniejszego zadania.
LIS LIS
SARNA SARNA
JEŻ JEŻ
WIEWIÓRKA WIEWIÓRKA
SOWA SOWA
NIEDŹWIEDŹ NIEDŹWIEDŹ
DZIK DZIK
Rodzic odczytuje napisy oznaczające nazwy zwierząt oraz pokazuje je dzieciom.. Zadaniem dzieci jest zapamiętanie nazw i dopasowanie ich do odpowiednich ilustracji (z rozsypanki wyrazowej znajdującej się przed nimi). Ilość wprowadzonych wyrazów dostosowujemy do możliwości dziecka.
 
Jeśli dziecko dobrze radzi sobie z poznawaniem liter (wiemy, że takie są :)) można podzielić wyrazy na litery i dać dziecku do ułożenia wyraz z liter (oczywiście dziecko ma przed sobą tabliczkę z całym wyrazem- a samo na podstawie tej tabliczki układa wyraz z rozsypanki literowej).
 
4.,,Pocięte obrazki’’- zabawa ruchowa.
Dziecko biega lub tańczy po pomieszczeniu do puszczonej przez rodzica muzyki. Na pauzę ma za zadanie jak najszybciej ułożyć leśny obrazek. Możemy zmierzyć dziecku czas i sprawdzić, który obrazek stanowił dla niego największy i najmniejszy problem. Aby stworzyć puzzle, należy pociąć obrazek wzdłóż linii, lub po prostu pociąć obrazek na części lub paski- tak gdzie nie ma ich zaznaczonych.
 OBRAZKI:
 
5. „ Gdzie znajdują się zwierzęta”- ćwiczenia z kształtowania orientacji w przestrzeni- na kartce papieru.
Rodzic rozdaje dziecku rysunek drzewa oraz sylwety zwierząt. Dziecko umieszcza sylwety w odpowiednim miejscu w stosunku do drzewa według polecenia rodzica. Następnie przykleja sylwety do kartki papieru i może pokolorować sylwetę drzewa.
 UWAGA: aby pomóc dzieciom, które mają problem z rozróżnianiem prawej i lewej strony, nakładamy dziecku frotkę na lewą rękę, tłumacząc, że to strona LEWA. Z kolei ta ręka, która nie ma frotki to strona PRAWA.
Polecenia: 
- Połóż sylwetę drzewa na środku kartki.
- Weź do ręki lisa i połóż go w prawym dolnym rogu.
- Weź do ręki niedźwiedzia i połóż go w lewym dolnym rogu.
- Weź do ręki sylwetę wiewiórki i umieść ją przed konarem drzewa.
- Weź do ręki sylwetę sowy i umieść ją na czubku drzewa.
- Weź do ręki sylwetę sarny i umieść ją w lewym górnym rogu.
 
4. ,,Leśne rytmy”- zabawa matematyczna.
Rodzic prezentuje wykonanie zadania.: wycinamy obrazki, po czym naklejamy je na pustych polach w ten sposób, by były one kontynuacją rozpoczętych rytmów. 
5. ,,Mieszkania zwierząt”- zabawa dydaktyczna.
Rodzic pokazuje dzieciom zdjęcie planszy, która przedstawia las z narysowanymi mieszkaniami zwierząt. Zadaniem dzieci jest dopasować poszczególne zwierzęta znajdujące się pod spodem obrazka do odpowiedniego mieszkania. Dzieci mogą wskazywać paluszkiem zwierzątko oraz miejsce jego mieszkania na planszy.
LEGENDA:
przy paśniku: sarna
 na gałęzi: sowa
w dziupli: wiewiórka
obok gawry: niedźwiedź, lis
między liśćmi,: jeż
na polanie: dzik
PLANSZA:
ZWIERZĘTA: 
 
 
PLANSZA PO UZUPEŁNIENIU
ŻYCZYMY MIŁEJ ZABAWY!
18.05.2020 roku
TEMAT TYGODNIA: ZWIERZĘTA DUŻE I MAŁE
TEMAT DNIA: GDZIE MIESZKAJĄ DZIK, ŻMIJA, ŁOŚ?
PROPOZYCJA ZAJĘĆ:
 
1...Gdzie mieszkają dzik, żmija i łoś?” – rozmowa na temat dzikich zwierząt i zabawa dydaktyczna.
Rodzic pokazując ilustracje wymienia nazwy dzikich zwierząt żyjących w Polsce: niedźwiedź, żmija, wilk, dzik, sarna, łoś, bielik i krótko je charakteryzuje. Może skorzystać z poniższych informacji:
 
Niedźwiedź brunatny- drapieżny ssak. Jego sierść ma kolor ciemnobrązowy. Można go spotkać w polskich górach (głównie w Bieszczadach i Tatrach). Niedźwiedzie to bardzo duże zwierzęta o grubej szyi i nieco wydłużonej głowie. Żywią się najchętniej rybami.
 
Żmija zygzakowata- gatunek węża jadowitego. Ciało ma zazwyczaj w kolorze ciemnozielonym lub brązowym, na grzbiecie nieco ciemniejszy ,,zygzak”. Można ją spotkać na obrzeżach lasów i podmokłych łąkach. Żywi się małymi zwierzętami: kretami, żabami, gryzoniami.
 
Wilk szary- drapieżny ssak. Wilki są podobne do średniej wielkości psów, np. owczarków niemieckich, ich sierść składa się z kilku rodzajów białych i szarych włosów. Żywią się innymi zwierzętami. Można je spotkać w polskich lasach, najwięcej ich jest w górach (Karpatach).
 
Dzik- duży ssak. Wyglądem przypomina dużą świnię domową, jego skóra jest pokryta szorstkimi włosami (czyli szczeciną) w kolorze czarnym lub ciemnobrązowym. Dziki występują w całej Polsce, najmniej jest ich w górach. Są wszystkożerne, najczęściej jedzą: żołędzie, grzyby i inne rośliny.
Sarna- ssak parzystokopytny. Można ją spotkać w całej Polsce, zamieszkuje głównie lasy liściaste, ale niektóre sarny przystosowały się również do mieszkania na polach, łąkach, nawet w pobliżu dużych miast. Sarna jest zwierzęciem średniej wielkości, ma smukłe ciało i wysokie nogi. Kolor jej sierści zmienia się w zależności od pory roku: latem jest czerwonobrązowa, zimą- siwo brązowa. Żywi się trawami, ziołami, grzybami, owocami leśnymi.
 
Łoś-największy ze ssaków kopytnych, ma duże rozłożyste poroże.  Można go spotkać w wielu parkach narodowych w Polsce, lub na mokrych podłożach, np. bagnach. Żywi się roślinami.
 
Bielik zwyczajny- duży ptaki drapieżny, błędnie nazywany orłem. Można go zobaczyć w różnych miejscach naszego kraju, głównie przy zbiornikach wodnych (rzekach, jeziorach), bo bieliki żywią się rybami.
ZABAWA DYDAKTYCZNA: Rodzic zasłania oczy, dziecko przygląda się ilustracją i wybiera zwierzątko, które będzie udawało. Oczywiście nie zdradza swojego wyboru. Następnie rodzic otwiera oczy, dziecko prezentuje ruchy tego zwierzęcia oraz wydaje odgłosy, które są podobne do odgłosów wydawanych przez to zwierzę. Po prezentacji rodzic odgaduje o jakie zwierzę chodziło. Następnie uczestnicy zabawy zamieniają się rolami.
 
2.Rozmowa na temat dzikich zwierząt oraz próby porównywania ich między sobą.
Dzieci przy pomocy rodzica próbują opisać zwierzęta o których rozmawiali, ze szczególnym uwzględnieniem podobieństw i różnic między nimi. W próbach porównania skupiamy uwagę na takie aspekty jak: miejsce występowania, wielkość (używamy słów: mniejszy-większy), gatunek pokarmu. Jako pomoc posługujemy się zdjęciami wyżej wymienionych zwierząt.
 
3.,,Co to za zwierzę?”- praca z KP2.43
Przed wykonaniem karty pracy, rodzic rozmawia z dzieckiem na temat tego, jak poruszają się różne zwierzęta( pełzają, latają, biegają na czterech nogach). Po skończonej rozmowie dzieci wykonują kartę pracy.
 
4.„Zgadnij o jakim zwierzątku myślę?” -ćwiczenia pamięci wzrokowej.
Rodzic pokazuje dzieciom na ekranie monitora obrazki poznanych zwierząt (niedźwiedź brunatny, żmija zygzakowata, dzik, sarna, łoś, bielik zwyczajny). Dziecko nazywa wszystkie zwierzęta.
Rodzic zasłania ekran  monitora. Wymawia pierwszą sylabę nazwy zwierzęcia,
np.,, sar….” Dziecko kończy wyraz dopowiadając ostatnią syabę: ,,na” (SARNA) wskazują odpowiedni obrazek na tablicy .
 
5.Przyporządkowywanie obrazków z pożywieniem do odpowiednich obrazków zwierząt.
LEGENDA: sarna-trawa; niedźwiedź-ryby; dzik- żołędzie; wilk-mysz; łoś- rośliny; bielik zwyczajny- ryby; 
ILUSTRACJE ZWIERZĄT ZNAJDUJĄ SIĘ POWYŻEJ
ILUSTRACJE POŻYWIENIA TYCH ZWIERZĄT:
 
6.Praca plastyczna: ,,Miś harmonijka”
 
Instrukcja wykonania pracy w podanym linku:
Do wykonania misiów potrzebujemy kartki papieru w kolorze, w jakim chcemy aby powstały misie. Z kartki robimy trzy identyczne harmonijki, które sklejamy ze sobą.
 
Potrzebujemy również jedno koło wycięte z papieru na pyszczek misia (najlepiej w jaśniejszym odcieniu). Aby zrobić oczy, możemy użyć gotowców- znajdziemy je w sklepach papierniczych (tak jak na obrazku) lub możemy wyciąć dwa małe kółka z białego papieru i dorysować na nich czarne malutkie kółeczka- źrenice, lub również te czarne kółeczka wyciąć i przykleić na te białe. Na brązowej kartce odrysowujemy szablon uszów i wycinamy. Następnie wszystkie elementy naklejamy na przygotowaną wcześniej harmonijkową sylwetę głowy misia. Swoją pracę można ozdobić kolorowymi elementami, takimi jak wstążki, cekiny, kuleczki z bibuły.
ŻYCZYMY MIŁEJ ZABAWY :) 
 
15.05.2020 rok
TEMAT DNIA: UTRWALAMY POZNANE EMOCJE
PROPOZYCJA ZAJĘĆ:
 
1. ,,Jak byś się czuł, gdyby…?”- zabawa na rozpoznawanie emocji.

 

Rodzic przed przeprowadzeniem zabawy może przygotować  maski z różnymi emocjami (szablony znajdują się pod zabawą). Wycinamy  je nożyczkami razem z dziećmi i przyklejamy  jena kredki lub słomki z pomocą taśmy klejącej.  Masek w sumie jest 6: radość, smutek, krzyk, nastrój “głupkowaty”,  irytacja oraz złość. Rozkładamy maski przed dzieckiem i zadajemy mu pytania, prosząc, aby poprzez maskę pokazało jak się czuje w przytoczonym momencie. Wskazane jest również, aby dziecko nazwało emocję wypowiadając jej nazwę na głos.

 

Pytania:
-Które z uczuć towarzyszy Ci gdy…?

 

-ktoś się z Ciebie  śmieje

 

-przewrócisz się lub uderzysz i coś Cię boli

 

-gdy rodzice nie pozwalają oglądać dłużej bajki

 

-jesteś  głody

 

-rodzice Cię  chwalą

 

-gdy przegrasz w zabawie, konkursie czy grze planszowej

 

-gdy się czegoś boisz

 

EMOCJE.png
2. ,,,Kostka emocji”- zabawa na utrwalenie nazw emocji

 

Do naszej zabawy potrzebny będzie kwadratowy kartonik, którego ścianki możemy ozdobić kolorowym papierem, błyszczącymi cekinami lub obkleić bibułą. W naszym kartoniku trzeba również zrobić otwór. Poniżej znajduje się plansza z Bużkami, które można wyciąć, a następnie wkładamy je do kostki. Dziecko rzuca kostką i liczy ile buziek wypadło z niej. Jeśli wypadło buziek więcej i się powtarzają, można poprosić dziecko o ich klasyfikacje pod względem emocji (smutek do smutku, radość do radości...) Następnie nazywa emocje, które przedstawiają buźki, które wypadły z pudełka i podaje przykłady z własnego życia, kiedy czuło daną emocję oraz sposób w jaki mogłoby sobie poradzić (jeśli wylosowane emocje są trudne). Oczywiście pomagamy!

 

Jeśli nie mamy możliwości wydrukowania kartki, można samemu na kwadratowych małych karteczkach narysować proste symbole uczuć.
 
ILULUSTRACJE MOŻNA WYDRUKOWAĆ KILKA RAZY, ABY MIEĆ WIĘCEJ ,,LICZMANÓW"
 

 

3. ,,Uczuciowe kalambury”- zabawa dydaktyczna.

 

Do tej zabawy wykorzystujemy cały komplet stworzony we wcześniejszym zadaniu. Zabawa polega na tym, że jedna osoba losuje karteczkę z narysowaną emocją z pudełka i ma za zadanie całym swoim ciałem (nie tylko mimiką)  ją pokazać. Następnie druga osoba zgaduje o jaką emocję chodzi. Po odgadnięciu następuje zamiana ról (w wersji prostszej), albo zamiana ról następuje po nie odgadnięciu przez osobę przedstawianej emocji i wtedy możemy liczyć sobie ilość odgadniętych emocji stawiając po każdej wygranej jedną zakrętkę/monetę/klamerkę/fasolkę przed sobą. Na końcu liczymy, kto ma ich najwięcej i ta osoba wygrywa.
 
4. ,, Jaki masz dzisiaj dzień?” – tworzenie swojej ramki na emocje.
Dziecko otrzymuje kartę z pustymi twarzami, które trzeba samemu domalować. Tworzy taki komplet emocji dla siebie. Gdy dorysuje emocje, może pokolorować cały obrazek. Po skończonej pracy mówimy dziecku, że czasami, gdy jest nam trudno powiedzieć jak się czujemy, zdecydowanie łatwiej jest to pokazać i dla tego stworzy sobie ramkę emocji, do której dziecko będzie mogło wkładać codziennie minkę z kompletu, która określa jego samopoczucie w danym dniu
BUŹKI_KARTA_PRACY.png

 

.
 
JAK PRZYGOTOWAĆ RAMKI:
Co będzie potrzebne
-kawałek styropianu, najlepiej o wymiarach 14x17x2,5cm (jeśli chcecie zrobić ramkę na zdjęcie, to musi ona być dopasowana do jego wymiarów),
-farby plakatowe w dowolnych kolorach,
-kolorowy karton,
-karbowany papier (lub inny ozdobny),
-elementy ozdobne – naklejki, koraliki,
-klej,
-dowolnie wybrana zawartość ramki, w wersji klasycznej – zdjęcie, rysunek lub napis,
-nożyczki,
Sposób wykonania ramki:
Blok styropianowy przycinamy wedle uznania (przede wszystkim dopasujmy wymiary do tego, co przykleimy w środku). Przycinaniem zajmij się Ty, ale dziecku zostaw pole do popisu przy malowaniu styropianu – można np. wybrać różne kolory dla poszczególnych krawędzi. Wytnij prostokąt z kolorowego kartonu i przyklej po jednej stronie – to będzie tylna część ramki. Jeśli chcecie, by Wasza ramka stała w pionie, przyklejcie papier tak, aby wystawał o ok. 2 mm. Z karbowanego kartonu wytnij ramkę i poproś dziecko o pomalowanie jej na dowolny kolor (ciekawy efekt da użycie farby w spray’u). Następnie na obramowaniu naklejamy dowolne elementy ozdobne – naklejki, koraliki lub wycinanki. W puste miejsce dziecko wkłada obrazek przedstawiający emocję jaką odczuwa. 
Ramkę możesz postawić w dowolnym miejscu lub zawiesić, np. na klamce, w charakterze tabliczki. W tym celu użyj igły z nitką, przebij styropian i zawiąż supełek na nitce.Jeśli nie macie styropianu, do zrobienia ramki idealnie nada się również karton z pudełka (jak na zdjęciu).
 
 
 
5. ,, Piłka parzy” – tradycyjna zabawa zręcznościowa.

 

Do naszej zabawy nie potrzebujemy wcale piłki- możemy wziąć maskotkę, lub poduszkę. Ustalamy z dzieckiem, że w tej zabawie są wygrani i przegrani, ale tłumaczymy, że przegrywanie, tak jak wygrywanie jest naturalne i gdy się przegra nie należy się smucić, ponieważ jest zawsze szansa, że następnym razem wygramy. Tłumaczymy, że każdy człowiek czasem wygrywa, a czasem przegrywa , ale nigdy nie należy się poddawać. Następnie na przemiennie rodzic wraz z dzieckiem rzucają do siebie wypowiadając głośno konkretną nazwę emocji. Ustalamy jednak, że jedna emocja będzie nas parzyła- w tym wypadku złość. Jeśli osoba powie: ,,ZŁOŚĆ”- wtedy nie należy łapać piłki i osoba przegrywa (dobry początek na wprowadzenie dzieci w tematykę umiejętnego przegrywania i wygrywania). Możemy również sami ustalać, co nas będzie parzyło: możemy dodawać emocje, które będą nas parzyły w celu rozwijania pamięci u dzieci.
 
ŻYCZYMY UDANEJ ZABAWY!

 

 

 

14.05.2020 (CZWARTEK)

TEMAT: JAK WYGLĄDA MOJA ZŁOŚĆ?

 

  1. Zapoznanie z historią Daniela- rodzic czyta dziecku poniższy tekst.

Każdy z przedszkolaków, przyszedł dziś do przedszkola zadowolony, radosny i z uśmiechem na twarzy. Ma ochotę na wspólną zabawę, tańce i śpiewy. Nagle do naszej sali wszedł chłopczyk, który nie jest radosny i uśmiechnięty tak jak reszta. Często się mówi, że ktoś wstał lewą nogą. To określenie dzisiaj pasuje do niego. Ten chłopczyk to Daniel. Jest smutny, bo jego rodzice poszli do pracy, a jego przyprowadzili do przedszkola. Najlepszym przyjacielem Daniela jest Oliwer, który dzisiaj przyniósł sobie do zabawy z domu nowy samochód. Chciał go pokazać Danielowi, jednak okazało się, że jego samochodem bawi się Franek. „O nie! – krzyczy Oliwer. – Jestem bardzo zły! Franek wziął moją ulubioną zabawkę!”. Oliwer płacze... I co dalej?

  • Zadaniem dziecka jest wymyślenie ciągu dalszego, podanej historii.

  • 2. Gdzie mieszka złość?
  • Dziecko na dużym arkuszu papieru ( brystolu, szarym papierze, czy kartce A3) na którym znajduje się powiększony rysunek człowieka( można naszkicować go razem, bądź wydrukować), zaznacza (każdy wybranym przez siebie kolorem), w których częściach ciała odczuwają złość.

    Następnie dokładnie z dzieckiem omawiamy gdzie, odczuwa ono złość, jaka to część ciała.

  • 3. Podróż do Krain: Radości, Wściekłości i Spokoju.

Wykonujemy określone ruchy – dziecko je powtarzają, mogąc wymyślać też nowe.

Rodzic mówi:

Udajemy się dziś w podróż do tajemniczego kraju. Jedziemy długo pociągiem. Wreszcie pociąg zatrzymuje się, dotarliśmy do Krainy Radości. Ludzie, którzy tu mieszkają, są zawsze radośni i uśmiechnięci. Cieszą się już od rana, jak tylko wstaną. Przeciągają się z zadowoleniem, witają się z nami uśmiechem, podskakują do góry z radości, obejmują nas i tańczą z nami dwójkami, trójkami w dużym kole, żadne dziecko nie jest samo... Niestety musimy jechać dalej. Wsiadamy do pociągu i jedziemy... Nagle robi się ciemno. Pociąg staje. Dotarliśmy do Krainy Wściekłości. Tu mieszkają ludzie, którzy czują się obrażeni i niesprawiedliwie traktowani. Są źli i zdenerwowani, tupią nogami, potrząsają głowami, ściskają dłonie w pięści i wołają: „Nie lubię cię!”. Wreszcie nasza lokomotywa sapie i wzywa nas do pociągu. Zatrzymujemy się, nabieramy dużo powietrza do płuc i uspokajamy się. Wsiadamy do pociągu i jedziemy dalej... Pociąg zatrzymuje się na końcowej stacji – jesteśmy w Krainie Spokoju. Wszyscy ludzie uśmiechają się, poruszają się ostrożnie i spokojnie, delikatnie głaskają się nawzajem, prowadzą się za ręce albo siedzą spokojnie obok siebie. Jest cicho...
(Źródło: R. Portman, Gry i zabawy przeciwko agresji, Kielce 1999)

Fantazja w czasie podróżowania nie ma granic. Można się przemieszczać innym środkiem lokomocji niż pociąg. Podróż powinna się zakończyć w Krainie Spokoju.
4. 
Jak radzić sobie ze złością?

  1. Rodzic pyta dziecko:
    • W jaki sposób okazujemy złość?
    • Co to znaczy, że ktoś wychodzi z siebie ze złości?
    • Jak można sobie radzić z uczuciem złości?
  2. Instrukcja obsługi złości, czyli jak pokonać złość...
  • Opowiedz o swojej złości: Jestem zły (zła), wtedy, kiedy... –dziecko kończy zdanie według własnego pomysłu.
  • Prezentacja ilustracji emocji –rozkładamy przed dzieckiem, bądź prezentujemy zawarte poniżej, ilustracje przedstawiające reakcje ludzi na różne sytuacje. Dziecko wybiera te, które jego zdaniem przedstawiają uczucie złości i zastanawiaa się, dlaczego ludzie w takich momentach czują złość. I jak można sobie z nią poradzić.






 
 5. Jak radzić sobie ze złością – wizualizacja (ukazanie alternatywy dla rozładowania uczucia złości i frustracji): 

Wyobraź sobie, że jesteś sam w pustym pokoju. W pewnym momencie zaczynasz się czuć źle, ogarnia cię uczucie wielkiej złości. Twoje ręce się zaciskają, a ciało robi się sztywne... Szybko wychodzisz na podwórko, bawisz się swoją ulubioną zabawką. Zobacz, jak teraz wyglądasz. Co się pojawiło na twojej twarzy? Czy czujesz się lepiej? Pamiętaj, by zawsze, kiedy poczujesz złość, pomyśleć o przyjemnych rzeczach: wyjściu na podwórko, do ogrodu, pobawieniu się ze swoim zwierzątkiem. Pamiętaj, że zawsze czujemy się lepiej, gdy jesteśmy radośni i uśmiechnięci. A złości musimy się pozbywać w każdy możliwy sposób. Strząśnij ją teraz z nóg, brzucha, rąk, głowy. Niech zniknie jak najszybciej. Bądź od niej wolny, a lepiej się poczujesz.

 

DOBREJ ZABAWY :)

 
 
 
13.05.2020 rok
TEMAT DNIA: JAK ŚMIESZNIE WYGLĄDA STRACH?
PROPOZYCJA ZAJĘĆ:
 
1. ,,Co to za emocja!”- zabawa dydaktyczna.
Dziecko ma za zadanie patrząc się na obrazki nazwać emocję, która odpowiada mimice osób na zdjęciach
 
 
2. ,,Kto może nam pomóc, gdy się boimy?”- rozmowa na temat sposobów radzenia ze strachem na podstawie doświadczeń dzieci i opowiadania Renaty Piątkowskiej ,,Zły sen”
 
Zły sen
Renata  Piątkowska
          Jak ja nie lubię, gdy śni mi się ten pies. Jest duży, czarny i zły. Stoi na mojej drodze i warczy. Gdy unosi górną wargę, widać białe, ostre kły. Ale najgorsze są jego oczy, niespokojne i błyszczące. Śledzi nimi każdy mój ruch. We śnie na widok tego psa ogarnia mnie taki strach, że nie mogę uciekać ani wzywać pomocy. Mogę tylko płakać, więc robię, co mogę. Tej nocy znowu czarny pies pojawił się przede mną. Wydawał się większy i bardziej groźny niż zwykle. Przysłoniłem oczy ręką, żeby go nie widzieć i głośno zapłakałem. Obudził mnie głos taty:
          - Tomku, to tylko zły sen. Śnił Ci się ten pies, prawda?
          - Tak, to znowu on- chlipałem. –Tato, zostań ze mną. Jak będziesz blisko, to on nie wróci.
Będzie się bał- poprosiłem..
          - W porządku- tata uśmiechnął się i otulił mnie pierzyną
         Bałem się tego psa, więc pomyślałem, że najlepiej będzie, jak nie zmrużę już oka do rana. Ledwo tak postanowiłem, natychmiast zasnąłem. Pies też chyba zasnął, bo tej nocy nie pojawił się już w moim śnie. Nie dał jednak o sobie zapomnieć, bo cały czas słyszałem jego ponure warczenie. Co gorsza, słyszałem je również rano, gdy już się obudziłem. Dopiero po chwili dotarło do mnie, że ten okropny dźwięk wydaje z siebie mój tata. Okryty kocem, chrapał w fotelu tuż obok mojego łóżka.
         Nie do wiary, że można spać i jednocześnie tak strasznie hałasować – pomyślałem i cichutko wymknąłem się z pokoju.
             W kuchni krzątała się mama. Zanim postawiła na stole śniadanie, opowiedziałem jej mój sen. Na koniec dodałem:
         - Ten pies jest paskudny i nie wiem, czemu ciągle się mnie czepia.
      - Wiesz, w tej sytuacji dziwię się, że nie poprosiłeś o pomoc Zmorka.- mama pokręciła głową z niedowierzaniem.
         - Kto to jest ten Zmorek?- spytałem zaskoczony.
       - Och, Zmorek to taka dziwna postać. Najbardziej ze wszystkiego przypomina jamnika. Wielkiego, latającego jamnika. Z aksamitnymi skrzydłami, okrągłym brzuszkiem i wąskim pyszczkiem. Nie jest piękny, ale jest bardzo pożyteczny. Zmorek zjada złe sny. Na zawołanie pożera je, jakby to był makaron. Wciąga koszmary i zjawy, nawet te najdłuższe i najstraszniejsze. Mlaska przy tym i niestety czasem mu się odbija, ale wtedy po złych snach nie ma już ani śladu. A Zmorek krótkimi łapkami gładzi brzuszek i już rozgląda się za następnym nieszczęśnikiem, którego męczą nocne zmory. Dlatego gdy następnym razem przyśni Ci się ten okropny pies, to zawołaj: ,,Zmorku, tutaj!”, a on nadleci w jednej chwili. Zje twój zły sen, jakby to było ciastko z kremem. Wiem, co mówię, bo sama też nie raz wzywałam Zmorka i nigdy nie zawiódł.
         - Tobie, mamusiu, też śnił się czarny pies?- spytałem zdziwiony.
         - No, niekoniecznie pies. Śniły mi się inne okropieństwa.
         - Jakie? Jakie?- chciałem wiedzieć.
     Na przykład, że wygrałeś konkurs na najbardziej upartego chłopczyka na świecie. Albo, że w twoim przedszkolu wydano zakaz gotowania zupy jarzynowej, a dzieci karmiono wyłącznie chipsami i czekoladą- wyliczała mama.
       - Ale to nie są żadne koszmary! Sam chciałbym mieć takie piękne sny! Dziwię się, że Zmorek w ogóle chciał je zjeść!- zawołałem.
       - Jemu tam wszystko jedno. Pożarł wszystko co do okruszyny. Mlasnął jęzorem i odleciał. Gdy mama powiedziała mlasnął jęzorem, przyszła mi do głowy pewna piękna myśl.
    - Mamo, czy ten Zmorek pojawia się tylko we śnie? Czy nie mógłby przylecieć choć raz do przedszkola? Gdybym zawołał: ,,Zmorku, tutaj!” i pokazał mu Jolkę, dałby radę wciągnąć ją jak makaron? Bo ona ciągle pokazuje mi język, mlaska przy stole i chwali się, że już dwa razy była w szpitalu. No, jak myślisz, Zmorek mógłby to zrobić dla mnie? spytałem z nadzieją w głosie.
      - Nie, na pewno nie. On może przyjść tylko we śnie. Zje złego, czarnego psa, ale Jolki nie tknie- wyjaśniła mama.
        - A tak w ogóle, to dlaczego ja nie byłem jeszcze w szpitalu?- spytałem ze złością.
    Mama, zamiast odpowiedzieć po ludzku, wzniosła oczy do nieba. A ja pomyślałem, że jeśli Zmorek nie może przylecieć do przedszkola, to trudno. Za to, jeśli przyśni mi się Jolka to go zawołam i Zmorek zrobi, co do niego należy. Fajnie jest mieć takiego kolegę. Dobrze, że mama mi o nim powiedziała. Teraz nie mogę się doczekać, kiedy znowu przyśni mi się ten czarny pies.
 
Rodzic zadaje dziecku pytania:
- Jakiego snu bał się Tomek?
- O co chłopiec prosił tatę, gdy obudził się w nocy, bo znów przyśnił mu się ten pies?
- Dlaczego, mimo że chłopiec spał z tatą, wciąż słyszał warczenie?
- Co poradziła Tomkowi mama na jego sen o złym psie?
- Co robił Zmorek?
- Co trzeba zrobić, by pojawił się Zmorek?
- Kto pomógł Tomkowi poradzić sobie ze złym snem?
- Jak wy radzicie sobie, gdy się boicie?
 
3.,,Oswojone Straszydło”- praca z W.49
Rodzic rozmawia z dziećmi o tym, czego się boją, co im pomaga przezwyciężać strach. Wspólnie z rodzicem wymyślają, jak może wyglądać strach. Po rozmowie dziecko siada przy stoliku, wypycha sylwetkę ,,straszydła” z W.49, ozdabiają ją plasteliną, kolorowym papierem i krepiną- tak, aby nasz stworek nabrał pozytywnych lub śmiesznych cech. Po wykonaniu pracy dzieci siadają w kręgu i kończą zdanie: Moje Straszydło jest śmieszne, bo…”
 
4. Zabawy w parach: „Wystraszony kotek” 
Jedno dziecko jest przestraszonym kotem, rodzic jego właścicielem. Zadaniem właściciela jest uspokojenie, pocieszenie kotka. Po wykonaniu zadania zamiana ról. (zabawa ma na celu uwrażliwienie dziecka na uczucia innych osób oraz zachęcanie podejmowania przez niego prób pomocy i wsparcia w obliczu przeżywanego strachu, a także szukania w takich sytuacjach wsparcia i pomocy).
 
5..,Już się nie boję!” – zabawa terapeutyczna.
Dziecko siedzi przy stoliku. Otrzymuje sylwetę Zmorka- psa (znajduje się poniżej , do wydruku, lub gdy ktoś nie posiada możliwości wydrukowania kartki- dziecko może samo taką sylwetę narysować). Na kartkach A5 rysuje to, czego najbardziej się boi (idealna okazja do rozmowy o przeżywanych przez dziecko lękach i strachach). Zgniata rysunek na którym znajdują się narysowane wcześniej ,,strachy” w ciasną, małą kulkę.’ Smarują klejem sylwetę Zmorka. Kładzie na kartce A4 kulkę ze zgniecionym ,,strachem”. Woła: Zmorku, tutaj! I naklejają Zmorka na zgniecioną kulkę i kartkę A4, mocno przygniatając, aby się skleiły. Teraz ,,strach. ” dziecka jest w brzuchu Zmorka. Dzieci krzyczą: Już się nie boję!
6. W domu czuję się bezpiecznie”- praca z KP2.38
Dziecko otwiera  kartę pracy i wyszukuje różnice między obrazkami, lub wskazuje je na ekranie monitora.
 
7.,,Rozruszaj ciało!” - ZAJĘCIA SPORTOWE  (polecamy- dobra energia zapewniona na cały dzień!!!)
Potrzebujemy: wygodny strój sportowy i piłka lub poduszka 
 

ŻYCZYMY UDANEJ ZABAWY! 

12.05.2020 (WTOREK)
TEMAT: ZROZUMIEĆ SMUTEK.

 

1. „Smutek Adasia”- opowiadanie aktywne autorstwa Doroty Krawczyńskiej

Rodzic czyta dziecku opowiadanie, przerywając w oznaczonych fragmentach i kieruje
do dziecka podane pytania.

"Smutek Adasia"

Nowy, jasny dzień obudził mieszkańców Adasiowego domu. Rodzice już wstali i krzątali się pochłonięci porannymi obowiązkami. Co pewien czas mama lub tata budzili synka i nakłaniali do wstania z łóżka.

– Nie chcę dziś iść do przedszkola – jęczał malec, nacią­gając kołdrę na głowę, jakby zabieg ten miał spowodować, że stanie się niewidzialny.

Niestety, żadne czary-mary nie działały i w końcu zniecier­pliwiony tata podjął rozmowę z synem.

– Adasiu, zbieraj się i to żwawo, bo jest coraz później i wszyscy się spóźnimy, ty do przedszkola, a my z mamą do pracy! Chyba powinieneś chodzić wcześniej spać, skoro rano są takie problemy.

Gdy tata skończył swoją przemowę, usłyszał chlipanie wydobywające się spod kołdry.

– Nie wstanę, nie pójdę do przed­szkola, zostanę sam, chcę być sam, uuu! – Płakał coraz głośniej Adaś. Tata stanął w bezruchu i popa­trzył na synka z niepokojem.

„Coś musi być na rzeczy – po­myślał – przecież Adaś to taki radosny dzieciak. Zwykle wędru­je do przedszkola z uśmiechem na ustach i chce jak najszybciej znaleźć się wśród dzieci. Najchętniej bawi się z Radkiem, który jest jego naj­lepszym kolegą”.

Dlaczego zachowanie Adasia zaniepokoiło tatę? Jakie uczucia towarzyszyły chłopcu tego ranka?

Słysząc płacz synka, do pokoju wbiegła mama.

– Adasiu, jeśli coś się stało w przedszkolu, po­wiedz nam o tym. Spróbujemy ci pomóc. A może po prostu miałeś zły sen albo źle się czujesz? Sprawdzę, czy nie masz gorączki.

Pełna obaw mama podeszła do Adasia i dotknęła czoła chłopca.

– Moje ciało, brzuch, nogi i ręce są zdrowe, tylko w gło­wie i w serduszku mam taki, takie, taką… przykrość! – za­wołał chłopiec głosem pełnym dziecięcego cierpienia. Po chwili wydał głębokie, długie westchnienie i zaskoczony poczuł ulgę, zupełnie jakby spadł z niego ogromny ciężar.

Dlaczego po tym, jak Adaś powiedział rodzicom o swoich emocjach, odczuł ulgę i poczuł się, jakby zdjął z siebie wielki ciężar? Od czego może zależeć poziom naszego smutku?

– Ooo, to poważna sprawa. – Zasmucił się tata. – Czy możesz nam powiedzieć, skąd się ta przykrość wzięła? Jak możemy ci pomóc?

– Wiecie, że jestem już duży, prawda? – Nareszcie Adaś był w stanie spokojnie mówić.

Tata w odpowiedzi kiwnął głową, a mama uniosła brwi.

– Pani Basia tłumaczyła nam w przedszkolu, że takie sprawy powinniśmy już załatwiać z kolegami samodzielnie, ale ja jeszcze trochę nie umiem. – Chłopiec spuścił głowę i przytulił się do rodziców.

– Och, synku, przecież, o ile znam panią Basię, to za­wsze pomaga wam w kłopocie. Czego nie potrafisz jeszcze, Adasiu? – spytała mama, zerkając ukradkiem na zegarek. Wprawdzie tego typu rozmowa powinna się odbyć wtedy, gdy nikt już nigdzie się nie śpieszy, ale tak ogromny smutek nie powinien czekać.

– Nie umiem zrobić tak, żeby było mi wesoło, kiedy mój najlepszy kolega już się ze mną nie bawi, tylko z Piotrkiem, który ma nowego robota. On się nazywa Champion i wszystko potrafi. Mówiłem Radkowi, że wy­myśliłem fajną zabawę, ale powiedział, że najlepsze rzeczy robi Champion. – Pełen żalu głos Adasia rozbrzmiewał w po­koju.

– Myślę, że najlepszym roz­wiązaniem będzie rozmowa z pa­nią Basią – powiedziała zdecydo­wanym głosem mama i pomogła synkowi się ubrać i wsiąść do sa­mochodu.

O czym chcą porozmawiać rodzice Adasia z panią Basią? Co może zrobić pani Basia?

Rodzice poprosili panią, żeby zachęci­ła Adasia do rozmowy. Rzeczywiście, jeszcze przed zajęciami chłopiec opowiedział swojej pani o smutku, który zamieszkał w jego sercu i głowie. Pani Basia poprosiła wszystkie dzieci, żeby usiadły w kole i wysłuchały opowieści kolegi. Początkowo Adaś czuł się trochę zawstydzony – przecież bar­dzo chciał być już duży i samodzielnie rozwiązywać swoje problemy, ale w końcu, od czego są rodzice, koledzy, koleżanki i ukochana pani? Po prostu cza­sem trzeba poprosić o pomoc. Od czasu do czasu dorośli też tak robią. Dzieci słuchały wyjątkowo uważnie opowieści Adasia o swoim wielkim problemie, a gdy skoń­czył, uniosło się mnóstwo rąk. Każde dziecko koniecznie chciało zabrać głos. Okazało się bowiem, że od czasu do czasu każdy przeżywa różne smutne wydarzenia, a już to, że najlepszy kolega czy koleżanka odmawia zabawy, nieste­ty zdarza się bardzo często. Na koniec rozmowy odezwał się Radek.

– Adasiu, wiesz? Champion Piotrka dużo potrafi, ale najlepsze pomysły masz ty! – Teraz Adaś poczuł, jak w jego serduszku robi się coraz cieplej, a po policzku spływa nie­duża łezka. Tym razem była to łza radości.

Jak to się stało, że smutek Adasia zamienił się w radość? Jakie mogą być powody smutku? Jak sobie z nim radzić?

2. Kto jest smutny i jakie mogą być przyczyny tego smutku?- Rodzic prezentuje dziecku zdjęcia przedstawiające różne uczucia, widoczne na twarzach ludzi. Zadaniem dziecka jest wskazanie zdjęć na których widać smutną twarz osoby dorosłej lub dziecka oraz podanie przykładowej przyczyny smutku.

Kiedy dziecko ma problem z wymyśleniem przyczyny smutku rodzic może naprowadzać dziecko pytając: a kiedy Tobie jest przykro?, Skąd wiemy, że ktoś jest smutny?, albo mówiąc: Mnie jest przykro kiedy…… , czy uważasz, że tą osobę mogło spotkać to samo?
   
 

 

 

3. „Pogodowe symbole uczuć” - symbole pogody: słońce - dzieci okazują radość, spokojny spacer, twarze skierowane ku słońcu, uśmiech; deszcz - smutne powolne kroki, okazywanie stanu emocjonalnego jakim jest smutek; burza - biegi, tupanie, okazywanie miną złości. Pozwalamy dziecku na dużą swobodę w okazywaniu emocji adekwatnych do symboli. Kończymy zabawę na dobrym nastroju – słońcu.

4. Praca techniczno- plastyczna- „Moja butelka na smutki”.

Potrzebne materiały: butelka plastikowa np. po wodzie mineralnej (bez etykiety), kolorowy papier samoprzylepny, gotowe elementy samoprzylepne, plastelina.

Polecenie: Zadaniem dziecka jest przyozdobienie, w dowolny sposób, swojej butelki na smutek. Kiedy butelka będzie przyozdobiona , dziecko nabiera głęboko powietrza, a następnie wpuszcza z całej siły je do wnętrza butelki i szybko ją zakręca. W ten sposób smutek znalazł się w środku butelki. Można wypuścić go za okno. Albo może pozostać w butelce.

Jest to miejsce, w którym rodzic wytłumaczyć może dziecku, że SMUTEK jest nieprzyjemnym odczuciem, ale jak każda emocja jest nam bardzo potrzebna, nie skrzywdzi nikogo. I nie jest on zły. Smutek powoduje, że poznajemy samych siebie. Możemy wtedy płakać bądź odwrotnie, nie odzywać się do nikogo. I to jest dobre. Ponieważ smutek będzie nam towarzyszył w naszym życiu. I musimy się go po prostu nauczyć.

5. „Smutek”- piosenka edukacyjna

A. Prezentacja piosenki edukacyjne Agaty Świętoń pt. „Smutek”. Zapoznanie z linią melodyczną.

https://www.youtube.com/watch?v=eKERx_btfRQ

  • B. Swobodna ekspresja ruchowa do piosenki „Smutek”, z wykorzystaniem kawałków bibuły, wstążek bądź zwiewnych apaszek/chust.

Zadaniem dziecka, trzymając w swoich dłoniach bibułę, wstążkę bądź apaszkę, jest poruszanie się, swobodne, do rytmu piosenki.

 

 

 

 

 
 
11.05.2020 rok
TEMAT TYGODNIA: WRAŻENIA I UCZUCIA
TEMAT DNIA: EMOCJE

 

1.Rozwiązywanie zagadek dotyczących emocji.
Rodzic czyta dziecku zagadkę, dziecko ma za zadanie odgadnąć jaka to emocja i nazwać ją: złość, radość, smutek, strach. Jeśli dziecko ma kłopot z nazywaniem emocji można w zabawie posłużyć się obrazkami jako pomocą do odgadnięcia zagadek.

 

Jaka to emocja? Powiedzcie dzieci-
Rączki wymachują, ciało w górę leci.
Oczy jak iskierki się zapalają.
Wszystkie ząbki usta odkrywają. (RADOŚĆ)
 
Mówią o nim, że ma wielkie oczy.
Gdy się do naszego umysłu wtoczy.
Trzęsie nami śmiało
I paraliżuje całe ciało. (STRACH)
 
Usta jak podkówka odwrócona.
Często łezka w oku zakręcona.
Wygląd twarzy tej dziewczyny,
Jakby najadła się cytryny. (SMUTEK)
 
Gdy się w nasze serce wkrada,
To naszymi myślami włada.
Marszczy nam nosek, oczy i czoło.
Tupie nóżką i rączką grozi wkoło. (ZŁOŚĆ)
ILUSTRACJE EMOCJI POTRZEBNYCH DO ZAJĘĆ:
 
 
2.Wysłuchanie wierszyka pt: ..Hymn dzielnych dzieciaków”
D. Rozwens, J.Gajda
Kiedy się boisz lub jest Ci źle,
głowa do góry, uśmiechnij się!
Gdy się uśmiechasz, pięknieje świat
– bez względu na to, ile masz lat!
Twoja najlepsza pani jest chora
i przez to nie chcesz iść do przedszkola?
Nie smuć się wcale, bo inne panie
bawią się z dziećmi już na dywanie.
Może to będzie wspaniały dzień,
wszystkie smuteczki więc odsuń w cień.
Kiedy choroba Ci się przydarza,
dlaczego boisz się iść do lekarza?
On przecież sprawdzi, co Ci dolega,
przepisze leki takie, jak trzeba.
A gdy zaleci serię zastrzyków?
Śmiało je weźmiesz – no i po krzyku!
Na placu zabaw Filipek stoi.
Nie zna tu dzieci, trochę się boi…
Kiedyś miał przecież tylu przyjaciół,
po przeprowadzce kumpli utracił.
Nie martw się jednak, mój przyjacielu,
tu także poznasz kolegów wielu!
Gdy coś się zmienia, to wpadasz w złość,
bo nagłe zmiany przykre są dość!
Powstrzymać zmian tych raczej nie zdołasz,
temu, co nowe, dzielnie staw czoła.
Podobnie jak treser oswaja tygrysa,
tak Ty swoje lęki oswajaj od dzisiaj!
Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat wierszyka i zadaje pytania:
- Jakie emocje zostały wymienione w wierszu? (SMUTEK, STRACH, ZŁOŚĆ)
- Kiedy można odczuwać smutek? 
- W jakich sytuacjach odczuwasz strach?
- W jakich sytuacjach odczuwasz złość?
- Jak można zaradzić tym emocjom?
- Która ze emocji nie została wymieniona w wierszu?
- Kiedy odczuwasz radość?
- Czy wszystkie emocje są nam potrzebne?
- Jak myślisz, czy ważne jest to, aby rozmawiać o tym co czujemy? Dlaczego?
- Czy potrafisz wymienić inne emocje o których dzisiaj nie rozmawialiśmy? 
(duma, zachwyt, zdziwienia, zazdrość, podziw, zniecierpliwienie, rozczarowanie, tęsknota). 
 
3.Podróż samolotem do Krainy Uczuć- zabawa ruchowa, dramowa.
Dzieci wraz z rodzicami wyruszają na wycieczkę do tajemniczej krainy. Wsiadają do samolotu i lecą naśladując ruchy zgodnie ze wskazówkami, które usłyszą:
Wszyscy docierają do RADOSNEJ KRAINY. Jest tutaj piękna pogoda, świeci słońce, widać kolory (uczestnicy ilustrują ruchem, ciałem, gestem emocję). Następnie wsiadają do samolotu  i lecą dalej. Nagle robi się ciemno, słońce przestaje świecić a świat jest szary i bury. Docieramy do SMUTNEJ KRAINY. Mieszkańcy tej krainy stale chodzą smutni, nic im się nie chce robić, siedzą, leżą…. (uczestnicy ilustrują ruchem, ciałem, gestem emocję).
Rodzic pyta: Czy smutek jest nam potrzebny? A co możemy zrobić, żeby poprawić sobie humor, kiedy jesteśmy smutni?
 
ZABAWA NA POPRAWĘ HUMORU: ,,MASAŻYK NA DOBRY HUMOR
Idą słonie,                                                          Rodzic kładzie na przemian całe dłonie na plecach dziecka.
Potem konie,                                                      Uderza delikatnie piąstkami.
Panieneczki na szpileczkach                             Stukają palcami wskazującymi.
Z gryzącymi pieseczkami,                                 Delikatnie szczypią
Świeci słonko,                                                    Dłońmi zataczają koła.
Płynie rzeczka,                                                   Rysują linę.
Pada deszczyk.                                                   Stukają wszystkimi palcami.
Czujesz dreszczyk?                                            Łaskoczą.
 
Wsiadamy do samolotu i lecimy dalej. Nagle w oddali słychać błyskawice, niebo w pewnym momencie aż robi się czerwone. Dotarliśmy do KRAINY ZŁOŚCI. Ludzie w tej krainie tupią nogami, obrażają się, zaciskają pięści. Często się kłócą, nie potrafią współpracować, nie potrafią się razem bawić. Mają groźne miny (uczestnicy ilustrują ruchem, ciałem, gestem emocję). 
Rodzic pyta: Czy czujecie się czasem źli? Czy możemy czuć złość? Złość jest przykra, nikt jej nie lubi, każdy się jej boi dlatego trzeba spokojnie tą złość uspokoić. Macie jakiś pomysł
 
ZABAWA NA WYŁADOWANIE ZŁOŚCI: ,,START RAKIETY”
Dziecko zamienia się w rakietę, która za chwile wystartuje w podróż kosmiczną. Zaczyna od bębnienia palcami w podłogę, najpierw powoli i delikatnie, potem coraz szybciej i głośniej. Następnie bębnienie zamienia się w uderzanie dłonią, klaskanie, tupanie nogami, coraz szybciej i głośniej. Dziecko może też zacząć od cichego brzęczenia, naśladowania szumu rakiety i stopniowo wydawać coraz głośniejsze dźwięki, aż do krzyku i wrzasku. Rakieta staruje, dziecko wyskakuje wyciągając ramiona w górze i krąży po orbicie przez chwilę, po czym spokojnie ląduje. Ta zabawa pomaga przezwyciężyć napięcie i pozwala na "wyładowanie" się.
3. ,, Co czuje dziecko?” – rozmowa na temat sytuacji wywołujących różne uczucia na podstawie KP2.37 i doświadczeń dzieci.
Dzieci otwierają KP2.37. Opowiadają, co znajduje się na rysunkach. Dzieci naklejają, bądź rysują w okienkach symbole uczuć- smutku, zdziwienia, strachu lub radości.

 

4.,,Znaki uczuć”- zabawa dydaktyczna
Dziecko otrzymuje od rodzica lusterko. Rodzic przypomina nazwy uczuć pokazując ilustracje (można wskazywać je na monitorze). Dziecko patrzy na siebie w lusterku, mówiąc: ,,Teraz jestem… smutny, wesoły, zdziwiony, przestraszony”  (stara się pokazać te emocje na swojej twarzy- rodzic może również pokazywać emocje swoją twarzą, a dziecko może te emocje odczytywać i na odwrót).
5.Karta pracy: ,,Matematyczna łamigłówka”
Pomóż chomikom opanować złość i przydziel owoce w taki sposób, aby każdy chomik miał ich w ostateczności po tyle samo 

 

ŻYCZYMY DOBREJ ZABAWY!

 

07.05.2020 (PIĄTEK)

TEMAT: JAK PORADZĘ SOBIE Z HAŁASEM?

  1. „O królu Hałasiku i wróżce Ciszy”- opowiadanie

    O królu Hałasiku i wróżce Ciszy (Edyta Szpala) 
    Daleko, daleko stąd, gdzieś za morzami, za lasami, za siedmioma górami, w ogromnym zamku mieszkał król Hałasik. Król ten bardzo lubił hałasować. Rano, gdy tylko się obudził, głośno śpiewał. W południe wychodził na zamkową wieżę i dzwonił ogromnym dzwonem, a wieczorem grał na trąbce. Nocą zaś to nadworni bębniarze byli odpowiedzialni za hałas na zamku. Bębnili ze wszystkich sił. Dźwięki bębnów przebijały mury zamkowych komnat i hałas było słychać w całym królestwie.

Niedaleko królestwa mieszkała z rodzicami i małym braciszkiem dziewczynka o imieniu Iga. Bardzo przeszkadzał jej hałas dobiegający z zamku. W ciągu dnia nie mogła się uczyć, odpoczywać, ani nawet spokojnie jeść. Straciła także ochotę na zabawę z koleżankami. Rodzice dziewczynki też byli bardzo zmęczeni hałasem. Z ich twarzy znikły radość i uśmiech. Dziewczynce było żal zwłaszcza malutkiego braciszka, który często płakał, bo bał się hałasu. Wielki smutek zagościł w domu Igi.

Tego wieczoru dziewczynka przez dobiegający z zamku hałas znowu nie mogła usnąć. Myślała o tym, jak może pomóc swojej mamusi, tatusiowi i małemu braciszkowi. Łzy kapały jej po policzku. Nagle... zobaczyła coś dziwnego. Na jej łóżeczku siedział mały skrzat.

– Kim jesteś? – zainteresowała się dziewczynka.

– Jestem skrzacik Ciszuś. Co się stało, dlaczego jesteś taka smutna? – spytał.

– Król Hałasik okropnie hałasuje. Wszystkim bardzo przeszkadza. Mój mały braciszek ciągle płacze i nie może spać, a rodziców i mnie boli głowa. Chciałabym coś z tym zrobić, ale nie wiem, co.

– Nie płacz już, nie płacz! – skrzacik otarł łzy z policzków dziewczynki. – Mam dla ciebie radę: musisz odnaleźć wróżkę Ciszę, a ona powie ci, co masz zrobić.

– Skrzaciku, a gdzie ja ją znajdę? – zapytała zdziwiona dziewczynka. – Nigdy o niej nie słyszałam...

– Rozglądaj się bacznie dookoła, obserwuj wszystko wokół siebie i słuchaj uważnie, a z pewnością uda ci się z nią spotkać. Po tych słowach Ciszuś znikł.

Następnego dnia, gdy tylko słoneczko pojawiło się na niebie, Iga postanowiła wyruszyć na poszukiwanie wróżki, o której opowiedział jej skrzat. Wędrowała przez góry, łąki, pola. Rozglądała się i słuchała. Ciągle jednak przeszkadzały jej dźwięki dobiegające z zamku króla Hałasika, ale nie były one już tak bardzo głośne. Pomyślała, że poszuka wróżki Ciszy w lesie. I pobiegła. Gdy dotarła do lasu, poczuła zmęczenie, więc postanowiła chwilę odpocząć. Usiadła pod jednym z drzew i zamknęła oczy.

„Ale tutaj cicho” – pomyślała. I w tym momencie stało się coś dziwnego – na jej dłoni usiadła mała niezwykła postać: wróżka Cisza we własnej osobie!

                 – Słyszałam, że mnie szukałaś – wyszeptała.

Dziewczynka ze zdziwienia nie mogła wydobyć z siebie ani jednego słowa.

– Zapamiętaj teraz, co ci powiem. Idź na zamek króla Hałasika i wypowiedz zdanie: „Hałasiku! Hałasiku! – słyszeć ciebie już nie chcemy i Ciszę zaprosić pragniemy”. Zobaczysz, co się wtedy stanie. Przekazuję ci jeszcze magiczne zaklęcie, dobrze je zapamiętaj. Brzmi ono: „Cisza tu, cisza tam. Chcesz, by panowała – zadbaj o nią sam!”.

Iga przez całą drogę powrotną biegła, gdyż chciała jak najszybciej się znaleźć w zamku. Wreszcie dotarła przed bramę. Głośno zapukała i brama ogromnego zamczyska się otwarła. A tam... król Hałasik urządzał właśnie turniej najgłośniejszych dźwięków. Dziewczynka stanęła przed władcą i głośno wykrzyknęła: „Hałasiku! Hałasiku! – słyszeć ciebie już nie chcemy i Ciszę zaprosić pragniemy”. Wtedy wszyscy zamilkli, a panujący wokół hałas ucichł. I pojawiła się ona – wróżka Cisza. Wszyscy patrzyli na nią ze zdziwieniem i doświadczali czegoś, z czym dawno nie mieli do czynienia: błogiej ciszy... A król Hałasik? Nie mógł się pogodzić z tym, że dookoła jest tak cicho. Pospiesznie opuścił więc swoje królestwo w poszukiwaniu hałasu, a na zamku zapanował spokój. Od tego czasu cała rodzina Igi, wszyscy mieszkańcy zamku i całej krainy byli bardzo szczęśliwi. A gdy czasem pojawiał się hałas, wypowiadali magiczne zaklęcie, którego nauczyli się od Igi: „Cisza tu, cisza tam. Chcesz, by panowała – zadbaj o nią sam!”, bo wiedzieli doskonale, że cisza jest każdemu bardzo potrzebna.

2. Czym jest cisza, a czym hałas?
Rozmowa na temat treści opowiadania – ukierunkowanie uwagi dziecka na słowa „cisza”
i „hałas”. Szukanie odpowiedzi na pytania: Co to jest cisza? Co to jest hałas? metodą burzy mózgów. Wspólne ustalenie definicji słowa „cisza” (np. Cisza to całkowity brak dźwięków). Wspólne ustalenie definicji słowa „hałas” (np. Hałas to zbyt głośne dźwięki, które są dla nas nieprzyjemne, uciążliwe, przykre i szkodliwe). Naprowadzenie dziecka na znalezienie odpowiedzi na pytanie: Gdzie możemy mieć do czynienia z hałasem? (np. Hałas możemy usłyszeć na ulicy, w domu, na placu zabaw, w sklepie; hałas możemy usłyszeć także w przedszkolu).

3. Co powoduje hałas?

-Swobodne wypowiedzi dziecka – podawanie przykładów sytuacji, kiedy jesteśmy narażeni na hałas.

- Przedstawienie przez rodzica ilustracji przedstawiających karetkę jadącą na sygnale, lecący helikopter, krzyki i piski dzieci, płaczące niemowlę, kłótnię, szczekającego psa, głośną muzykę, wiercenie wiertarką, grę na trąbce, petardy/sztuczne ognie. Po odsłonięciu poszczególnych ilustracji dziecko naśladują wydawane przez dane przedmioty, zwierzęta lub rzeczy dźwięki z różnym natężeniem (początkowo cicho, następnie głośno).

- Ukierunkowanie myślenia dzieci na fakt, że im większy hałas (im głośniejsze dźwięki), tym bardziej nam przeszkadza. Zwrócenie uwagi, że niektóre hałasy są potrzebne, np. karetka musi jechać na sygnale, aby kierowcy zwrócili na nią uwagę i zrobili dla niej przejazd, a niemowlę nie umie inaczej niż głośnym płaczem zakomunikować, że coś mu dolega itp.





4. Wykonanie karty pracy KP2. 36- odszukanie przedmiotów wydających ciche dźwięki.

POLECENIA:

  • Otocz zieloną pętlą te elementy, które wydają cichy dźwięk.
  • Narysuj coś, co wydaje przyjemny dźwięk dla ucha.

  • 5. „PO CICHUTKU”- ZABAWA UCHOWA

Rodzic zasłania dziecku oczy, za pomocą apaszki bądź szala. Następnie oddala się od dziecka
i przywołuje go do siebie mówiąc „Tutaj jestem”. Zadaniem dziecka jest odnaleźć rodzica, bazując na bodźcu słuchowym, podążając w jego kierunku. Kiedy dziecko odnajdzie rodzica, następuje zamiana ról. Zabawę można powtórzyć kilkakrotnie.

5. UCHO- DZIĘKI NIEMU SŁYSZĘ

  1. Rodzic tłumacz: Narządem słuchu są uszy, to dzięki nim słyszymy. Dotknij delikatnie swojego ucha. To czego dotykasz, to małżowina uszna, cześć ucha zewnętrznego. Ale ucho to nie tylko to co widzimy, czyli to czego właśnie dotykasz, duża część aparatu słuchowego znajduje się w środku głowy- to ucho wewnętrzne. Jeszcze raz dotknij małżowiny usznej, to ona zbiera wszystkie dźwięki otoczenia, które przedostają się do otworu w uchu- czyli wewnętrznego przewodu słuchowego.

( Dodatkowo można dziecku zaprezentować budowę ucha, na zdjęciach zamieszczonych poniżej).


B. Jak działa słuch?- prezentacja filmu edukacyjnego z serii pt. „Było sobie życie”

https://www.youtube.com/watch?v=LFr4Scm7DII

C. „Co słyszę?”- zagadki słuchowe.

Dziecko po każdym nagraniu słuchowym musi odpowiedzieć na pytanie „Co słyszysz?”, następnie lektor poda poprawną nazwę dźwięku.

https://www.youtube.com/watch?v=eVPhhfQ9Xuc

 
 
07.05.2020rok
TEMAT DNIA: UMIEM ZACHOWAĆ SIĘ PODCZAS WAŻNYCH UROCZYSTOŚCI
PROPOZYCJA ZABAW:
 
1.,,W kinie, w teatrze, w operze”- zapoznanie z wierszem dotyczącym kulturalnego zachowania w miejscach publicznych.
 
Gdy głód sztuki lub rodzina
zagna kiedyś was do kina,
do teatru czy opery,
weźcie z sobą swe maniery.
Bo bez manier wielka bieda –
nikt biletów wam nie sprzeda.
Więc słuchajcie – dla ogłady –
bo tu ważne padną rady.
Rzecz kluczowa – przyjdź o czasie,
by nie tłoczyć się przy kasie.
Zajmij miejsce, nim się zacznie,
czy to twoje – popatrz bacznie.
Nie przesiadaj się, nie szperaj,
nie jedz, nie śpij i nie gderaj.
Powyłączaj wszystkie sprzęty
i nie gadaj jak najęty.
I ostatnia ważna sprawa –
każda sztuka ma swe prawa
i wymaga względnej ciszy.
Wtedy każdy wszystko słyszy.
 
Rodzic zadaje dziecku pytania:
- Jak należy zachować się w kinie, teatrze, bądź operze?
- Czego nie robimy podczas trwania spektaklu?
- Co możemy robić w takich miejscach?
- Dlaczego tak ważne jest, aby przestrzegać zasad kultury podczas oglądania spektaklu? (rozmawiamy o szacunku)
 
2. Prezentacja budynku opery/teatru oraz pomieszczeń znajdujących się w nim.
Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat opery: kto pracuje w operze? Co się robi w operze? Jak wygląda przedstawienie operowe?
WYJAŚNIENIE POJĘĆ:
OPERA- budynek, który bardzo przypomina teatr jednak aktorzy tam odgrywają swoje role śpiewając, zamiast mówiąc.
 
ILUSTRACJE PRZEDSTAWIAJĄCE BUDYNEK OPERY ORAZ POMIESZCZENIA W OPERZE:
OPERA NARODOWA W WARSZAWIE
 
POMIESZCZENIA W ŚRODKU: GARDEROBA, SZATNIA
 
REKWIZYTY
Prezentacja filmiku pokazującego pracę w operze i jak funkcjonuje opera:
 
3.,,Na lekcji w operze”- nauka o dźwiękach wysokich i niskich.
 
4.,,Dobierz strój na wyjście do opery”- wybieranie części garderoby, które pasują do założenia ich na wyjście do opery.
Dziecko pokazuje, które elementy garderoby są odświętne, eleganckie i pasują na wyjście do teatru, czy opery.
 
 
5.,,Zabawy z muzyką w domu dla 3-4 latka”- zajęcia z zakresu umuzykalniania dzieci.
Potrzebne pomoce: Mała piłeczka, dwa plastikowe kubeczki, dwie drewniane łyżki, plastikowe pudełko z surowym makaronem w środku (jeśli nie mamy plastikowego pudełka, możemy je zastąpić malutkim szklanym słoiczkiem- ale tutaj trzeba uważać na bezpieczeństwo ;) )
 
TEKST DO PIOSENKI NR 1.
Idą, idą moje nogi 
I nie boją się tej drogi.
Czy to słońce, czy to deszcz,
Spacerować miło jest.
 
TEKST DO PIOSENKI NR 2.
Skacze myszka, skacze myszka
I rozśmiesza mnie
Skacze myszka, skacze myszka,
Myszka chowa się.
Kręci się myszka, kręci się myszka
I rozśmiesza mnie
Kręci się myszka, kręci się myszka
Myszka chowa się
Turla się myszka, turla się myszka
I rozśmiesza mnie
Turla się myszka, turla się myszka 
Myszka chowa się.
 
6. ,,Domowe karaoke"- wspólna zabawa w domu.
Idealną zabawą w tym czasie może okazać się zorganizowanie rodzinnego karaoke. Jeśli posiadają Państwo płyty do karaoke jest to idealny moment do ich uruchomienia. Natomiast jeśli nie mają Państwo takich płyt, można odtwarzać dziecięce karaoke a you tubie. Śpiewają dzieci, ale także rodzice. Możecie dawać sobie muzyczne wyzwania. Kto ma ochotę może zrobić krótki filmik ze swoich muzycznych zmagań i przesłać go do nas :) 
ŻYCZYMY ROZŚPIEWANEJ ZABAWY! :) 

 

06.05.2020 (ŚRODA)

 

TEMAT: ROBIMY INSTRUMENT!

 

  1. „Muzyka to coś wspaniałego”- praca z emocjami na podstawie wiersza.

 

MUZYKA TO COŚ WSPANIAŁEGO (D. NIEMIEC)

 

Dźwięki płyną bardzo leciutko
niby frunące ptaszki na wietrze,
ciekawi was, czego słucham?
Właśnie przysłuchuje się orkiestrze.
W tle brzmią grube trąby.
Słychać skrzypce, dzwonki i flety.
Mam na twarzy coraz większe wypieki.
Teraz partię solową mają klarnety.
Orkiestra gra coraz głośniej,
czuję się podekscytowana.
Dźwięków wokół mnie jest coraz więcej,
chciałabym umieć tak grać sama.
Bo świat nut jest zaczarowany,
muzyka to coś wspaniałego.
Może wzruszyć, albo zachwycić,
wzbudzić euforię w sercu każdego.

 

* Pytania do wiersza: Jak myślisz, gdzie była dziewczynka? Czego słuchała? Jakie instrumenty grały w orkiestrze? Jak czuła się dziewczynka, słuchając muzyki? Jakie emocje może wywołać muzyka?

  • * Ćwiczenia z księgą emocji.
    Dziecko pracuje z historyjką obrazkową, składającą się z trzech elementów. Układa historię tak aby pasowała ona do treści czytanego wiersz. Następnie używając prostych zdań opowiada się wydarzyło po kolei.



  • * „Posłuchaj…”- zabawa słuchowa

 

Rodzic siada naprzeciw dziecka, przed sobą kładzie: klucze, kartkę papieru, filie aluminiową, dwie łyżeczki oraz woreczek śniadaniowy. Rodzic pokazuje dany przedmiot, nazywa go i prosi aby dziecko powtórzyło nazwę.

 

Dziecko zamyka oczy. Rodzic porusza jednym z przedmiotów, tak aby wydawało swój dźwięk. Zadaniem dziecka jest odgadnięcie czym poruszał rodzic.

 

  • * „Jakie emocje słyszę?”- ćwiczenia muzyczne

 

Rodzic prezentuje dziecku nagranie z serwisu youtube:

 

https://www.youtube.com/watch?v=PJKhqNlqY3Y

 

Zadaniem dziecka jest słuchanie nagranych utworów i określenie czy są one smutne czy wesoła.

2. „Co słyszysz?”- zabawa dydaktyczna

 

Rodzic włącza dowolny utwór muzyczny dziecku. Dziecko porusza w rym muzyki. Gdy muzyka cichnie, dziecko zatrzymuje się, kuca i zamyka oczy. Zadaniem jest wsłuchać się w ciszę. Po upływie 5-7 sekund dzieci otwierają oczy. Rodzic pyta: CO SŁYSZAŁEŚ, KIEDY W DOMU BYŁA CISZA?


3. „Robimy instrumenty”- wykonanie wybranego instrumentu, według instrukcji zawartej w filmach instruktażowych.

 

  • GITARA

 

Potrzebne materiały: szary papier, brystol, pudełko po chusteczkach/ po butach, gumki recepturki (grube), taśmę klejącą, marker, nożyczki, mocny klej np. magik.

 

INSTRUKTAŻ: https://www.youtube.com/watch?v=GXixu3_Snuk

 


  • BĘBENEK

 

Potrzebne materiały: dwa balony, nożyczki, puszka np. po kukurydzy lub fasoli, gumki recepturki, ołówek.

 

INSTRUKTAŻ: https://www.youtube.com/watch?v=qN5k2mip8WE&t=44s

 


  • GRZECHOTKI

 

Potrzebne materiały: małe buteleczki np. po Actimelu/ Danonkach, kolorowa taśma izolacyjna/ papier samoprzylepny, nożyczki, ciecierzyca/ groch/ ryż.

 

INSTRUKTAŻ: https://www.youtube.com/watch?v=bpcYsyYDUZk


4. „Co to takiego jest rytm”- zajęcia z zakresu muzyki.

 

Dziecko dowie się czym jest rytm oraz poznają podstawowe wartości muzyczne w wirtualnej lekcji Pani Nutki.

 

https://www.youtube.com/watch?v=LKyZtocE9u0

 

MIŁEJ ZABAWY :)

 

 

 

DATA: 04.05.2020 rok                                      

TEMAT DNIA: GRAMY NA INSTRUMENTACH!

 

1.ZAGADKI DOTYCZĄCE INSTRUMENTÓW:
Może być dęty, może być  i strunowy,
Ważne, aby był do gry gotowy.
Piękne dźwięki nam wygrywa,
Z nim piękna muzyka jest możliwa. (INSTRUMENT MUZYCZNY)

 

Jest to zespół niemały,
Mogą być w nim skrzypce, a nawet organy.
Gdy wszyscy razem zaczynają grać,
To aż publiczność chce z foteli wstać. (ORKIESTRA)

 

Zna go każde w przedszkolu dziecko,
Zawsze stoi przed swoją orkiestrą
I porusza drewnianą pałeczką. (DYRYGENT)

 

Dyrygenta wszyscy się słuchają,
Tylko na niego patrzeć mają.
Dzięki tej drewnianej pałeczce
Wszystko uda się w każdej pioseneczce. (BATUTA)

 

ILUSTRACJE:
 
INSTRUMENTY

 ORKIESTRA

DYRYGENT
BATUTA
2.SŁUCHANIE OPOWIADANIA: ,,W KRAINIE MUZYKI”
     Dawno, dawno temu, a może całkiem niedawno, daleko stąd, a może całkiem blisko w dużym domu, a może całkiem malutkim mieszkała dziewczynka  i chłopiec. Ona miała na imię Małgosia, a on Jaś. Dzieci mieszkały w zaczarowanej krainie – tak im przynajmniej się wydawało.
     W krainie tej wszędzie rozbrzmiewały dźwięki muzyki, po niebie tańczyły kolorowe nutki, a wszystkie domy były zamykane i otwierane przy pomocy wiolinowych kluczy. Dorośli w tej krainie całymi dniami grali na instrumentach i śpiewali, a dzieci całymi dniami słuchały muzyki i tańczyły.
Wszyscy byli bardzo szczęśliwi.
Pewnego dnia zerwał się bardzo silny wiatr, który porwał wszystkie tańczące nutki. W ciągu kilku minut zrobiło się smutno i cicho. Żaden instrument nie zadźwięczał, nikt nie miał ochoty tańczyć ani śpiewać. Wszyscy chodzili pochmurni, źli i smutni.
     Małgosia i Jaś długo zastanawiali się, co zrobić, żeby muzyka wróciła do ich zaczarowanej krainy. Chodzili po okolicy szukając nutek, które pomogłyby, wydobyć piękne dźwięki z instrumentów. Nagle Jaś wpadł na pomysł, że  sami mogliby wymyśleć znaki, które pomogą im zagrać na instrumentach.
Wyciągną ołówek i narysował bardzo dziwne znaki. Małgosia długo sprzeczała się z Jasiem, że na tych znakach nikt się nie zna i, że znaki te nigdy nie zastąpią prawdziwych nutek.
 
Rodzic zadaje dziecku pytania dotyczące opowiadania:
-Jak miało na imię rodzeństwo?
-W jakiej krainie mieszkały dzieci?
-Czym różniła się kraina w której mieszkały dzieci?/ Co się działo w tej krainie?
-Czy w tej krainie wszyscy byli szczęśliwi?
-Co strasznego wydarzyło się pewnego dnia?
-W jaki sposób rodzeństwo chciało uratować swoją Zaczarowaną Krainę?

 

3.,,KOŁA, TRÓJKĄTY I KWADRATY ”- ZABAWA DYDAKTYCZNA NA KLASYFIKACJE.
Zabawę przedstawię w dwóch wersjach: jedna będzie przeznaczona dla tych, którzy posiadają zestawy papierowych figur geometrycznych do wypchnięcia, druga wersja będzie z zastępczymi pomocami, dla tych, którzy takich papierowych figur nie mają.
Z racji tego, że istnieje możliwość, iż większość z Państwa może nie posiadać instrumentów muzycznych w domu, naszymi instrumentami będzie nasze ciało.
WERSJA Z PAKIETEM FIGUR GEOMETRYCZNYCH:
Przed zabawą należy wypchnąć z pakietów sylwety figur geometrycznych. Proszę pozwólcie dziecku, aby samo mogło wykonać te zadanie. Dzieci uwielbiają takie wypychanki, a przy tym doskonale ćwiczą małą motorykę. Następnie wszystko razem mieszamy, tak, aby wszystkie wypchnięte figury były pomieszane.

Następnie pokazujemy dziecku po kolei: koło kwadrat, trójkąt, prostokąt (skupiamy się na trzech figurach, ale z racji tego, że w Państwa pakietach znajdują się również prostokąty, musimy również podczas segregowania wziąć je pod uwagę). Przy każdej prezentacji figury, pytamy dziecko, czy wie jak nazywa się dana figura? Następnie głośno wymawiamy jej nazwę. Po nazwaniu wszystkich figur wskazujemy czym te figury się od siebie różnią oraz podajemy przykłady z otoczenia: Co przypomina kształt danej figury?

Rodzic daje dziecku polecenia do wykonania:
- Posegreguj figury ze względu na kolor (dziecko powinno posegregować figury na trzy grupy: czerwone, niebieskie, żółte)
- Posegreguj figury ze względu na kształt (dziecko powinno posegregować figury  na cztery grupy: koła, kwadraty, trójkąty, prostokąty).
- Posegreguj figury ze względu na kształt i rozmiar (dziecko powinno posegregować figury na grupy małe, średnie i duże pod względem rozmiaru, ale również zachowując kształt danej figury, czyli: grupa małych kwadratów, grupa średnich kwadratów, grupa dużych kwadratów i tak z każdą figurą geometryczną).
WERSJA BEZ PAKIETU FIGUR GEOMERYCZNYCH, ALE Z PAKIETEM ,,ZRÓB TO SAM”
Jeśli mają Państwo chwilę czasu, takie figury można samemu przygotować. Potrzebne nam będą nożyczki, 3 kolory papieru kolorowego (czerwony, żółty, niebieski- tutaj ograniczymy się do trzech figur geometrycznych: koła, trójkąta i kwadratu).  Wycinamy po 10 sztuk każdej figury w każdym kolorze: czyli żółte koła, kwadraty, trójkąty, kolejny zielony taki sam pakiet i niebieski taki sam pakiet. Gdy już będziemy mieli figury gotowe, możemy przystąpić do powyższych ćwiczeń.
Natomiast jeśli nie mamy możliwości samodzielnie wykonać liczmanów, możemy nieco zmodyfikować zabawę i wykorzystać do niej pocięte na same kwadraty trzy kolory kartek (jeśli chcemy możemy również szybko nadać kwadratom rozmiary- jeśli chcemy duże kwadraty dzielimy kartkę na cztery części, a jeśli chcemy małe to na 6 części i na zgięciach wycinamy małe kwadraty). Wtedy segregujemy pod względem koloru, następnie pod względem kształtu, a na końcu analogicznie jak w pierwszej wersji zabawy- pod względem koloru i kształtu.
WERSJA NA KLASYFIKACJE BEZ PAKIETU:
W takim wypadku do rozwijania umiejętności klasyfikacji dziecka możemy wykorzystać klocki lego i segregować je pod względem kształtu oraz koloru, możemy również segregować guziki, nakrętki od butelek plastikowych (jeśli Państwo zbieracie), możemy segregować kredki pod względem koloru i wszystko inne co jeszcze według Państwa da się posegregować. 
4.,,MUZYCZNE KODOWANIE”– KONTYNUACJA POPRZEDNIEJ ZABAWY.
Do tej zabawy bierzemy grupy 3 figur geometrycznych w jednym rozmiarze ( żółte koła, czerwone trójkąty, niebieskie kwadraty). Mówimy, że w tej zabawie będziemy używać ciała jako naszego instrumentu, aby pomóc Jasiowi i Małgosi sprawić, aby w ich Zaczarowanej Krainie zabrzmiały dźwięki, a instrumenty zostały odczarowane.
LEGENDA DO ZABAWY:
ŻÓŁTE KOŁO-  KLASZCZĄ RĘCE- KLAŚNIJ RAZ
CZERWONY TRÓJKĄT- KLAŚNIJ W UDA NA RAZ OBIEMA DŁOŃMI W OBA UDA.
NIEBIESKI KWADRAT- KLAŚNIJ W PODŁOGĘ
Na początku pokazujemy każdą figurę, a dziecko reaguje na prezentowaną figurę geometryczną.
Następnie układamy rytmy:
 
PIERWSZY RYTM:
ŻÓŁTE KOŁO- CZERWONY TRÓJKĄT- ŻÓŁTY KOŁO- CZERWONY TRÓJKĄT- ….
(dziecko dokańcza rytm najpierw z figur geometrycznych , czyli będzie kolejne: żółte koło, czerwony trójkąt itd.)
W ostatnim etapie dziecko odtwarza ułożony rytm dźwiękiem, czyli klaszcząc według podanej wcześniej instrukcji, czyli:
KLAŚNIĘCIE W DŁONIE- KLAŚNIĘCIE W UDA- KLAŚNIĘCIE W DŁONIE- KLAŚNIĘCIA W UDA…
DRUGI RYTM:
CZERWONY TRÓJKĄT- ŻÓŁTE KOŁO- NIEBIESKI KWADRAT-CZERWONY TRÓJKĄT-ŻÓŁTE KOŁO-NIEBIESKI KWADRAT…
(dziecko dokańcza rytm najpierw z figur geometrycznych, czyli będzie kolejne: czerwony trójkąt-żółte koło- niebieski kwadrat ….)
Odtwarzanie rytm dźwiękiem: klaśnięcie w uda- klaśnięcie w ręce- uderzenie w podłogę- klaśnięcie w uda-klaśnięcie w ręce-uderzenie w podłogę.
KOLEJNY RYTM JEŚLI ZABAWA PRZYPADNIE DO GUSTU MOŻE WYMYŚLEĆ DZIECKO
 
WERSJA BEZ PAKIETU, Z KWADRATAMI:
LEGENDA:
ŻÓŁTY KWADRAT: klaśnięcie w dłonie
CZERWONY KWADRAT: klaśnięcie w uda
NIEBIESKI KWADRAT: klaśnięcie w podłogę
Rytmy układamy analogicznie jak powyżej.
 
WERSJA BEZ PAKIETU:
ŻÓŁTY KLOCEK: klaśnięcie w dłonie0
CZERWONY KLOCEK: klaśnięcie w uda
NIEBIESKI KLOCEK: klaśnięcie w podłogę
Rytmy układamy analogicznie jak powyżej.
5.,,MUZYCZNE LUDZIKI”- PRACA Z KARTĄ Z WYPRAWKI NR.48
Rodzic pokazuje dzieciom ilustrację: fortepianu i wiolonczeli. Pyta dzieci: - Wiecie, jak nazywają się te instrumenty? Rodzic razem z dziećmi podaje nazwy tych instrumentów.  Prosi dzieci: ,,Pokażcie, jak siedzi pianista przy fortepianie , naśladujcie jego grę. Dzieci siadają na krześle z wyprostowanymi plecami, uderzając palcami o blat stolika, naśladując grę na fortepianie. Następnie rodzic pokazuje zdjęcie z wiolonczeli, tłumaczy: ,,Wiolonczela jest bardzo dużym instrumentem. Wiolonczelistka siedzi na krześle, a między nogami ma wiolonczelę. W dłoni trzyma smyczek i przesuwa nim po strunach instrumentu” Rodzic prezentuje sposób siedzenia wiolonczelisty i naśladuje grę na instrumencie, a następnie dzieci powtarzają ruchy. Po zabawie w pokazywanie instrumentów dzieci siadają przy stolikach i wykonują zadanie (karta z wyprawki (sztywna, luźno włożona numer 48). Dzieciom, które nie mają kart można wydrukować kartę ze strony i dziecko zamiast wypychać- wycina instrumenty.
6.ZAPOZNANIE DZIECI Z PIOSENKĄ: ,,NA MUZYCE W PRZEDSZKOLU”
Na muzyce w przedszkolu
sł. i muz. Katarzyna Kulikowska
Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło
Teraz zagra bęben, my idziemy wkoło. x2
Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło
Teraz grają janczary, my biegamy wkoło. x2
Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło
Teraz grają drewienka, my cwałujemy wkoło. x2
Na muzyce w przedszkolu jest nam bardzo wesoło
Teraz grają drumle, my skaczemy wkoło. x2

 

 

 

 TEMAT TYGODNIA: W KRAINIE MUZYKI

                                                     04.05.2020 (PONIEDZIAŁEK)
                                               TEMAT: JAKI TO INSTRUMENT?

1. „Poznajemy instrumenty- muzyka dla dzieci"- Prezentacja filmu edukacyjnego

Rodzic prezentuje dziecku film edukacyjny z serii pt. „Przedszkole profesora Szymona". Zawarte są w nim prezentacje instrumentów, takich jak: FORTEPIAN, PIANINO, SKRZYPCE, GITARA, TRĄBKA, PERKUSJA.

https://www.youtube.com/watch?v=5lrMLE0KFtQ

2. „Jaki to instrument?"- rozmowa na temat instrumentów na podstawie doświadczeń dziecka oraz dźwięków z nagrań.

A. Rodzic prezentuje dziecku ilustracje przedstawiające instrumenty (zdjęcia do zadania znajdują się poniżej), następnie zadaje pytanie: Czy potrafisz nazwać instrumenty znajdujące się na fotografiach?

 


Jeżeli dziecko nazwie dany instrument, prosimy aby jego nazwę podzieliło na sylaby i podało ich liczbę. Nieznane nazwy instrumentów, rodzic podaje dziecku i prosi o ich powtórzenie, oraz o podział na sylaby.

TRÓJKĄT                             TRÓJ-KĄT
FORTEPIAN                         FOR- TE- PIAN
TRĄBKA                              TRĄ- BKA
HARFA                                  HAR- FA
SKRZYPCE                          SKRZY- PCE
BĘBEN                                 BĘ- BEN

Następnie rodzic wypowiada powyższe nazwy instrumentów ponownie, w bardzo dokładny sposób- zadaniem dziecka jest wyróżnienie głoski w nagłosie, czyli wymówienie głoski (litery) jaką zaczyna się dane słowo.
Jako zadanie dodatkowe dziecko może podać dwa słowa zaczynające się tą samą głoską.

B. Rodzic prezentuje dziecku nagrania odgłosów danego instrumentu, zadaniem dziecka jest nazwanie danego instrumentu oraz wskazanie go na karcie pracy. (KP2 str. 35)

 

https://www.youtube.com/watch?v=BIrR_AH_hjE

https://www.youtube.com/watch?v=HWeC6_srMk8

https://www.youtube.com/watch?v=YI1fAfdDhhM

https://www.youtube.com/watch?v=yVF5TYfUeVs

https://www.youtube.com/watch?v=frQrUW14mSI

https://www.youtube.com/watch?v=7JgRLxG8THA

 

C. ZADANIA DO KP2. STR. 35
• Posłuchaj brzmienie instrumentów i pokaż jak można na nich grać (nagrania w linkach powyżej)
• Posłuchaj instrumentów jeszcze raz i potocz NIEBIESKĄ pętlą rysunek przedstawiający instrumenty, który słyszałeś jako pierwszy i jako ostatni.
• Wyklaszcz rytm lub zagraj go według wzoru.

  

3. Rytmiczna rozgrzewka- ćwiczenia muzyczne
Postępowanie według instrukcji zawartej w nagraniu ćwiczeń muzycznych.

https://www.youtube.com/watch?v=Zg7pCZOtMXo&t=3s

 

MIŁEJ ZABAWY :)

 

 

 

 

30.04.2020 (CZWARTEK)

TEMAT: JESTEM PATRIOTĄ!

1. To moja Polska- słuchanie wierszyka i rozmowa na jego temat.

 

To moja Polska

Dominika Niemiec

Tu jest moje miejsce na Ziemi.

Tu jest mój dom i moja rodzina.

To jest moje miasto, moje ulice.

Tu każdy mój dzień się kończy i zaczyna.

Znam tu każdy plac, każdy zakątek.

Tu mam kolegów i chodzę do przedszkola.

To miejsce kochać, cenić i szanować

to moja Polska- patrioty rola.

 

Rodzic rozmawia z dziećmi na temat wiersza:

-Którego kraju dotyczył ten wiersz?

-Kim są ludzie mieszkający w Polsce?

- Kto to jest patriota?

- Jakimi uczuciami darzymy nasz kraj?

- Dlaczego czujemy się związani z naszym krajem, co tutaj jest nasze?

 

2. Ćwiczenia z księgą emocji- układanie historyjki obrazkowej pasującej do treści wiersza.

Do tego ćwiczenia wykorzystujemy jako pomoc ,,Księgę emocji". Jeśli nie posiadają jej Państwo w domu, proszę korzystać ze zdjęć zamieszczonych poniżej. 

Dziecko ma za zadanie ułożyć historyjkę zgodnie z kolejnością wydarzeń przedstawionych w wierszyku.

WERSJA POPRAWNEGO UŁOŻENIA HISTORYJKI:

 

WERSJA DO SAMODZIELNEGO USTALENIA KOLEJNOŚCI: dziecko wskazuje palcem, która część powinna być pierwsza, która druga, a która trzecia.

 

Po ułożeniu historyjki dziecko opowiada, co się po kolei wydarzyło używając słów: na początku, następnie/ potem, na końcu.

3. ,,Za co kocham Polskę?" - rozmowa na temat tego z czego słynie Polska.

Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat powodów do dumy z naszego kraju.

POLSCY NOBLIŚCI: osoby, które osiągnęły sukcesy w dziedzinie nauki, literatury. Za swoje osiągnięcia otrzymały prestiżową Nagrodę Nobla, która jest uznawana za jedną z najważniejszych nagród na świecie.

NOBLIŚCI W DZIEDZINIE LITERATURY: osoby, które poprzez swoją twórczość literacką propagowali naszą ojczyznę. 

                                                            Henryk Sienkiewicz                                                                  

 

Władysław Reymont

 

                                                          Czesław Miłosz                                                                            

 

Wisław Szymborska

 

Olga Tokarczuk

NOBLIŚCI W DZIEDZINIE NAUKI:

Maria Skłodowska- Curie: laureatka podwójnej nagrody Nobla w dziedzinie chemii i fizyki.

 

LAUREACI POKOJOWEJ NAGRODY NOBLA:

                                                                                 Józef Rotblad

 POLSKIE SMAKI- POTRAWY:

                                                                              BIGOS                                                                                 

 ROSÓŁ Z LANYM CIASTEM

                                                                        Zupa grzybowa                                                                          

Zupa pomidorowa

                                                                             Ziemniaki                                                      

 

Żurek

 

                                                                    Pierogi                                                                           

 

Makowiec

 

 

 

 WYROBY PRZEMYSŁU ELEKTROMASZYNOWEGO: jesteśmy znani na całym świecie z branży motoryzacyjnej. Dostarczamy:Części samochodowe, samochody osobowe, ciężarówki, silniki, statki, jachty, pojazdy szynowe i autobusy.

MEBLE- polscy producenci mebli cieszą się coraz większą popularnością w kraju oraz poza jego granicami.

 

BURSZTYN- Polska jest jednym z największych dostawców bursztynu z polskiego morza.

 

SREBRO I MIEDŹ- jesteśmy 6 największym producentem tego surowca na świecie.

JABŁKA I WIŚNIE- Polska jest liderem w Unii Europejskiej jeśli chodzi o produkcję jabłek i wiśni. Co trzecie jabłko w Unii Europejskiej pochodzi z Polski.

 

PIECZARKI: Choć grzyby nie stanowią największej gałęzi naszego eksportu, to z nich jesteśmy znani na całym świecie. Polska to największy w Europie producent pieczarek. W skali świata jesteśmy także ich największym eksporterem.

 

PUCH GĘSI: Choć grzyby nie stanowią największej gałęzi naszego eksportu, to z nich jesteśmy znani na całym świecie. Polska to największy w Europie producent pieczarek. W skali świata jesteśmy także ich największym eksporterem.

CERAMIKA Z BOLESŁAWCA: Światową popularnością cieszy się nasza rodzima ceramika z Bolesławca. Jest znana szczególnie w USA.

 

KOSMETYKI:Polska branża kosmetyczna to międzynarodowa potęga, a rodzime marki znane są w ponad 160 krajach na całym świecie.

 

 4. Karta pracy: ,, Połącz w pary symbole podobnego rodzaju".

 

 5. Karta pracy: Znajdź i pokoloruj w każdym rzędzie obrazek, który różni się od pozostałych.

 6. Przypomnienie piosenki z dnia poprzedniego: ,,Jesteśmy Polką i Polakiem"

Życzymy udanej zabawy :)

 

 

29.04.2020 (ŚRODA)
TEMAT: WYRUSZAMY NA WYCIECZĘ PO POLSCE!

 

1. SYMBOLE NARODOWE- FILM EDUKACYJNY
Rodzic prezentuje dziecku film edukacyjny, w którym zawarte jest wytłumaczenie pojęcia: SYMBOLE NARODOWE, ale również: HYMN, FLAGA, GODŁO.

https://www.youtube.com/watch?v=DCwEJ9tHt5c

Następnie dzieci odsłuchują pierwszą zwrotkę hymnu. Rodzic tłumaczy, że jest to pieśń najważniejsza w naszym państwie. Każdy kraj ma swój własny hymn. Jest on grany na ważnych uroczystościach państwowych, ale również przed meczami reprezentacji Polski w piłce nożnej oaz gdy ktoś zdobędzie złoty medal np. na olimpiadzie lub mistrzostwach świata. Hymnu słuchamy zawsze w pozycji stojącej, na baczność.
Można dziecku zaprezentować pozycję „na baczność" i wysłuchać tak pierwszej zwrotki hymnu.
https://www.youtube.com/watch?v=ioUutRw9WeQ

2. „Poznajmy bliżej mapę Polski"- praca z mapą

A. Rodzic pokazuje dziecku na mapie granice państwa Polskiego. (można wskazać je na zdjęciu poniżej, bądź jeżeli ktoś posiada w domu, w atlasie). Wyjaśnia, że na PÓŁNOCY Polski leży Morze Bałtyckie, zaznaczone na mapie zostało kolorem NIEBIESKIM. Ponieważ na mapach każda woda: morze, jezioro, rzeka, jest zaznaczona kolorem niebieskim.
Następnie wskazuje pasma gór na południu Polski, tłumacząc, że góry na mapie zaznaczamy kolorem BRĄZOWYM.
Wyjaśniamy również, że pomiędzy morzem a górami jest na mapie kolor ZIELONY- oznacza on niziny, czyli tereny dosyć płaskie, nisko położone.
mapa 11

 

B. „Kolory na mapie"- karta pracy.
Polecenia:
• W jakiej miejscowości jest twoje przedszkole? Z pomocą rodzica zaznacz je na mapie kropką.
• Jakimi kolorami zaznacza się na mapie wodę i góry? Na górze mapy Polski jest Morze Bałtyckie- pokoloruj je na niebiesko. Na dole map znajdują się góry- pokoloruj je na brązowo.
• Pokoloruj flagę Polski.

karta pracy


3. „Wyruszamy na wycieczkę po Polsce!"- zapoznanie z charakterystycznymi miastami Polski, na podstawie piosenki.

Zapoznanie dzieci z piosenką pt „Jestem Polakiem"
( https://www.youtube.com/watch?v=plug6OIrxRM )


REF: Jesteśmy Polką i Polakiem
Dziewczynką fajną i chłopakiem
Kochamy Polskę z całych sił
Chcemy byś również kochał ją i ty
I ty

 


1. Ciuchcia na dworcu czeka

Dziś wszystkie dzieci pojadą nią by poznać kraj
Ciuchcia pomknie daleko
I przygód wiele na pewno w drodze spotka nas

 


2. Pierwsze jest Zakopane

Miejsce wspaniała
Gdzie góry i górale są
Kraków to miasto stare
W nim piękny Wawel
Obok Wawelu mieszkał smok

 


3. Teraz to już Warszawa

To ważna sprawa
Bo tu stolica Polski jest
Wisła, Pałac Kultury, Królewski Zamek
I wiele innych, pięknych miejsc

 

 

4. Toruń z daleka pachnie
Bo słodki zapach pierników kusi mocno nas
Podróż skończymy w Gdański
Stąd szarym morzem można wyruszyć dalej w świat

 


Rozmowa z dzieckiem na temat nazwy miast, które znalazły się w tekście piosenki. Można do rozmowy dołączyć zdjęcia, zamieszczone poniżej oraz krótkie opisy miast.

 

ZAKOPANE- najsłynniejsze miasto w polskich górach, najwyższych górach polskich: TATRACH. Potocznie zwane zimową stolicą Polski, to tutaj znajduje się skocznia narciarska o nazwie: WIELKA KROKIWE.


 Zakopane

 

KRAKÓW- dawna stolica Polski. To tutaj na Wawelu mieszkali, w pięknym zamku królowie. A pod zamkiem, jak głosi legenda, mieszkał straszliwy smok.
Miasto słynie również, z przepięknego rynku oraz sukiennic- miejsca w którym aktualnie sprzedawane są pamiątki z Krakowa.


 

 

WARSZAWA- aktualna stolica Polski. Największe miasto w Polsce. To tutaj, w zamku królewskim na starówce, mieszkali i władali naszym krajem królowie aż do 1795. Aktualnie w Warszawie znajduje się siedziba prezydenta - jednej z najważniejszych osób w naszym kraju.

warszawa
 

 

TORUŃ- miasto słynące z najlepszych pierników na świecie oraz jest to dom, najzdolniejszego polskiego astronoma Mikołaja Kopernika.



 

GDAŃSK- miasto położone nad Morzem Bałtyckim, a dokładnie nad Zatoką Gdańską. Ośrodek gospodarki morskiej z dużym portem handlowym. Gdańsk jest miastem posiadającym jedną z najpiękniejszych starówek w Polsce oraz port handlowy.


 

 

UDANEJ ZABAWY :)

 

 

 

28.04.2020 (WTOREK)

TEMAT DNIA: JAK POWSTAŁA WARSZAWA?

PROPOZYCJA ZABAW:

1. ,,Prawda- fałsz"- quiz wiedzy patriotycznej.

Rodzic czyta zdania na temat Polski i jej symboli narodowych. Dzieci oceniają prawdziwość zdań. Jeśli zdanie jest prawdziwe podnoszą w górę zielony kartonik, a jeśli jest fałszywe- czerwony.

Zdania do przeczytania:

1. Nasz kraj to Polska. (P)

2. W godle Polski jest wrona. (F)

3.W godle Polski jest biały orzeł. (P)

4. Polska flaga jest biało- czerwona. (P)

5. Symbole narodowe to flaga, godło i hymn. (P)

2. Legenda o Warsie i Sawie - poznanie legendy o powstaniu Warszawy.

Rodzic tłumaczy dzieciom, że przedstawi/ przeczyta im teraz legendę o powstaniu Warszawy- stolicy Polski, czyli najważniejszym mieście w państwie. Rodzic czyta legendę, ilustruje ją obrazkami, następnie zadaje pytania do tekstu.

Wersja multimedialna: https://www.youtube.com/watch?v=lHmFohW0B1s

Wars i Sawa

Joanna Kończak

Gdy rybak Wars wypłynął na połów, zobaczył w rzece dziwną, wielką rybę. Z ciekawości podpłynął bliżej. To nie była ryba, ale syrena. Miała ciało pięknej dziewczyny i rybi ogon. Nazywała się Sawa. Wars zakochał się w syrenie, a ona w nim. Syrena nie chciała żyć dłużej w rzece. W mogiczny sposób ogon Sawy odmienił się w ludzkie nogi. Szczęśliwa para zamieszkała w chacie nad Wisłą. Pewnego razu zapukał do nich gość. To był książę Ziemomysław, który zgubił się na polowaniu. Wars i Sawa nie wiedzieli, jak ważna osoba do nich trafiła. Z dobroci przyjęli wędrowca pod dach, nakarmili i przenocowali. Książę wyznał potem, kim jest. Podziękował szczerze za pomoc i powiedział: ,,Ziemie te na zawsze Warszowe zostaną". Warszawa zyskała więc swoją nazwę, by wszyscy pamiętali o dobrym sercu Warsa i Sawy.

ILUSTRACJE DO LEGENDY:

 

Pytania do legendy:

- Co zobaczył rybak, gdy wypłynął na połów?

- Co się okazało, gdy podpłynął wyżej?

- Jak wyglądała syrena?

- Jak miała na imię?

- Co się stało, gdy rybak i syrena zakochali się w sobie?

- Gdzie zamieszkała szczęśliwa para?

- Kto pewnego dnia zapukał do ich chaty?

- Wars i Sawa nie wiedzieli, że ten człowiek to książę... Jak go przyjęli?

- Jak odwdzięczył się książę gospodarzom?

- Od czego Warszawa uzyskała swoją nazwę? (WARS+ SAWA, połączenie imion)

Prezentacja ilustracji przedstawiającej herb Warszawy. Wspólne omówienie jego elementów.

Syrenka została symbolem Warszawy i znajduje się w herbie tego miasta.

3.Poznajemy zabytki Warszawy- prezentacja słynnych zabytków oraz ciekawych miejsc do zobaczenia w Warszawie.

Link do filmu pt: ,,Maja Zdobywa... Warszawę": https://www.youtube.com/watch?v=RV06Kif2eiA

WARSZAWA STOLICĄ POLSKI:

ILUSTRACJE ZABYTKÓW WARSZAWY:

                     Zamek Królewski                                                                             Pałac Kultury

Pałac w Wilanowie                                                                                         Belweder w Warszawie

Pałac Prezydencki                                                                   Muzeum Narodowe

 Grób Nieznanego Żołnierza                                                           Stare Miasto

3. ,,Wytęż wzrok"-odszukaj na obrazku wszystkie wskazane elementyi zaznacz elementy.

(Niestety niektóre materiały będą fotografowane, gdyż nie każdy format pliku jest w stanie się załadować na stronie.)

4. ,,Zapamiętaj i odtwórz"- ćwicznie precepcji wzrokowej

Instrukcja wykonania znajduje się na karcie pracy. Jeśli nie mamy możliwości wydruku- można zasłonić pierwszą część obrazka.

5.,,Co nie pasuje do Syrenki?"- wskaż elementy, które nie pasują do całości obrazka.

 ŻYCZYMY UDANEJ ZABAWY :) 

 

TEMAT TYGODNIA: POLSKA TO MÓJ DOM.

 

                                                  27.04.2020 (PONIEDZIAŁEK)
               TEMAT DNIA: DLACZEGO TRZEBA NALEŻY SZANOWAĆ FLAGĘ?

1. „KOCHAM MIEJSCE W KTÓRYM MIESZKAM!"- rozmowa na temat okolic zamieszkania dziecka.

Rodzic zadaje dziecku pytania: „Co to jest ojczyzna?" (wszystko wokół nas), Co dla nas jest „Małą ojczyzną"? (dzieci wymieniają wszystkie elementy, które kojarzą im się z miejscem zamieszkania).
Rodzic prezentuje dziecku mapę Polski (zdjęcie znajduje się poniżej). Opowiada, gdzie znajdują się góry, a gdzie jest morze. Wskazuje na mapie Chorzów, tłumacząc że w tym miejscu znajduje się dom oraz przedszkole.
Dziecko ogląda zdjęcia przedstawiające charakterystyczne miejsca w regionie, w którym mieszka.
Następnie kończą zdanie: KOCHAM MOJĄ „MAŁĄ OJCZYZNĘ" PONIEWAŻ.........
mapa 2

amelung

Chorzow poczta
przedszkole

2. „DLACZEGO NALEŻY SZANOWAĆ FLAGĘ"- szukanie odpowiedzi na pytanie na podstawie doświadczeń dzieci i opowiadania „Kotylion".

Kotylion ( Piotr Wilczyński)

Pani Kasia opowiadała nam w przedszkolu o naszych barwach narodowych i o różnych symbolach. – A to jest nasze godło, czyli znak wszystkich Polaków – i pokazała na obrazek, który wisi na ścianie w naszej sali. – Jak myślicie, co on przedstawia?
– To jest ptak, bo ma skrzydła i dziób – zawołała Helcia.
– Proszę pani, a co to za ptak? – spytał Bartek.
– Naszym godłem jest biały orzeł – odpowiedziała pani – i właśnie teraz nauczymy się pięknego wiersza, który zna każdy Polak. Słuchajcie, a potem będziemy powtarzać: — Kto ty jesteś?— Polak mały.— Jaki znak twój?— Orzeł Biały— Gdzie ty mieszkasz?— Między swymi.— W jakim kraju?— W polskiej ziemi.— Czym ta ziemia?— Mą Ojczyzną.— Czym zdobyta?— Krwią i blizną.— Czy ją kochasz?— Kocham szczerze.— A w co wierzysz?— W Polskę wierzę.
Pani Kasia mówiła, że pojutrze będzie Święto Flagi, i że wtedy nie będziemy szli do przedszkola. Za to wszyscy, to znaczy mama, tata, dziadek i ja, pójdziemy oglądać obchody. Ale na razie musimy się do tego święta przygotować. Bo my też chcemy pokazać, że jesteśmy dumni z naszej flagi.
Gdy wróciłem z przedszkola, całe popołudnie robiliśmy z dziadkiem świąteczne dekoracje. – Mamo, mamo, zobacz – pomachałem do mamy flagą.
– Piękna flaga. Sami ją zrobiliście? – Mama uśmiechnęła się. Dziadek właśnie wszedł do pokoju. – Tak Grażynko, a za chwilę będziemy robić dla nas wszystkich kotyliony.
– Dziadku. Co to jest kotylion? – spytałem.
– Kotylion to jest taka kokarda w kształcie koła. Nosi się go na czapce albo przypięty do ubrania. To jest taki symbol, patriotyczna odznaka. Nasza kokarda narodowa ma te same kolory co flaga. Kolor biały to kolor naszego białego orła, a czerwony to kolor tarczy, na której tego orła się przedstawia – dziadek tłumaczył mi cierpliwie. Usiedliśmy przy stole. Dziadek wycinał nożyczkami kółka małe i duże.
– Michałku. Podaj mi, proszę, klej – powiedział dziadek. Nakleiliśmy białe, bibułkowe środki, a jak tylko wyschną, przyczepi się agrafki do przypięcia i będą gotowe.
Dziś od samego rana nie mogłem spokojnie usiedzieć. Po prostu nie mogłem się doczekać ,kiedy już będą te obchody. Wzięliśmy ze sobą flagę, tę którą zrobiłem wczoraj z dziadkiem. I wszyscy mieliśmy przypięte do kurtek kotyliony. Przyjechaliśmy na Plac Zamkowy i właśnie zaczęły się pokazy. Żołnierze w zielonych mundurach chodzili parami, a potem czwórkami ,i robili różne sztuczki z karabinami.
– To jest pokaz musztry paradnej – powiedział dziadek.
– A co to musztra, dziadku?
– Musztra to jest taki trening. Żołnierze muszą być dobrze wyszkoleni i bardzo sprawni. Ćwiczą więc razem na poligonie, żeby byli wytrzymali. Podczas różnych świąt pokazują taką musztrę i możemy wtedy zobaczyć, jak są wytrenowani, żebyśmy mogli być z nich dumni i czuć się bezpiecznie.
A potem tata jeszcze powiedział, że to jest bardzo ważne, żeby wiedzieć, kim jesteśmy, gdzie jest nasza ojczyzna. Wtedy lepiej i chętniej pracujemy dla siebie nawzajem, bo wszyscy razem budujemy Polskę.
– A wiesz, Michałku, że nie zawsze była Polska. Było tak kiedyś, że chciano nam zabrać ojczyznę. Były wojny i powstania, ale dziś mamy wolny kraj i musimy znać naszą historię. I dlatego świętujemy naszą flagę, bo to jest znak wszystkich Polaków.
Nagle w górze zahuczało tak, że nic nie było słychać. Wszyscy popatrzyliśmy na niebo, a tam nad nami przeleciało sześć samolotów, równiutko jeden nad drugim. I naraz wypuściły smugi kolorowego dymu. Trzy samoloty wypuściły biały, a trzy czerwony dym i na niebie z tego dymu powstała wielka biało-czerwona flaga. I machaliśmy do pilotów naszymi flagami, które zrobiliśmy z dziadkiem. Potem poszliśmy na spacer i lody.
Wieczorem, kiedy już leżałem w łóżeczku, przyszedł do mnie tata. Co wieczór przychodzi, żeby mi poczytać bajkę. Czasami też mi opowiada różne ciekawe historie. – Tatusiu, a dlaczego Orzeł Biały jest naszym znakiem? – spytałem.
– Opowiem Ci legendę o trzech braciach. Dawno temu nasi przodkowie wędrowali w poszukiwaniu krainy, w której mogliby zamieszkać. Ich wodzami byli bracia: Lech, Czech i Rus. Pewnego dnia przybyli do pięknej doliny, gdzie rosły piękne lasy, płynęły wartkie rzeki pełne ryb, a ziemia była urodzajna. Słońce już zachodziło i zabarwiło niebo na czerwono. Nagle w górze dał się słyszeć krzyk jakiegoś ptaka. Bracia podnieśli głowy i ujrzeli krążącego nad ich głowami białego orła. Wtedy Lech powiedział: – To jest dla mnie znak, że ze swoim ludem mam zostać w tej ziemi. Bracia pożegnali się serdecznie. Czech wraz ze swoim plemieniem poszedł na południe, a Rus na wschód. Lech zaś zbudował warowny gród nieopodal wielkiego, starego dębu, na którym było gniazdo tego orła i nazwał ten gród Gnieznem. Na pamiątkę tamtego wydarzenia Lech przyjął znak białego orła na czerwonym tle, jako herb swojego państwa, a my jesteśmy potomkami Lecha.
Jestem dumny, mówię wam,
flagę niosę dzisiaj sam.
Biel i czerwień barwy dwie,
każdy Polak o tym wie

Zadaniem dziecka jest omówienie kolorów flagi Polski oraz opisać co znajduje się w godle. Wypowiadają się również na temat: „Dlaczego należy szanować flagę?".

 

flaga   


3. „Polskie symbole narodowe"- moja flaga.
( Potrzebne materiał: plastelina biała i czerwona)

 

4. Patriotyczne karty pracy.

 

 

 DOBREJ ZABAWY :)

 

 

 

24.04.2020 (PIĄTEK)

TEMAT: IDZIEMY DO BIBLIOTEKI

PROPOZYCJA ZABAW: 

1. ,,Zasady zachowania się w bibliotece"- rozmowa na temat zasad panujących w bibliotece na podstawie doświadczeń dzieci i fragmentu opowiadania Basia i biblioteka,

W bibliotece

Zofia Stanecka

W poniedziałek przed obiadem pani Marta zaprosiła grupę Basi do kręgu.

- Jutro zaraz po śniadaniu pójdziemy do biblioteki- powiedziała.

- La, la, la... -zanusiła radośnie Anielka.

- Co tam będziemy roić?- spytał Kuba.

- No właśnie, kto wie, co robi się w bibliotece?- odpowiedziała pani pytaniem.

Basia wyciągnęła rękę do góry. Babcia Marianna już dawno temu, chyba z rok wcześniej, zapiasała ją do biblioteki.

- W bili... bliotece są książki!- zawołała. - Zabiera się je do domu, a potem oddaje.

- Ja bym nie oddał- oświadczył Karol.

- Jak oddasz, to bierzesz inną. I tak w kółko. Oddajesz i dostajesz, oddajesz i dostajesz...

- Za darmo?- upweniła się Zuzia.

- Tak, Zuziu.- Pani włączyła się do rozmowy. - Książki z biblioteki pożycza się, nie kupuje. Dzięki temu każdą z nich może przeczytać wiele osób.

- O książki trzeba dbać- wygłosiła Basia. -Nie można do nich chować kanapek. Ani czytać w wannie. Tata kiedyś o tym zapomniał i książka wykąpała się razem z nim. Potem powiedział, że trzeba ją będzie odkupić.

- W .... bi... liotece... jest... cicho- szepnął Titi.

Wszyscy spojrzeli na niego ze zdziwieniem, bo Titi rzadko coś mówił sam z siebie. Pani skinęła głową.

- W bibliotekach można pracować i czytać na miejscu. Trzeba zachować ciszę, żeby nie przeszkadzać innym. (...)

Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat opowiadania, zadając pytania:

- Dokąd wybierają się dzieci?

- Co robi się w bibliotece, o czym powiedziała Basia?

- Czy za książki w bibilotece trzeba płacić?

- W jaki sposób trzeba dbać o książki?

- Jak trzeba zachowywać się w bibliotece+

- Dlaczego?

- Czy byłeś kiedyś w bibliotece?

- Co Ci się najbardziej tam podobało?

2. ,,Gdzie postawię tę książkę?" - segregowanie książek.

Do tej zabawy potrzebujemy różnych rodzajów książek: książki dla dzieci, książki naukowe, książki o budowlach, książki o samochodach... (jeśłi nie posaidamy w domu dużych zasobów książek można wspomóc się przygotowanymi niżej ilustracjami.

Rodzic mówi: Wiesz już, że w bibliotece można znaleźć wiele książek, wypożyczyć do domu, a następnie po określonym czasie trzeba je oddać.

-Jak myślisz, czy książki w bibliotece mają swoje miejsca?

-Czy są jakoś posegregowane?

Po wysłuchaniu odpowiedzi dziecka, rodzic tłumaczy, że książki w bibliotece mogą być posegregowane według tematyki, a także według nazwiska autora.

Zadaniem dziecka będzie posegregować książki tematycznie.

ILUSTRACJE RÓŻNYCH RODZAJÓW KSIĄŻEK: o dinozaurach, o samochodach, naukowe, poradniki kulinarne, bajki i baśnie, przewodniki turystyczne.

 

3. ,,Memory"- gra pamięciowa.

Rodzic przygotowuje zestaw 10 kart. Pięć z nich przedstawia postać z bajki, a kolejne pięć dotyczących akcesoriów pasujących do tej bajki. Rodzic ukada karty lewą stroną ku górze i wraz z dzieckiem zaczyna grę. Dziecko odkrywa dwie wybrane przez siebie karty. Jeśłi odkryło karty dotyczące tej samej bajki (np. Kopciuszek i pantofelek), zabiera je i może wykonać jeszcze jeden ruch. Jeśłi nie uda mu się zebrać pary, wtedy kolej na odkrycie kart ma rodzic.

ILUSTRACJE DO KART MEMORY:

 

 

 

 

4. ,,Gdzie jest moja książka?"- ćwiczenia kształtujące orientację przestrzenną.

 

Wersja wykonywania ćwiczeń na siedząco:

 

- Połóż książkę przed sobą.

 

- Połóż książkę za sobą.

 

- Połóż książkę obok siebie.

 

- Podnieś książkę wysoko nad głowę.

 

- Połóż książkę po swojej lewej stronie.

 

- Połóż książkę po swojej prawej stronie.            

 

- Dotknij książką lewego kolana, ramienia, ucha, stopy.

 

- Dotknij książką prawego kolana, ramienia, ucha, stopy.

 

Wersja wykonywania ćwiczeń na stojąco:

 

- Połóż książkę na podłodze.

 

- Stań przed książką.

 

- Stań za książką.

 

- Podnieś książkę do góry.

 

- Połóż książkę na ziemi.

 

- Wykonaj skręt tułowia z książką do lewego boku.

 

-Wykonaj skręt tułowia z książą  do prawego boku.

 

- Stań na prawej nodze i postaraj się podnieść książę wysoko do góry.

 

-Stań na lewej nodze i postaraj się podnieść książkę wysoko do góry.

5. Bajkowe puzzle.

Rodzic tnie kartkę z narysowaną postacią na 6 kawałków (kostek), albo więcej (dostosowujemy ćwiczenie do umiejętności dziecka). Dziecko ma za zadanie ułożyć puzzle na stole, albo może ułożyć je przyklejając je na katkę sztywnego papieru, a następnie pokolorować obrazek.

PROPOZYCJA ILUSTRACJI DO POCIĘCIA NA KAWAŁKI:

 

 ŻYCZYMY UDANEJ ZABAWY :) 

23.04.2020 (CZWARTEK)
TEMAT: CO MOŻNA KUPIĆ W KSIĘGARNI?


1. „CO MOŻNA KUPIĆ W KSIĘGARNI?"- rozmowa na temat księgarni na podstawie doświadczeń dzieci i zabawy dydaktycznej.
Rodzic układa przed dzieckiem ilustracje, zabawki lub prawdziwe przedmioty: jabłka, ogórki, mleko, trzy różne książki, ciastka, pieczywo (chleb/bułki), kwiat doniczkowy.
Rodzic tłumaczy: Leżą tutaj produkty, które można kupić różnym sklepach, posegregujmy je.
Układamy przed dzieckiem cztery obręcze (np. zrobione z bibuły lub apaszki, szala). Zadaniem dziecka jest segregacja rzeczy, które znajdują się przed dzieckiem. Dziecko próbuje podać nazwy sklepów, w których można kupić dany produkt (sklep spożywczy, księgarnia, piekarnia, sklep ogrodniczy/ kwiaciarnia), następnie głośno przelicza elementy w danej obręczy.
Rodzic pyta: Czy byliśmy kiedyś w księgarni? Co można kupić w niej oprócz książek?

 

chleb ciastka
JABLKO ksiazka-ksiazki-podreczniki-nauka-biblioteka
kwiatyogorek

 

 

2. „Poproszę trzy książki"- zabawa dydaktyczna.

Dziecko wraz z rodzicem wycina z papieru kolorowego prostokąty o wymiarach 10 cm x 5 cm, w kolorze: CZERWONYM, NIEBIESKIM I ŻÓŁTYM (Minimum 3 z każdego koloru).
Prostokąty te będą pieniędzmi w naszej zabawie gdzie prostokąt:
• CZERWONY- to banknot o najwyższym nominale,
• NIEBESKI- to banknot o średnim nominale,
• ŻÓŁTY- banknot o najniższym nominale.
Dwukrotnie powtarzamy z dziećmi znaczenie kolorów.

Rodzic siada naprzeciwko dziecka i wydaje polecenie:
-Podnieś banknot, który ma największą wartość (Dziecko podnosi czerwony prostokąt).
- Podnieś banknot, który ma najniższą wartość (Dziecko podnosi żółty prostokąt).
- Podnieś banknot, który ma wartość większą niż banknot żółty, ale mniejszą wartość niż czerwony (Dziecko podnosi niebieski prostokąt).

Następnie zadaniem dzieci jest wyobrazić sobie, że mają przed sobą prawdziwe pieniądze, za które można coś kupić. A kupować będziemy książki w olbrzymiej księgarni. Gdzie jest wiele regałów, na których stoją stosy kolorowych książek.
Dziecko jako klient może prosić sprzedawcę (rodzica), o konkretną książkę lub książki, z domowej biblioteczki, bądź może opisać książkę albo liczyć na sugestię sprzedawcy. Sprzedawca podaje cenę (w kolorowych banknotach), pamiętając o wartościach banknotów.
Następnie możemy zamienić rolę kupującego z rolą sprzedawcy.
Proszę zwrócić szczególną uwagę podczas tej zabawy na używanie zwrotów grzecznościowych przez dziecko ale również przez nas samych: „Dzień dobry, chciałbym kupić książkę o Czerwonym Kapturku." , „Dziękuję ile płacę?" itp.


3. Ćwiczenia z książką- zestaw ćwiczeń ruchowych

- „Ile zrobię kroków?"- dziecko otrzymuje książkę w twardej oprawie, kładzie ją sobie na głowie i próbuje zrobić kilka kroków.
- „Ile zrobię przysiadów?"- dziecko z książką na głowie próbuje wykonać przysiady.

4. „Moja własna zakładka do książki"- praca plastyczna
Zadaniem dziecka jest wykonanie swojej własnej zakładki do książki. W tej pracy plastycznej dziecko może wykazać się kreatywnością gdyż nie ma narzuconego schematu wykonania tej pracy ani dokładnej instrukcje. Ma być to zakładka którą dziecko samo zaprojektuje i wykona z dostanych w domu materiałów plastycznych. Może to być papier kolorowy, gotowe elementy samoprzylepne, filc, pomponiki, naklejki, brokat. Wszystko co jest dostępne w domu.

Wskazówki do prac:
• Polecany kształt zakładki to prostokąt (wymiary 8 cm x 15 cm),
• Pamiętaj aby zakładka była wykonana z sztywnego/ trwałego materiału np. blok techniczny, tekturka.
• Pamiętaj aby każdy element był dokładnie i solidnie przyklejony lub przytwierdzony.
• Unikaj wypukłych elementów.
DOBREJ I KREATYWNEJ ZABAWY!!! 
unnamed

 

 

 

22.04.2020 (ŚRODA)

TEMAT DNIA: KTO JEST POTRZEBNY, ABY POWSTAŁA KSIĄŻKA?

PROPOZYCJA ZABAW:

1. ,,Kto jest potrzebny, aby powstała książka?"- rozmowa na temat procesu powstawania książki na podstawie doświadczeń dzieci i fragmentów książki Zofii Staneckiej Basia i biblioteka.

W bibliotece

Zofia Stanecka

(...)

- Cieszę się, że przyszliście do naszej biblioteki. Mam nadzieję, że będziecie się dobrze bawić.

-Bibliotekarka uśmiechnęła się miło. -Już za chwilę przyjdzie autorka, ale najpierw chciałam was o coś zapytać. Kto z was wie, gdzie pracuje pisarz?

- W bibliotece!- zawołała Basia.

- W pisarni!- przekrzyczeli ją Olaf z Karolem.

-Oj tak, przydałoby się, żeby istniały takie miejsca jak pisarnie- powiedział ktoś rozbawionym głosem.

Basia odwróciła głowę. W progu sali stała pani z plakatu.

Na głowie miała masę loczków i uginała się pod ciężarem wielkiej, wypchanej czymś torby.

- Mam naimię Róża- powiedziała, gdy dotaszczyła torbę pod tablicę. - Zajmuję się pisaniem i ilustrowaniem książek. Ilustruję w domu, a piszę wszędzie tam, gdzie mogę usiąść z laptopem i pomyśleć. Bo w pracy autora myślenie jest bardzo ważne. Myślenie i coś jeszcze. Coś, co sprawia, że można tworzyć nowe opowieści, rysować i marzyć... To coś nazywa się...

- Czekolada!- zawołała Basia . Mama nigdy nie siada do pracy bez czekolady.

Autorka roześmiała się.

-Czekolada rzeczywiście bywa pomocna w myśleniu , ale chodziło mi o coś innego. O super moc, z której korzysta każdy pisarz lub ilustrator, gdy tworzy książki. Moc na literę ,,w".

- Wrotki!- ucieszył się Karol.

- Wy-ob...- podpowiedziała autorka (...)

Rodzic zadaje dziecku pytania:

- Co miała na myśli autorka? (WYOBRAŹNIA)

- Dlaczego pisarce potrzebna jest w pracy wyobraźnia?

-Czy jeszcze, oprócz pisania, zajmowała się autorka, z którą spotkały się dzieci?

- Kto jeszcze jest potrzebny, aby powstała książka?

Dzieci podają swobodne odpowiedzi. Rodzic nakierowuje je tak, aby powstał opis zawodów: GRAFIKA, REDAKTORA, DRUKARZA.

ILUSTRACJE: BIBLIOTEKA i BIBLIOTEKARKA

 

ILUTRACJE DO ZAWODÓW: PISARZ, GRAFIK, DRUKARZ, REDAKTOR:

GRAFIK                                                               PISARZ

DRUKARZ                                                                REDAKTOR/ REDAKTORKA

 

 

 

Wyniki wyszukiwania

Fragment z odpowiedzią z internetu

Redaktor – osoba dokonująca redakcji tekstu (książki, artykułów w czasopismach, encyklopediach i na stronach WWW, jak również w programach radiowych i telewizyjnych). Często ma znaczny wpływ na ostateczną postać publikacji – a czasami decyduje też o tym, czy daną publikację odrzucić, czy przyjąć do druku.
Drukarz jest to pracownik, który przy użyciu różnego typu maszyn drukujących i różnych technik wykonuje prace składające się na proces druku książek, czasopism, gazet, ulotek, opakowań itp.
Grafik lub projektant graficzny – osoba działająca w branży zajmującej się projektami graficznymi i grafiką artystyczną. Tworzy ona dzieło poprzez składanie obrazów, typografii lub animacji graficznych. Grafik projektuje grafiki głównie dla wydawnictw, mediów drukowanych lub elektronicznych, np. broszury oraz reklamy.
Pisarz- osoba tworząca dzieła literackie, bajki, opowiadania.

2. ,,Jaka to postać z bajki?"- rozwiązywanie zagadek związanych z popularnymi, dziecięcymi bajkami.

Dziecko nazywa i wskazuje ilustrację, która jest odpowiedzią do zagadki.

1. Jest rzadkim zwierzęciem, podobnym do Burka.

W bajce Czerownego pożarł nam Kapturka. (WILK)

2. Z jakiej jesteśmy bajki?

To my- braciszek i siostrzyczka.

Znaleźliśmy w lesie śliczną chatkę.

Całą ze słodkiego pierniczka. (JAŚ I MAŁGOSIA)

3. Kochany przez wszystkich miś.

Jego przyjaciel to Krzyś.

Czerwony serdaczek i wesoła mina.

Od baryłki miodu każdy dzień zaczyna. (KUBUŚ PUCHATEK)

4. Bardzo ładna z niej dziewczynka,

uśmiechnięta u niej minka. 

Gdy dla babci leki niesie.

To spotyka wilka w lesie.

Czy już wszystkie dzieciaki

wiedzą kto to taki? (CZERWONY KAPTUREK)

5. Sama bohaterka tej zagadki 

brzuszek ma w czarno-żółte paski.

Jest rezolutna, ciekawska, śmiała,

niejeden problem już rozwiązywała.

Zawsze chętnie przyjaciołom pomagała.

Cała łąka ją za to szczerze uwielbiała. (PSZCZÓŁKA MAJA)

6. Za siedmioma górami,

za siedmioma rzekami

żyła sobie królewna

z krasnoludkami.

Czy już wiesz,

kto w tej chatce mieszka?

No przecież to proste!

To.... (ŚNIEŻKA)

7. Chłopiec z bajki znany,

z drewna wystrugany. 

Kiedy kłamał w głos,

strasznie rósł mu nos. (PINOKIO)

8. Jaka to dziewczyna 

ma roboty wiele,

a na pięknym balu

gubi pantofelek? (KOPCIUSZEK)

9. Na podwórku je tępiono,

kto powie dlaczego?

Gdy podrosło łabędzie

przyjęły je jak swego. (BRZYDKIE KACZĄTKO)

10. Tylko cal wysokości

miała ta dzieweczka.

Dlatego też jej imię

brzmiało..... (CALINECZKA)

ILUSTRACJE DO ZAGADEK:

 

 

 

3. Karta pracy: ,,Połącz w pary postać z bajki z pasującym do niej przedmiotem"/ ,,Znajdź odpowiedni cień",

 4. Karta pracy- ćwiczenie grafomotoryczne: ,,Szlaczki"

\

5. Nauka piosenki pt.: ,,Bajeczki"

link do piosenki: https://www.youtube.com/watch?v=Sl7d6RvqTWM

Bajeczki

sł. Urszula Piotrowska muz. Magdalena Melnicka- Sypko

Na  półkach mieszkają książeczki.                 Dzieci udają, że biorą książkę z półki.

W książeczkach mieszkają bajeczki.             Otwierają i przewracają kartki.

Opowiem o nich wam,                                  jw.

bo wszystkie dobrzez znam.                          jw.

Opowiem o nich wam,                                  jw.

bo wszystkie dobrze znam.                            jw.

W bajeczkach znajdziecie rycerzy,                 Dzieci stają w rozkroku, wyprostowane.

królewnę, co spała na wieży,                         Złożone dłonie podkładają pod policzek.

i dobrych wróżek sto,                                    Rozkładają ręce w bok i poruszają nimi.

i czarownicę złą.                                            Robią ,,złą" minę, rozczapierzają palce dłoni.

i dobrych wróżek sto,                                    Rozkładają ręce w bok i poruszają nimi.

i czarownicę złą.                                            Robią ,,złą" minę, rozczapierzają palce dłoni.

A kiedy się dziecko zasłucha,                         Przykadają dłonie do uszu.

to wróżki mu szepcą do ucha.                        Pochylają się do sąsiada i zasłaniają sobie dłonią usta.

Pokochaj bajek świat na wiele, wiele lat.        Oplatają skrzyżowanymi rękami swoje ciało.

Pokochaj bajek świat na wiele, wiele lat.        Kołyszą się.

I. Omówienie treści piosenki: Rodzic zadaje pytania:

- O czym opowiadają baśnie?

- Jakie postacie często występują w baśniach?

- Kto lubi słuchać, jak ktoś mu czyta książkę?

- Dlaczego?

II. Inscenizacja do słów piosenki (uczymy się i potarzamy ruchy do piosenki rozpisane w nawiasach )

III. Powtarzamy kilkukrotnie słowa piosenki (rodzic czyta słowa, a dziecko za nim powtarza)

III. Utrzymywanie rytmu piosenki (instrumentem są nasze dłonie, którymi klaszczemy do rytmu piosenki)

IV. Wspólne śpiewanie piosenki.

6. ,, Nasza historia"- wspólne układanie opowiadania.

Rodzic zaczyna opowiadać historię: Dawno, dawno temu, za górami, za lasami żyła sobie piękna księżniczka/ żył sobie dzielny rycerz..." 

Dziecko ma za zadanie kontynuuować opowiadania według swojego pomysłu (może wymyśleć jedno zdanie), następnie rodzic dokłada kolejne zdanie, potem dziecko- do momentu, aż wspólnie z dzieckiem zadecydujecie Pańswto, że to koniec bajki :)

 

 

 

 

 

21.04.2020 (WTOREK)
TEMAT: ROBIMY WŁASNY PAPIER

 

 

1. „Coś z niczego”- przygotowanie materiału do produkcji papieru czerpanego.

 

(Potrzebne materiały: stare rysunki, talerzyk/tacka, głęboka miska, wrzątek )

 

 

Dziecko siedzi przy stoliku, ma przed sobą stare (niepotrzebne) rysunki lub niepotrzebne kartki oraz tackę/talerzy. Tłumaczymy dziecku, że z tych zużytych, niepotrzebnych już papierów- czyli z MAKULATURY- będą robić nowy PAPIER.

 

 

Takie działanie nazywamy RECYKLINGIEM, czyli ponowne wykorzystanie czegoś, co już wcześniej zostało zużyte.

 

Dziecko drze papier na drobne kawałeczki tak, aby całość zmieściła się na talerzyku/tacce. Następnie rodzic zabiera kawałki papieru do miski i zalewa wrzątkiem, tak aby całość była przykryta delikatnie wodą. Odstawiamy miskę aby papier mocno nasiąkł wodą.

 

 

2. JAK POWSTAJE PAPIER- film edukacyjny

 

 

A. Prezentujemy dziecku film, zamieszczony w linku poniżej. W tym punkcie potrzebna jest pomoc rodzica, gdyż film jest angielskojęzyczny i potrzebna jest pomoc w czytaniu napisów do filmu.

 

https://www.youtube.com/watch?v=vbN4zx1SEek&t=64s

 

 

B. Zadaniem dziecka jest ułożenie w odpowiedniej kolejności, obrazków zamieszczonych poniżej, historii, która pokazuje jak z drzewa powstaje papier.

 

20 Jak powstaje papier.pdf-820 Jak powstaje papier.pdf-11

 

 

20 Jak powstaje papier.pdf-720 Jak powstaje papier.pdf-9

20 Jak powstaje papier.pdf-10

 

3. „Robimy własny papier”- samodzielne wykonanie papieru czerpanego.

 

 

Potrzebne materiały: miska z namoczonym papierem, zasuszone rośliny/ brokat/zmielona kawa/ oregano; mikser/blender; sito czerpalne (ramka drewniana, na która naciągnięty jest tiul lub firana z drobnymi oczkami bądź gaza); kuweta z wodą; ręcznik; gąbka; ścierka kuchenna.

 

 

INSTRUKCJA:

 

  1. Za pomocą miksera/blendera, rodzic rozdrabnia wcześniej podarte kawałki papieru. Należy robić to starannie wolno, aby masa się nie rozlała.
  2. Do gotowej pulpy ( zmiksowanego papieru), można dodać: suszone kwiaty/ brokat/ zmieloną kawę/ oregano.
  3. Wkładamy ramę czerpalną do miski i nakładamy cienką warstwę pulpy.
  4. Delikatnie poruszamy ramą w kuwecie/misce tak aby pulpa równomiernie rozmieściła się na ramce.
  5. Zdecydowanym ruchem wyciągamy ramę, trzymaną w poziomie, tak aby woda ściekała do miski z resztą pulpy.
  6. Kiedy woda przestanie kapać, kładziemy ramę z papierem, na ręcznik.
  7. Na papier kładziemy ręcznik kuchenny za pomocą gąbki dociskamy go do papieru czerpanego ( umieszczonego na ramie). Odsączamy w ten sposób resztę wody.
  8. Gdy papier jest już odsączony, delikatnie odwracamy ramę, tak aby ręcznik oraz papier znajdujący się na nim odczepił się.
  9. Przenosimy papier w ciepłe miejsce i zostawiamy do wyschnięcia.
  10. Papier idealnie nadaje się na oryginalne zaproszenia lub laurki.

 

4. PAPIERNIA- zabawa relaksacyjna

 

 

Ćwiczenie a dokładnie masażyk relaksacyjny wykonujemy z dzieckiem. Dziecko siada przed rodzicem, który czyta wierszyk i na plecach dziecka wykonuje poszczególne ruchy. Po wykonanym zdaniu następuje zamiana, rodzic jest czyta wiersz a dziecko wykonuje poszczególne ruchy na jego placach.

 

 

„PAPIERNIA” (N. Łasocha)

 

WCZESNYM RANKIEM IDŹ DO LASU ( palce wskazujące na przemian „spacerują” po plecach),

 

DRWAL TAM DRZEWA TNIE. ( krawędzią dłoni delikatnie kreślą linię w poprzek pleców),

 

POTEM WIELKĄ CIĘŻARÓWKĄ DO PAPIERNI JADĄ PNIE. (pięść jednej dłoni przesuwamy wzdłuż pleców)

 

DUŻY KAWAŁ DREWNA WIEŹ I DŁUGO NIE CZEKAJ, (chwytamy za ramiona)

 

NA DROBNE KAWAŁKI DOBRZE GO POSIEKAJ ( krawędzie obu dłoni delikatnie stukają plecy)

 

DODAJ BARWNIK JAKI CHCESZ, JESZCZE KLEJ I WODA ( delikatnie dotykamy szyi, a następnie jednego i drugiego ucha)

 

W WIELKIEJ KADZI TO WYMIESZAJ I MASA GOTOWA ( palcem wskazującym kreślimy koła)

 

TERAZ TRUDNE JEST ZADANIE, LECZ SIĘ NIE PODDAWAJ,

 

NA PODŁUŻNYCH SITACH TĘ MASĘ ROSKŁADAJ ( delikatnie stukamy opuszkami palców po placach)

 

DUŻO CIERPLIWOŚCI TERAZ POTRZEBUJESZ,
MASA SCHNIE, A TY JĄ DZIELNIE PO TROCHU WAŁKUJESZ. (cała powierzchnia dłoni gładzi plecy)

 

KIEDY PAPIER JUŻ GOTOWY, ZWIŃ GO W WIELKIE BELE,
TAKI PAPIER CO DZIEŃ MA ZASTOSOWAŃ WIELE (zamiana miejscami dziecka rodzicem ).

 

MIŁEJ ZABAWY :)

 

 

 

20.04.2020 (PONIEDZIAŁEK)

TEMAT TYGODNIA: TAJEMNICE KSIĄŻEK

TEMAT DNIA: JAKIE KSIĄŻKI LUBIMY?

PROPOZYCJA ZABAW:

1. ,,Co to jest?"- rozwiązywanie zagadek tematycznych.

Dziecko wskazuje obrazek, który według niego jest rozwiązaniem zagadki.

1. Gdy chcesz stworzyć obrazek nowy,

taki piękny, kolorowy.

Będzie ci potrzebna ona,

najlepsza będzie biała, ale może być i czerwona.

Na niej namalujesz lub narysujesz, co tylko chcesz,

a potem możesz wyciąć każdą narysowaną rzecz. (KARTKA PAPIERU)

2. Czyta ją mama, czyta i tata

często w obrazki jest bogata.

Dużo liter na każdej stronie,

są historie o królu na tronie.

Są też wiersze rymowane,

najlepiej, gdy przez babcię czytane. (KSIĄŻKA)

3. Zanim zaczniesz czytać książkę,

najpierw, gdy ją bierzesz w rączkę,

patrzysz, co jest z tyłu, co jest z przodu,

czy jest tam rysunek samochodu?

Jest i taka, co przedstawia niedźwiadka,

to właśnie jest... (OKŁADKA)

ILUSTRACJE DO ZAGADEK

2. ,,Jakie książki lubimy?- rozmowa na temat literatury dziecięcej na podstawie doświadczeń dzieci i książek znajdujących się w domu.

Dziecko wraz z rodzicem układa na środku dywanu, podłogi książki z kącika czytelniczego. Razem z dzieckiem omawiamy tematykę zgromadzonych książek. Rodzic tłumaczy, że książki mogą zawierać krótkie opowiadania (pokazuje taką książkę), opowiadać długą historię (pokazuje taką książkę) lub mogą być napisane wierszem (pokazuje taką książkę). Dziecko mówi, jaką książkę lubi najbardziej, czy lubi jak czyta mu się książki. Opowiada jaka jest jego ulubiona książka, stara się wymienić jej tytuł oraz bohaterów w niej występujących.

3. ,,Mole książkowe"- słuchanie wierszyka i rozmowa na jego temat.

Mole książkowe

Dominika Niemiec

Otwieram książkę, jedna chwilka

i już jestem  innym świecie.

W wyobraźni staję się piękną królewną

lub pszczółką skrytą w kwiatów bukiecie,

Każda książka roztacza przede mną

świat niezwykły, wspaniały.

Z zachwytem pochłaniam każde słowo, zdanie,

rozdział od deski do deski... czyli cały.

Rodzice doskonale rozumieją

mój zachwyt nad książkami,

bo tak jak ja są zwyczajnie

książkowymi molami.

Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat wiersza:

- O jakim przedmiocie był wiersz?

- W kogo zamienia się dziewczynka, czytając książkę?

- Jak czuje się dziewczynka, gdy czyta książki?

- Kto jeszcze razem z dziewczynką zachwyca się książkami?

- Co to znaczy czuć zachwyt?

- Co to znaczy ,,przeczytać coś od deski do deski"?

- Kto to jest ,,mól książkowy"?

- Czy są takie książki, którymi jesteś zachwycona/ zachwycony?

Uczymy dziecko poprawnego budowania zdań. Zachęcamy, aby dziecko dokończyło zdanie:

,, Ta książka mnie zachwyca, bo..."

4. Układanie historyjki obrazkowej.

Dziecko układa historyjkę obrazkową pasującą do treści wiersza. Opowiadają, co się po kolei wydarzyło. Dziecko może wskazać odpowiednią kolejność na ekranie monitora.

KTÓRA KOLEJNOŚĆ JEST PRAWDZIWA?

1. 

 

 

 

2. 

 

 

 

3. 

 

5. ,, Książkowe mole" - zabawa z elementem liczenia.

Rodzic wraz z dzieckiem siedzi przy kąciku z książkami. Rodzic recytuje wierszyk:

,,Zachwycamy się książkami,

jesteśmy książkowymi molami.

Gdy poczytać długo masz chęć,

weź książek więcej/ mniej niż pięć"

* Rodzic raz używa słowa ,,więcej", a raz ,,mniej", a także zmiania liczbę książek, np.: więcej niż cztery, mniej niż trzy, więcej niż dwie, mniej niż osiem itd...

Zabawę powtarzamy kilkukrotnie.

6. ,,Ile mamy książek w parze?"- zabawa z elementem liczenia.

Rodzic wraz z dzieckiem dalej siedzi przy kąciku z książkami . 

Tłumaczy dziecku, że będzie razem z dzieckiem w parze: rodzic- dziecko i tak samo jak dziecko będzie wykonywał polecenia, które powie.

Rodzic mówi: ,,Każdy z nas ma za zadanie zabrać z półki trzy książki i położyć przed sobą"

Następnie rodzic głośno przelicza swoje książki, to samo dziecko.

Rodzic zadaje pytanie: ,,Ile razem mamy książek w parze?"

Zadaniem dziecka jest przeliczenie ile jest razem książek, następnie rodzic sprawdza poprawność przeliczenia. Zabawę powtarzamy kilkakrotnie zamieniając się rolami.

6. Karta pracy: ,, O jakim księciu marzy królewna?"/,,Doprowadź księcia do zamku.

Przed wykonaniem karty pracy można puścić dziecku bajkę (audiobook) pt.:,,Śpiąca królewna", albo przeczytać bajkę wspólnie z dzieckiem :) 

https://www.youtube.com/watch?v=C7mCO9mhsck

 

 

 ŻYCZYMY UDANEJ ZABAWY :) 

 

 

 

 

 

17.04.2020 (PIĄTEK)
TEMAT: CO ZROBIĘ DLA ZIEMI?


1. CO POWIEDZIAŁYBY ZWIERZĘTA?- zabawa dydaktyczna


Rodzic przedstawia dwie ilustracje: jedna to piękny las, a druga prezentuje las zniszczony (zdjęcia zamieszone zostały poniżej). Zadaniem dziecka jest wyobrazić sobie, że jest leśnym zwierzakiem i żyje w lesie który przedstawia pierwsza fotografia. Dziecko może opisać co „powiedziałyby" zwierzę, które mieszka w pięknym i czystym lesie.
Analogicznie postępujemy z fotografia przedstawiającą las zniszczony / zanieczyszczony przez działalność człowieka.
Na koniec zadania można zadać dziecku pytanie: Co możemy zrobić, by wszystkie zwierzęta były zdrowe i szczęśliwe?

 

las adny  las mieci

 

2. „Pomogę Michałowi segregować śmieci"- praca z kartami pracy
(Potrzebne będą kredki)

 

karty pracy

 

 

3. „CO ZROBIĘ DLA ZIEMI?"- gra dydaktyczna.


Potrzebne materiały: kartki A4 z numerami od 1 do 20; kostka do gry; kręgle/misie jako pionki; ilustracja/ obrazek przedstawiający piękny las; kartki A4 z napisem: START, META.
Rodzic układa na podłodze kartki z numerami od 1 do 20 (przy numerze 20 leży ilustracja przedstawiająca piękny las oraz kartkę z napisem META). Przed kartką z numerem 1, ustawiamy piosnki oraz napis START. Celem gry jest dotarcie do lasu- pola z numerem 20.
Aby rozpocząć grę rzucamy kostką. Stajemy na polu z wyrzuconą ilością oczek. Każde pole od 1 do 20 ma przypisane znaczenie. Jeśli jest ono dobre dla środowiska, przesuwamy się do przodu, jeśli złe- cofamy się.


ZACZENIE KOLEJNYCH PÓL:
1. Pomagasz sprzątać las. Przesuwasz pionek o 2 pola do przodu.
2. Wyłączasz światło, gdy wychodzisz z pokoju. Przesuwasz pionek o 3 pola do przodu.
3. Pomagasz leśniczemu dokładać jedzenie do paśnika dla zwierząt. Przesuwasz pionek o 2 pola do przodu.
4. Po pikniku zostawiłeś śmieci w lesie. Cofasz się 2 pola.
5. Kupujesz z rodzicami energooszczędne żarówki. Przesuwacie pionek o 1 pole do przodu.
6. Urwałeś gałęzie, aby zrobić z nich miecz. Cofasz się o 2 pola.
7. Myjesz zęby przy zakręconym kranie. Przesuwasz pionek o 2 pola do przodu.
8. Włożyłeś kij w mrowisko. Idziesz 1 pole do tyłu.
9. Pomagasz sadzić drzewa. Przesuwasz pionek o 3 pola do przodu.
10. Głośno krzyczysz w lesie. Cofasz się 2 pola.
11. Dokarmiasz ptaki w czasie mrozów. Przesuwasz pionek o 1 pole w przód.
12. Posadziłeś kwiaty na balkonie i podlewasz je. Przesuwasz pionek o 2 pola do przodu.
13. Podeptałeś grzyby. Cofasz się o 2 pola.
14. Segregujesz śmieci. Przesuwasz pionek o 2 pola do przodu.
15. Namawiasz rodziców aby załadowali pralkę i zmywarkę do pełna i dopiero potem uruchomili urządzenie. Przesuwasz pionek o 2 pola do przodu.
16. Złapałeś biedronkę i wsadziłeś ją do pudełka po zapałkach. Cofasz się o 2 pola
17. Wyrosłeś z ubrań, oddajesz je innym dzieciom. Przesuwasz pionek o 2 pola w przód.
18. Do przedszkola przychodzisz z rodzicami pieszo, bo mieszkasz niedaleko. Przesuwasz pionek o 2 pola do przodu.
19. Wyrzucasz kartkę zamalowaną tylko z jednej strony. Cofasz się 1 pole.
20. GRATULACJE! Możesz pospacerować po pięknym lesie.

 

gra planszowa

 

 

 

4. „Ziemia, powietrze ogień"- zabawa ruchowa.


Zadaniem dziecka jest reagowanie na sygnały słowne, wypowiadane przez rodzica. Na hasło:
• ZIEMIA- dziecko kładzie się na plecach, nogi i ręce wyprostowane;
• POWIETRZE- klęcząc, kołysze się na boki, z wysoko podniesionymi rękami;
• OGIEŃ- stają nieruchomo z szeroko rozstawionymi rękami i nogami.
Należy z dzieckiem omówić kilkukrotnie, co należy robić, jaką przyjąć pozycje na dane hasło. Następnie wypowiadać hasła w różnej kolejności.

 

 

 

16.04.2020 (CZWARTEK)

TEMAT DNIA: CZY TO SIĘ JESZCZE PRZYDA?

PROPOZYCJA ZABAW:

1. Prezentacja bajki edukacyjnej o segregacji śmieci i recyklingu: ,,Rady na odpady"

https://www.youtube.com/watch?v=0WS8vo0iD2k

https://www.youtube.com/watch?v=RV5IBJGAypY

Rozmowa na temat bajki: Rodzic zadaje pytania:

-Co należy robić, aby nasza planeta Ziemia nie zamieniła się w wysypisko śmieci?

-Czy wszystkie śmieci możemy wrzucać do jednego wspólnego kosza?

-W jaki sposób segregujemy śmieci? (dziecko mówi to co zapamiętało)

- Czy wiesz co to znaczy słowo RECYKLING?

Wyjaśnienie:RECYKLING to powtórne przetworzenie śmieci na przedmioty wykorzystywane w życiu codziennym.

2. Poznajemy kolory pojemników do segregowania śmieci.

Rodzic jeszcze raz na podstawie ilustracji utrwala z dzieckiem jakimi kolorami są oznaczone kosze do segregowania śmieci.

ILUSTRACJE KOSZY DO SEGREGACJI ODPADÓW

KOSZ NA PAPIER- KOLOR NIEBIESKI

 

 

KOSZ NA SZKŁO- KOLOR ZIELONY

 

 

 KOSZ NA PLASTIK I METAL

 

KOSZ NA ELEKTRYCZNE ODPADY 

KOSZ NA BIOODPADY- GAŁĘZIE, TRAWY, PATYKI

ODPADY ZMIESZANE

 

PODSUMOWUJĄC :)

 

 4. ,, Gdzie z tym śmieciem?"- zabawa ruchowa, dydaktyczna.

Potrzebujemy: śmieci (papier, opakowania kartonowe, pudełko, butelki: szklane, plastikowe, pojemnik po serku, puszka, stara zabawka, obgryzek itp...(to co Państwo posiadają w domu)) 5 kartek w kolorach koszy do segregacji śmieci (będą służyły jako oznaczenia koszy: papier, metal, szkło, tworzywa sztuczne(plastik), odpady bio).

Rodzic rozkłada na podłodze, w odstępach kartki (czerwoną, zieloną, żółtą, niebieską, brązową). Na jednej kupce trzyma pzygotowane wcześniej ,,śmieci"- można też je mieć w jednym, dużym pojemniku oznaczonym symbolem recyklingu. Dziecko bierze po dwa śmieci z pojemnika i spaceruje pomiędzy kolorowymi kartkami- ,,koszami" układając przy odpowiednich kolorach, odpowiadające tym kolorom śmieci i nieruchomieją. Rodzic wtedy sprawdza, czy dziecko dobrze wykonało zadanie.Jeśli dziecko nie myli się, pozwalamy mu dalej zabierać po dwa śmieci i dopasowywać je do odpowiednich ,,koszy" Jeśli dziecko pomyliło się i źle włożyło swoje śmieci, rodzic zabiera niewłaściwei dopasowany śmieć i spowrotem wkłada go do swojego pudełka z pozostałymi śmiecmi. Dziecko zabiera kolejne dwa śmiecie i stara się znowu je przyporządkować. Ponownie ,,zastyga" w jednej pozycji, a rodzic sprawdza, czy prawidłowo śmieci zostały przyporządkowane. Na koniec pononie wspólnie z pomocą rodzica dziecko jeszcze raz ustala, gdzie powinny znaleźć się śmieci w których przyporządkowaniu się pomylił.
5. ,,Czy to się jeszcze przyda?" - rozmowa na temat recyklingu oraz zabawa dydaktyczna

Rodzic może dziecku zaprezentować plansze na których jest przedstawione jakie produkty sporotem uzyskujemy z posegregowanych śmieci.

CO MOŻNA ZROBIĆ PONOWNIE Z PAPIERU?

 CO MOŻNA PONOWNIE ZROBIĆ Z PLASTIKU?

 

CO MOŻNA ZROBIĆ ZE SZKŁA?

 

 

ZNAK RECYKLINGU:

RECYKLING TEKTURY:

 

RECYKLING PO OPAKOWANIACH PO SOKACH I MLEKU:

RECYKLING METALU:

REKCYKLING SZKŁA:

ZABAWA DYDAKTYCZNA: ,,Czy jeszcze się to przyda?"

Po omówieniu ilustracji z rodzicem, dziecko ponownie zwraca uwagę na śmieci wykorzystane w poprzedniej zabawie  i ustala, które z nich po ponownym przetworzeniu można wykorzystać, a które nie nadają się już do przetworzenia. Dzieci dzielą śmieci na dwie grupy: tych, które ponownie można przetworzyć i tych, które nie nadają się do powtórnego przetworzenia.

6. KARTA PRACY: Posegreguj śmieci do odpowiednich koszy

Dziecko na początku kooruje kosze do segregacji śmieci odpowiednim kolorem- rodzic pomaga odczytać napis na koszu i naprowadza dziecko na odpowiedni kolor w razie trudności. Następnie dziecko łączy liniami śmieć z odpowiednim koszem.

ŻYCZYMY UDANEJ ZABAWY! :)

 

 

15.04.2020 (ŚRODA)
TEMAT: CIESZĘ SIĘ PIĘKNĄ I ZDROWĄ ZIEMIĄ!

 


1. „Co możemy zrobić dla naszej Ziemi?"


Rozmowa na temat sposobów dbania o środowisko. Rodzic mówi: ABYŚMY NADAL MOGLI OGLĄDAĆ DRZEWA, SŁYSZEĆ ŚPIEW PTAKÓW I CZUĆ ZAPACH KWIATÓW, MUSIMY DBAĆ O ŚRODOWISKO. JAK MOŻMY O NIĄ DBAĆ O PRZYRODĘ?
Dziecko swobodnie wypowiada się na temat sposobów ochrony przyrody. Rodzic uzupełnia wypowiedź dziecka o inne pomysły.


Przykładowe sposoby dbania o środowisko:
- Wyłączaj światło w pokoju, z którego wychodzisz.
- Zakręć wodę gdy jej nie używasz, na przykład gdy myjesz zęby.
- Poproś rodziców, aby wymienili żarówki na energooszczędne.
- Posadź z rodzicami krzewy lub inne rośliny.
- Posadź i pielęgnuj kwiaty na balkonie.
- Gdy są mrozy, dokarmiaj ptaki.
- Segreguj śmieci.

eko 1

 

 

2. „Ekokultura"- zaznajomienie z piosenką.


KROK 1: Prezentujemy dziecku piosenkę „Ekokultura" wraz ze zdjęciami zawartymi w filmie do pisenki, ze zwróceniem szczególnej uwagi na tekst piosenki.


https://www.youtube.com/watch?v=6jIaQJIaNCs&t=48s

 

 

KROK 2: Omówienie treści piosenki.
Dziecko z pomocą rodzica wymienia sposoby dbania o przyrodę, występujące w piosence.

ekokultura


KROK 3: Gra na ryżowych grzechotkach (ryż w butelce plastikowej).
Do pustej plastikowej butelki (pojemność max 0,5l), wsypujemy woreczek suchego ryżu i zakręcamy korek. W ten sposób tworzymy grzechotkę.


Dziecko próbuje potrząsać butelkę, utrzymując rytm w refrenie piosenki.
(Moment uderzenia grzechotką jest zaznaczony w tekście refrenu czerwonym kolorem)


TO NIE ŻADNA BZDURA,
NIECH ZAPANUJE EKOKULTURA!".

 


3. Wykonie karty pracy- „Sprzątamy las".


Polecenie 1- Skreśl wszystko co nie powinno zładować się w lesie.
Polecenie 2- Policz i zapisz za pomocą kresek, ile śmieci danego rodzaju znalazłeś.

 

sprzatamy-las-pd-210-4357.pdf-0

 

4. „Moja eko torba"- zaprojektowanie swojego wzoru ekotorby.

 


Rodzic, na białej kartce A4, rysuje kontur torby na zakupy. Zadaniem dziecka jest, z wykorzystaniem flamastrów oraz kredek, zaprojektowanie wzoru, który mógłby się znaleźć na torbie.

torbaaa

 

 

 

 14.04.2020 (WTOREK)

TEMAT TYGODNIA: DBAMY O NASZĄ PLANETĘ

TEMAT DNIA:JESTEM PRZYJACIELEM PRZYRODY!

PROPOZYCJA ZABAW:

1. ,,Czy jestem przyjacielem przyrody?- formułowanie odpowiedzi na pytanie na podstawie doświadczeń dzieci i opowiadania Janiny Krzemienieckiej i Barbary Lewandowskiej ,,Wielka przygoda małej Zosi".

Rodzic podczas czytania wskazuje na odpowiednie obrazki, można również zrobić tak, że to dziecko będzie wskazywało na właściwy obrazek podczas czytania rodzica.

Wielka przygoda małej Zosi

Janina Krzemieniecka i Barbara Lewandowska

     Biedronka- Kropeczka mieszkała na łące pod listkiem koniczyny. Dobrze jej tu było. Przyszła na łąkę Zosia. Posadziła małą biedroneczkę na dłoni i powiedziała:

     - Masz czerwoną sukienkę, to i domek musisz mieć czerwony.- I zamknęła Kropeczkę w pudełku od zapałek. Były tu cztery gładkie ściany, ale nie było koniczyny  ani grzejącego słonka, ani błękitnego nieba.

Rodzic pyta: Czy Zosię można nazwać przyjacielem przyrody? Dlaczego?

     A kiedy wieczorem Zosia zasnęła , poczułam nagle, że robi się coraz mniejsza i mniejsza...

Wreszcie była taka malutka, że mogłaby się wykąpać w mamusinym naparstku jak w wannie.

    Wtedy przyszła do niej Kropeczka.

     -Chodź ze mną powiedziała.

     I Zosia poszła z biedronką na łąkę. Teraz trawy wydawały się jej wielkie jak drzewa. Szumiały jak las. Z gęstwiny wyszedł ogromny chrząszcz.

     -Kto mi spać przeszkadza?- mruczał rozgniewany.

Zosia przestraszyła się jego groźnych rogów. Zaczęła uciekać co sił w małych nóżkach. O mało nie wpadła w gęstą sieć pająka! W tej sieci siedziała zapłakana pszczoła.

     - Uwolnię Cię, nie płacz...- obiecała Zosia .

     Małymi paluszkami rozrywa nitki. Prędko, prędko, bo pająk może wrócić lada chwila. Oho! Już nadchodzi! Z daleka krzyczy: ,,Ja wam dam! Ja wam dam!".

     Może sobie krzyczeć! Nic już nie zrobi, ani pszczole, ani Zosi! Pszczoła poleciała z Zosią do ula. Strażniczka zaprowadziła ją do królowej. Opowiedziała Zosia o całej przygodzie.

     - Bzum - bzum - bzum- zabrzęczała królowa.- Jesteś bardzo dzielna Zosiu. A w nagrodę weź dwa dzbany miodu.

Rodzic pyta: Co się stało, gdy Zosia zasnęła? Jakie zwierzęta spotkała Zosia? 

Dziecko podchodzi do zdjęć/ ilusracji (lub patrząc się na ilustracje wyświetlane namonitorze), szuka odpowiednich obrazków przedstawiających: biedronkę, chrząszcza- jelonka rogacza, pszczołę, pająka. Jeśli ilustracje są wydrkowane, to układa je w szeregu, zachoując kolejność ich występowania w opowiadaniu.

   Wyszła Zosia z ula. Dźwiga dzbany. Miodek pachnie smakowicie. Spróbowała raz i drugi... Nie zdążyła po raz trzeci oblizać paluszków, bo z wielkim szumem i bzykaniem nadleciały osy- łakomczuchy. W mig wylizały dzbany i dalejże gonić Zosię! A żądła miały ostre jak szpileczki!

     Kto wie, co by się z Zosią stało, gdyby Kropeczka nie przybiegła na pomoc

     - Siadaj mi na grzbiecie! -zawołała. Rozwinęła skrzydełka i... frunęła wysoko.

  - Już mnie nie złapiecie, obrzydliwe osy!- cieszyła się Zosia . -Zaraz wam pokażę: ,,Zyg,zyg, marcheweczka"... Podniosła rączki i ... poleciała w dół! Chlup! Wpadła w środek ogromnego stawu. Karp, który tu mieszkał, bardzo się zdziwił:

     ,,Jeszcze takiej ryby nigdy nie widziałem. Może zjeść ją na śniadanie?"

     Nie zjesz, karpiu, Zosi, bo po wędce już ucieka napowierzchnię wody!

     Usiadła na listku jak na wysepce. I martwi się: ,,Kto mi pomoże dopłynąć do brzegu?"

     -Ja! - powiedział nartnik.- Przecież umiem sunąć po wodzie!

     Siadła Zosia nartnikowi na grzbiecie. Za chwilę była na brzegu.

     Spotkała tu pracowite mrówki.

     -Co robicie?- spytała.

    Ale mrówki nie miały czasu na rozmowę. Naprawiały mrowisko, które nocą popsuł deszcz. Pomagała im Zosia w pracy.

     A potem pokazały jej mrówki całe mrowisko. Taki był tam ruch i gwar, jak na ulicach prawdziwego miasta!

     Najbardziej podobał się Zosi żłobek. Tu wylęgały się z jajeczek małe mrówki. Opiekowała się nimi Zosia dopóki nie podrosły. A kiedy już umiały chodzić, poszła z nimi na spacer. Wesoło bawiły się na łące.

Rodzic pyta: -Jakie zwierzęta spotkała Zosia? Dzieci szukają zdjęć przedstawiających kolejne postacie zwierząt z opowiadania: osę, karpia, owada- nartnika, mrówkę. (jeśli obrazki są wydrukowane ukłądają je dalej w szeregu).

    Nagle rozległ się dalej hałas, tupanie. To chłopcy przybiegli na łąkę z siatką na motyle. Uciekły mrówki. Zosia schowała się pod listkiem.

     Zaszumiało, zahuczało, zachwiał się listek i ... już Zosia zaplątana w gęstą siatkę! Na próżno krzyczała. Głos miała cichy jak szelest trawki. Nikt jej nie słyszał/

     - Masz czerwoną sukienkę, to i domek musisz mieć czerwony- powiedział chłopiec.

     I zamknął ją w pudełku od zapałek.

     Były tu cztery gładkie ściany, ale nie było zielonego listka ani grzejącego słońca, ani błękitnego nieba. I wtedy Zosia obudziła się. A potem otworzyła pudełko.

     - Biedroneczko- Kropeczko, leć na łąkę do pachnącej koniczyny, błękitnego nieba i grzejącego słonka!

Rodzic pyta: Co się stało, gdy dzieci złapały Zosię w siatkę na motyle? Co zrobiła Zosia, gdy się obudziła? Jak zachowuje się przyjaciel przyrody? Czy jestem przyjacielem przyrody?- chętne dzieci odpowiadają na pytanie, uzasadniając swoją odpowiedź przykładami.

 ILUSTRACJE DO OPOWIADANIA:

JELONEK ROGACZ                                                       BIEDRONKA

KARP                                                                                              OSA

 

 

 

 

 

PAJĄK                                                                                      MRÓWKA

 

 

 

 

NARTNIK                                                                               PSZCZOŁA

 

 

2. Znaczek- jestem przyjacielem przyrody- kolorowanie znaczka.

 

3. ,,Pajączek"- masaż relaksacyjny.

Na początku rodzic czyta dziecku wierszyk, następnie pokazuje ruchy jakie potrzeba wykonać dłońmi do naszego masażyku. Następnie dziecko naśładuje w powietrzu ruchy rodzica. Gdy utrwalimy kilka razy kolejność ruchów, przechodzimy do masażyku.

Dziecko w siadzie skrzyżnym siedzi na przeciwko rodzica, odwrócony do rodzica plecami. Rodzic czytając tekst masażyku, wykonuje go na plecach dziecka.

Pajączek

Wspinał się pajączek po rynnie.           (Dzieci/ rodzic ,,wędruje" palcami od dołu ku górze po plecach                                                                 dziecka/rodzica).

Spadł wielki deszcz i zmył pajączka.  (Układajac obie dłonie płasko na plecach i szybko przesuwają je w                                                            dół)

Zaświeciło słoneczko.                        (Masują plecy ruchem okrężnym)

Wysuszyło pajączka, rynnę i...            (Masują plecy tak długo, aż poczują ciepło)

dalej wspinał się pajączek po rynnie.   (Zaczynają masaż od początku)

 

Teraz rodzic może zamienić się rolą z dzieckiem i dziecko wykonuje masażyk na plecach rodzica.

4. Sylabizujemy i rozróżniamy głoski- ćwiczenie.

Do tego ćwiczenia wykorzystujemy obrazki z poprzedniego opoiadania. Wskazując obrazek wyklaskujemy wspólnie sylaby i ustalamy jaką głoską rozpoczynają się poszczególne słowa, a następnie wymyślamy nowe słowa rozpoczynające się tą samą głoską.

PODZIAŁ NA SYLABY:

PSZCZOŁA: PSZCZO-ŁA (2 klaśnięcia)

OSA: OSA (jedno klaśnięcie)

NARTNIK: NAR-TNIK (2 klaśnięcia)

PAJĄK: PA-JĄK (2 klaśnięcia)

MRÓWKA: MRÓW-KA (2 klaśnięcia)

KARP: KARP (1 klaśnięcie)

BIEDRONKA: BIE-DRON-KA (3 klaśnięcia)

JELONEK: JE-LO-NEK (3 klaśnięcia)

 

 

10.04.2020 (PIĄTEK)
TEMAT: PRZYGODY WIELKANOCNEGO ZAJĄCA

 


1. Zajączek Wielkanocy- zabawa naśladowcza

Rodzic czyta wiersz, zamieszczony poniżej. Zadaniem dziecka jest wykonywanie wymienionych w treści utworu czynności.


Zajączek
(Magdalena Ledwoń)


Skacze zajączek polną dróżką.
Tupie raz prawą, raz lewą nóżką.
Śmieszne jajeczko trzyma w swych łapkach.
To nie jajeczko, ale sikawka!
Śmigus-dyngus! – słychać krzyk.
Psik, psik, psik! – zając znikł.

 

2. Przygody Wielkanocnego Zająca- rozmowa kierowana
(ilustracje do zadania znajdują się poniżej)

KROK 1: Rodzic prezentuje pierwszą ilustrację i prosi, aby dziecko opisało, co się na niej znajduje. Następnie opowiada, co jego zdaniem wydarzy się dalej.

 

IMG 20200409 175329


KROK 2: Kiedy dziecku wyczerpią się pomysły, rodzic pokazuje kolejną ilustrację. Dziecko analizuje co się stało. Rodzic dopytuje: Dlaczego zając oblał wodą kolegę? Czy w lany poniedziałek można oblewać innych wodą z wiadra? Dlaczego nie powinno się tego robić? Jak myślisz, co było dalej? Dziecko przedstawiają swoje propozycje.

 

IMG 20200409 175346

 

KROK 3: Prezentacja ostatniej ilustracji. Opisujemy, co się na niej znajduje. Rodzic zadaje pytania, np. Dlaczego zając leży w łóżku? Co spowodowało, że się rozchorował? Dlaczego zając trzymający marchewki ma spuszczone uszy i smutną minę? Czy Twoim zdaniem tradycja oblewania wodą jest zabawna? O co trzeba zadbać, aby dla wszystkich było to przyjemne?

IMG 20200409 175354

 

 

KROK 4: Na koniec pokazujemy ostatnią ilustrację i wyjaśniamy, że zajączki na szczęście się pogodziły i znalazły sposób na bezpieczną zabawę, oraz przypomina, aby w lany poniedziałek pamiętać o bezpieczeństwie.

 

IMG 20200409 175402

 

 

 

 

3. Przygotowanie zajączków do świąt- rymowanka gimnastyczna.
(do zabawy potrzebna jest mała piłka lub balon)

 

Rodzic recytuje rymowanki, demonstruje ćwiczenia, a dzieci powtarzają tekst czynności. Każde ćwiczenia powtarzamy pięć razy.

 

 

• Zabawa orientacyjno-porządkowa.
Dziecko spaceruje po sali. Na sygnał rodzica wspinają się na palcach i unosi ręce.

 

Gdy Święta Wielkanocne się zbliżają,
zajączki w domu kurze wycierają.

 

• Ćwiczenia tułowia – skręty.
Dziecko w siadzie skrzyżnym prawą ręką pocierają lewą część ciała, a następnie lewą – prawą część, udając czyszczenie futerka.

 


Następnie czyszczą swoje futerka,

w prawo i w lewo każdy zając zerka.

 

• Ćwiczenia dużych grup mięśniowych.
Dziecko pochylają się do przodu, uginają kolana i udają dźwiganie ciężkich siatek. Następnie prostuje się
i powtarza ćwiczenie.

 


Od rana ze sklepu z zakupami wracają,

ciężkie siatki w łapkach dźwigają.

 

• Ćwiczenia mięśni grzbietu.
Dziecko leży na brzuchu, z rodzicem na przeciwko siebie. Unoszą głowę, ręce i toczą do siebie piłkę/ balon („pisankę").

 

 

W koszyczku jeszcze nie wszystko mają,
pisanki do siebie żwawo turlają.

 

• Ćwiczenia skoczne.
Dziecko skacze w przysiadzie w różnych kierunkach. Co chwilę zatrzymują się, stają słupka (przysiad, palce wskazujące przy uszach) i uśmiechają się wesoło.

 


Kiedy już wszystko przygotowały,

skakały wesoło przez dzień cały.

 

• Ćwiczenia tułowia w płaszczyźnie strzałkowej – skłony.
Dziecko wykonuje ukłony z niskim pochyleniem tułowia.

 


Co chwilę goście przybywają,

zajączki w pas im się kłaniają.

 

• Zabawa uspokajająca.
Dziecko idzie po obwodzie koła. Spokojnie oddychają, nabierają powietrze nosem i wypuszczają ustami.

 


Na świąteczny spacer powychodziły,

wszystkich sąsiadów odwiedziły.

 

WESOŁYCH ŚWIĄT :)

 

 

09.04.2020 (CZWARTEK)

TEMAT: JAKIE POTRAWY POSTAWIMY NA ŚWIĄTECZNYM STOLE?

PROPOZYCJA ZABAW:

1. Rozwiązywanie zagadek wielkanocnych :)

Co to za gałązka,

co kotków ma bez liku

i chociaż nie zamruczy-

miła jest w dotyku? (GAŁĄZKA WIERZBOWA/BAZIA)

 

Leży w koszyczku

pięknie wystrojone,

malowane, pisane,

drapane lub kraszone? (PISANKA)

 

Jeden taki dzień

w całym roku mamy,

że gdy nas obleją,

to się nie gniewamy (LANY PONIEDZIAŁEK)

 

Ukrywa w Wielkanoc słodkości różne,

więc każde dziecko na niego czeka.

Zobaczyć go jednak- wysiłki to próżne,

bo on susami- kic! Kic! Ucieka. (ZAJĄCZEK)

 

Potulne zwierzątko

z masła ulepione,

małą chorągiewką

wdzięcznie ozdobione. (BARANEK)

 

Mały żółty ptaszek 

z jajka się wykluwa,

zamiast piór ma puszek,

więc jeszcze nie fruwa. (KURCZAK)

 

Wyrośnięta Pani,

lukrem jest polana.

Na świątecznym stole

pyszni się od rana. (BABKA WIELKANOCNA)

 

Kiedy się w Wielkanoc 

jajkiem wymieniamy,

mówiąc miłe słowa,

bliskim je składamy. (ŻYCZENIA)

 

Wilinowy koszyk

pięknie ozdobiony,

święconymi produktami

po brzegi wypełniony. (ŚWIĘCONKA)

 

Wielkanocna zupa,

w niej kiełbaska pływa.

Jest tam też jajeczko,

żółte jak słoneczko. (ŻUREK)

2. ,,Jakie potrawy postawimy na świątecznym stole?"- szukanie odpowiedzi na pytanie na podstawie doświadczeń dzieci i wiersza Danuty Gellner ,,Obudziły się pisanki".

Obudziły się pisanki

Danuta Gellner

Obudziły się pisanki

wielkanocnym rankiem

i wołają:

- Patrzcie! Tu na stole

same niespodzianki!

Bazie srebrno- białe

i baranek mały.

Ten baranek 

ma talerzyk,

skubie z niego

owies świeży.

A baby pękate

w cukrowych fartuchach

śmieją się wesoło 

od ucha do ucha!

Pytania do zadania dziecku:

- Co na wielkanocnym stole zobaczyły pisanki?

- Przypomnijcie sobie,jakie jeszcze rzeczy możemy postawić na stole?

Dziecko najpierw wymienia z pamięci produkty, które powinny znaleźć się na świątecznym stole, a potem odnajdują je na ilustracjach.  Jeśli posiadają Państwo wymienione produkty w domu, można je położyć przed dzieckiem na stole i pracować na materiale ,,żywym", czyli wtedy dziecko po wymienienu z pamięci produktów, kładzie je na stole. Produkty są schowane w pudełku.

Gdy dziecko któregoś produktu nie wymieni, albo nie odnalazło w pudełku (np.: barszcz, żurek) rodzic naprowdza dziecko opisując produkt. Na tej podstawie dziecko odgaduje o jaki produkt chodzło.

OZDOBY WIELKANOCNE:

PRODUKTY ZE ŚWIĘCONKI

 

 

CIASTA (MAZUREK, BABKA)

 

POTRAWY (ŻUREK, BARSZCZ BIAŁY)

3. Znajdź różnicę- zabawa dydaktyczna 

Dziecko tym razem ma za zadanie odnaleźć 10 różnic :) W poniższej karcie pracy jest mała podpowiedź :) Na końcu jest trzeci miniaturkowy obrazem z zaznaczonymi elementami w razie trudności w ich odnalezieniu, ale oczywiście na początku zasłaniamy tę pomoc dłonią, albo kto ma możliwość odcina tę część od kartki.

znajdz-10-roznc-pisanki-i-zajaczki-dla-dzieci.jpg

Jeśli zabawa przypadła do gustu, oto kolejna propozycja :)

znajdz-12-roznic-pisklak-wielkanoc.jpg

4. ,,Dopasuj cień"- dalej ćwiczymy percepcję wzrokową :)

Dziecko tym razem dopasowuje odpowiedni cień do zajączka.

dopasuj-cien-zabawa-dla-dzieci-zajaczek-wielkanocny-z-pisankami.jpg

 Druga propozycja:

Dopasuj cienie do obrazka - zabawa dla dzieci

5. ,,Ciepło- zimno" - popularna zabawa ruchowa :)

Wielkanoc to dobry czas na zabawę w ,,Ciepło-zimno". Dziecko zamienia się w króliczka i ma za zadnie odnaleźć jajeczko/ pisankę schowaną przez rodzica. Rodzic pomaga dziecku w odnalezieniu jajeczka, poprzez wypowiadanie słów: ,,Ciepło"- dziecko jest blisko celu, idzie w dobrym kierunku, ,,Gorąco- dziecko jest u celu, praktycznie znajduje sie przy kryjówce, ,,Zimno"- dziecko jest daleko od celu, idzie w odwrotnym kierunku.

6. Wspólne pieczenie wielkanocnej babki.

Jeśli posiadają Państwo wymienione poniżej składaniki można urozmaicić sobie czas piecząc z dzieckiem świąteczną babkę. Pewnie każda mama i babcia ma swój sekretny przepis :) Podaję propozycję:

Składniki:

 

  • 4 duże jajka (L)
  • 200 g masła
  • skórka i sok z 1 cytryny
  • 1 szklanka cukru (180 g)
  • 1 łyżka cukru wanilinowego (lub 1 laska wanilii)
  • 1 szklanka mąki pszennej tortowej (160 g)
  • 1/2 szklanki mąki ziemniaczanej (90 g)
  • 1 łyżeczka proszku do pieczenia
  • do posmarowania formy: 1 łyżka masła i około 3 łyżek bułki tartej lub mielonych orzechów lub migdałów
  • na wierzch: cukier puder lub lukier i obrane migdały lub gotowe jajeczka

Wykonanie:

  • Jajka ocieplić (lepiej się ubijają) - włożyć do miski, zalać bardzo ciepłą wodą z kranu i odstawić na kilkanaście minut, w razie potrzeby zmienić wodę na cieplejszą.
  • Przygotować formę na babkę z kominem pośrodku (śr. ok. 22 - 25 cm), posmarować ją 1 łyżką masła i wysypać bułką tartą lub mielonymi orzechami czy migdałami. Piekarnik nagrzać do 170 stopni C (grzanie góra i dół bez termoobiegu).
  • Masło roztopić, dodać sok i skórkę z cytryny, odstawić.
  • Do większej miski wbić jajka, dodać cukier i ubijać przez około 10 minut na jasną, gęstą i puszystą masę. W międzyczasie dodać cukier wanilinowy lub ziarenka wyskrobane z przepołowionej laski wanilii.
  • Do drugiej miski przesiać mąkę pszenną razem z mąką ziemniaczaną oraz proszkiem do pieczenia, wymieszać.
  • Do ubitych jajek dodać mieszankę mąki i zmiksować krótko na małych obrotach miksera do połączenia się składników w jednolite ciasto (można przez chwilę miksować mikserem, później przez chwilę mieszać delikatnie szpatułką, później znów zmiksować).
  • Do ciasta wlać masło i zmiksować do połączenia się składników w jednolite ciasto. Ciasto będzie miało konsystencję podobną do budyniu. Masę wylać do przygotowanej formy i wstawić do piekarnika.Piec przez ok. 45 minut (do suchego patyczka).
  • Po upieczeniu wyjąć i ostudzić. Można upiec dzień wcześniej i trzymać w formie pod przykryciem.
  • Po ostudzeniu wyjąć babkę na paterę i posypać cukrem pudrem lub polukrować i obłożyć obranymi migdałami lub gotowymi jajeczkami.
  • ALTERNATYWA: BABKA Z MASY SOLNEJ

Składniki:

1 szklanka mąki;

  • 1 szklanka soli;
  • ok. 0,5 szklanki woda

Przygotowanie

1. Oczywiście do uzyskania większej ilości masy używamy wielokrotności mąki i soli np. 3 szklanki mąki + 3 szklanki soli + woda. Zacznijmy od tego, że do głębokiej miski wsypujemy mąkę i sól. Dokładnie mieszamy i wlewamy niewielką ilość wody. Mieszamy, rozgniatamy grudki, dodajemy odrobinę wody i ponownie mieszamy. Ilość wody jest tu kluczowym czynnikiem i trzeba ją wlewać stopniowo. Ciasto wyjmujemy na stół lub stolnicę i ugniatamy, aż będzie gładkie (około 5 minut).

2. Dzieci umieszczają masę solną lub plastelinę  w małej foremce, dokładnie przyciskając ją palcami. Odwracają foremę i uderzając rytmicznie o stół wydobywają babkę.

 ŻYCZYMY MIŁEJ ZABAWY :)

 

08.04.2020 (ŚRODA)

 

TEMAT: WIELANOCNE PISANKI

 

1. Słuchanie wiersza i rozmowa na jego temat.

 

 

Wielkanocne Pisanki (D. Niemiec)

 

 

Czekam na Wielkanoc, na czekoladowe króliczki i kurki.

A! I jeszcze czekam na słodkie mazurki.

A przy tym wszystkim jestem wyjątkowo zadowolona,

bo mama będzie na pewno niezmiernie zdziwiona,

gdy zobaczy przeze mnie samodzielnie przygotowane,

pisanki i kraszanki, pięknie malowane.

Są w paski i w kropki, z kwiatami i jednolite,

wszystkie mają na sobie wzroki znakomite.

Są przepiękne i w koszyczku czekają na święta.

Dzięki nim każdy będzie o tradycji pamiętać ,

By iść na wybitki. Wielkanocne, kolorowe jajka zdobywać.

Zadowolona będę jeszcze bardziej, gdy będę w tej grze wgrywać.

 

ZADANIA DO TEKSTU:

 

  • A)  Pytania do wiersza:
  • * Jak czuje się dziewczynka oczekująca na Wielkanoc?
  • * Co przygotowała na Wielkanoc?
  • * Jak wyglądają przygotowane przez dziewczynkę jajka.
  • B)  Wytłumaczenie pojęcia WYBITKI.

 

WYBITKI- toczenie po stole, pisanek lub kraszanek, tak aby się ze sobą zderzyły. Te jajka które zostawały stłuczone, przechodziły na własność osoby, której pisanki czy kraszanki zostały w całości.

 

 https://www.youtube.com/watch?v=9SMb_XiHyxU

 

C) Kolorowe jajka- doświadczenie

 

Potrzebne będą dwa jajka, oraz naturalne barwniki, 2 barwniki podane z poniższej listy. Gotujemy jajka, w dwóch osobnych garnkach, wraz z wybranymi naturalnymi barwnikami, tak aby jajka były ugotowane na twardo (koło 6 minut).

 

Doświadczenie polega na obserwacji jak będzie się zmieniał kolor skorupki jajka. Należy opisać jak wygląda jajko naturalnie oraz po farbowaniu.

naturalne-barwniki-do-pisanek-GALLERY 600-102120

 

 

2. Pisankowa matematyka- karta pracy.

 

 

Zadanie: Oblicz ile jest pisanek. Narysuj  tyle kresek,  w ramkach,  ile jest danej pisanki.

pisanki policz

 

 

 

3. Pisanka Wielkanocna- praca plastyczna

 

POTRZEBNE MATERIAŁY:

 

  • * Kształt jajka wycięty z kolorowego bloku technicznego,
  • * nożyczki, klej
  • * dziurkacz,
  • * włóczka/wełna/mulina,
  • * pomponiki/ papier kolorowy (samoprzylepny)/ samoprzylepne ozdoby.

 

 

Instrukcja :

I. Na około, wyciętego szablonu jajka, używając dziurkacza robimy „dziurki”, jedna obok drugiej.

II. Następnie odmierzamy  długi kawałek włóczki/wełny/muliny.

III. Zaczepiamy włóczkę/wełnę/mulinę, zawiązując ją na jednej z dziurek.

IV. Przeplatamy włóczkę przez wszystkie dziurki, na skos, tak aby postała gęsta pajęczyna.

V. Na powstałą „pajęczynę” przyklejamy ozdoby z papieru kolorowego, pomponiki, tworząc wzór bądź artystyczny nieład.

wielkanocna-pisanka-16

 

 

 

 

 

 07.04.2020 (WTOREK)

TEMAT DNIA: JAKIE SĄ TRADYCJE ŚWIĄT WIELKANOCNYCH?

PRZEBIEG ZAJĘĆ:

1. ,,Wielkanoc"- słuchanie wierszyka i rozmowa na jego temat na podstawie ilustracji

Rodzic czyta dziecku wierszyk, a potem zadaje dziecku pytania na jego temat oraz pokazuje illustracje, które mają pomóc dziecku w wypowiedzi.

,,Wielkanoc"

Wielkanocny baranek zamieszkał w koszyku,
Kolorowych jajek jest też w nim bez liku.
I smaczna szyneczka gotowa do święcenia,
Jeden drugiemu składa dziś życzenia.
Wielkanocne święta, o nich każdy pamięta,
Serce się raduje, uśmiech dziś króluje.
Dzwonimy do bliskich, kartki wysyłamy,
Choć mieszkają daleko, to o nich pamiętamy.
Do wspólnego śniadania z rodziną siadamy,
To, co poświęcone z koszyczka zjadamy.
Poniedziałek Wielkanocny to świąt drugi dzień,
Wszystkie dzieci już czekają, by móc wodą polać się.
Bo to przecież śmigus-dyngus – dużo wody trzeba,
Oby tylko nas nie skropił, jakiś deszczyk z nieba.
Wszystkim dużym i tym małym składamy życzenia,
Zdrowia, szczęścia i radości, niech Wam uśmiech w sercach gości,
Niech Wam jajeczko dobrze smakuje, a bogaty zajączek prezentami obdaruje.

ILUSTRACJE DO WIERSZA:

PYTANIA DO WIERSZA:

1. Co znalazło się w Wielkanocnym koszyku?

2. Jak nazywa się święto, którego będziemy w najbliższą niedzielę obchodzić?

3. Co robimy w trakcie świąt Wielkanocnych?

4. Jak nazywa się drugi dzień świąt Wielkanocnych?

5. Co robimy w Lany Poniedziałek?

Rodzic może w tym momencie wytłumaczyć dziecku, że:

LANY PONIEDZIAŁEK inaczej nazywany ŚMIGUSEM DYNGUSEM jest polskim zwyczajem, który był symbolem radości z nadejścia wiosny oraz zakończenia zmy. Śmigus głównie polegał na symbolicznym biciu witkami wierzby lub palmami po nogach i oblewaniu się zimną wodą, co symbolizowało wiosenne oczyszczenie z brudu i chorób. Polegał na odwiedzaniu znajomych i przypadkowych osób. Wizytom zazwyczaj towarzyszył poczęstunek, lub podarunek na drogę. Polacy uważali, że oblewanie się wodą miało sprzyjać powodzeniu dziewcząt, dlatego oblewaniu podlegały przede wszystkim panny na wydaniu. Obecnie wodę zastępuje się psikaniem dziewcząt perfumami.

 

2. Co włożymy do koszyka wielkanocnego?- szukanie odpowiedzi na pytanie na podstawie doświadczeń dzieci.

Rodzic zaczyna zdanie i prezentuje produkty, które znajdują się w święconce:

,,W Wielką Sobotę święcone są wielkanocne koszyczki, które wypełnione są różnymi rodzajami pokarmów....(tutaj wymieniamy pokarmy, pokazujemy ilustracje, bądź też gotowe produkty)

 

 3. Koszyczek wielkanocny- zabawa ruchowa, orientacyjno porządkowa

Do tej zabawy potrzebne są: 5 talerzyków, najlepiej plastikowych,

kawałek chleba, kawłałek kiełbaski, solniczka z solą, jajko, cukrowy baranek,

mazak i 10 kartek z wyrazami (każdy wyraz powtarza się, czyli musi być dwa razy napisany: chleb itd.)

CHLEB
JAJKO
SÓL
 BARANEK
 KIEŁBASA

INSTRUKCJA DO ZABAWY:

Na talerzykach znajdują się ,,produkty z koszyczka wielkanocnego" (każdy talerzyk z danym produktem jest położone w odpowiedniej odległości, aby swobodnie można było się poruszać pomiędzy talerzykami). Rodzic pokazuje na początku kartkę z napisem i głośno mówi: ,,CHLEB" i kładzie kartkę przy odpowiednim talerzyku. Następnie robi tak z każdym kolejnym wyrazem. Gdy już skończy, pozwala dziecku podejść do każdego talerzyka, przypatrzeć się wyrazowi. Gdy dziecko jest gotowe, puszczamy piosenkę.https://www.youtube.com/watch?v=QPqALIknKwY Dziecko chodzi, bądź też biega truchtem pomiędzy talerzykami. Gdy piosenka się zatrzyma, dziecko losuje wyraz (rodzic ma przy sobie rozłożone wyrazy-te napisane jeszcze raz) i stara się samo odnaleźć talerzyk, który pasuje do wyrazu (pamiętamy, że na talerzykach również znajdują się wyrazy, aby dziecko mogło wzrokowo dopasować ten sam wyraz). Gdy dziecko odpowiednio dopasuje wyraz puszczamy muzykę, dziecko znowu przechadza się pomiędzy talerzami, na pauzę losuje kolejny wyraz i stara się go odpowiednio dopasować. Na sam koniec zabawy można zabrać wyrazy wcześniej przymocowane do talerzów i dziecko już bez pomocy doczepionych kartek, bazując na własnej pamięci stara się odpowiednio dopasować wylosowany wyraz. Oczywiście jeśli Państwo nie mają danego produktu w domu, wtedy można zamienić je na inne i stworzyć dla nich podpisy.

A tutaj mini filmik o czytaniu globalnym dla zainteresowanych :) 

https://www.youtube.com/watch?v=ONnpzsP_k8o (co prawda jest tam dużo opowiadania o książce, ale słuchając możemy zobaczyć na czym to polega :) )

4. Praca plastyczna: ,,Koszyczek wielkanocny" lub ,,Pisanka"

 

Materiały:

5-6 pasków z brązowego papieru kolorowego,

kuleczki zrobione z waty, lub wycięte z białego papieru (tzw. kotki/ bazie)

wycięte z papieru kolorowego sylwety jajka,

1 serwetka, lub brązowa bibułka, 

kolorowe kuleczki z bibuły.

kartka A 4 z kolorowego papieru

Wykonanie:

1. Na zieloną kartkę A4 przyklejamy serwetkę, starając się, aby jej ułożenie przypominało to na obrazku. Jeśli nie posiadamy takie serwetki można zastąpić ją wyciętym szablonem serwetki z białej kartki. Zamieszczony jest poniżej:

2. Następnie naklejamy we wnętrzu serwetki 5 lub 6 brązowych pasków.

3. Na brązowe paski naklejamy kuleczki z waty, lub białe kółeczka wycięte z papieru (tworzymy w ten sposób bazie).

4. Na dwóch pozostałych paskach przyklejamy kolorowe kuleczki z bibuły tworząc palmę wielkanocną.

5. Na samym dole, pod naszym koszykiem możemy przykleić szablony jajek wielkanocnych wyciętych z papieru kolorowego.

6. Ostatni etap to zrobienie trawki z zielonej bibuły. Możemy ją pociąć na paski i przykleić do kartki na dole :)

 

PROPOZYCJA DLA TYCH, KTÓRZY NIE MAJĄ TAKICH MATERIAŁÓW, BĄDŹ MOŻLIWOŚCI NA WYKONANIE SZABLONÓW

 1. Jeśli dziecko potrafi już trzymać nożyczki można mu dać kolorowy papier lub bibułę, ewentualnie skrawki gazet i zaproponować powycinanie ich w kolorowe paski.

2. Następnie smarujemy kartkę klejem i przyklejamy pasek, obok paska. Pozwalamy dziecku samodzielnie wybierać kolory, jak również sposób przyklejania. Na kartce może powstać dowolna paskowa abstrakcja.

3. Na końcu wycinamy szablon jajka i przyklejamy go na wykonaną przez malucha ilustrację. W ten sposób powstaje nam piękna kolorowa pisanka :)

 

Oczywiście zapraszamy do przesyłania prac drogą mailową

(grupy pani Magdaleny Dudy i Magdy Olesz :) )

Pozdrawiamy i życzymy dużo zdrowia :) 

 

 

TEMAT TYGODNIA: WIELKANOC (06.04- 10.04)

 

06.04.2020 (PONIEDZIAŁEK)
TEMAT: JAK PRZYGOTOWUJEMY SIĘ DO ŚWIĄT WIELKANOCNYCH.

 

 

1. Słuchanie opowiadania i próba odpowiedzi na pytania związane z treścią.

 

„Bajeczka wielkanocna" ( A. Galicy)

Wiosenne słońce tak długo łaskotało promykami gałązki wierzby, aż zaspane wierzbowe Kotki zaczęły wychylać się z pączków.
- Jeszcze chwilkę – mruczały wierzbowe Kotki – daj nam jeszcze pospać, dlaczego musimy wstawać?
A słońce suszyło im futerka, czesało grzywki i mówiło:
- Tak to już jest, że wy musicie być pierwsze, bo za parę dni Wielkanoc, a ja mam jeszcze tyle roboty.
Gdy na gałęziach siedziało już całe stadko puszystych Kotków, Słońce powędrowało dalej. Postukało złotym palcem w skorupkę jajka – puk-puk i przygrzewało mocno.
- Stuk-stuk – zastukało coś w środku jajka i po chwili z pękniętej skorupki wygramolił się malutki, żółty Kurczaczek.
Słońce wysuszyło mu piórka, na głowie uczesało mały czubek i przewiązało czerwoną kokardką.
- Najwyższy czas – powiedziało – to dopiero byłoby wstyd, gdyby Kurczątko nie zdążyło na Wielkanoc.
Teraz Słońce zaczęło rozglądać się dookoła po łące, przeczesywało promykami świeżą trawę, aż w bruździe pod lasem znalazło śpiącego Zajączka. Złapało go za uszy i wyciągnęło na łąkę.
- Już czas, Wielkanoc za pasem – odpowiedziało Słońce – a co to by były za święta bez wielkanocnego Zajączka? Popilnuj Kurczaczka, jest jeszcze bardzo malutki, a ja pójdę obudzić jeszcze kogoś.
- Kogo? Kogo? – dopytywał się Zajączek, kicając po łące.
- Kogo? Kogo? – popiskiwało Kurczątko, starając się nie zgubić w trawie.
- Kogo? Kogo? – szumiały rozbudzone wierzbowe Kotki.
A Słońce wędrowało po niebie i rozglądało się dokoła, aż zanurzyło złote ręce w stogu siana
i zaczęło z kimś rozmawiać.

- Wstawaj śpioszku – mówiło – baś, baś, już czas, baś, baś.
A to „coś" odpowiedziało mu głosem dzwoneczka : dzeń-dzeń, dzeń-dzeń.
Zajączek z Kurczątkiem wyciągali z ciekawości szyje, a wierzbowe Kotki pierwsze zobaczyły, że to „coś" ma śliczny biały kożuszek i jest bardzo małe.
- Co to? Co to? – pytał Zajączek.
- Dlaczego tak dzwoni? – piszczał Kurczaczek.
I wtedy Słońce przyprowadziło do nich małego Baranka ze złotym dzwonkiem na szyi.
- To już święta, święta, święta – szumiały wierzbowe Kotki, a Słońce głaskało wszystkich promykami, nucąc taką piosenkę:

 

W Wielkanocny poranek
Dzwoni dzwonkiem Baranek,
A Kurczątko z Zającem
Podskakują na łące.
Wielkanocne Kotki,
Robiąc miny słodkie,
Już wyjrzały z pączka,
Siedzą na gałązkach.
Kiedy będzie Wielkanoc
Wierzbę pytają.

 

 

PYTANIA:
* Co robiło Słonko?
* Kogo obudziło jako pierwsze, a kogo jakie drugie i trzecie?
* Dlaczego słonko budziło bazie, kurczaka, zajączka i baranka?
* Jakie święta zbliżają się do nas wielkimi krokami?

 

 

Podczas odpowiadania na pytania, przypominamy dziecku aby odpowiadało całym daniem. Jeżeli dziecko ma z tym problem, nakierowujemy go na odpowiedź, budujemy przykładową i wskazujemy miejsce w tekście gdzie się znajduje odpowiedź, czytając powtórnie ten element.

 

 

2. „Co to jest?"- kształtowanie umiejętności językowych


Rodzic pokazuje zdjęcia, widoczne poniżej, dziecku. Zadaniem dziecka jest nazwanie rzeczy widocznych na fotografiach a następnie podział słowa na sylaby- wyklaskując je i udzielając odpowiedzi ile sylab jest w danym słowie. (np. kur- czak ; dwie sylaby).
Zadanie można wzbogacić o wyróżnianie głoski w nagłosie. Czyli wypowiedzenie głoski którą zaczyna się dane słowo. ( np. Rodzic pyta co słyszysz na początku słowa „zzzając"- dziecko odpowiada „Z").

 

sonko

 

 

bazie-kotki

kurczaczek

 

 

zajcek

 

baranek

 

 

3. „Pisankowa matematyka"- karta pracy.


Rodzic pokazuje dziecku zdjęcie karty pracy, lub jeżeli jest możliwość drukuje ją. Można również przerysować daną karę pracy czystą kartę A4 lub A5. Następnie dziecko wykonuje polecenia w podanej kolejności:


I. Policz pisanki
II. W okienku na dole narysuj tyle kresek, ile jest pisanek.
III. Czerwoną kredką otocz w pętlę największą pisankę.
IV. Zieloną kredką otocz pętlą najmniejszą pisankę.
V. Pozostałe pisanki pokoloruj na dowolny kolor.

 

KARTY-PRACY-WIELKANOC-4

 

 

4. „Kurczaczek"- elementy kodowania w zabawie matematycznej.


Zadanie polega na pokolorowaniu pisanki według podanego wzoru: serduszko- kolor zielony, koło- kolor żółty, kwadrat- kolor pomarańczowy.

 

page 3

 

 

MIŁEJ ZABAWY :)

 

 

 

03.04.2020 (PIĄTEK)

TEMAT DNIA: CO DAJĄ NAM ZWIERZĘTA WIEJSKIE?

Propozycja zajęć:

1. ,,Co nam daje krowa, a co kura?"- układanie opowiadania na podstawie ilustracji.

Rodzic kładzie przed dzieckiem cztery ilustracje przedstawiające: krowę, pastwisko, gospodarza, mleko. Prosi dziecko, aby przyjrzało się ilustracjom i powiedziało, co przedstawia każda z nich? Dziecko opisuje każdą ilustrację.

Następnie rodzic mówi, że rysunki, które leżą na stole opisują pewną historię. Następnie prosi dziecko, aby wskazywały odpowiednie obrazki i układały je jeden obok drugiego podczas czytania hostoryjki.

Jeśli nie mają Pańswto możliwości przygotowania obrazków, pod tekstem znajdziecie obrazki w rozsypce, tak aby dziecko mogło wskazać palcem odpowiednią kolejność.

HISTORYJKA NR 1:

Była sobie krowa. Cały dzień pasła się na pastwisku, żuła trawę, odpoczywała. Przyszedł gospodarz, zabrał ją do obory. Tam wydoił krowę. Dzięki temu mamy pyszne mleko.

OBRAZKI DO HISTORYJKI NR 1

 

 HISTORYJKA NR 2:

 Rodzic zaczyna dokładnie w ten sam sposób co poprzednio. Kładzie cztery obrazki przed dzieckiem: kura, jajko, kura w gnieździe na grzędzie, kupka ziaren. Pozala dziecku opowiedzieć co widzi i zaczyna opowiadać historyjkę :)

Była sobie kura. W ciągu dnia chodziła sobie po wybiegu, wydziobywała ziarna z ziemi. Później poszła do kurnika, usiadła i zniosła jajko.

OBRAZKI DO HISTORYJKI NR 2:

 

2. ,,Czyj to głos?"- odgadywanie do jakiego zwierzęcia należy głos oraz dopasowywanie do tego zwierzęcia produktu, który do niego należy.

Rodzic naśladuje odgłos zwierzęcia (krowa, owca, koza, kura). Po usłyszeniu głosu zwierzęcia dziecko mówi jakie to zwierzę. Następnie razem z rodzicem zastanawia się, jakie produkty uzyskujemy od danego zwierzęcia (dziecko wskazuje na ekranie monitora odpowiednie zwierzę i produky, który dzięki temu zwierzęciu mamy).

Produktów do jednego zwierzątka może być więcej niż jeden.

OBRAZKI ZWIERZĄT: krowa, owca, koza, kura

 PRODUKTY POCHODZENIA ZWIERZĘCEGO:

JAJA KURZE (KURA)                                            JOGURT NATURALNY

                                                                                       (owca, koza, krowa)

Śmietanka (krowa)                                          Masło (krowa)

 

 MLEKO (krowa, owca, koza)                               SER ŻÓŁTY(krowa)

 

JOGURT OWOCOWY (KROWA)                        SER KOZI (koza)

 

SER OWCZY (owca)                                                TWARÓG (krowa)

 

Po tym ćwiczeniu można wspólnie z dziećmi zastanowić się po co w gospodarstwie wiesjkim są takie zwierzęta jak: konie, psy i koty, jeśli nie uzyskujemy z nich żadnych produktów spożywczych.

ODPOWIEDŹ:

KOŃ- czasami pomaga rolnikowi w uprawie ziemi.

PIES- broni gospodarstwa, nie wpuszcza intruzów.

KOT- przegania myszy z domu gospodarza. 

 3. Karta pracy: ,,Co nam dają zwierzęta?"

 

 4. ,,Gimnastyka smyka"- propozycja ćwiczeń gimnastycznych do wykonania w warunkach domowych w parze: rodzic-dziecko :)

www.youtube.com/watch?v=FacAJxiIzh4 (świetna sprawa!)

 

5. ,,Robimy ser!"- wspólne robienie sera z krowiego mleka.

To propozycja dla tych osób, które posiadają produkty w domu potrzebne do wykonania tego przepisu. 

Doskonale zdajemy sobie sprawę, że w obecnej sytuacji jest ciężko zdobyć niektóre z tych produktów, a zakupy tylko w celach zaopatrzenia się w te produkty są nie wskazane (proszę więc specjalnie nie kupować, jeśli Państwo nie będą tego mieli w domu). Mamy przygotowaną również alternatywę dla tego zadania poniżej :

ALTERNATYWA: Robienie kanapek z twarożkiem lub żółtym serem :D :)

 Mieszanie twarogu z przyprawami, solą, pieprzem, szczypiorkiem...

Produkty potrzebne do wykonania sera:

1 litr zsiadłego mleka w dużej misce,

pół litra zagotowanego, bardzo gorącego mleka (nie UHT),

śmietanka 30 pr. (ok. 2 łyżeczki),

sitko,

miska na serwatkę.

Pytania do dziecka w trakcie przygotowania składników do wykonania sera:

- Co znajduje się na naszym stole?

- Do czego to służy?

- Jakie zwierzę dało nam te produkty? (krowa)

- Co możemy zrobić dzięki tym rzeczom?

 INTRUKCJA WYKONANIA SERA:

1. Rodzic wlewa gorące, słodkie mleko do miski z zsiadłym mlekiem i długo miesza, aby wystygło. W tym czasie powstaje skrzep.

2. Rodzic przelewa skrzep z serwatką do sitka, tak aby serwatka spływala do miski. Rodzic tłumaczy dziecku, że teraz ser musi postać tak długo, aby cała serwatka spłynęła do miski. Wtedy ser będzie gotowy i będzie można go spróbować.

 

Życzymy dobrej zabawy :) 

 

 

 02.04.2020 (CZWARTEK)
TEMAT: SADZIMY FASOLĘ!


1. „Jakie maszyny i urządzenia pomagają rolnikowi?"- rozmowa na temat pracy rolnika na podstawie zdjęć i doświadczeń dzieci.

 

Rodzic zadaje pytanie dziecku: Jakie znasz maszyny i urządzenia, które pomagają rolnikowi w jego ciężkiej pracy?
Następnie przedstawia zdjęcia (zamieszczone poniżej) maszyn rolniczych, nazywając je kolejno i udzielając krótkich informacji.

 

TRAKTOR- jest maszyną wielofunkcyjną. Po podłączeniu do niego innych urządzeń można go wykorzystywać przy różnych pracach.
KOMBAJN ZBOŻOWY- jest maszyną, która ścina zboże, młoci je (czyli oddziela ziarno od kłosów). Na polu kombajn zostawia słomę, a ziarna zbóż zbiera i przesypuje do zbiornika przygotowanego przez rolnika.
PŁUG - narzędzie do przekopywania ziemi po zimie, aby nie była zbyt twarda. Pług przygotowuje ją tak, aby można w niej zasiać nowe nasiona.
SIEWNIK- maszyna do rozsiewania ziarna na polu.

 

traktor

 

 

kombajn 1

 

pug

 

siewnik

 

2. „Moja fasolka"- zakładam swoją hodowlę fasoli Jaś.

 

 

I. W pierwszej kolejności należy z dzieckiem powtórzyć wiadomości z tematu : „Czego potrzebują rośliny do życia?"
Jest to:
- odpowiednia gleba
- odpowiednie nasłonecznienie
- temperatura
- i oczywiście woda.

 

czego potrzebuja

 

 

II. Powtórka wiadomości z tematu : „Od nasionka do roślinki". Przedstawiamy dziecku zdjęcia zawierające etapy rozwoju rośliny. Opowiadamy wraz z dzieckiem jak od nasionka w ziemi powstaje roślina, która kwitnie a następnie daje owoce.
W opisie posługujemy się pojęciami zawartymi na zdjęciu poniżej.

 

nazwy etapow

 

 

 

etapy

 

 

 

III. Zakładamy swoją hodowlę fasoli.

 

 

Potrzebne materiały:

fasola 1

 

 

 

INSTRUKCJA:
1. Do słoika wlewamy wodę, za pomocą konewki lub bezpośrednio z kranu.
2. Na górę słoika naukładamy, dwie pojedyncze warstwy gazy.
3. Gazę mocujemy za pomocą gumki recepturki lub sznurka.
4. Na gazę kładziemy 2/3 fasolki typu JAŚ.
5. Dolewamy tyle wody do słoika aby fasolki były lekko znużone w niej.

 

fasola 2

 

 

 

IV. Opcjonalnie można założyć uprawę RZEŻUCHY, albo prowadzić dwie uprawy: FASOLI
I RZEŻUCHY.

 

jak-zasiac-rzezuche

 

 

 

3. „Zakładamy dzienniczek hodowli fasoli".

 

Na kartce A4, bądź A3, według podanego poniżej wzoru, rysujemy tabelę która będzie naszym dzienniczkiem wzrostu fasoli.
Zadaniem dziecka jest, w pustych okienkach, rysować zmiany zachodzące w ziarnie fasoli.
Z uwzględnieniem, który to dzień wzrostu.

 

IMG 20200401 105444

 

 

 

 

4. „Wiejskie podwórko"- karta pracy


POLECENIE: Ilustracja przedstawia dwa gospodarstwa.

  • 1. W gospodarstwie na górze strony mieszkają tylko te zwierzęta, których nazwy zaczynają się głoską k. Wymień jakie to mogą być wiejskie zwirzęta.
  • 2. W gospodarstwie na dole mieszkają pozostałe zwierzęta. Jakie to zwirzęta wiejskie?

3. Czy znasz jeszcze inne zwierzęta mieszkające na wiejskim podwórku, których nazwy zaczynają się głoską k?

 

IMG 20200401 104443

 

 

 

 

01.04.2020 (ŚRODA)

TEMAT DNIA: PODWÓRKOWA ORKIESTRA

PROPOZYCJA ZAJĘĆ:

1. Zagadki dotyczące zwierząt z wiejskiego podwórka.

Rodzic odczytuje dziecku zagadkę, a dziecko ma za zadanie odgadnąć o jakie zwierzę chodzi. Zabawę można urozmaicić obrazkami. Wtedy dziecko wskazuje odpowiedni obrazek i nazywa dane zwierzę. Po odgadnięciu dzielimy wyraz na sylaby- wyklaskując daną sylabę.

 

1. Dobre ma zwyczaje, mleko ludzom daje. (KROWA) 

Podział na sylaby: KRO-WA

 

2. Po podwórku sobie chodzi i kurczęta żółte wodzi. (KURA)

Podział na sylaby: KU-RA

 

3. Jest dumna ze swego noska i kręconego ogonka. 

I z tego, że często Ci służy jako pojemna skarbonka. (ŚWINKA)

Podział na sylaby: ŚWIN-KA

 

4. Beczy i potrząsa bródką,

chce się dostać do ogródka.

Gdzie kapustka i sałatka.

Och! Nie trudna to zagadka. (KOZA)

Podział na sylaby: KO-ZA

 

5. Nad rzeczułką watką,

kto to drepce z dziatwą?

Żółte nóżki ma.

Gę, gę, gę, gę, ga. (GĘŚ)

Podział na sylaby: GĘŚ (jedno klaśnięcie)

 

6. Te piękne zwierzęta, silne niesłychanie,

mogą ciągnąć wozy, dorożki i sanie. (KONIE)

Podział na sylaby: KO-NIE

OBRAZKI DO ZWIERZĄT WYSTĘPUJĄCYCH W ZAGADKACH W INNEJ KOLEJNOŚCI

(dziecko na ekranie monitora może wskazać paluszkiem o które zwierzątko chodziło w czytanej zagadce)

 

2. Słuchanie wiersza pt: ,,Na wiejskim podwórku" S. Kraszewskiego

Rodzic czyta dziecku treść wiersza. Przy I zwrotce pokazuje ilustracje wypowiadanych zwierząt (ilustracje będą znajdowały się pod tekstem wiersza). Przy II i III zwrotce dzieci będą starały się same nazywać młode zwierzęta (dzieci).

 

Na wiejskim podwórku

S. Kraszewski

I: Na podwórku dumne matki prowadziły swoje dziatki:

Krowa- łaciate cielątko,

Koza- rogate koźlątko,

Owca- kudłate jagniątko.

Świnka- różowe prosiątko,

Kurka- pierzaste kurczątko,

Gąska- puchate gąsiątko,

Kaczka- płewiaste kaczątko,

Klacz- brązowe źrebiątko,

Każda zgubiła swoje dzieciątko!

II. Wtem ujrzały pieska Burka, który urwał się ze sznurka.

Tak się bardzo przestraszyły, że aż dzieci pogubiły.

Krowa- łaciate cielątko,

Koza- rogate koźlątko,

Owca- kudłate jagniątko.

Świnka- różowe prosiątko,

Kurka- pierzaste kurczątko,

Gąska- puchate gąsiątko,

Kaczka- płewiaste kaczątko,

Klacz- brązowe źrebiątko,

Każda zgubiła swoje dzieciątko!

III: Wtem gospodarz konną furką wjechał prosto na podwórko.

Zszedł czym prędzej ze swej furki, zamknął Burka do komórki.

Lamentują biedne mamy: ,,Co my teraz robić mamy?"

Wtem z kryjówek wyszły dziadki, odnalazły swoje matki-

Krowę- łaciate cielątko,

Kozę- rogate koźlątko,

Owcę- kudłate jagniątko.

Świnkę- różowe prosiątko,

Kurkę- pierzaste kurczątko,

Gąskę- puchate gąsiątko,

Kaczkę- płewiaste kaczątko,

Klacz- brązowe źrebiątko,

Znalazło mamę każde dzieciątko :) 

OBRAZKI DO WIERSZA:

KROWA, ŁACIATE CIELĄTKO

 

KOZA, ROGATE KOŹLĄTKO

 

OWCA, KUDŁATE JAGNIĄTKO

 

 

ŚWINKA, RÓŻOWE PROSIĄTKO

 

KURKA, PIERZASTE KURCZĄTKO

 

GĄSKA, PUCHATE GĄSIĄTKO 

 

KACZKA, PŁEWIASTE KACZĄTKO

(niestety nie udało się wstawić tego obrazka w poziomie :()

 

KLACZ, BRĄZOWE ŹREBIĄTKO

Pytania dodatkowe:

- Gdzie rozgrywała się sytuacja przedstawiona w wierszu?

- Jakie zwierzęta występowały w wierszu?

- Jak nazywały się młode zwierzątka?

- Co przydarzyło sie zwierzętom?

- Dlaczego pogubiły się dzieci?

- Jak myślisz, co czuła wtedy mama?

- Jak skończyła się ta przygoda?

-Czy wszystkie mamy znalazły dzieci?

 

3. Zabawa ruchowa: ,,Gąski, gąski do domu"

Ta zabawa jest bardzo lubiana przez dzieci w przedszkolu. W warunkach przedszkolnych przeprowadza się ją na dużej grupie dzieci. Proponuję dzisiaj ją troszkę zmodyfikować do warunków domowych :)

Jako, że uczymy się dzisiaj nazw młodych zwierzątek możemy używać tylko nazw młodych

(cielak, kurczątko, źrebię, jagnię, prosiaczek). Na początku wyznaczamy z dzieckiem kryjówkę- ,,domek" w którym zwierzątko będzie się chowało. Następnie ustalamy, że dziecko będzie młodym zwierzątkiem, które będzie uciekało, a rodzic wilkiem, które będzie miało za zadanie złapać zwierzątko i nie dopuścić,żeby udało mu się schować. Dziecko porusza się do dowolnej muzyki (można wykorzystać piosenkę z poniedziałki: ,,Dziadek farmę miał"). Rodzic w pewnym momencie zatrzymuje piosenkę i w tym momencie próbuje złapać (uścisnąć- w sensie: przytulić) zwierzątko. Proszę dawać możliwość dziecku wygrywać, ale czasem również przegrywać w zabawie :)  Jeśli dziecku uda się schować przed wilkiem, mówi głośno nazwę swojego domku (CHLEWIK, OBORA, STAJNIA, KURNIK).To doskonała okazja do powtórzenia nazw domków zwierząt, które dzieci poznawały wczoraj :). Zabawę można powtórzyć, zamieniając się rolami :) (dla odważnych).

Jeśli nie chcemy, aby dziecko biegało po domu, to proszę zabawić się w klasycznego chowanego, czyli dziecko zamiast uciekać chowa się (gdy zatrzyma się muzyka), a rodzic gdy policzy do 10 z zasłoniętymi oczami- szuka kryjówki. (Wtedy nie wyznaczamy wspólnie z dzieckiem kryjówki). 

Proszę pamiętajcie o omówieniu zasad przed tą zabawą. Ustalcie, gdzie dziecko może się chować, a gdzie nie, tak aby zabawa była bezpieczna :)

 

4. ,,Policz, ile mama ma młodych zwierzątek"- zabawa matematyczna.

Do tej zabawy potrzebne będą nam liczmany, czyli wszelkie zakrętki, kredki, nasiona fasoli, guziki, patyczki, zapałki z uciętą końcówką z siarką, klocki... Liczmanami może być wszystko co da się wygodnie wziąść do ręki i policzyć. Dziecko otrzymuje garść liczmanów, np. zakrętek i kładzie je na kupce przed sobą. Ustalamy z dzieckiem, że te zakrętki to małe zwierzątka, które będzie liczył.

Rodzic czyta pierwszą historyjkę:

I HISTORYJKA:

Mama krowa postanowiła wziąć na spacer 3 młode cielątka (dziecko kładzie przed sobą 3 zakrętki)

Cielątka cieszyły się z pięknej pogody, gdy nagle ich spokój został zakłócony. Na podwórko wpadł pies Burek i przestraszył młode cielaczki. Dwa z nich schowały się do kryjówek. (dziecko zabiera 2 zakrętki i chowa je za siebie).

Ile zwierzątek zostało na pastwisku? (dziecko powinno mieć przed sobą 1 zakrętkę)

Odpowiedź: Na pastwisku został 1 odważny cielaczek.

II HISTORYJKA:

Mama kaczka kąpała się w jeziorze z 5 (piątką) swoich dzieci. (dziecko kładzie przed sobą 5 zakrętek)

Po jakimś czasie do kąpiących się kaczuszek w stawie dołączyły jeszcze 3 (trzy) kaczuszki, które bawiły się wcześniej na lądzie. (dziecko dokłada zakrętki  do wcześniej ułożonych pięciu). 

Ile ostatecznie było razem kaczuszek w jeziorze? (dziecko powinno mieć przed sobą 8 zakrętek)

Odpowiedź: Razem w jeziorze kąpało się osiem kaczuszek.

III HISTORYJKA:

Mama klacz zaganiała swoje dzieci do stodoły, aby poszły spać. Pogalopowała na podwórko i znalazła tam jednego źrebaczka (dziecko kładzie przed sobą 1 zakrętkę)

Następnie pobiegła na pole i znalazła tam dwójkę swoich dzieci. (dziecko dokłada dwie zakrętki). 

Potem pogalopowała do pobliskiego lasku i znalazła tam trójkę swoich dzieci. (dziecko dokłada 3 zakręki). To już były wszystkie dzieci klaczy. Każde z nich dotarło do swojej przytulnej stajni i zasnęło zmęczone po całym dniu zabaw.

- Ile dzieci miała mama klacz?/- Ile źrębiąt spało w stodole? (dziecko powinno mieć przed sobą razem 6 zakrętek).

Odpowiedź: Żrębiątek razem było sześć. /Sześć źrebiątek spało w stodole.

 

 5. Karta pracy: Połącz mamę z jej dzieckiem :)

Życzymy udanej zabawy :)

 

31.03.2020 (wtorek)

TEMAT DNIA:  GDZIE MIESZKA KOŃ, KROWA, ŚWINIA, KURA?

 

 

1. „Kogo mogę spotkać na wsi?"- opowieść ruchowa


INSTRUKCJA: Rodzic czyta opowiadania, dziecko wykonuje ruchy odpowiednio do słuchanej treści. Rodzic może czytając tekst, robić krótkie pauzy, aby dziecko powtórzyło kilkakrotnie dany ruch. Może również brać udział w tej opowieści ruchowej i pokazywać swoim ciałem czytany tekst.

 

OPOWIADANIA:

 

 Jest ranek. Słońce powoli oświetla podwórko. Pierwszy na podwórku pojawia się kogut. Chodzi dumnie, wysoko stawia nogi, rusza głową na boki, nagle głośno pieje: kukuryku! Kury z niezadowoleniem kręcą się na grzędach, później jedna z a druga wychodzą z kurnika, gdacząc: ko, ko, ko, ko... Na podwórku robi się coraz weselej. Nareszcie z domu wychodzi gospodarz, jest bardzo wczesne, dlatego gospodarz przeciąga się i szeroko otwiera buzię, ziewając. Między jego nogami prześlizguje się szara kotka, na pewno pójdzie na pole szukać myszy... Pora zadbać o swoje zwierzęta- myśli gospodarz i, mocno stawiając kroki, idzie w stronę stajni, bo tam czekają na niego dwa głodne konie. Gospodarz nalewa im wody i podaje widłami siano- gdy będzie cieplej, wyprowadzi je na dwór. Zadowolone konie grzebią kopytami i rżą radośnie: iha, iha, iha, haha! Teraz pora wprowadzić krowy z obory. Gospodarz otwiera ciężkie drzwi. Wita się ze swoimi czterema krowami, przywiązuje im specjalny sznurek- postronek- i trzymając go, wyprowadza krowy z obory. Krowy idą powoli, zatrzymując się co chwilę, mocno machają swoimi ogonami, aby odgonić muchy. Są na miejscu- to ogrodzone pastwisko, tutaj cały dzień krowy będą żuły trawę. Gospodarz odwiązuje postronek, tutaj krowy są bezpieczne. Czas wrócić do domu- myśli gospodarz. Wraca aby zejść śniadanie. Tak zaczyna się kolejny dzień w gospodarstwie wiejskim.

 

 

2. „Gdzie mieszka krowa, koń, świnia, kura?"- próba odpowiedzi na pytanie na podstawie opowieści ruchowej ale również doświadczeń dzieci.

 

 

Instrukcja: 

Rodzic pokazuje dziecku poszczególne zdjęcia, domów zwierząt wiejski, zadaniem dziecka jest opisanie co widzi na danym zdjęciu. Staramy się aby dzieci w swych wypowiedziach używały już zdań prostych. Możemy podpowiedzieć jak zdanie ma wyglądać. Rodzic może uzupełnić wiedzę dziecka, opowiadając mu dodatkowe informacje na temat wyglądu danego domu. Jak wygląda ono z zewnątrz i wewnątrz.

 

Następnie rodzic zadaje pytanie: „To jest stajnia (obora, kurnik, chlew), jak myślisz kto tutaj mieszka? – Dziecko przydziela odpowiednie zwierzęta: KOŃ, KURA, ŚWINIA, KROWA, do poszczególnych domów.

 

stajnia

 

obora-od-podworza-danowo-470997016

 

kurnik-ester-z-zagroda-kur-libiaz-sprzedam-513257839

 

Obora Pieski 7498571

 

 

 

3. „Co to za zwierzę?"- zabawa słuchowa


INSTRUKCJA: Dziecko słucha odgłosów danego zwierzęcia (zawartych w linku poniżej), rodzic po odsłuchaniu każdego odgłosu, pauzuje nagranie, aby dziecko miało czas na zastanowienie się i odpowiedź. Staramy się aby dziecko nie wykrzykiwało odpowiedzi, tylko po odsłuchaniu udzieliło odpowiedzi.


https://www.youtube.com/watch?v=3oE8dF4HPAE

 

 

 

4. „MOJE ZWIRZĘ"- praca plastyczna


POTRZEBNE MATERIAŁY:
• Blok techniczny biały,
• Kubek, miska , cyrkiel ( aby narysować duże i małe koło)
• Nożyczki + Klej
• Papier kolorowy, farby, kredki.


INSTRUKCJA:
1. Dziecko wybiera jedno zwierzę (KROWĘ, ŚWINIĘ, KURĘ, KONIA).
2. Na białej kartce z bloku technicznego, odrysowujemy duże koło oraz mniejsze- można do tego użyć cyrkla, kubków lub miski do odrysowania. Następnie wycina koła
3. W zależności jakie dziecko wybierze zwierzę, na taki kolor: malujemy, kolorujemy, wyklejamy dwa odrysowane i wycięte koła. Na różowo- świnię, na brązowo- konia, na czarno- biało- krowę.
4. Przyklejamy mniejsze koło na większe.
5. Na mniejszym kole rysujemy bądź wycinamy z papieru kolorowego i przyklejamy: oczy, uszy, pyszczki/ryjki, zwierzakom.
6. Z papieru kolorowego, bądź białej kartki pokolorowanej/ pomalowanej na dany kolor robimy nogi i ogon. Wycinamy i przyklejamy naszemu zwierzakowi.

 

SDC15605

 

 

Jeżeli mają Państwo ochotę podzielić się zdjęcia zawierającymi wytwory waszych pociech, prosimy
o przesyłanie ich na nasze adresy mejlowe widoczne w zakład KADRA, na górze strony.

POZDRAWIAMY pani MAGDA & pani MAGDALENA (GR. IV I III).

 

 

 

 

 

 

 

30.03.2020 (PONIEDZIAŁEK)

  • TEMAT TYGODNIA: ZWIERZĘTA NA WIEJSKIM PODWÓRKU
  • TEMAT DNIA: JAK WYGLĄDA WIEŚ?

PROPOZYCJA ZABAW:

1. ,, Dzień na wsi"- słuchanie wierszyka i rozmowa na jego temat.

Rodzic czyta dziecku wiersz :)

 

Dzień na wsi

Dominika Niemiec

 

Pobyt na wsi u dziadków to dopiero wyzwanie...

Dzień się tam zaczyna inaczej, wcześnie jest śniadanie.

Trzeba zadbać od rana o wszystkie zwierzęta,

o królikach, o świnkach, o owacach pamiętać.

Dać jeść i pić bez wyjątku

wszystkim w całym obrządku.

Owce wypuścić na hal,

to dla nich miejsce wspaniałe.

Już słychać radosne beczenie, chrumkanie,

to znaczy, że zwierzętom smakuje ich śniadanie.

Konie są w stajni bardzo szczęśliwe,

gdy im porządnie rozczeszę grzywę,

gdy je z czułością, dokładnie wyszczotkuję,

parskają głośno, mówiąc ,,dziękuję".

W stajni, w chlewiku, na dworze, cały dzień trwa praca.

Dopiero gdy się ściemnia, z dziadkiem do domu wracam.

Jestem zmęczonyk, lecz wiem, że gdy zwierzętom troskę okażę,

sam kiedyś będę jak dziadek wspaniałym gospodarzem.

 

Rodzic rozmawia z dzieckiem na temat wiersza zadając pytania, wspomagając się obrazkami

(obrazki traktujemy jako pomoce do przeprowadzenia rozmowy).

 

Pytania:

- O jakim miejscu była rozmowa w wierszu?

- O kogo trzeba zadbać w gospodarstwie?

- Jak trzeba zadbać o zwierzęta?

- Dlaczego trzeba dbać o zwierzęta?

- Czy praca na wsi jest lekka, przyjemna?

- Czy chciałabyś/ chciałbyś kiedyś pojechać na wieś i opiekować się zwierzętami?

- W czym mogłabyś/ mógłbyś pomóc gospodarzowi na wsi?

 

OBRAZKI DO PREZENTACJI JAK WYGLĄDA WIEŚ/GOSPODARSTWO WIEJSKIE

 

OBRAZKI PRZEDSTAWIAJĄCE PRACE ROLNIKA

OBRAZKI ZWIERZĄT JAKIE WYSTĘPOWAŁY W WIERSZU

KRÓLIKI

ŚWINKA

OWCA

KOŃ

2. Prezentacja animacji dla dzieci dotyczącej rolnika i jego pracy na roli

(można sobie wybrać :))

https://www.youtube.com/watch?v=YV6eCaXL1EU (praca na roli)

https://www.youtube.com/watch?v=q12275--bUo (wyprawa po kurczaki)

https://www.youtube.com/watch?v=mxn-VJ1vcF8 (wyprawa do cukrowni)

Rodzic może w tym momencie powiedzieć dziecku, że w Polcse osobę, która pracuje na roli nazywamy ROLNIKIEM, a jego miejsce pracy to GOSPODARSTWO ROLNE, natomiast w Stanach Zjednoczonych rolnika nazywa się FARMEREM, a jego miejscem pracy nazywa się  FARMĄ. 

3. ,,Jak wygląda wieś?" - zabawa dydaktyczna.

Rodzic pokazuje dziecku pary zdjęć. Zadaniem dziecka jest wskazać, które zdjęcie nie pasuje do polskiej wsi.

Rodzic może wytłumaczyć przy tej okazji dziecku, że niektóre elementy możemy spotkać zarówno na wsiach, jak i w miastach. Bloki są charakterystyczne dla miast, jednak w wielu wsiach ludzie również mieszkają w blokach. Więcej domów jednorodzinnych jest na wsiach, ale są one również i w miastach.

KROWA- SŁOŃ

JABŁONKA Z JABŁKAMI- PALMA KOKOSOWA

SAMOLOT-TRAKTOR

 

KURY- FLAMING

RUCHLIWA ULICA- POLE ZE ZBOŻEM

BLOK- DOM JEDNORODZINNY

4. ,, W gospodarstwie"- zabawa dydaktyczna

Do tej zabawy będą potrzebne 4 kolorowe kartki (czerwony, zielony, żółty, niebieski). Kolory kartek będą oznaczały dane zwierzątko z czytanego wcześniej wiersza:

niebieski- królik; 

zielony-świnka;

żółty- owca;

czerwony- koń

Rodzic na początku tłumaczy dziecku, że każdy z tych kolorów należy do jednego zwierzątka. 

 

 

I WERSJA ZABAWY:

Rodzic daje czas dziecku na zapamiętanie jaki kolor oznacza dane zwierzę. Następnie rodzic jeśli ma możliwość pokazuje kolory na początku pojedynczo (głośno wymawiając nazwę koloru), a dziecko ma za zadanie pokazać obrazek ze zwierzęciem, które było przyporządkowane temu kolorowi (również głośno wymawia nazwę zwierzęcia).

II WERSJA ZABAWY:

To już trudniejsza zabawa na doskonalenie pamięci. Rodzic układa w rządku kolory,

np.: czerwony-zielony-żółty-niebieski, a dziecko ma za zadanie odtworzyć ten rytm, ale używając obrazków ze zwierzętami.(tutaj trzeba pamiętać jakim kolorem dane zwierzę było zakodowane)

W tym wypadku ułożenie zwierząt powinno być następujące: koń-świnka-królik-owca.

Jeśli 4 elementy są za trudne do zapamiętania przez dziecko, można zmniejszyć na początek ilość elementów do dwóch, następnie do trzech, a potem można prówbować do czterech. Można również na samym początku pozwolić dziecku korzystać z tzw. ,,ściągi", czyli tabliczek ,,kolor-zwierzę".

III WERSJA ZABAWY: 

Dziecko zamiast tabliczek ze zwierzętami, używa swojego aparatu mowy i wydaje dźwięki charakterystyczne dla danego zwierzęcia:

niebieski- chrup, chrup

zielony- chrum, chrum

żółty- meee, meee

czerwony- kląskanie językiem

IV WERSJA ZABAWY: alternatywa dla zabawy ruchowej

Rodzic wybiera sobie tabliczki z czterema zwierzątkami i wymyśla kod, czyli:

królik- podskok

świnka- obrót wokół własnej osi

owca- przysiad

koń- bieg w miejscu 

Rodzic pokazuje tabliczkę z wybranym przez siebie zwierzątkiem, a dziecko wykonuje pasujący do tego zwierzęcia ruch (według ustalonego wcześniej kodu). Rodzic może wzbogacić i utrudnić zabawę, poprzez tworzenie ciągu z obrazków, czyli znowu cztery obrazki kładziemy obok siebie w rzędzie, a dziecko wykonuje odpowiednie ruchy po kolei. 

 Zamiast obrazków, można po prostu głośno wypowiadać nazwy zwierzątek i nazwy kolorów, ale to jest już trudniejsze wyzwanie :) 

 

4. Zabawa z piosenką: ,,Dziadek fajną farmę miał" z kanału Piosenki dla dzieci Bzyk tv.

 https://www.youtube.com/watch?v=fUX5kYzzi5Q

 

Rodzic puszcza dziecku piosenkę, aby się z nią zapoznać. Następnie podczas trwania piosenki stara się wraz z dzieckiem wyśpiewywać dźwięki wydawane przez zwierząta ( zaznaczone są na kolorowo w tekście).

. 

Dziadek fajną farmę miał, ijaijaoooo,
Kurki na niej hodował, ijaijaoooo,
Kurki koko tu i koko tam,
Ko tu, ko tam, ciągle tylko koko,
Dziadek fajną farmę miał, ijaijaoooo.

Dziadek fajną farmę miał, ijaijaoooo
Krówki na niej hodował, ijaijaoooo,
Krówki muu tu i muu tam,
Mu tu, mu tam, ciągle tylko muu.
Kurki koko tu i koko tam,
Ko tu, ko tam, ciągle tylko koko,
Dziadek fajną farmę miał, ijaijaoooo.

Dziadek fajną farmę miał, ijaijaoooo,
Świnkę na niej hodował, ijaijaoooo,
Świnka chrumchrum tu i chrumchrum tam,
Chrum tu, chrum tam, 
ciągle tylko chrum chrum.
Krówki muu tu i muu tam,
Mu tu, mu tam, 
ciągle tylko muu.
Kurki koko tu i koko tam,
Ko tu, ko tam, 
ciągle tylko koko,
Dziadek fajną farmę miał, ijaijaoooo.

Dziadek fajną farmę miał, ijaijaoooo
Kaczki na niej hodował, ijaijaoooo,
Kaczki kwakwa tu i kwakwa tam,
Kwa tu, kwa tam, 
ciągle tylko kwaaa.
Świnka chrumchrum tu i chrumchrum tam,
Chrum tu, chrum tam, 
ciągle tylko chrum.
Krówki muu tu i muu tam,
Mu tu, mu tam, 
ciągle tylko muu.
Kurki koko tu i koko tam,
Ko tu, ko tam, 
ciągle tylko koko,
Dziadek fajną farmę miał, ijaijaoooo. 

 

Życzymy miłej zabawy :)

 

23.03.2020 TEMAT DNIA: JAKA JEST WIOSNA?

 

1. Czy to już wiosna?- słuchanie wierszyka i rozmowa na jego temat.

 

Czy już wiosna? (D. Niemiec)

Jeszcze kilka chwil temu,
kilka dni wstecz,
było zimno i plucha.
A dziś... O!- dziwna rzecz...
Spoglądam za okno.
O! Słońce radośnie świeci.
Na taką właśnie pogodę
czekały wszystkie dzieci.
Wychodzę na spacer
I widzę zadziwiony,
że wiosna zaczyna
zielenić drzew korony.
Na grządkach pierwsze kwiatki
Nieśmiało wznoszą swe główki.
O! Nawet zauważyłem
wesołe boże krówki.
Słonko swymi promieniami
łaskocze mnie ciepłem po twarzy.
A mnie nieco zdumionemu
wiosna w pełni się marzy.

 

Rozmowa na temat wiersza, odpowiedzi na pytania: Jak się czuł chłopak w wierszu?, Co go zaskoczyło?, Czy was też już zaskoczyły oznaki wiosny? Jakie są oznaki wiosny? Jakie ty znasz oznaki wiosny?

 

2. „Jestem zdziwiony, zaskoczony, zdumiony"- obserwacja

 

Dzieci obserwują swoje odbicie w lustrze. Zadaniem dla dziecka jest zrobić taka minę, żeby jego twarzy wyglądała na zdziwioną, a następnie uśmiechnąć się.
Zadanie ma na celu wychwyceni różnic: w wyglądzie oczy i czoła, oraz układzie brwi.
Dzielenie się spostrzeżeniami.

 

3. Kwiatowe dyktando matematyczne.

 

Dziecko kładzie przed sobą czystą kartkę rozmiaru A4 oraz kredki. Zadaniem dziecka jest wykonanie rysunku według instrukcji rodzica.

 

INSTRUKCJA: Narysuj trzy bukiety. W pierwszym bukiecie narysuj trzy żółte kwiaty i dwa czerwone kwiaty. (przerwa na narysowanie) Ile kwiatów jest razem? W drugim bukiecie narysuj jeden niebieski kwiat i pięć czerwonych. (przerwa na narysowanie) Ile kwiatów jest razem? W trzecim bukiecie narysuj dwa kwiaty fioletowe i cztery kwiaty żółte. ( przerwa na narysowanie) Ile kwiatów jest razem?

 

4. Czas na zabawę : )

 

24.03.2020 rok (wtorek)

 

Temat dnia: Zapraszamy do nas, ptaszki!

 

Propozycje zabaw:

 

1. Wprowadzenie do tematu poprzez zagadki: ,,Dudkowe zgadywanie" Anny Sójki

 

Rodzic zadaje dziecku zagadkę, a dziecko ma za zadanie odgadnąć o którego ptaszka chodzi. W nawiasach jest już gotowa odpowiedź dla rodzica. Warto do tego zadania przygotować obrazki: czapli, jaskółki, kukułki, kosa, bociana (wydrukować, wyświetlić na ekranie komputera, telefonu).

 

1. Stoi sobie w trzcinach, wdzięczna szyję zgina,

    w wodzie się nie tapla, bo nie kaczka to lecz... (CZAPLA)

 

Po każdym odgadnięciu zagadki rodzic pokazuje dziecku obrazek danego ptaka i rozmawia z dzieckiem o nim, zadając pytania:

 

- Jak wygląda czapla?

-Czy jest mała, czy duża?

- Jakiego koloru ma piórka?

- Jakie odgłosy wydaje?

 

Dziecko ma za zadanie chodzić jak czapla, gwałtownie zginając nogi, głowę trzymając wysoko, ręce mając opuszczone wzdłuż ciała.

 

2. W piękny fraczek ubrana nad stawem zatacza kółka.

    Lata nisko- deszcz wróży, czarno- biała... (JASKÓŁKA)

 

Rodzic pokazuje obrazek jaskółki i rozmawia o jej wyglądzie z dzieckiem:

 

- Czy jaskółka to mały, czy duży ptak?

- Jakiego jest koloru?

- Jakie odgłosy wydaje?

 

Dziecko ma za zadanie udawać jaskółkę: pochyla się, ręce trzyma rozpostarte na boki i porusza się szybko po pomieszczeniu.

 

3. Podrzuca innym jajka ptasia mama- szachrajka,

    ma szaro-czarne piórka i kuka. To... (KUKUŁKA)

 

Rodzic pokazuje obrazek kukułki i rozmawia z dzieckiem o tym jak wygląda kukułka.

 

 

-Czy jest duża, czy mała?

- Jakiego jest koloru?

-Jakie odgłosy wydaje?

 

Dziecko samo wymyśla sposób w jaki mogłoby pokazać jak porusza się kukułka :)

 

4. Żółty dziub, brunatne pióra, mógłby śpiewać w wielu chórach,

    bo ma melodyjny głos i się szybko uczy... (KOS)

 

Rodzic pokazuje obrazek kosa i rozmaia z dzieckiem na temat jego wyglądu i odgłosów jakie wydaje, wspomagając się wcześniejszymi pytaniami, które zadawał.

 

 

Dziecko jest kosem i powtarza dźwięki wydawane przez rodzica. Kosy potrafią powtórzyć przez człowieka wygwizdaną melodię, naśladować dzwonek telefonu, gwizd czajnika, pisk hamulców.

 

5. Gdy mówi ,,coś bym dziś zjadł", to zwykle szuka żab.

    Rozpoznasz go po klekocie. Już wiesz, kto to? Tak! To... (BOCIEK)

 

Rodzic pokazuje obrazek bociana i wspólnie z dzieckiem rozmawia o jego wyglądzie i odgłosach jakie wydaje. 

 

- Jaki dziób ma bocian?

- Jakie nogi ma bocian?

- Jaką szyję ma bocian?

 

Dziecko staje na jednej nodze i uderza w dłonie wyprostowanymi rękoma, mówiąc: ,,kle, kle, kle". Gdy rodzic powie: ,,MYSZ" dziecko chodzi po podłodze udając, że szuka myszy. W tym momencie można powiedzieć, że bociany najchętniej żywią się myszami, nornikami, dżdżownicami i kretami)

 

2. Układanie puzzli.

Rodzic tnie każdy obrazek ptaka na 4-5 części- kawałki (to ćwiczenie można dostosować do umiejętności dziecka zawyżając ilość pociętych części, bądź tę ilość zaniżając). Dziecko wybiera jeden komplet ,,puzzli"i składa obrazek w całość, a następnie próbuje odgadnąć nazwę ptaka ułożonego na obrazku.

Jeśli dziecko ma chęć, a rodzic ma możliwość przygotować więcej takich kompletów puzzli, można ułożyć więcej takich obrazków z ptakami, występującymi we wcześniejszych zagadkach i odgadnąć ich nazwy.

Każdy obrazek może być pocięty na różną ilość kawałków (jeden może zostać pocięty na 4 części, kolejny na 5 itd). Można po ułożeniu obrazka te kawałki policzyć, aby dowiedzieć się z ilu kawałków składał się dany obrazek.

 

3. Zabawa ruchowa: ,,Znajdź kukułkę" (dla dzieci, które są w stanie takie ćwiczenie słuchowe wykonać)

Dziecko zamienia się w kukułkę i chowa się przed rodzicem. Następnie wydaje odgłosy kukułki: ,,kuku, kuku". Rodzic ma za zadanie idąc za dochodzącym głosem, odnaleźć kukułkę :) Zabawę można powtórzyć zamieniając się rolami.

 

4. Zapoznanie dzieci z piosenką : ,,Kle, kle boćku" (piosenka pochodzi z kanału na you tube- ,,BABADU TV")

https://www.youtube.com/watch?v=MXOs1LGO1JM

 

Witaj boćku, kle-kle,

Witaj nam bocianie,

Łąka Ci szykuje, 

Łąka Ci szykuje

Żabki na śniadanie.

 

Kle-kle boćku, kle-kle

Witamy cię radzi,

Gdy zza morza wracasz,

Gdy zza morza wracasz, 

Wiosnę nam prowadzisz.

 

Kle-kle boćku, kle-kle

Witaj na stodole,

Chłopcy ci szykują,

Chłopcy ci szykują,

Gniazdo w starym kole.

 

 Rodzic omawia z dzieckiem treść piosenki, zadając pytania:

- O jakim ptaku mowa jest w piosence?

- Czy bociany przylatują do Polski z ciepłych krajów na wiosnę?

-Czym bociany się żywią?

- Gdzie będą mieszkać bociany po powrocie z ciepłych krajów?

 

  • Można spróbować wyklaskać z dzieckiem rytm piosenki: klaskać do rytmu piosenki.

 

Jeśli klaskanie do rytmu piosenki się udało, można spróbować zagrać na kuchennych naczyniach.

Bierzemy dwa garnki lub miski i 4 łyżki i dzielimy się naczyniami po połowie. ( tak aby dziecko i rodzic miało swój komplet). Następnie tak samo, jak wyklaskiwaliśmy rytm z dzieckiem, uderzamy w taki sam sposób łyżkami o miskę, lub garnek.

 

 Osłuchanie z piosenką: Piosenkę można puszczać w trakcie dnia, podczas zabawy, wykonywania codziennych czynności.

 

5. Wiosenna wyklejanka- Bocian

 

W załączonej kartce znajduje się dziury, które trzeba załatać , wykleić odpowiednimi kolorami, tak aby powstał cały obrazek. Do wyklejania można użyć plasteliny (pamiętajmy, aby dzieci same urywały sobie kawałki plasteliny i z nich formowały kuleczki, które będą przyklejać w miejsca dziur. Jeśli nie posiadają Państwo plasteliny w domu, proponuję użyć kredek i zakolorować puste pola odpowiednim kolorem kredek.

 

 

Życzę udanej zabawy :) 

 

 

 

 

 

25.03.2020 (środa)

TEMAT DNIA: JA NIE CHORUJĘ!

 

1. Opowiadanie Hanny Łochockiej pt.: „Jak choruje Elemelek, jak go leczą przyjaciele?"- rozmowa na temat sposobów zapobiegania chorobom na podstawie doświadczeń dzieci oraz opowiadania.


Fragment opowiadania dostępny jest w linku : https://www.youtube.com/watch?v=Ip6I9HRqEOo

 

 

2. „Ruch to zdrowie"- wykonanie ćwiczeń ogólnorozwojowych z plastikową butelką:
- stojąc w rozkroku, przekładamy butelkę między nogami;
- unoszenie butelki w górę, ręce wyprostowane, kołysanie się na boki;
- leżenie przodem (na brzuchu), nogi wyprostowane, butelka trzymana oburącz, podnoszenie głowy
i rąk (nadal trzymając butelkę);
- podskoki obunóż, z butelką między kolanami;
- przeskoki przez butelkę przód i tył;
- wyciszenie- dziecko kładzie się na butelce (butelka znajduje się pod plecami) i turlanie się wolno w przód i tył.
Butelka z wodą powinna mieć pojemność 0,5 litra i być wypełniona wodą. Każde ćwiczenie powtarzamy 10 razy. Cykl ćwiczeń to trzy serie, po dziesięć powtórzeń.

 

 

3. Zdrowy posiłek- zaprojektowanie na kartce A4 z bloku rysunkowego, za pomocą kredek oraz mazaków, talerza zawierającego zdrowy posiłek.

 

26.03.2020 rok (czwartek)

 

TEMAT DNIA: KTO MIESZKA W TYM JAJKU? 

 

 1. ,,Kto mieszka w tym jajku?"- próba odpowiedzi na pytanie na podstawie doświadczeń dzieci i wiersza Wandy Szuman Kurczątko.

Rodzic czyta dziecku krótki wierszyk.

 

Kurczątko

Z jajeczka się urodziło,

główkę najpierw wychyliło,

na dwie nóżki wyskoczyło.

Oczko czarne otworzyło

dzióbek mały rozchyliło,

że jest głodne zakwiliło...

kurczątki: pi, pi, pi.

 

Rodzic czyta wiersz po raz drugi. Dziecko naśladuje kurczątko z wiersza. Rodzic zadaje dziecku pytania:

-Czym ptaki się różnią od innych zwierząt? 

- Jakie znacie ptaki?/Jakie poznaliśmy ostatnio ptaki?

- Czy wiesz jakiej wielkości jaja znoszą te ptaki?

 

Rodzic tłumaczy dziecku, że jaja różnych ptaków różnią się od siebie nie tylko wielkością, ale i kolorami. 

Rodzic pokazuje dziecku zdjęcia ptaka oraz zdjęcia jaj, które do tych ptaków należą. 

Dziecko stara się określić różnice pomiędzy jajkami ptaków (uwzględniając kolor oraz rozmiar)

 

 

KOS- JAJA CIEMNONIEBIESKIE W BRĄZOWE PLAMKI

 

 

 

CZAJKA- JAJA JASNOBRĄZOWE W CZARNE PLAMKI

 

 

DROZD- JAJA JASKRAWONIEBIESKIE

 

 

WRÓBEL- JAJA BEŻOWE W BRĄZOWE PLAMKI

 

KURA- JAJA W KOLORZE CIELISTYM

 

 

 

3. Zabawa ruchowa: .. Moje gniazdo"

Do tej zabawy warto przygotować skakankę. Jeśli nie posiadacie Państwo skakanki, można również użyć sznurka, bądź też zwykłej kartki. Dziecko ma za zadanie ułożyć na podłodze ze skakanki, lub sznurka swoje gniazdo. Następnie rodzic puszcza piosenkę: ,,Kle-kle boćku" (link do piosenki został podany w poście dostyczącym wtorkowej propozycji zabaw). W trakcie trwania piosenki, dziecko biega po pomieszczeniu udając lot ptaka. Na pauzę w muzyce (zatrzymanie piosenki), dziecko ma za zadanie jak najszybciej wskoczyć do swojego gniazda. Zabawę powtarzamy kilka razy.

 

4. ,,Ptasie memory"- zabawa dydaktyczna.

I WARIANT GRY: ZBIERAMY PARY,CZYLI: PTAK-JAJKO

Rodzic przygotowuje zestaw 10 obrazków (można wykorzystać te podane w zabawie powyżej). 5 obrazków ptaków: kos, czajka, drozd, wróbel, kura oraz 5 obrazków jaj każdego z tych ptaków. 

Zaczynamy od rozłożenia kart na stole.Sposób ich rozłożenia zależy od Państwa. Proponuję rozłożyć karty po 5 w jednym rzędzie

i po 5 w drugim (jeden rząd pod drugim ), Pierwszy rząd to mogą być ptaki, drugi rząd to jaja ptaków. Karty rozkładamy na początek obrazkiem/ zdjęciem do góry. Pozwalamy dziecku oraz sobie patrzeć się na te obrazki przez ok. 1 minutę (samemu można ustalić czas). Następnie rodzic odwraca karty nie zmieniając ich położenia, obrazkiem/zdjęciem do dołu. Pierwszy gracz (dziecko) wybiera jedną kartę i odwraca ją obrazkiem do góry. Podobną czynność wykonuje z kolejną kartą. Jeżeli znajdzie parę, czyli ptaka i jajko, które pasuje do tego ptaka, to zabiera do siebie karty i może znowu zacząć odkrywać kolejną parę. Jeżeli zaś obie karty nie tworzą pary, wtedy uczestnik odwraca je, a zabawę kontynuuje następny gracz, czyli rodzic. Wygrywa ta osoba, która zbierze największą ilość par. 

II WARIANT GRY: ZBIERAMY TAKĄ SAMĄ PARĘ OBRAZKÓW: JAJKO-JAJKO

(możemy użyć tylko kart z jajkami, wtedy musimy mieć po dwa takie same obrazki jajka)

 

III WARIANT GRY: ZBIERAMY TAKĄ SAMĄ PARĘ OBRAZKÓW: PTAK- PTAK)

(możemy użyć tylko kart z ptakami, wtedy musimy mieć po dwa takie same obrazki ptaków)

 

I WERSJA: PTAK-JAJKO

 

 

II WERSJA: JAJKO-JAJKO

 

 

III WARIANT: PTAK-PTAK

 

Jeśli nie mają Państwo możliwości wydrukowania kolorowych obrazków, proponuję kartę pracy w wersji czarno- białej.

Dziecko ma za zadanie połączyć takie same ptaki, a następnie może je pokolorować :)

 

4. ,,Pipipi, kleklekle, kokoko"- rozwijanie aparatu mowy poprzez ćwiczenia dźwiękonaśladowcze.

 

Rodzic pokazuje na komputerze, bądź telefonie zdjęcia ptaków: wróbel, wrona, gołąb, kaczka. Gdy rodzic pokaże zdjęcie wybranego ptaka, dziecko ma za zadanie odgadnąć, jaki to ptak i nazwać go, a następnie naśladować jego głos.

 

WRÓBEL- ,,ĆWIR, ĆWIR, ĆWIR"

 

 

WRONA- ,,KRA, KRA, KRA"

 

 

GOŁĄB- ..GRRRRR, GRRRRRR"

 

KACZKA- ,,KWA, KWA, KWA"

 

 

 

 

 

26.03.2020    
TEMAT DNIA: CO ZROBIMY Z MARZANNĄ?

 

1. „MARZANNA”- rozmowa na temat zdjęć przedstawiających kukłę, co jest widoczne na zdjęciach, jak wygląda kukła, z czego może być zdobiona?

 

Wyjaśnienie pojęcia MARZANNA:

 

Marzanna- to kukłą, która symbolizowała słowiańską boginię zimy. Pierwszego dnia wiosny niesioną ją, żartując i śpiewając, do rzeki, jeziora, czy nawet kałuży. Wrzucano ją do wody i szybko uciekano. Ten zwyczaj pokazuje zwycięstwo wiosny nad zimą.

 

marzanna

 

marzanna 1

 

marzanna2

 

 

topienie-marzanny

 

 

2. Wysłuchanie wiersza oraz rozmowa na jego temat. Odpowiadania na pytania do tekstu.

 

TOPIENIE MARZANNY (J. Ratajczak)

 

Włóżmy jej białą sukienkę,
na głowę włóżmy wianek,
niech płynie sobie do morza
dziś lub jutro nad ranem.

 

Dość już mamy zimy,
niech miną mrozy srogie,
rzeka ruszy spod lodu
jak rozpalony ogień!

 

Do widzenia Marzanno,
teraz na wiosnę pora,
już kwiaty wschodzą na łąkach
we wszystkich wiosennych kolorach.

 

Po przeczytaniu tekstu, rodzic zadaje dziecku pytania w odniesieniu do tekstu wiersza. Proszę zwrócić uwagę aby dzieci budowały swoje odpowiedzi pełnym zdaniem.

 

Pytania: Jak była ubrana Marzanna z wiersza? Dokąd miała popłynąć? Dlaczego topiono kukłę?

 

 

3. MARZANNA- KARTA PRACY GRAFOMOTORYCZNA

 

unnamed 2

 

 

4. Zapoznanie dzieci z piosenką pt. „Marzanna”.

(piosenka pochodzi z kanału na YouTube: Little Ones)

 

https://www.youtube.com/watch?v=hdbMY6nVD6c

 

Dziecko uderzając o kolana dłońmi, wbija rytm dwukrotnie wolny niż jest on w piosence.

 

Przykład wyklaskiwania rytmu do tekstu piosenki, czerwona czcionka wskazuje miejsce w którym uderzamy w kolana.

 

Wiosna już nadchodzi,

zima odejść nie chce,

nocą jeszcze mrozi,

śniegiem prószy jeszcze.

Marzanno, Marzanno,
ty zimowa panno,
dziś cię utopimy,
bo nie chcemy zimy.

 

 

Odpłyń wraz z lodami,
daleko do morza,
niechaj wreszcie przyjdzie
do nas wiosna hoża.

 

Osłuchanie z piosenką: Piosenkę można puszczać w trakcie dnia, podczas zabawy, wykonywania codziennych czynności.

 

Copyright © 2013. Przedszkole nr. 27 w Chorzowie Rights Reserved.